Bókastaðir

Vm orrostu j homgarðe.

Nu verðr snorp orosta þenna dag er huner sekia garðen en niflungar veria oc heiter homgarðr er orostan stendr i oc sua heiter hann en i dag. niflunga homgarðr. Her verðr mikit mannfall. huartvegia af hunum oc niflungum. oc þa falla huner halvo fleiri. Oc sua drifr þo til manfolk af heroðum oc aðrum borgum. oc nu haua huner halvo meira lið en fyrst er til var tekit. Nu mellte Hogne til Gunnars sins broðor. Mer liðz sua sem huner oc aumlungar mune marger fallner vera. En sua marga hunska menn sem ver havum drepit. þa driva þo til halvo fleiri af heraðe oc er þo sem ver gerem ecki. En hofðingiar huna koma þo huergi nær. Oc beriomz ver nalega við þrela þæirra. Nu er mer þat en meste harmr er ei komum ver ut af þessum garðe. oc mettem ver þa sialver kiosa við hveria men wer skylldim beriaz. en gerla megum ver sia huersu þesse leikr man fara ef sua buit skal standa. Niflungar manu falla þott helldr þole þeir spiot oc skot huna en sverð þeirra. En ecki afrek megum uer vinna ef eigi megum ver niota varra hogvapna við hune. Oc nu vil ek seger hann at ver leitim ut af garðenum drengelega. en steinvegr var gerr um þenna garð limðr sem borgar vegr oc same steinvegr er en um hann idag. Nu laupa þeir hogne i vestán verðan garðen. þar uar steinvegren hellzt stockinn. Nu briota niflungar vegen allsterclega. Oc ei letta þeir aðr hlið er a garðenum. Oc nv lœypr Hogne þegar ut um hliðit. oc þar firir vtann war strœte breit oc haller a tuer hendr oc ecki er rumt. gernorz oc gislher fylgia hanum oc marger niflungar oc sœkia fram amilli husanna. þa kom amoti þeim blodlin iarll með sina sueit oc uerðr þar nu þeirra imilli snorp orosta.

Nu lata huner við kueða sina luðra. oc calla at niflungar eru ut komner ór garðenum oc þar til driva nu aller hunar. oc nu er hertoge blodlin kominn i orustu við niflunga. driva nu til huner þessar orustu sua at huert streti er fullt þar inand af hunum. oc verða nu niflungar of liði borner. oc hrokva nu aptr igarðen. En hogni at upp hollenne oc styðr sinu baki við hurð hallarennar. oc hun var luct oc skytr fyr sic skilldinum oc hœgr sinni hendi huern mann ivir annan af sumum hendr eða fœtr. sumum havoð suma sundr imiðio. oc engi sœkir sa at honum at ei hever þvilika kaupferð. oc sua mikil þrong er þar um at þeir er drepner eru megu traulla falla til iarðar. oc sua ver hann sic með sinum skilldi at ecki fœr hann sar. oc a vinstri lið niflungum stendr holl þiðrecs konungs. oc þar stendr hann sialfr uppi a vigskorðum með allt alvapnat sitt lið. Nu snyr gernorz og Gisler og Folker af strætinu og wnder haallina og snua þar vid sinu baki. ok werria sig alldrengiligha, ok drepa þar margann mann og Hyner sækia nv ath þeim allfast. Nu mællte Gernoz til Þidreks kongs betur mætter þv nv til gánga wid þína menn og weita oss og læta ei suo marga menn berriast vid einn mann. Nu suarar Þidrek kongur godi win Gernoz mier er þat hinn mesti harmur er þessum stormi var lypt. her læt ek nv marga goda wine og fæ ek ekki ath gert. ek vil ei berriast wid Hyni menn Attila kongs mins herra og ekki mein vil ek gera Niflungumm ath suo bvnu.

Gunnarr kongur veit nv ath Hogni Gernoz og Gisler hans brædur eru ut farner af gardinumm og þat med ath honum er komid ofurefli lidz og berst wid hann og aller hafa nv fra honum flyit og aptur j gardinn. Gunnar kongur hefer stadit og warit hlidit | hid eystra þad er fyrer stód Hirungur og hans menn. Þa er Gunnarr kongur heyrer at Hogni mun þurfa lidveitslu þa strykur hann westur j gardinn til þess hlidz er Niflungar hafa aa brotid og geingur vt vid sina menn allvaskliga og þegar fyrer vtann gardinn stannda Hyner alwæpnader og werdur þar hin hardasta orrosta og sæker Gunnar kongur hart framm og eingi er suo sterkur hans manna at honum fæi fylgt.

Nu kiemur j giegn Gunnari kongi hertugi Osid frændi Attila kongs er allra kappa er mestur og berriast þeir Gunnar kongur af miklu kappi langa hríd til þess er myrkt var af nott. Ok nv fyrer þui ath Gunnar kongur er kominn einn samt j her Huna og hann atte wid ath eiga hinn mesta kappa werdur hann ofurlidi borinn og handtekinn og lætur sin waapn og her epter bunndinn. Enn er Hyner hafa fengit þenna sigur ward heróp mikid. og þa kallar Attila og drottning ath þeim skal færa Gunnar kong og drepa ei. Osid færer Gunnar kong fyrer kne Attila kongi. er honum kastad j orma gard epter raade drottningar og þar lætur hann sitt líf. og sa turn stenndur j midri Susa.

Nu heyrer Hogni og Gernoz huad Hyner kalla ath þeir hafa tekid Gunnar kong. werdur Hogni suo ódur ath hann hleypur fra hurdunne og fram a strætid og høggur a baadar henndur og ma nv ekki vid hann festast. og þetta sier Gernoz. snyr j mot honum a strætid og hoggur Hyni a baadar henndur og hans sverd nam stad hvergi fyrr enn j jordunne. Ok honum fýlger junkherra Gisler og drepur margan mann med sinu sverdi [Gram og suo mikit giøra þeir af sier ath ekki stenndur fyrer þeim og aller Hyner flyia, enn sumer woru drepner. og nv koma Niflunngar vt a stræti af gardinumm og æpa mikid heróp og kalla ath Hyner eru illir hunndar. renni nv er Niflungar wilia nv hefna sin. ok nv hlaupa þeir allt wm borgina og drepa menn huar sem þeir koma og er nv allmyrkt af nótt. ok Hyner fara nv ok berriast wid þa flokkum.

Attila kongur fer nv vpp j sinar haller og lætur lwka apttur gardinn og weria suo at niflunngar fa þar ekki ath gertt. Margreife Rodingeirr geinngur vpp i hall Þidreks kongs og dvelst þar wmm stunnd med honum. Hertugi Blodlin fer j eina hall vid sina menn og Hirungur vid sína menn. A þessi nott drifur fioldi manna i borgina, nv er og myrkt.

Hogni lætur nv wid kueda sinn bason og stefner til sin ollumm Niflunngumm. enn Hogni er nv kominn vid borgar vegginn. Nu koma til hans aller Niflunngar, þa mællte Hogni vid Gernoz, hversu margann mann hofum wier lætid med Gunnari kongi Gernoz suarar ath þetta er wel mællt. wier skulum nv kanna vora menn, til hægri handar fra Hogna skal stannda Gisler vid sitt merke, enn miner menn sagde Gernoz til winnstri handar Hognna og vt j fra mier þeir menn er fylgt hafa þessum merkiumm er epter eru ok ut j fra Gisler skulu wera þeir menn er fylgdu merkium Gunnars kongs og med þeim Folker. ok suo skipa Niflungar sinu lidi. Nu telia þeir hve marga menn þeir hafa lætid, og hafa lætid ccc manna. enn vijc eru epter. og þa mællti Hogni ath enn hafa þeir mikid lid og Hyner skulu enn lata marga menn adur Niflungar lwti allir, og þessu jæta aller. Nu mællte Hogni vere nu dagr. oc mettem ver sea at beriaz sua sem nu er nott. þa mundum ver fa nu sigr. Nu hever attila konungr litlu fleira lið en ver hovum. En ef ver skulum her biða þess er dagar. þa man drifa til borgar lið af heroðum oc munum ver þa eiga við sua mikit lið at oss man vera ofrefle. Oc ei veit ek hvart ver munum nokot frægðar verc vinna aðr ver latim vart lif. Oc mikill harmr er ver fam oss ei elld. þa myndim ver en mega beriaz oc nu snyr hogne brutt með fa men. Oc þar ner var æitt steikara hus. oc þar fa þeir ser elld. Oc kasta þegar þeim elldi i husit. oc brenna upp. oc nu gerer liost um alla borgena.