Nu mellte hogne til þiðrecs konungs. Nu liz mer sua sem her man skilia occart vinfengi sua mikit sem uerit heuir. oc nu vil ec sœkia sua fast epter minu livi at annat huart verðr nu vera at ek letr nu mitt lif eða ek vinr þitt lif. vinnum þetta einvigi með drengskap. oc fœri nu huargi aðrum ibrigzli sina œtt. En suarar þiðrecr konungr. Engi man bið ek mer liðveizlu iþessu einvigi. oc þat vil ek vist vinna með list oc drengskap. þeir beriaz lengi oc sterclega. oc varla kan nu at sia huar þeirra man nu betr haua. oc sua lengi stendr þetta vig at huartvegi er nu moðr oc sar bœðe. Oc nu verðr þiðrecr konungr sua reiðr. oc sua fœr hann mikinn moð at þat harmar hann huerso lengi hann skal beriaz við einn mann. Þa mellte hann þetta er vist mikil skom er ec stendr her allan dag. oc fyr mer skal standa oc beriaz einn alfs son. Nu suarar hogni. huat ma verra von fyr alfs son en diovolsins sialfs. Oc nu verðr þiðrecr konungr sua reiðr at elldr flygr af hans munne. oc þar af uerðr sua heit brynia hogna. at hann breðr af. oc hon hliuir honum ecki. helldr brenner hon hann. Oc nu mellte Hogni. Nu vil ek giarna sœtaz oc geua upp min vopn. Nu brinn ek af minum brynio ringum. vera ek sa fiskr sem nu em ek maðr. þa em ek sua steictr at sumt mitt holld vere nu ett. Nu tecr þiðrecr konungr við hanum oc nykir af hanum brynionne.
Oc nu gengr Grimhilldr oc tecr einn mikinn brand þar er husid hafði brunnit. oc gengr at gernoz sinum broðor. oc stingr brandenum loganda imunn honum. oc vill vita huart hann er davðr eða liuande. En gernoz er at visu dauðr. oc nu gengr hon at gislher oc stingr elldibrandenum imunn hanum. hann uar eigi aðr dauðr. oc af þessu dœyr gislher. Nu ser þiðrecr konungr af bern huat grimhilldr gerer. oc mellte til attila konungs. Se huersu diovollin Grimhilldr þin kona kuellr brœðr sina goða drengi. oc huersu margr maðr hever latit sitt lif fyr hennar saker. oc huerso morgum goðum monnum hon heuer spillt. hunum oc aumlongum ok niflungum. oc slict sama villdi hon koma þer ihel. oc mer ef þat mette hun. þa mellte attila konungr. vist er hon diavoll oc drep þu hana oc þat vere gott verc ef þu hefðer þat gort. vij. nottom fyr. þa veri margr dyrligr drengr sa heill er nu er dauðr. Nu lœypr þiðrecr konungr ad grimhilldi oc hogr hana i sundr imiðio.
Nu gengr þiðrecr konungr til hogna oc spyrr ef hann muni vera grœðande. Hogni seger at hann man liva nokora daga. En engi von er at ei man hann dœyia af þessum sarum. Nu letr þiðrecr konungr bera hogna heim isina holl oc binda sar hans. Herrað het frœnkona þiðrecs konungs. hana fœr hann til at binda sar hans. oc um kuelldit melir hogni við þiðrec konung at hann fae hanum konu. oc segir at hann vill sova með um nottina. oc sua gerer þiðrecr. Oc at morni meler hogni við þessa konu. Nu kan vera þa er heðan liða nokorar stunder. at þu munt eiga son við mer oc skal sa suein heita aldrian. Oc her eru lyclar er þu skallt varðveita. oc fa þeim sueini er hann verðr roskinn. þessir lyclar ganga at sigisfroð kiallara er i er hirdur niflunga skattr. Oc her epter dœyr hogni.
Oc nv er lokit œve niflunga oc sua allra enna rikustu manna i huna lande nema attila konungs oc þiðrecs konungs oc meistara hilldibranz. Í þessi orrustu hava fallit þvsund niflunga. oc fiorar þusunder af hunum oc avmlungvm. sva segia þyðeskir menn. at engi orrosta hevir verit frœgri i fornsogum helldr enn þessi. oc epter þessa orrostu hever vorðit sua mikil auðn i hunalande stormennis. at ei á dogum attila konungs hever orðit iamn gott manval i hvnalande sem aðr var en þesse ofriðr hófz. Nu er þat fram komit er erka drottning spaðe attila konunge. at ollum hunum mundi standa af ugagn ef hann kvangaðez i niflunga land.
Her ma nu hæyra frasogn þyðærskra manna huærso farit hafa þæssi tidinde þœira nockorra er fæddir hafa værit i susat þar er þæssir atburdir hafa orðit oc margan dag hafa set staðina en obrugðna þa somo er tiðindin urðo huar haugni fell eða Jrungr var væginn eða orma turninn er gunnar konungr fecc bana oc garðinn er enn er kallaðr niflunga garðr oc stændr vallt a somu læið sem þa var er niflungar voro drepner oc hliðin hit forna hlidit hit eystra er fyrst hofz orrostan oc hit væstra hliðit er kallat er haugna hlið er niflungar bruto a garðinum þat er en kallat a samu læið sem þa var. þæir menn hafa oss oc sagt ifra þesso er fœddir hafa væri i brimum eða mænstr borg oc engi þæira vissi dæili a adrom oc sagðu allir a æina læið fra. oc er þat mæst epter þui sem sægia fornkvæði i þyðærskri tungu er gort hafa storir menn um þau stortiðinde er i þæsso landi hafa orðit.
Fra þiðreci konungi oc fru herad.
Þiðrekr konungr af bærn hæfir nu latid margan dyrlegan dreng i hunalandi af aumlungum oc nu er honom all illt i skapi. þæir talaz nu vid. ij. saman þidrekr konungr oc hilldibrandr hans mæistare. þa mælti konungr. Mæistari hilldibrandr. Vist er mer þat hinn mesti harmr er ek hæfi sua længi mist mins rikis oc her værit i hunalandi. oc nu hæfi ek latið alla mina drengi oc vini oc alla mina sœmð. Se her nu mæistari hilldibrandr huerso drepnir ero varir vinir margir hinn goði margræifi Roðingæirr. Nu er drepinn Gunnarr konungr af niflunga landi oc haugni af troia er værit hafa varir virkða vinir. huat gerom ver her i hunalandi. firir hui skulum ver her ælldaz oc þat viti guð með mer at hælldr vil ec dæyia firir mitt riki aumlunga land oc mina goðo borg bærn en ek vili verða œrvasi i hunalandi með usœmð oc ver hofum œrit længi þionat attila konungi. þa svarar mœistari hilldibrandr. Herra ver hofom lengi værit fra varo riki oc mikit hafum ver latit fyrst af raðum Sifka oc mikit ofr æfli æigum ver við at skipta firir riki erminriks konungs. en við þætta rað er þu mælir nu vil ek samþyckiaz at dæyia hælldr i aumlungalandi en elldaz með usœmð i hunalandi. þa mælti þiðrekr konungr. Mœistari hildibrandr. huat hæfir þu nu spurt af minni borg bærn hverr firir hænne ræðr. Þa svarar mœistari hilldibrandr. herra ek væit þat æigi hverr hænne ræðr en hæyrt hæfi ek nokkot at þar man væra yfir hærtogi sa er hæitir alibrandr oc myni væra minn son oc er sagt at hann er allra kappa mestr oc allra drengia mestr firir allra luta sakar. en sua ma væra at min kona oda hafi værit ulet þa er ek for brot af bærn oc hafi hann værit siðan fœddr. Þa sægir þiðrekr konungr. Væri þin sonr hærtogi yfir minni borg bœrn. þat væri oss mikit happ hann myndi oss væl fagna ef hann væri oss sua trúr sem þu hæfir værit. Nu mælti hilldibrandr. herra hverso muntu til æfna um þessa færð. Nu svarar konungr. Ekki fam ver nu komit hæim i aumlungaland með hær sua mikil mann auðn sem her hæfir orðit i hunalandi at Attila konungr ma æigi nu fa oss sina hofðingia til at vinna vart riki. Nu vil ek fara i aumlungaland læynilega oc væri sua væl at ek kœmi i aumlungaland með æigi flæiri menn en tvæir væri við saman. þa vil ek sværia um at æigi kem ek annat sinn ór aumlungalandi með usœmð þar skal ek dæyia eða fa mitt riki. Þa sægir Mœistari hilldibrandr. þessi færð mun þickia væra stefnd með litilli sœmð ef vit forom herra tvæir æinir saman. en hælldr en æigi komim ver i aumlungaland. þa em ek fuss at a þæssa læið gerim vit.