J þessu bili gengr drottning Grimhilldr i holl þiðrecs af bern. oc til einmelis við hann. hann fagnar henne vel oc spyrr huat hon vili. hon seger gratande oc veinande. Goðe vin þiðrecr. Nu em ek komen at sœkia þin hæil rað. Nu vil ek þic biðia goðe herra at þu veiter mer lið at ek hemna mins ens mesta harms þar er drepin uar Sigurðr sveinn. Ec vil nu þess hemna a hogna oc Gunnare oc aðrum þeirra brœðrum. Nu villtu sua goðe herra. þa vil ek geua þer sua mikit gull oc silfr sem sialfr villtu. Oc her með vil ek þer lið veita er þu villt riða um rin oc villtv hemna þin. Þa seger þiðrecr konungr. fru þat ma ek gera vist eigi. oc huer er þat gerer. þa skal þat vera gort uttan mitt rað oc uttan minn vilia fyr því at þeir eru minir ener beztu uinir. oc helldr skillda ek veita þeim gagn en ugagn. Nu gengr hon braut gratandi. oc iþa holl er i var bloðlin hertoge. Hon mellte en. Herra bloðlinn. viltu ueita mer lið at hemna minna harma. Nu minnir mik sarlega huersu niflungar biogu við Sigurð svein. þess villda ek nu hemna þeim ef þu villdir mer lið ueita. Oc ef þu villt sua gera þa man ek þer geua mikit riki oc þat sem þu beiðiz. Þa suarar bloðlinn. Fru er ec geræ þetta þa man ek haua firir mikla uvinattu attila konungs. hann er þeirra sua mikill vin. þa gengr drotning þaðan abrott. Oc nu gengr hun til attila konungs oc mellte en við hann sem fyrr. Herra attila konungr huar er þat gull eða huar er þat silfr er minir bræðr haua fært þer. Attila konungr seger at þeir haua ekki fært hanum gull ne silfr. En þo vill hann þeim velfagna. er þeir hava hann heim sott. þa mellte drotning. herra huer skal hemna minnar sviuirðingar ef þu villt ei. Nu er mer þat enn inn meste harmr. huersu myrðr var Sigurðr sveinn. Ger nu sua vel herra hemn min. oc þa mattu fa niflunga skatt. oc allt niflungaland. þa mellte konungr. Fru hett oc mel ei þetta optar. hui munda ek suikia mina maga. er þeir hava gengit a mina tru. oc ei skalltu þat gera ne einn maðr at misbioða þeim. Nu gengr hon a brutt. oc þikkir henne nu allra verst.
Nu gengr attila konungr ut i apalldrs garðen. þar sem veizlan skal vera. oc kallar til sin boðsmen oc þangat driva nu aller. Nu mellte drotning til niflunga. þer skaluð nu selia mer til varðveizlu vopn yðr. her skal nu enge maðr með vopnum ganga. þer megoð nu vel sia at sua gera huner. Nu svarar Hogni þu ert ein drotning. huat skalltu taka vopn manna. oc þat kendi mer minn faðer þa er ek var ungr at alldri skillda ek legia min vopn a konu tru. oc meðan ek em i hunalande þa let ek alldri min vopn. Nu setr hogni up sin hialm ok bindr nu allra fastast. oc nu finna þetta allir at Hogne er nu mioc reiðr oc illu skapi. oc vita ei hveriu gegnir. þa suarar Gernorz. hogne uarð alldri igoðu skapi siðan er hann kom i þessa ferð. oc þenna dag kan vera at hann syni sinn drengskap oc vitrleik. Oc nu grunar gernorz at uera manu svic. oc sua at hogni man fyrr vitað haua huersu takaz man niflungum þesse ferð. oc setr nu upp hialm sinn oc spenner fast oc ganga við sua buet i grasgarðen.
Fra Hogna oc gernoz.
Nu skill attila konungr at hogni lœtr ræiðulega oc hann spenner fast sinum hialme. oc spyrr þiðrec af bern. Huerir setia upp þar sina hialma oc lata reiðulega. Þa suarar þiðrecr sua syniz mer sem þar mune vera Hogne oc hans broðer gernorz. oc eru baðer goðer drenger a ukunnu lande. oc þetta gera þeir við mikin moð. oc en mællte þiðrecr konungr. Vist eru þeir goðer drenger oc meiri von herra at þenna dag meger þu þat vel sia ef sua ferr sem mer vere von. um bardaga niflunga.
Nu stendr attila konungr up oc gengr i mot þeim Gunnare konunge oc Gislher oc toc sinni hœgre hende i hond Gunnare konunge oc vinstri hende toc hann i hond iuncherra Gislher oc kallar Hogna oc Gernorz oc attila konungr setr þessa alla i veglict sæte. a hœgri hlið ser. huern fra aðrum. sua sem fyrr uar sagt. Mikill elldr var gor i garðenum oc allt umhverfes þan elld er sett borð. oc þar sœten með. Oc nu eru aller niflungar komner inn igarð með sinum hialmum. oc huitum brynium. oc skorpum sverðum en þeirra skilldir oc þeirra glaðel ero selld til varðveizlo. oc þar hava þeir til sett sina sueina. oc. xx. sveina haua þeir til set fyr gezlu liðz at bera þeim niosn ef svic eða ufriðr kunne hefiaz. oc þessu hever raðit hogne oc gernorz. Folkher sitr hia fostra ald-rians sonar attila konungs. drottning Grimhilldr letr setia sinn stol gagnvart attila konunge oc þar er hertoge bloðlenn.
J þessu bili gengr drotning Grimhilldr til sins riddera er fyr ræðr aðrum ridderum. oc heiter jrungr oc mellte við hann. Goðe vin jrungr villtu hemna minnar sviuirðingar. Nu vill eigi hemna attila konungr oc ei þiðrecr konungr oc enger minir vinir. Þa suarar irungr. huers uilltu hemna lata fru eða fyr hvi grœtr þu sua sarlega. Þa svarar drotning. nu kemr mer mest ihug huersu Sigurðr sveinn uar myrðr. hans uillda ek nu hemna. ef nockorr vill nu mer til duga. þa toc hun hans gullbuenn skiolld oc mellte. Goði vin irungr. villtu hemna minnar sviuirðingar. Ec fœ þer þenna skiolld fullan af rauðu gulli sem mest fœr þu fyllt. oc her með alla mina vinatto. Þa mælte jrungr. fru þat er mikit fe en þo er en meira uert at fa þina vinattu.
Oc stendr upp skiot oc vapnar sik oc kallar sina riddera til sin oc biðr þa vapnaz. oc hever nu. c. riddera. Nu setr hann upp sitt merki. Oc nu mæler drotning at hann skal fara fyrst oc drepa þeirra sveina. oc lata engan þan komaz igarð er aðr er fyr uttan af niflungum oc engan þan ut komaz með livi er aðr er fyr innan.
Oc nu gengr drotning skindilega igarðen. þar er veizlan var oc setz isitt hasete. oc nu renn til hennar aldrian son hennar. oc kyssir hana. Oc nu mellte drotning. minn sœte son mantu uera licr þinum frœndum. Oc heuir þu hug til þa skalltu ganga til hogna oc þa er hann lytr fram ivir borðet oc tecr mat af diskinum. reið upp þinn neva oc liost a hans kinn sem allra harðast mattu. þa mantu vera goðr drengr. ef þetta þorer þu. Sveinnenn rann þegar ivir til hogna. oc þa er hogne lytr fram ivir borðet. þa lystr sueininn sinum neva ahans kinn. en þat hog uarð meira en von vere at af sua ungum manne. Oc nu sinni vinstri heude tecr Hogne sueinin með harenu. oc mellte. þetta heuer þu eigi gort með þinu raðe. oc ei með raðe attila konungs faður þins. helldr er þetta eggian þinnar moður. oc þess mantu nv litt niota þessu sinni. Oc sinni hœgre hende tecr hogne um meðalkafla sins sverðs oc dregr ór sliðrum. oc hegr af havoð sveinsins. oc kastar hofðenu abriost Grimhilldi. oc meltte hogni. i þessum apalldrs garðe dreckum gott vin. oc þat uerðum ver dyrt at kaupa. ena fystu skulld lyc ek með þessu Grimhilldi systor. oc en hogr hann ivir havoð folkher til fostra sueinsins oc af hans hovoð. Nu er launat drotningo sem uert er huersu þu getter þessa sueins. Nu lœypr attila konungr upp oc kallar. Stande vpp hvner aller minir menn. oc vapne sic oc drepe niflunga. Oc nu loypr upp hver maðr er iuar garðenum. Oc niflungar bregða nu sverðum sinum. At raðum grimhilldar varu breiddar fir uttan garðz liðit nauta huðer rablautar. oc þa er niflungar laupa ut af garðenum falla þeir ahuðunum. oc þar fœr margr maðr sua at hann fec bana. En irungr stendr þar með sina menn oc drepr þar margan goðan dreng. Oc nu drepa niflungar igarðenum margan mann. oc la nu valren margum hundraðum igarðenum.
Fra niflungum.
Nu er niflungar finna at þeir lata sina men þa er ut koma af garðenum snuaz þeir aptr oc gera enn hrið annat sinni oc beriaz við huni igarðenum. oc ei letta þeir aðr en þeir hava drepit huert manbarn af hunum þat er ei kom aflotta undan. attila konungr stendr nu ivir einum kastala oc egiar þaðan alla sina men til atgongu við sina maga niflunga. En þiðrecr konungr af bern gengr heim isinn garð með alla sina men. oc þikkir stór illa er sua marger hans goðer vinir skulu ganga i tua staðe oc beriaz. En drotning Grimhilldr gerer þat allan þan dag. tecr brynior oc hialma oc skiolldu oc suerð er attila konungr a oc vapnar með þa menn er beriaz vilia. oc stundum gengr hun út iborgena oc egiar men atgongu. oc kallar at huer maðr er þigia vill gull oc silfr oc goða gripi af henni soeki at niflungum oc drepi þa. þetta er hennar athevi allan þenna dag.