Bókastaðir

Fra niflungum.

Nv er ecki af at segia þeirra ferð annat en þeir riða hvern dag epter annan Oc þann dag er þeir riða til svsam. er vatt veðr oc mikill vindr. oc allir niflvngar eru nv uater oc þeirra clœðe. Oc er þeir koma fram hia borg einnihverre er heitir þorta. riðr imot þeim einn maðr. hann er sende maðr attila konungs oc skal fara ibakalar oc bioða Roðingeir margreifa til veizlv. En hann riðr fyr liðinv með sina menn. oc er þeir finnaz. spyrr margreivin. Hverr ero tiðindi i svsa. Þesse maðr svarar. Þat er nv i svsa tiðast at niflvngar ero komner i hvnaland oc attila konungr byr nv þeim veizlo. en ek var sendr imote þer at bioða þer til veizlvnnar. En nv man ek aptr huerva með yðr fyr því at nv hevi ek fengit mitt erende. Snyr hann aptr nv með þeim. oc riðr með Roðingeir margreifa. Þa mellte Roðingeirr margreife við sende mann. Hverso mikit boð ætlar attila konungr at gera eða hversv mavrgom monnum til bioða. Þa svarar sendemaðr. Mer liz sva sem eigi mvne her vera faer i yðarre for. En attila konungr hever boðet margom mannum til veizlv. En drottning Grimhilldr hever stemnt halvo fleirom sinvm vinvm. oc hon samnar monnum um allt riki sitt. þeim er henne vilia lið veita. oc her er sva mikit til emnat þessarar veizlv sem her skili vera allmikit fiolmenne. oc þo mvne hvn lenge standa. Rodingeirr biðr penna mann riða firir til borgarennar. oc segia at nv eru niflvngar komner. fyrer borg Attala kongz. hann rijdur strax a fund Attala kongs, og seiger honum þesse tijdende ad nu eru komner Niflungar fyr borg hans oc Roðingeirr margreife. Nv sender konungr um alla þessa borg at hvert hus er bvet sum með tiolldum. en isvmum skal gera ellda, oc er nu mikill firir bunaðr i borg svsa. Nv mællte attila konungr til þiðrecs konungs oc biðr hann at hann skal vt riða igegn þeim. oc nv gerer hann sua. oc riðr vt með sina menn. Oc er þeir finnaz fagna hvarer adrum vel oc riða aller saman til borgar.

Fra drottning Grimilldi.

Drotning Grimhilldr stendr ieinum tvrn oc ser for bræðra sinna oc þat at þeir riða nv i borgena svsa. Nv ser hon þar margan nyian skiolld. oc marga hvita brynio. oc margan dyrligan dreng. Nv mællte Grimhilldr. nv er þetta eð græna svmar fagrt. nv fara minir bræðr með margan nyian skiolld oc marga hvita brynio. oc nv minnvmc ek hversu mik harmar en storo sar Sigurðar sveins. Nv grœtr hon allsarlega Sigurð svein oc geck i mote þeim niflvngum oc bað þa uera velkomna. oc kyssir þann er henne var nœstr. oc hvern at oðrum. Nv er þesse borg nalega full af monnum oc hestvm. oc þar ero oc firir isvsa morg hvndrað manna oc sua hesta sua at ei fær talu a komit.

Fra bræðrum Grimilldar.

Attila konungr tecr vel við sinum magvm. oc er þeim fylkt i hallernar þer sem bunar ero. oc gerer fyr þeim ælldar. en niflvngar fara ecki af sinum bryniom. oc ecki lata þeir sin vopn at sinni. Nv kemr Grimhilldr inn i hollina þar er firir vorv hennar bræðr við elld oc þurka sik. hvn ser hversv þeir lypta vp sinum kyrtlum. oc þar vnder erv hvitar brynior. Nu ser Hogne sina systor Grimhilldi. oc tecr þegar sinn hialm oc setr a hauoð ser. oc spenner fast. oc slict eð sama folkher.

Fra Grimilldi oc bræðrvm.

Þa mællte Grimhilldr. Hogne sitt heill. Hvart hever þv nu fært mer niflungaskatt þann er atte Sigurðr sveinn. Þa svarar Hogne. Ek fære þer. seger hann mikin vvinn þar fylgir minn skiolldr oc minn hialmr með minu sverðe. oc ei leiða ek mina brynio. Nv mellte Gunnarr konungr við Grimhilldi. Fru systir gack hingat oc sit her. Nv gengr Grimhilldr at sinum vnga brœðr Gislher oc kyssir hann oc sitr ihia hanum oc milli oc Gunnars konungs oc nv grœtr hun sarlega. oc nu spyr Gislher huat grœtr þu fru. hon suarar þat kan ek vel þer segia. Mic harmar þat mest nu sem iamnan þau storo sar er hafðe Sigurðr sveinn ser miðil herða oc ekki vopn var fest a hans skilldi. þa suarar Hogne. Sigurð svein oc hans sar latvm nv uera kyrr oc getvm eigi. attila konung af hvnalandi gerom hann nv sva livvan sem aðr uar þer Sigurðr sveinn. hann er halvo rikare. en ecki fœr nv at gort at grœða sar Sigurðar sveins. sua verðr þat nu vera sem aðr er vorðet. Þa stendr upp Grimhilldr oc gengr ibrott. Þvi næst kemr þar þiðrekr af bern oc kallar at niflvngar skulo fara til borðz. Oc honvm fylgir svn attila konungs alldrian. Nv tecr gunnarr konungr sueinin alldrian oc ber ifaðme ser út. En þiðreckr konungr af bern oc Hogne ero sua goðer viner at hvar þeirra legr hond sina ivir annan. oc ganga sva út ór hollenne. oc alla leið þar til er þeir koma til konungs hallar oc a hveriom tvrn oc a hverre holl oc a hveriom garðe. oc a hveriom borgarvegg standa nv kurteisar konor. oc allar vilia hogna sia sua frœgr sem hann er um oll laund af hrœysti oc drengskap. Nv komo þeir i hall Attila kóngs.

Fra attila konung oc bræðrum Grimilldar.

Attila konungr sitr nu isinu hasete. oc setr a hœgra veg ser Gunnar konung sinn mag. oc þar nestr sitr ivncherra Gislher. þa gernorz. þa Hogne. þa folkher þeirra frœnde. A vinstri lið attila konungs sitr Þiðrekr konungr af bern oc Roðingeirr margreife þa meistare Hilldibrandr. Þesser aller sitia ihasete með attila konunge. Oc nu er skipat þesse holl fyrst með envm tignastom mannum oc þa hueriom at oðrom. Þeir drecka þat kvelld gott vin. oc her er nv en dyrlegsta veizla oc með allzkonar fongom er bezt megv vera. oc eru nv kater. Oc nu er sva mikill fiollðe manna komen iborgena. at huert hus er fullt nalega i borgenne. Oc þessa nott soua þeir igoðum friði oc ero nu allkater oc með goðum umbunaðe.

Þa er mornar oc menn standa upp. kemr lil niflunga þiðrekr konungr. oc hilldibrandr oc marger aðrer ridderar. Nu spyrr þiðrecr konungr huersu þeim haui sovez þa nott. Þa suarar Hogne oc letr ser haua uel sofnat. En þo er mitt skap æcki betra en til meðal lags. Nu meler þiðrekr konungr. ver katr min goðe vin hogne. oc glaðr oc með oss velkomen. oc uara þic her i hvnalande. fyr því at þin systir Grimhilldr grœtr enn huern dag Sigurð svein oc allz mantu þess við þurva. aðr enn þu komer heim. Oc nu er þiðrecr enn fysti maðr er varat hever niflunga. þa er þeir ero buner ganga þeir ut igarðen. Gengr a aðra lið Gunnare konunge þiðrekr konungr en a aðra meistare hilldibrandr oc með Hogna gengr folkher. oc nu ero aller niflungar upp staðner. oc ganga um borgena oc skemta ser. Oc nu stendr attila konungr upp oc gengr ut i sualernar. oc ser til huar ganga niflungar. oc margr maðr gengr nu at sia skrautlega ferð þeirra. oc er þo allum tiðast at spyria huar hogne ferr sua er hann frœgr. Nu ser attila konungr huar Hogne ferr oc folkher. oc ei er þeirra bunaðr uerre en Gunnars konungs. oc ei kenner attila konungr til viss huar Hogne ferr eða folkher fyr því at ei ma hann sia þa sua gerla. því at þeir hava siða hialma. oc spyrr huerer þar ganga með Gunnare konunge oc þiðreke konunge. þa suarar hertoge blodlenn. Þat venter mek at þar man uera Hogne oc folker. Þa suarar konungr. vel metta ek kenna Hogna fyr þui ath hann var med mier vm hríd og ek dubbaðe hann til riddera. oc erka drotning. Oc vist var hann þa uar vin goðr. Nu gengr Hogne oc folker um borgena. oc helldr huar þeirra sinni hende um herðar aðrum. oc sia þeir þar margar kurteisar konor. oc nu taka þeir ovan sina hialma oc lata sia sic. En Hogne er at þessu auðkendr. hann er mior um miðian oc breiðr um herðar lanct andlit hever hann oc bleict sem aska. oc eitt auga oc allsnart. oc ei er hann at siðr allra manna drengelegastr. Nu standa niflungar með sit lið ut við borgarveggin oc sia staðen oc skemta ser. Enn þiðrekr af bern gengr nu heim isinn garð sem hann a erende til.

Fra giucungum.

Attila konungr ser nu huersu mikit fiolmenne er her saman komet oc ecki fœr hann skipat þessu allu folki i eina holl. En nu er gott veðr oc fagrt skin hann letr bua væizluna ieinum apalldrs garðe.