Svá er enn mælt at sá maðr skal vera nǫkkurr ávallt á landi váru er skyldr sé til þess at segja lǫg mǫnnum, ok heitir sá lǫgsǫgumaðr. En ef lǫgsǫgumanns missir við, þá skal ór þeim fjórðungi taka mann til at segja þingskǫp upp et næsta sumar er hann hafði síðarst heimili í.
Menn skulu þá taka sér lǫgsǫgumann ok sýsla þat fǫstudag hverr vera skal áðr sakir sé lýstar. Þat er ok vel ef allir menn verða sáttir á einn mann. En ef lǫgréttumaðr nǫkkurr stendr við því er flestir vilja, ok skal þá hluta í hvern fjórðung lǫgsaga skal hverfa. En þeir fjórðungsmenn er þá hefir hlutr í hag borit skulu taka lǫgsǫgumann þann sem þeir verða sáttir á, hvárt sem sá er ór þeirra fjórðungi eða ór ǫðrum fjórðungi nǫkkurum þeirra manna er þeir megu þat geta at. Nú verða fjórðungsmenn eigi ásáttir, ok skal þá afl ráða með þeim. En ef þeir eru jafn margir er lǫgréttusetu eigu er sinn lǫgsǫgumann vilja hvárir, þá skulu þeir ráða er biskup sá fellr í fullting með er í þeim fjórðungi er. Nú eru lǫgréttumenn nǫkkurir þeir er níta því er aðrir vilja, fái engi mann sjálfir til lǫgsǫgu, ok eigu enskis þeirra orð at metask.
Lǫgsǫgumann á í lǫgréttu at taka þá er menn hafa ráðit hverr vera skal, ok skal einn maðr skilja fyrir en aðrir gjalda samkvæði á, ok skal þrjú sumur samfast enn sami hafa nema menn vili eigi breytt hafa. Ór þeirri lǫgréttu er lǫgsǫgumaðr er tekinn skulu menn ganga til lǫgbergs, ok skal hann ganga til lǫgbergs ok setjask í rúm sitt ok skipa lǫgberg þeim mǫnnum sem hann vill. En menn skulu þá mæla málum sínum.
Þat er ok mælt at lǫgsǫgumaðr er skyldr til þess at segja upp lǫg þáttu alla á þrimr sumrum hverjum, en þingskǫp hvert sumar. Lǫgsǫgumaðr á upp at segja sýknuleyfi ǫll at lǫgbergi svá at meiri hlutr manna sé þar ef því um nær, ok misseristal, ok svá þat ef menn skulu koma fyrr til alþingis en tíu vikur eru af sumri, ok tína imbrudaga hald ok fǫstu inngang. Ok skal hann þetta allt mæla at þinglausnum. Þat er ok at lǫgsǫgumaðr skal svá gǫrla þáttu alla upp segja at engi viti eina miklugi gǫrr. En ef honum vinnsk eigi fróðleikr til þess, þá skal hann eiga stefnu við fimm lǫgmenn en næstu dœgr áðr eða fleiri, þá er hann má helzt geta af, áðr hann segi hvern þátt upp; ok verðr hverr maðr útlagr þrim mǫrkum er ólofat gengr á mál þeirra, ok á lǫgsǫgumaðr sǫk þá.
Lǫgsǫgumaðr skal hafa hvert sumar tvau hundruð álna váðmála af lǫgréttu fjám fyrir starf sitt. Hann á ok útlegðir allar hálfar þær er á alþingi eru dœmdar hér, ok skal dœma eindaga á þeim ǫllum annat sumar hér í bóanda kirkjugarði miðvikudag í mitt þing. Útlagr er hverr maðr þrim mǫrkum er fé lætr dœma ef hann segir eigi lǫgsǫgumanni til ok svá hverir dóms uppsǫgu váttar hafa verit.
Þat er ok þá er lǫgsǫgumaðr hefir haft þrjú sumur lǫgsǫgu, ok skal hann þá segja upp þingskǫp et fjórða sumar fǫstudag inn fyrra í þingi; þá er hann ok lauss frá lǫgsǫgu ef hann vill. Nú vill hann hafa lǫgsǫgu lengr ef aðrir una honum, þá skal enn meiri hlutr lǫgréttumanna ráða. Þat er ok at lǫgsǫgumaðr er útlagr þrim mǫrkum ef hann kømr eigi til alþingis fǫstudag inn fyrra áðr menn gangi til lǫgbergs at nauðsynjalausu, enda eigu menn þá at taka annan lǫgsǫgumann ef vilja.