Oc en mælti hilldibrandr. Skolum vit nokkot þætta mal æiga vit Attila konung. þa svarar þiðrekr konungr þætta ráð er nu sua gort at hæim vil ek fara i aumlungaland. huart er Attila konungi þikkir væl eða illa. oc þesso skal leyna Attila konung oc huern mann annarra. aðr en vit erom brotbunir. Oc nu mælti þiðrekr konungr. Fru herad skal fara með okr ef hon vill. gak oc sæg hænne oc spyr huart hon vill fara eða æigi. Oc mæistari hilldibrandr kemr til fru herað oc segir hænne með æinmæle huat Þiðrekr konungr hæfir ætlat. Herað svarar a þa lund. Ef þiðrekr konungr vill heðan fara af huna landi þa vil ek vist honom fylgia en þætta rað vil ek hæyra af hans munni ef sua skal væra. þa gengr hilldibrandr til Þiðreks konungs oc sægir honom hverso hon hæfir suarat. Þa gengr Þiðrekr konungr til hænnar oc mælti. Fru herað. villtu fara hæim með mer i aumlunga land ef ek vil fa mitt riki eða bana at adrum kosti oc æigi ma ek nu duæliaz lengr i hunalandi. sua marga mina kersto vini sem ek hefi her latið oc mæistari hilldibrandr skal fara með mer minn hinn bæzti vinr. Ek hæfi nu latit mitt riki. xxx. vætra oc ij vætr. Þa suarar herað. herra giarna vil ek yðr fylgia hæim i yðart land. at þat man guð vilia at þer fait yðart riki sua lengi sem þer hafit mist. engi dagr mun sa koma er ek mætta iamfægin verða sem þat at þer fengit yðra sœmð. bu þik þa skiot. sagdi kongur þœtta kuælld skolum ver abrot fara af Susat. hon sægir at sua skal vera.
Fra þiðreki konungi oc hans fru.
Oc at kuælldi þessa dags þa hæfir mœistari hilldibrandr buit þœira færð oc. iij. hesta oc hinn fiorða hest hefir hann klyfiat með gulli oc silfri oc þœira klednaði. Nu hæfia þœir upp herað a sinn hest oc klyfiar. Þa mœlti mœistari hilldibrandr. herra æigi muntu vilia fara með usœmd fra attila konungi. sua at æigi hittir þu hann. Þiðrekr konungr svarar. fari þit fru herað firir ut til borgar hliðs en ek vil ganga at hitta attila konung. Þiðrekr konungr gengr upp i hollina attila konungs þar sem hann sœfr oc hann sægir varðmannum at hann vill ganga inn at hitta attila. en varðmenn lata ganga þiðrek konung hvert er hann vill vita þœir at hann er sva mikill vin attila konungs. at ækki mun þat saka þott hann gangi með vopnum til hans. Þiðrekr konungr gengr inn i hollina þar sem sœfr Attila konungr oc vækr hann. þa mœlti Attila konungr er hann ser at þar er kominn Þiðrekr konungr æinn saman. Væl komin ker vinr Þiðrekr konungr. huat viltu hui færr þu með vapnum æinnsaman. Nu svarar þiðrekr. herra þat skalltu nu hæyra er ek mun sægia þer huat til berr er ek bær min vopn oc gac æinn saman við mik a æinmæli. konungr stendr upp oc gerir sua. Þa melti Þiðrekr konungr. Riki attila konungr. ek kann þer sægia tidindi. Ek hæfi latid mina goðo borg bœrn oc allt mitt riki oc þat hafa minir úvinir. Nu harmar mik þat sua miok at æigi ma vœra sua buit lengr. Ek vil fara hæim i aumlunga land oc skal ec fa mitt riki eða bana at adrum kosti. Þa svarar Attila konungr. huar ero þinir hær menn huerso mat þu fa þitt riki eða hueria lund hæfir þu þœtta ráð stofnat. Þiðrekr svarar. Ek vil fara leynilega i mitt riki þvi at ek hæfi nu enga hærmen til sua at ek mega með ofriki sœkia mitt land. Þa mœlti Attila konungr. Minn goði vin Þiðrekr konungr duællz enn hælldr med oss um hrið. en ef æigi viltu þat þa vil ek fa þer lið huna her til at þu fair þitt riki. far æigi með usœmð heðan fra oss. Þa mœlti Þiðrekr. herra þœtta er sua sem mer er von at þer at þu mundir hafa af drengilega oc haf firir þauk þitt vinattu boð en æinnsaman vil ek hæim fara oc leynilega oc mæistari hilldibrandr með mer. æigi vil ek optar spilla þinum dyrligum drengium at vinna mitt land. þa gengr Attila konungr með honum ut til borgar hliðs oc þar skiliaz þæir oc kyssast. oc nu grætr Attila konungr. oc harmar þat miok at hann skal þiðrek konung sua brot læysa at æigi se með mæira soma en nu. Enn þiðrekr konungr biðr Attila konung oc hans riki væra iguðs gezlu oc sægir at enn muno þæir hittaz vinir. oc leypr nu a sinn hæst falka. fara nu alla sina læið. Riðr mæistari hilldibrandr firir með klyfia hestinn en eptir Þiðrekr oc herað. þæir snua hina væstri læið til mundio oc þar vill nu þiðrekr konungr fram fara. þæir fara nu nætr oc daga oc hitta ækki menn oc æcki fara þæir iborgir.
Æina nott koma þæir firir bacalar. Þa mælti þiðrekr konungr oc snyr sinum hæsti at borginni. Nu harmar mik bacalar þinn herra Margrœifi Roðingœirr er allra manna var milldastr oc baztr drængr. þa er ek hafða latið mitt riki firir minum fadur brodor kom ek her firir bacalar þa kom igegn mer margrœifi með sina drotning gudelinda. hon gaf mer æinn grænan gunnfana sa varð margum hunum at bana oc æitt hit þycka purpura pæll vtlændr hofdingi vel. Nu harmar mik miok minn goði vin margrœifi. verir þu nu lifs þa fœri ek æigi sua firir þænna stað at æigi fyndi ek þik. Þa svarar mœistari hilldibrandr. vist segir þu satt margrœifi uar goðr drengr. þat reyndum ver i ruzilande. þa er ek hafðe latið minn hæst oc hann fecc mer hæstinn oc ef æigi væri hann þa menda oc lata mitt lif þess a ek minnaz a honom. Nu fara þœir sina læið oc riða ner skoginum luruvalld oc um daga dvæliaz þœir iskoginum enn um nætr fara þæir.
Fra þiðreki konungi oc Meistara hilldibrandi.
Elsungr jarl hin ungi hæfir farit yfir rin með sinum mannom tvæim riddarum oc. xxx. hann ferr sinna œrinda. oc nu fœr hann af niosn. at Þiðrekr konungr af bœrn mun þar riða. hann minniz þess at hinn gamli Samson oc hans synir Erminrik oc Þetmarr hafa drepit hans frænda elsung jarl af bœrn hinn gamla oc hinn skegsiða. oc liz sem hann muni væra bæzt til kominn at hæfna. riðr nu með skoginum oc læitar þæira þa er sol er lag um kuælldit. mælti Þiðrekr konungr at þæir skulo buaz oc riða læið sina um nottina. Nu riðr konungr firir oc herað en hilldibrandr eptir oc læiðir þæira klyfia hæst. Oc nu litr hilldibrandr aptr hann ser joreyk mikinn oc þar undir blickia fagrir skilldir. Nv keyrer hann hestinn og ridur epter Þidreki kongi og sagdi honum. Jegh see joreyk mikinn og þar vnder skillder fagrer oc huitar brynior oc riða huast eptir oss. Nu suarar herað oc grætr. þætta manu vera yckrir uvinir oc mun ykr ofr æfli i vera viðr at æiga. Þa snyr þiðrekr konungr aptr sinum hæsti oc lyptir upp hialminum oc mælti. þat er vist ioreykr oc vapnaðir menn undir. hverir muno þar fara sua rikmannlega hvers gettu mæistari. þa svarar hilldibrandr. Ekki væit ek her von hofðingia nema Elsungs iarls at hann se farinn yfir rin oc væit ek ef hann er oc hefir hann af spurt varri færð þa kann væra at hann vili hafa varn fund. Þa mælti þiðrekr. Sua riða þessir menn akapt sem þæir vili oss finna. enn hverso skulum ver þa huart skal undan riða askoginn oc forða oss eða skulum ver stiga af hestonom oc buaz við at veria oss. Þa snyr Mæistari hilldibrandr aptr sinum hesti oc tekr af hofði ser hialminn oc litr a ræið þessa manna oc mælti siðan. herra menn tvæir hins fiorða tigar ríða þar. stigum ofan af varom hestom sem huataz oc buumz við. Ver skulum æcki flyia firir þæim hitt skal spyriaz um huna land at þessir skulo falla sumir firir varom vapnom en sumir hreddir undan flyia oc hlæypr af hestinum. oc slict sama Þiðrekr konungr binda sina hesta oc taka ofan herað þa spenna þæir fast sina hialma oc brægða suærðum. Þa mælti þiðrekr konungr. Vist ert þu enn goðr drengr sem fyrr. mæistari hilldibrandr. huar sem men skulo bæriaz þa er sa sæll er a aðra lið ser a slican dreng. fru herað grat æigi enn. ver kat þar til er þu ser okr falla en bætr mun fara enn sua.
Fra Þiðreki konungi oc fall elsungs jarls.
Nv kemr at þæim riðandi elsungr jarl með sina menn. Þa mælti junkherra Aumlungr systur sun elsungs jarls er allra manna er vaskastr hann ser konona oc mælti. Vilit þessa kono lata oc fari hon hæim með oss þa skulut þer hallda yðro lifi. þa suarar Hilldibrand hon for til annars af Susat með Þiðreki konungi en at fara hæim með yðr oc þat vilium ver vist æigi. Þa svarar æinn ælsungs maðr. Alldri hæyrði ek gamlan mann suara diarflegar oc uhræðilegar oc þo drambsamlegar. Þa svarar Þiðrekr konungr. Þu munt væra miclu bernskare at viti oc allri kurteisi þo at æigi ser þu œri at vætra tali hann hæfir sig flutt fram allan sinn alldr med sœmð oc drengskap oc sua er hann gamall orðinn. Ver þu æigi sua diarfr at þu snæiðir honom opptar firir sina ælli. Nu mælti Aumlungr. gefit upp vopn yðr skiot oc sialfa yðr i vart valld. enn ef æigi viltu þat tæk ek minni hendi i þitt skegg sua at mestr lutr skal hendinni brot fylgia. Þa svarar hilldibrandr. kemr þin hond a mitt skegg þess mantu iðraz firir þui at annat huart skal væra at sundr mun bræsta minn armr i æino hoggui eða af skal falla þin hond skiot eða hverr er hofðingi yðar. Þa svarar æinn. þottu ser harr i skeggi þa er tu vist favis. kennir þu æigi herra Elsung jarl varn oc firir hui er tu sua diarfr at þu þorir at spyria eptir varom haufðingia. Ver erom oc vist fol er ver stondum sua lengi firir tuæim mannom þæir iamnaz vid oss i orðom. hann bregðr sinu sværði hærmilega oc hoggr til mœistara hilldibrands a hans hialmhott oc þat sværd bitr hialmhottinn en þar firir innan var hilldigrimr hialmr þiðreks oc þar varð staðar nema þætta hogg sem fyrr. En þiðrekr konungr sialfr hefir nu þann hialm er att hefir Sigurðr suæin er allra vapna er bazstr oc mæst gullbuinn. en hilldibrandr brigðr sinu sverði gram er att hafði Sigurðr suæinn oc hoggr til ingrams a hans hialm oc sua stritt klyfr hann hialminn oc hofuðit oc bukinn oc bryniuna at ælldr flygr af en suærðit nam staðar i sodulboganum fræmra oc Jngram fram af hestinum dauðr. Nu bregðr Þiðrekr konungr sino svœrði ecki sax oc hoggr fyrsta slag hinn fyrsta riddara a hans œxl sua at af fykr hondin með sidunni oc sa fællr dauðr af hestinum oc annat slag væitir hann sialfum iarlinum elsungi undir hondina hœgri hœggr upp œxlina með bryniuni oc suerðit sniðr af hondina oc upp a kinnina oc sundr kialkann oc sua i iaxlana oc steypiz hann hinn vinstra væg dauðr af hestinom.