Bókastaðir

Nu er meistare Hilldibrandur albuinn og junkherra Konrad ridur a leid med honum. Nu mællte Konrad wid Hilldibrand. Ef þv hitter þinn son Alibrand, mæl vid hann kurteisliga og seig ath þv ert hans fader. enn ef ei gerir þu suo, þa er þat þinn bani. Þa seiger Hilldibrand. gode win. huad kanntu mier af ath seigia, hversu ma egh kienna minn son hwart hann er edur annar madur.

Hann hefer einn hvitann hest, sagde Konradur, og naglar j skom hans eru af gulli. hans skiolldur er hvitur sem mioll og a penntud borg. eingi madur j Omlunga launndi er hans maki. og nv erttu gamall og munnttu æigi mega fyrer honum stannda. þa hlo Hilldibrandur og mællte. þott Alibrand minn son hyggi sik wera mikinn mann og hans ofmetnadur er suo stolltz ath hann will wid ongvann mann jafnast. enn suo gamall sem egh em þa kann vera ath enn seigi hann æigi siþar sitt nafn mier enn egh seigi honum mitt.

Nu ridur Hilldibrandur huatliga þa leid er til Bernar er ok nv er hann kominn suo ath hann sier staþinn. þa ridur einn madur j mot honum med tvo hunnda. og a winnstri hlid hefer hann einn hauk. Sa madur er mikill a hestbaki og situr hæverskliga sinn hest, hann hefer hvítann hest og hvita alla herneskiu og a mørkut Bern, med gylltum turnum. Hilldibrand ridur j mót manninumm og þikkist finna ath sia mun æigi minni þikkiazt enn hann.

Ok þa er Alibrand sier j gegn sier rida einn mann med wæpnum og sa ridur alldreingiligha a mót honum og ekki ma hann sia ath hann lægi sik nockut fyrer honum þa verdur Alibrand reidur og lítst sem þessi muni vid hann kieppast, spenner fast sinn hialm og skytur fyrer briost sier sinum skilldi, og sitt gladil setur hann framm og keyrer sinn hest sporumm, Ok er Hilldibrand sier hversu Alibrand hefer wid bvist helldur hann sinum skilldi fyrer bríóst sier og setur framm sitt gladil og keyrer sinn hest sporumm og ridur j mót honum hwergi vdiarfligar og ridast ath leggur nv hvor sinu spioti j skiolld annars suo fast at sundur bresta spiotskoptinn bædi. ok hinn gamli hleypur þegar af baki og bregdur sinu sverdi, ok slikt sama hinn yngri. geingu samann og berriast til þess er hwartueggi war módur. Ok nv setia þeir nidur sina skiølldu og studdust a.

Nu mællti Alibrandur. Hverr er þessi hinn gamli madur er stadist hefer fyrer mier wmm hrid. Seig skiott þitt heiti og gef vpp þin vopn, þa munntu hallda lifi þínu, enn ef æigi villtu þat þa ma þat verda þinn skadi. Hilldibrandur suarar. Willtu wita mitt heiti þa munntu fyrr verda ad seigia þitt heiti og vpp muntu verda ath gefa þitt sverd og wopn adur wid skiliunst. ok ef þat villtu æigi lostigur og þa munntu þo gera werda naudigur. þa reider Alibrand vpp sitt swerd allkappsamliga og hoggur til hinns gamla. og Hilldibrandur ath móti, werdur þar nv hord orrosta og giaura adra hrid hálfu waskligri enn fyrr og nv er hwartueggi módur, og setur Alibrandur nidur sinn skiolld og will hvílast og suo will Hilldibrandur. þa mællti Alibrandur, willtu seigia þitt nafn og gefa vpp þin vopn þa munntu hallda þinu lifi. enn ef ei giaurer þu suo þa muntu vera drepinn. þu villder æigi seigia þitt nafn þa er vid hittunnst, og war þat þier einngi vsæmd enn nv muntu seigia werda med vsigri. Ok nv verdur hinn yngri allra ódastur og will ath visu drepa hann og hoggur nv af aullu afli til hinns gamla enn hann ver sig nv allra dreingiligast. Ok nv mællte Hilldibrandur. erttu nokkud af Ylfinnga ætt þa seig mier og fæ egh þier grid. enn ef þat er ei þa drep ek þigh. þa suarar Alibrandur. Ef þv vill hallda þinu lifi þa gieffst upp, enn eg em ecke Ylfinga ættar helldur enn þv ok vist ertu heimskur þo ath þu sier gamall, og seig skiott þitt heiti. enn med þui ad þu vissir hver ek wæri þa munder þu æigi kalla minn fødur Ylfing. sækiast þeir nv allra fastast.

Hinn gamli geingur nv nær honum og hoggur helldur stórtt og nv slær Hilldibrandur eitt slagh a hans lær suo ath sunndur tekur brynniuna og fær nv Alibrand mikit sar suo ath naligha er honum sinn fótur vnytur. ok mællte. See her nv mitt sverd. Nv fæ ek ei stadit leingur fyrer þier. þu hefer Fiandann j henndi þier. og rietter framm hondina. enn hinn gamli snyr skilldinum fra ok og tekur hendinne j mot sverdinu. Nu hoggur Alibrand til hinns gamla leyniliga og will afhoggua hondina. enn hinn gamli skytur skilldinum vpp hatt og skyndiliga og mællte. þetta slagh mun þier kient hafa þin kona enn æigi þinn fader. ok sæker hinn gamli suo fast ath nv fellur hinn vngi til jardar og hinn gamli a hann ofann og setur sitt sverd fyrer hans brióst og mællte. seig mier skiott þitt heiti og þina ætt, ella skalltu lata þitt lif. þa svarar Alibrand. þat seig egh nv alldri þviat ekki hirdi ek nv vmm lifit heþann j fra er suo gomul gra gas skal mik hafa ifer stigit. Hilldibrandur mællte. willtu hallda þinu lifi þa seigh mier skiott ef þu ertt Alibrand minn son, þa er ek Hilldibrand þinn fader. þa seiger hinn vngi. Ef þu ert Hilldibrand minn fader þa er ek Alibrand þinn son. þa stenndur vpp Hilldibrandur skiott af honum og Alibrand a sinar fætur og kyssast og kennast nv wid. werdur nv Hilldibrandur allfeiginn sinumm syni Alebrande og Alebrand slijkt sama sijnumm fødur Hilldebrandi. hlaupa nv a sina hesta og rida heim til borgarinnar.

Nu spyr Alibrand. Huar skildist þv vid Þidrek kong. þa seiger Hilldibrandur allt, hvørsu hann skildest vid hann j skóginum ok suo þat ath Alibrand ridi ut j giegn honum wid alla sina menn.

Nu ríða þeir wmm kuelldit til módur Alibranndz. hun geingur j mot þeim og sier sinn son Alibrand blodgann og sarann. Nu weinar hun og grætur ok mællte, Minn sæti son, hwerr weitte þier þetta sar. Nu suarar Alibrand. frv þetta sar ma ek val þola. þo ath þat sie æigi litid. þat hefer mier weitt minn fader. hann ridur ber nv wid mier. þa werdur hun feiginn sinumm syni og sinumn bónda og geinngur j mót þeim og werdur nv hvart þeirra audru feigit.

Nu binndur sær Alibrandz hans móder og snæda þar vmm kuelldid. epter þat taka þeir sina besta og rida til Bernar. ok nv er wardmadur tilkominn og will lykia borgar hlidit. enn Alibrand ridur vpp j borgar hlidit og wardmadur kenner hann warla, og Hilldibrandur ridur nv ath og hrinnda vpp hurdunni helldur vþyrmiliga. ok nv werdur wardmadur reidur og høggur sverdinu til Hilldibranndz, enn hann bregdur vnder sinumm skilldi og werdur ekki sær. Enn er Alibrandur sier þetta bregdur hann sinu sverdi og hoggur til wardmannsins a hans hæls suo ath af tók høfudit. þa mællte Hilldibrandur. Nu gerdir þu illt werk er þu drapt saklausan mann fyrer þui ath þetta høgg sakadi ekki mik. Þa svarar Alibrand, þui volli þin brynnia er þik sakadi ekki. hefdi hun æigi fyrer verid, þa hefþa eg att ath hefna míns fauþurs og wære þa æigi saklaust. Þessu næst rida þeir i borgina og var þeim þar val fagnad.

Alibrand sennder nw bod wmm alla þessa borg og lætur kalla til sin alla hina ríkustu menn er j woru staþinum. þa er samann er komínn mikill fiauldi manna i kongs hall. þa mællti Alebrandur. Egh kann seigia ydur gód tiþinndi ath Þidrek kongur Þettmarsson er kominn j Omlunnga lannd og will beida sins rikiss. Nu skulu þier hugsa hwer andsvør þier wilid weita edur hvart þier wilid þiona Þidreki kongi edur Sifka Balerad.

Hanns mæle suarar einn hofþingi og sagdi suo, wissi wer Þidrek kong wera kominn j Omlunngaland og wer mættim a hans funnd komast, þa weit ek allra manna wilia her j lanndi ath þeir hafi halldit rikinu langa hrid fyrer Sifka og hans monnum og bida suo Þidreks kongs. þa wilia nv aller helldur deya med Þidrek kongi enn æigi fai hann sitt rijke. Ok ath þessu maali werdur mikill rómur suo ath langa stunnd næturinnar kalla allir þeir er wid woru stadder og þakka Gudi ad Þidrek kongur meige koma j augsyn þeim, og þetta mæla sumer ad Þidrek kongur mune fa sitt rijke er hann hefer leinge mist, og honum skulumm vier þióna, og alldrei annann hafa ad honum lifande, og enn mælltu sumer, ad þetta mune osatt ad Þidrek kongur see kominn j Ømlunnga lannd. þa suarar Alibrand. Þidrek kongur er ath wisu kominn j Omlunngaland. og honum hefer fylgt Hilldibrand Ylfinga meistari. hann situr nv her hia oss hann er minn fader. Nv kalla aller j senn ath Hilldibranndur see wal kominn.

Nu mællte Alibrandur. Ef þier wilid Þidrek kong hafa ath kongi skulu nv taka hesta sina og sin wopn aller hiner bestu menn og rida vt j mót Þidrek kongi.