Nv er Gunnarr konungr afotvm oc allt lið hans. oc hava fengit aðr eitt skip. oc er þat allitit. oc með þvi litla skipi hava nockorer menn faret ivir øna. oc þegar er þeir forv fra lande fyllir allt þetta skip. oc hvelver vnder þeim oc komaz þeir navðvglega til landz. en er hogne kemr til þeirra með þetta mikla skip. verða niflvngar fegner. Stigr Gunnarr konungr sialfr askipit. oc með honum. c. manna. roa þeir a miðia øna. hogne rœr sva mikit at i einvm verre brytr hann svndr baðar árarnar. oc af keipana oc mellte at alldri þriviz sa er þessa hae hio os til banda. oc hliop vpp oc bra sverðe oc hio havoð af skipmannenum er sat fyr hanum aþilionum. Þa mellte Gunnarr konungr til Hogna. Hvi gerðer þv þetta illa verc. hvat gaftv hanum at soc. Þa svarar Hogne. Ek vil ei at boð fare fyr i hvnaland varre ferð. nu kann hann ekki af at segia. Oc þa mellte Gunnarr konungr reiðvlega illt eina mantv gera nu oc hvert sinni. oc alldri ertv kátr nema þa er þv gerer illt. Þa svarar Hogne. hvat skal ek spara nv at gera illt meðan ver farvm fram. ek veit nv gerla at ekki barn i varre ferð kemr aptr. Gunnarr konungr styrir oc nv brestr isvndr stiornviðin oc gengr fra styrid oc svifr skipinv bœðe fyr stravme oc veðre. Nv lœypr Hogne skyndilega aptr til styrisins oc dregr i stiornviðina allharðhendilega. Oc þa er hann hever bœtt stiornviðina. oc hann hever við komit styrinv. þa er skamt til landz. oc i þessv bili hvelvir skipinv. oc vit þat koma þeir til landz. at hvert klœðe er alvátt um þa. þat er innan borðz var. Leiða þeir nv skipit aland. oc bœta at þat sem brotet var. oc lata aptr fara sina men ivir ána i mote sinv liði. oc flytiaz ivir ona allt þar til er ivir er komit allt liðit. Oc epter þat fara þeir leið sina allan þan dag.
At kvellde legiaz þeir niðr. oc lata Hogna hallda vorð. oc er aller menn erv sofnaðer. þa gengr Hogne einsaman a niosn langt fra liðinv. hann kemr þar at er einn maðr ligr oc sefr sa er með vopnvm. oc sverð sit hevir hann lagt vnder sik oc koma hiollten fram. tecr Hogne til sverðsens oc bregðr sverðinv oc kastar fra ser. hann stigr sinvm hœgra fœte a hans siðv oc biðr hann vaka. en þesse maðr lœypr vp oc þrifr til sverðsens. oc missir hann oc mellte. vei verðe mer fyr þenna svefn er nv svaf ek. Nv er komen herr iland mins herra. Rodingeirs margreifa. Ec hever nv vakat. iij. daga oc. iij. nætr oc fyr þat sama sofnaða ek. Þa mellte Hogne við hann oc finnr at hann er goðr drengr. Þv mant vera góðr drengr. se her minn gullring. hann skal ek þer geva fyr þinn drengskap. oc þv skallt betr niota. en sa er fyrr var gevit. ek skal oc fa þer sverð þitt og sva gerer hann. Nv svarar þesse maðr. haf fyr mikla guðs þocc þina giof. fyrst er þv gaft mer sverð mitt en siðan þin Gvllring. Nv mellte hogne. Ecki skalltv vera rœdr um þenna her ef þv geter landz Rodingeirs margreifa. hann er várr vin. Fyr þessv rœðr varo liði Gunnarr konungr af niflvngalande. oc hans brœðr. Seg mer enn góðr drengr. hvar visar þv oss til gistingar i nótt eða hversv heiter þv. Ek heiti ekkivorðr sagði hann. Oc nu vndrvmc ek hversv þv ferr. er þv hogne alldrians son. er drapt minn herra Sigurð svein. get þin meðan þv ert i hvnalande. þv mátt her eiga marga avondar men. En ecki kann ek visa þær til betra natstaðar en i bakalar. til margreifa Roðingeirs. hann er goðr hofðinge. þa mellte Hogne. þangat hever þv oss visat er aðr havom ver ætlat. Rið nv heim til borgar. oc seg at vér manvm þangat koma. seg oc at ver erum helldr vater.
Nv skiliaz þeir. oc riðr eckivarðr heim. en hogne ferr aptr til sinna manna. oc seger Gunnare konunge allt hversv hanum hever fariz. oc biðr þa standa vpp sem hvatazt. oc riða heim til borgarennar. oc sva gera þeir. Eckinvarðr riðr heim sem hvatlegast til borgar oc er hann kemr i hollena. hever margreife Roðingeirr mataz. oc ætlar at sova ganga. Þa seger eickinvarðr. at hann hever hitt Hogna oc sva at Gunnarr konungr er þar komen með mikit lið. oc vill riða þangat til gistingar. Roddingeir margreife stendr vpp. oc kallar til allra sinna manna. biðr þa taka skyndiliga oc buaz um sem bezt oc vegligast. oc sva sin hvs. Oc nv sialfr margreife Roðingeirr letr taka sina hesta oc vill vt riða imote þeim með margvm riddervm. oc aller hans menn erv nv istarve oc vm bvnaðe. En er margreife Roðingeirr riðr vt af borgenne. kemr igegn hanvm Gunnarr konungr með allt sitt lið. Roðingeirr margreife fagnar vel niflvngum oc byðr þeim með ser til fagnaðar. En þessv tecr vel Gunnarr konungr. Oc Hogne biðr eckinvarð hava firir mikla gvðs þock. hversv hann rac þeirra œrende.
Her sægir i fra er margreifi Roðingeirr gefr sina dottur Gislher.
Nv koma niflungar igarð Roðingeirs margreifa oc stiga af sinvm hestom. Enn menn Roðingeirs margreifa taka þa oc gœyma vel. Oc sva sem sagt hæver eckinvarðr lætr margreifenn gera tva ellda vti i garðenvm er þeir ero vater. oc við annan elld sitr Gunnarr konungr oc Hogne oc þeirra brœðr. oc svmer þeirra menn. en svmt lið þeirra við annan ælld. En þeir er firir voru fylgia margreifa inn i hollina. oc skipar hann þeim ápalla. Nv fara niflungar af sinum klœðum við elldana. Þa mellte Gvdelinda kona margreifa. hvn var systir hertoga Naudungs er fell við gransport. Niflvngar hava hingat fœrt marga hvita brynio. oc margan harðan hialm oc skarpt sverð nyian skiolld. oc þat er harmanda mest at Grimhilldr groetr hvern dag Sigurð svein sinn bvanda. Þa er þess er ælldar ero brvnner gengr Gunnarr konungr oc Hogne oc þeirra brœðr inn i hollena. oc sitia þat quelld oc drecka með hinvm bezta fagnaðe. oc ero nv allkater. Oc þa fara þeir at sova. Roðingeirr margreife ligr i sinni sœng hia sinni konv. oc talaz þav við. Þa mellte Roðingeirr margreife frv hvat skal ek geva Gunnare konunge oc hans brœðrvm. þat er þeim se virðilict við at taka. oc mer se vegr at geva. Hon svarar. þat herra sem yðr syniz rað til. þat allt skal vera mitt rað um þenna lut er þitt er. Oc enn mellte Roðingeirr margreife. Ek ma segia þer vm ivngherra Gislher ef þat er yðart rað at ek man geva hanum iungfrv mina dottur ena fysto giof. Nv svarar Godelinda. Þat er vel at þv gever hanum ockra dottur. ef sva er at hann mette niota. en þat rœðvmk ek.
Nv er lios dagr oc stendr Roðingeirr margreife vp oc klœðez. oc hans riddarar oc þa standa vp niflungar oc kalla sin klœðe. En Roðingeirr margreife biðr þa dveliaz með ser nockora daga. en niflungar vilia nv fara oc dveliaz ecki. Oc þa seger Roðingeirr margreife at hann vill riða með þeim með sinum ridderum. oc ganga nv til borða oc drecka nu gott vin. oc ero allkáter. Þar ero nv margskonar leikar oc annor skemtan. Nv lætr Roðingeirr margreife bera inn einn hiálm gvlle varðan oc settan dyrlegvm steinvm. oc gefr Gunnare konunge oc þessa giof þackar Gunnarr konungr vel þikkir vera en mesta gerseme. Þa tecr Roðingeirr margreife ein nyian skiolld oc gefr Gernorz. Þa gefr margreife sina dottur Gislher oc meler. Goðe herra Gislher þessa mœy vil ek þer geva til eigin konu ef þv villt þiggia. Gislher svarar. oc biðr hann geva allra manna heilastan. oc lez vilia þiggia með þock. Ok enn mellte Roðingeirr margreife. Se her iuncherra Gislher eitt sverð er ek vil geva þer þat hæiter gramr. þat hever at Sigurðr sveinn. þat hyg ek at vera skal allra vapna bezt er i yðarre for se. oc enn þackar Gislher þessa giof. oc biðr hann hava fyr Guðs lavn alla sina sœmð er hann hever gert hanum i þeirri for. Nv mellte Roðingeirr margreife til Hogna. Goðe vin Hogne. hvern grip mattu þann sia her með mer er þv villt hellzt þegit hava. Þa svarar Hogne. Mer liz sva seger hann sem her man hanga einn skiolldr sa er davcblár at lit. hann er mikill oc stercr uenter mek at vera mune. hann hever stor hogg hann vil ek þiGia at giof. þa svarar Roðingeirr margreife. þat kemr vel við fyr þa soc at þann skiolld bar goðr drengr. hertoge Naudung oc hann fecc stór hoG under mimvngs eggiom af enum sterka viðga. aðr hann felle. oc er þetta hœyrer frv Gvdelinn groetr hvn sarlega sinn broðor navðvng. oc þesse skiolldr var nv gevenn hogna. Þeir þakka Roðingeir margreifa forkvnnar vel sinar giaver oc velgerning. Þa er þeir ero metter lata þeir taka sina hesta. oc bua sialfa sik. oc með þeim Roðingeirr margreife oc með honvm ener voskvstv rridderar. oc riða vt af borgenne. er þeir vorv at þvi bvner. þa bað frv Gvdelin þa fara vel oc hœila. oc koma sva aptr með sœmð oc virðing. Oc margreivenn kyssir sina frv Gvdelinn aðr hann riði brott oc biðr hana vel styra sinv riki þar til er þav finnaz.