Jólahelgi eigum vér at halda á landi hér; þat eru dagar þrettán. Þar skal halda jóladag inn fyrsta ok enn áttanda ok inn þrettánda sem páskadag inn fyrsta, ok annan dag jóla ok enn þriðja ok inn fjórða, þá skal halda sem drottinsdag at ǫllu annars, nema at því, þá er rétt at moka undan fé sínu enn þriðja dag jóla ok inn fjórða, hvárn sem vill. En meðal daga alla um jól er rétt at moka undan fé ok reiða á vǫll, þann hluta vallar er nærr er fjósi, ef hann hefir eyki til, ok velta þar af. Ef maðr dregr mykju út ok hefir eigi eyk til, ok skal þá fœra í haug. Þat eigu menn ok at vinna meðals daga um jól, at slátra ok láta af fé þat er um jól þarf at hafa, ok heita mungát ok reiða andvirki, hey þat er skylt er. Ef honum þykkir þat hagligra at gefa en hitt er áðr er heima, enda hafi þeir eigi eyki til fengit fyrir jól. Eigi á hann meira forverk at reiða heys en vel vinni um jól.
Páskahelgi eigum vér at halda, þat eru dagar fjórir, páskadag inn fyrsta, hann skulum vér halda sem jóladag inn fyrsta, en annan dag páska ok inn þriðja ok miðvikudag, þá skulum vér halda sem drottinsdag. En frá páskadeginum fyrsta skulu vera vikur fimm til drottinsdags þess er gangdagavika hefsk upp eptir. Annan dag viku í gangdǫgum ok inn þriðja ok miðvikudag skulum vér halda sem laugardag, en fasta einmælt þeir menn til þess eru taldir. Rétt er at hafa hvítan mat um nótt ef vill. Ef berr á annan dag viku eða inn þriðja í gangdǫgum Philippus messu ok Jakobs eða crucis messu eða kirkjudag, ok er rétt at eta tvímælt ok eigi kjǫt. Ef berr á miðvikudag í gangdǫgum messudagana, ok skal fasta sem áðr. En fimmti dagr viku í gangdǫgum er uppstigningardagr; hann skulum vér halda sem páskadag. Frá páskadeginum fyrsta skulu vera vikur sjau til drottinsdags í hvítadǫgum; þar er vika heil á millum ok gangdagaviku. Laugardag fyrir hvítadaga er mǫnnum skylt at fasta dagfǫstu.
Drottinsdag í hvítadǫgum, skal halda sem páskadag. Annan dag viku ok þriðja dag skulum vér halda sem drottinsdag. Miðvikudag er mǫnnum rétt at bera klyfjar, ef menn fœra bú sín ok ferja farma ok vǫru sína til skips, reka fé sitt jafnrétt ok klippa sauði.
Messudaga eigum vér at halda lǫgtekna. þá er nú mun ek telja. Frá enum þrettánda degi jóla eru nætr sjau til ins áttanda dags frá enum þrettánda. Þá eru átta nætr til Agnes messu; þá eru fjórar nætr til Páls messu, ok er þar eigi fasta fyrir. Þaðan eru sjau nætr til Brigiðar messu, þar er eigi fasta fyrir; þá er ein nótt til Máríu messu; þá eru tuttugu nætr til Péturs messu, ok eigi fasta fyrir; þá eru tvær nætr til Matthías messu, ok fasta fyrir dag ok nótt. Þá eru sextán til Gregóríus messu, sautján ef hlaupár er; níu nætr til Benedictus messu; fjórar til Máríu messu; þá er einni nótt miðr en þrjátigi til Jóhannis messu; þá eru tvær nætr til gangdags ins eina. Hann skulum vér halda sem þváttdag ok fasta, nema hann beri á páskaviku eða kirkjudag; þá er rétt at hafa tvímælt ok eigi kjǫt. En ef á páskaviku berr, þá er rétt at eta kjǫt ef vill. Þaðan eru sex nætr til Philippus messu ok Jakobs, þar er eigi fasta fyrir; þá eru tvær nætr til crucis messu, ok eigi fasta fyrir; sjau nætr ins fjórða tigar til Kolumba messu, ok eigi fasta fyrir; fimmtán nætr til Jóhannis messu, ok fasta fyrir tvau dœgr; fimm nætr til Péturs messu, ok fasta fyrir tvau dœgr; níu nætr til Seljumanna messu, ok eigi fasta fyrir; sautján nætr til Jakobs messu, ok fasta fyrir dag ok nótt; fjórar nætr til Óláfs messu, ok fasta fyrir dag ok nótt; tólf nætr til Laurentius messu, ok fasta fyrir dag ok nótt; fimm nætr til Máríu messu, ok fasta fyrir dag ok nótt; níu nætr til Bartólómeus messu, ok fasta fyrir dag ok nótt; fimmtán nætr til Máríu messu, ok eigi fasta fyrir; sex nætr til crucis messu, ok eigi fasta fyrir; sjau nætr til Matheus messu, ok fasta fyrir dag ok nótt; átta nætr til Mikjáls messu, ok fasta fyrir dag ok nótt; einni nótt miðr en þrjátigi til Símons messu ok Júdas, ok fasta fyrir dag ok nótt; fjórar nætr til allra heilagra messu, ok fasta fyrir dag ok nótt, nema á annan dag viku beri; þá skal fasta fǫstunótt ena næstu áðr, ok skal búandi gefa náttverð hjóna sinna þeirra er til lǫgfǫstu eru skyld innan hreppsmǫnnum þeim er eigi gegna þingfararkaupi, ok ymbru nátta verð tveggja. Hverr búandi er skyldr at gefa þriggja nátta verð hjóna sinna, ok gefa eigi fiska náttverð, ok skulu hreppsmenn skipta matgjǫfum þeim á haustit á samkomum.
Frá allra heilagra messu eru nætr tíu til Marteins messu, ok eigi fasta fyrir; ellefu nætr til Cecilíu messu, ok er þar dagfasta fyrir ef hon stendr á fǫstudegi; ein nótt til Klemens messu, ok eigi fasta fyrir; sjau nætr til Andreas messu, ok fasta fyrir dag ok nótt; sex nætr til Nikulás messu, ok fasta fyrir dag ok nótt; ein nótt til Ambrósíus messu; þrjár nætr til Magnúss messu; átta nætr til Tómas messu, ok fasta fyrir dag ok nótt; þaðan eru tvær nætr til Þorláks messu, ok vatnfasta fyrir dag ok nótt; hon verðr einni nótt fyrir jól.
Fimmtán eru þeir dagar á tólf mánuðum er menn skulu eigi fleira veiða en nú mun ek telja. Hvítabjǫrn eigu menn at taka ok gera heiman fǫr til, ok á sá bjǫrn er fyrstr kemr á banasári, hvergi er land á, nema þrælar veiddi eða skuldarmenn; þá á sá er fé átti at þeim mǫnnum. Rosmhval eigu menn at veiða, ok á hálfan sá er veiðir, en hálfan hinn er land á. Rekahval eigu menn at flytja ok festa ok skera, ef eigi um festir. Ef landgangr verðr at fiskum, ok skulu menn taka. Þá er landgangr at, ef menn hǫggva hǫggjárnum eða taka hǫndum. Eigi skal net hafa við né ǫngla. Fugla eigu menn at veiða fjaðrsára ef hǫndum má taka. Gefa skal af inn fimmta hlut sem af annarri drottinsdaga veiði.
Jóladag inn fyrsta eigu menn svá at veiða sem nú er talit, ok eigi fleira, ok inn áttanda ok inn þrettánda ok páskadag inn fyrsta, uppstigningardag ok hvítasunnudag, Máríu messur fjórar ok allraheilagra messu ok Jóhannis messu, Péturs messu ok Páls um sumar, ok kirkjudag ok Þorláks messu. En drottinsdaga alla aðra ok messudaga, ok verðr eitt hald á ǫllum ǫðrum.
Langa fǫstu eigum vér at halda; þat eru sjau vikur. Drottinsdag þann skulu vér ganga í fǫstu sem upp er sagt á þingum ok á leiðum. Þá er maðr gengr í fǫstu, þá skal eta kjǫt fyrir miðja nótt, en þá skal eigi eta kjǫt á þeim vikum sjau fyrr en sól rennr á fjǫll páskadag. Annan dag viku inn fyrsta í langa fǫstu ok inn þriðja er rétt at hafa tvímælt ok eigi kjǫt, en alla daga aðra þaðan frá til páska nema drottinsdaga, þá skal fasta. Ellefu eru nætr þær er lǫgskyldar eru at fasta í langa fǫstu. Fǫstunætr sjau, ok miðvikunótt in fyrsta ok in efsta, ok miðvikunótt í ymbrudǫgum, ok þváttnótt.
Jólafǫstu eigum vér at halda; vér skulum taka til annan dag viku at varna við kjǫti þann er drottinsdagar verða þrír á millum ok jóladags ins fyrsta; þá skal eigi eta kjǫt á þeirri stundu nema drottinsdaga ok messudaga lǫgtekna. Fǫstudaga eigum vér at fasta í jólafǫstu ok næturnar, ok inn næsta dag jólum fyrir dagfǫstu, ok fyrir inn þrettánda dag.
Ymbrudaga eigum vér at halda tólf at fǫstu á tólf mánuðum, ok næturnar. Ymbrudaga skulu vér halda á annarri viku fǫstu ok á hvítadaga viku. Rétt er at hafa hvítan mat þváttnótt í ymbrudǫgum þeim á hvítadǫgum verða. Svá skulum vér halda ymbrudǫgum fyrir jól ok fyrir Mikjáls messu sem upp er sagt á þingi ok á leiðum.