Bókastaðir

Þidrek kongur ridur nv aptur til borgarmanna og hyggia þeir ath þar sie þeirra herra Hernit kongur til þess er hann tekur ofann hialminn. ok er þeir sia hans andlit þikkiast þeir ei vita huadann af þessi er kominn er suo er mikill og ifermannligur og æigi var þeirra herra Hernit iafnnmikill madur. Nu er drottning verdur þessa wør ad þetta er annar madur þa geinngur hun vt med mikilli ahyggiu og særu hiarta til þessa manns og spyrr. godi herra, æigi vil ek ath þier kunnid migh þott ek spyria þessa. Hvert er þitt nafn eder hver er þín ætlan, edur hverrar tignar erttu edur huar fekstu vopn míns herra Hernits kongs? Hann suarar æ þessa lunnd. hui skal ek leyna minu nafne fyrer ýdur og þo meiri won ath þier hafid heyrt þat ædur. Ek hefi kalladur werid langan tima Þidrek kongur af Bern, enn nv er ek bædi kongur ifer Bern og ifer Romaborg og morgumm audrumm stórborgumm suo sem ydur mun kunnikt vera þott æigi hafi þier mik sied. enn þessi vopn tok ek langt i jørdina nidur i þeim skógi þar er fyrer war einn dreki helldur mikill sa er drepit mun hafa Hernit kóng. þar lau hans bein og herklædi.

Þa er drottning heyrer þessi tiþindi geingur hun ath Þidreki kongi leggur vpp bædar henndur wmm hans hæls og kyssir hann og bidur hann kominn allra konga heilastann. hun leider hann til hasætiss Hernits kongs og fær til alla hina rikustu menn ath weita honum og þiona honum. Þidrek kongur þekkist þetta forkunnar wel og dvelst þar wmm hrid.

Hann sier hversu þessi kona Jsolld er føgur og witur og Þidreki kongi þokknast þessi kona vel og vill fa hennar og er þetta rad hinna vitrustu manna. gerir hun þetta rad ad giptast Þidreki kongi.

Ath þessi veitslu tekur Þidrek kongur Jsolld sier til eiginnkonu og byst siþann heim j sitt riki og wid honum hans kona Jsolld. Hann setur epter i borginne ath giæta lanndz einn jarl er het Artus. hann er systur son Jsungs kongs af Bertanga lanndi. Þidrek kongur ridur nu sina leid. Nu þikker morgumm monnum sem Þidrek kongur muni wera davþur er suo leinngi hefer ekke til hans spurst og rida nv wida wmm lannd ath leita hans adur þeir spyria til hans ferdar, ok þat med huersu mikit afreks werk hann hefer vnnit. fer Þidrek kongur med sinumm monnum heim til Romaborgar.

Attila kongur Huna styrer sinu riki epter drœp Niflunnga og þar fædist vpp Alldrian son Hogna. þenna son atte Hogni wid þeirre konu, er Þidrek kongur feck honum næstu nótt adur hann feck bana. og nv var þessi sveinn. xij. wetra gamall. Attila kongur ann honum mikit. Attila kongur æ einn son sia er nv. xi. vetra gamall. þa fóstrar ein kona bæda og Alldrian. þat er eitt kuelld ath Attila kongur situr j hasæti og fyrer honum stenndur Alldrian med eitt kerte og þar war einn arinn og elldur æ ok af elldinum stokk einn brandur logandi litill og kom æ fót Alldrian og brann j giegnumm skóinn og hosuna og fóturinn brann enn Alldrian fann ekki til þessa sialfur ædur einn riddari tok branndinn af honum. Þetta sier Attila kongur og mællte. Alldrian ath hvoriu hyggur þv suo fast ath þu gáir ei ath taka elld af þier? Þa svarar Alldrian. herra, egh hugda ath þui er litil eru merki j ath fyrer ydur stenndur simile braud og allskyns kræser og hid besta win. hwart sa dagur man koma ath þu munder eta byggbraud og drekka vatn. þa seiger kongur, fyrer hui kom þier þat i hug? enn staddur hefer ek optliga þar werid i her ath mik þyrsti og hungradi. enn nv em eg suo gamall og ørvasi ath ek weit ath alldrei kem eg svo i her heþann i frá ath ek þurfe watn ath drekka edur bygg eta.

Eitt sinn er Attila kongur er ridinn vt a skóg med sina menn ath weida dyr þa skiliast fra honum aller menn nema Alldrian. þa mællte Alldrian til kongs. hversu mikid fe mun att hafa Sigurdur sweinn þat sem kallad er Niflunga skattur? þa seiger kongur. þat fe er kallad er niflunnga skattur er mest fe saman komid suo ath wier witumm. þa seiger Alldrian. Hverr wardveiter nv þessu miklu fe | þa suarar konungr. eigi veit ek, huar nifl-unga skattr er folgin. oc þat hyg ec at þat skal nu ængi maðr vita. þa suarar alldrian. herra, huat manntu þeim manni lavna er þer ma syna niflunga skatt. þa suarar konungr. huerr ma þat gera sva skyllða ec þann mann mikin gera i minu rici. at far æinn skyllði vera iafn avðigr. þa mællti alldrian. Villtv nv gera þann mann sva mikinn oc rikan sem nu seigir þv at þer ma syna niflvnga skatt. þa kann vera at ec se sa maðr. þa svarar konungr. Vist væri þat mikit happ ef þv kynnir at sægia mer hvar kominn er niflvnga skattr. þa seiger Alldrian. Villtu at ec sægia þer hvar folginn er niflunga skattr. þa skolv vit riða. ij. saman sva at ængi enn þriði skal ocr fylgia. konungr suarar at þat vill hann giarna til vinna. þa sægir alldrian at þeir skvlu heim riða at sinni. oc sva gera þeir.

Nockorvm dœgvm siðar vill attila konungr riða vt askog oc vill ængi mann lata fara með ser næma alldrian sinn fostra. þetta þyckir monnum kynlikt. þvi at attila konungr er sua gamall maðr at hann er æigi vel hæst fœrr. þyckir þat æcki vera hans somi at riða með æinn mann. konungr vill ængi mann lata riða með ser næma alldrian. Oc sva er at þeir riða iskoginn sva langa leið. oc þar til at þeir koma at einu bergi. alldrian tecr lvcla er at ganga berginu. lycr vpp hurð oc aðra hurð. oc ena þriðiv hurð. þa gengr alldrian jnn i bergit oc attila konungr æptir honum. þa sægir alldrian attila konungi at þar man vera niflunga skattr. hann gengr oc synir attila konungi þar gvll. oc silfr oc goð uapn er att hævir Sigurðr suein oc Gunnarr konungr oc hogni af troio. oc þar er nu komit allt lausa fe niflunga. i æinum stað er þat fe er at hafði Gunnarr konungr gull oc silfr oc goða gripi. oc i annan stað gengr attila konungr þar til er þat fe er er att hævir hœgni af troio. þar var æigi minna fe æn i enum fyrra stað. attila konungr hyggr lengi ser at hverivm lvt. en alldrian gengr nu innan um bergit. biðr ænn attila konung þar koma. Þar synir hann honum þat fe er att hafði Sigurðr suein þat var halfv meira en hvart hinna er fyrri sa hann. nu er attila konungr allkatr. oc veit nu at sua mikit fe man þar vera at ængi konungr man vera rikari at fe alla sina ævi en hann man uera. nu gengr ænn alldrian innan um bergit oc utar til dyranna oc ut æptir þat oc letr aptr hurðina. Nu kallar attila konungr. Minn goði vin alldrian kom ænn hingat til min. Þa suarar Alldrian. Nu mattu haua gull oc silfr oc goða gripi sua noga at æigi þarftu at agirnaz meira en nu hævir þv. En ek hævi lengi sua lifat at ek hævi litlu fe raðit.

Nu vil ec fara vt iskog at skemmta mer. han lycr aptr annaRi hurðinni oc enni þriðiv. oc berr a ofan griot oc torf. Nu kemr attila konungi ihvg hvat þessi sveinn hævir gort. Hann þyckiz vita at þessi svein vill nv hæfna fœðvr sins oc allra niflunga..