Bókastaðir

Vm bardaga niflunga ok huna.

Þa setia niflungar up sin merki oc ganga um borgena með kallæ oc luðra þyt. oc egia huni at sœkia at ser er þeir koma fyr hallernar. En huner standa a vigskorðum uppe oc skiota a þa oc huarer á aðra. Oc vilia huner ei beriaz fyr dagan. Oc þo drepa niflungar mart manna a þeirri nott. Oc nu dagar. þa laupa huner up a borgena. oc ganga inn þeir er sott hava af heruðum. oc hava þa allmikinn her.

Fall hertoga Bloðlinns.

Nu setia upp huarertuegio sin merki oc blasa ollum sinum luðrum huarer oc þar nest verðr en snarpasta orrusta oc lang. Oc sœkia huner nu alldrengelega fram. Egiar nu huer annan. Oc grimhilldr drotning egiar nu huern man at drepa skal af niflungum slict allt sem ma. oc byðr þar til gull oc silfr. þenna dag eru þeir hertoge blodlinn oc irungr i bardaga. Oc nu er attila konungr huergi ner. Gernoz lœtr bera sit merki imot blodlin. oc gangaz þer tuinnar fylkingar at mote með miklu kappe. Nu gengr Gernoz fram fra allum sinum mannum. oc hogr atuer hliðar ser. oc drepr nu margan mann. Oc nu kemr igegn hanum hertoge blodlinn. Oc hefia þeir þar sitt einvigi með storum hogum. oc sœkia langa rið allrœystimanlega. Oc gernoz skilz sua þaðan. at hann heuir af hogit hauoð blo ðlinn iarls. Oc nu gera niflungar mikit af ser. Oc er nu fallin einn hofðingi huna.

Oc þa hœyrir Roddingeirr margreife. oc verðr reiðr mioc at fallen er blodlinn hertoge ok kallar asina menn at nu skulu þeir beriaz oc drepa niflunga. oc lœtr hann bera merki sitt fram i orrustu allrœystimanlega. oc firi hanum falla niflungar. oc nu hever hann barez langa rið.

Nu gengr hogni einnsaman fram i miðian her huna. oc hœgr annarre sinni hende huartuegia til hœgre handar oc uinstri handar. oc firi sic fram huni sua lanct sem suerð hans tecr. oc mikit vegr hann oc með sinu spioti. oc allar hendr heuir hann nu bloðgar up til axlar oc øll er hans brynia sem droeyri. oc sua lenge heuir hann nu barz oc sua lanct er hann nu komenn i her huna at nalega er hann nv móðr. oc ei veit hann nu huárt hann fœr aptr komez til sinna manna. oc snyr at æinni holl. oc brytr upp hollena oc gengr inn. oc snyz aptr at durunum. oc nemr þa staðar oc hvilir sic. Roðingeirr margreife gengr nu hart fram a hendr niflungum. oc verðr þar nu mikil orrosta. Nu sœkia huner at hollenne. þar sem hogni er inni. oc hann ver dyrrenar. oc drepr margan mann. Nu ser Grimhilldr þetta huar Hogni er. oc sua at hann drepr margan mann. Hun kallar hátt a huni oc biðr at þeir skulu sla elldi i hollena. þvi at af tre var gort hrafi hallarenar. Oc sva er gort. Þa kallar Grimhilldr sinn kera vin jrung. Goðe jrungr sagðe hun. Nu mattu sœkia at hogna. þar sem hann er i einu husi. fa mer nu hans hovoð. en ek man fylla þinn skiolld af rauðu gulli. Nu snyr irungr til hallarennar huatlega. sem drotning bað. oc nu er rœykr vorðen ihollenne. þar sem hogni er inni. Jrungr hlœypr inn i hollena alldiarflega. oc þa er hann kom inn. hœgr hann til hogna alldiarflega með sinu sueröi. a hans lœr sua at isundr nemr bryniuna. oc sua mikit af lere sem eð mesta stycki þat er til ketils er brytiat. Þa hlœypr hann þegar vt ór hollenne. Nv ser Grimhilldr at Hogna bloðer. oc gengr til jrungs oc mellte.

Hœyr min livvi jrvngr allra drengia beztr. Nu veitter þu hogna sar en annat sinni mantu drepa hann. Hon toc. ij. gullringa. oc spenti oðrum um hans hialmband enum hœgra mœgen. en oðrum envm vinstra megen. oc mellte. Jrungr goðe drengr fer mer nu hafuð hogna. þu skallt haua sua mikit gull oc silfr sem þu villt mest fylla þin skiolld. oc vel annat iammikit. Oc nu hlœypr jrungr annat sinni iholleria at hogna. Oc nu varaz hogni við. oc snyr igegn honum. oc legr sinu spioti under hans skiolld i hans briost sua at sundr tecr bryniona oc bukinn sua at um herðarnar kom út. oc þa letr irungr sigaz við steinveginn. oc þesse steinuegr heitir irungs vegr en i dag. oc spiotit hogna nemr staðar i steinveginum. þa mellte hogni hefða ek sua golldit grimhillde sina illzku sem nu gallt ek jrunnge mitt sár. þa hefða ek latit drengilega syngia mitt suerð ihunalande. vm bardaga Gislhers.

411

J þessu bili eru nu mikil tiðindi. Roðingeirr margreife sœker nu hart fram oc drepr niflunga. oc honum i mot kemr iuncherra Gislher. oc nv nœyta þeir sinna vapna. Oc suerð gislhers gramr beit nu sua vel. at þa er hann hogr skiolld oc brynio oc hialma sneið sem klœðe. oc þar fellr Roðingeirr margreife fyr gislher davðr til iarðar með storum sarum. oc þetta alltt þa hann með því sama suerði er fyrr gaf hann gislher at vingiof. Nu sekir hart fram Gernoz oc gislher. oc sœkia inn i hollena attila konungs oc drepa þar margan mann. En folkher hann soker nu fast fram oc drengilega at hollenne er hogne er inni. oc sua hogr hann nu huern man ivir annan. ad alldri stigr hann a bera iorð helldr buc af buc. oc nu ser hogni huar ferr einn niflungs maðr oc fellir huni. oc vill veita hanum lið. Nu spyrr hogni huer er sa maðr er til min sœkir sua drengela. þa suarar hann. Ec er folkher þinn felage. Se gotona nu ek hever her hogvit. þa suarar Hogne. haf mikla guðs þavk fyr. huesu þu lezt syngia þitt suerð i hialmum huna.

Fra þidreci konungi oc niflungum.

Nu ser þiðrecr konungr at roddingeirr margreife er dauðr. þa kallar hann hatt. Nu er dauðr minn bezte vin Roðingeirr margreife. Nu ma ek ei lengr vera kyrr. Taki allir minir menn sin vopn. oc verð ec nu beriaz við niflunga. Nu gengr þiðrecr ovan a strœtit. oc sua er sagt i þyðeskum kueðum. at þar var blauðum manne ei vért. er saman komo ivig þiðrecr oc niflungar. oc sua viða hœyrer um borgena huersu eckisax syngr i hialmum niflunga. Oc nu er þiðrecr allreiðr. en niflungar veria sic vel oc drengiliga. Oc fella mioc aumlunga. men þiðrecs konungs oc niflvngar falla nu mioc iþessi orrostu. Nu sœkir þiðrecr sua hart fram með sina men. at goðe drengr hogni af troia fer nu vndan með sitt huassa suerð. þar er oc inni gislher oc gernoz. oc þiðrecr konungr sœkir nu epter þeim. oc meistare hilldibrandr. Oc nu er inni i hollinni hogni Gernoz oc gislher oc folkher. Nu gengr þiðrecr konungr inn i hollena alldiarflega oc fyr honum stendr folkher i durunum. oc ver hanum. oc fysta hogg hoggr þiðrecr konungr með sinu suerðe a hans hialm sua at hovoðet fykr af. oc þa kemr Hogne imot hanum. oc hefia þeir þar sit einvigi. oc meistare hilldibrandr sœkir at gernoz. oc verðr þar mikill stormr. Oc nu hœgr hilldibrandr gernoz með hinum mikla lagulf. oc þar af fer gernoz bana sar. oc fellr nu dauðr til iarðar. Oc nu standa ei fleiri upp i þessi holl þeir er vapn fœrer eru. en þessir fiorir. þiðrecr oc Hogne með sitt vig. Hilldibrandr. oc Gislher iaðrum stað.

Fra Hogna oc hans syni Alldrian.

Oc nu kemr attila konungr af sinum turn. oc til þar er þeir beriaz. þa mellte Hogne. þat er drengs verk. attila konungr at þer gevit grið þessum sueini Gislher. hann er saclaus af drape Sigurðar sueins. oc ek einsaman veitta hanum banasar. Latet er Gislher þess ei giallda. hann ma verða goðr drengr ef hann ma hallda sinu lifi. Þa mellte Gislher. ei mœli ek því þetta at ei þore ek at ueria mik. þat veit min systir grimhilldr. ath þa er drepin uar Sigurðr svein. þa uar ek. v. vetra gamall. oc la ek i reckio minnar moðor með henni. oc saclaus em ek þess vigs. enn ecki hirði ek at liva ein eptir mina bræðr. Oc nu sœker Gislher at hilldibrandi meistara oc hogr huert hog at oðru. En þeirra einvigi ferr sem von var at. ad meistare hilldibrandr veitir Gislher bana sar. oc fellr hann nu.