Chapter 226
Ef maðr felr hross inni at manni at fúlgu mála réttum ok ábyrgisk hinn þat jafnt sem fúlgu fé annat. Ef menn neyta hross þess ok á sá at sœkja um nautnina er á, enda verðr jafn sekr sá er varðveitir um nautnina sem aðrir menn nema hann skyldi at ǫllu ábyrgjask. Þá á hann at neyta sem sinna hrossa, ok spilla eigi, ok á sá at sœkja um hross nautnina er ábyrgisk. Eigi á sá at neyta sjálfr er á, né lofa ǫðrum mǫnnum.