Þa er konungr gvnnarr hever lesit þetta bref. kallar hann amalstemnv sina brœðr hogna. oc gernoz oc gislher. hann berr vpp þetta mal oc leitar raðs við þa hverso hatta skal. þa svarar hogne. þat kan vera herra at þér vilit fara i Hunaland at heimboðe þins mags attila konungs en með því at þu farer i Hunaland þa mantu eigi aptur koma oc enge sa er þer fylgir. fyr því at grimhilldr er utru kona oc vitr. oc ma vera at hvn se isvikvm um os. Nv svarar gvnnarr konungr. Attila konungr minn magr hever mer orð sent með vinattv at ek skal koma til hunalands oc fara þesser menn með sannendvm. en þat er þitt rað hogni at ek skal ei fara. en þetta rað gefr þu mer epter því sem þin moðer gaf minum feðr er hvert sinni var verra et siðarra en et fyrra. Nv vil ec þat eigi af þer þiggia. Nv skal ek at sonno i hvnaland oc venter mik at ek kome aptr epter minvm vilia. oc áðr en ek fer af hvnalande man allt hvnaland gevit i mitt vald. en þv hogne fylg mer ef þv villt. en ella sit heima. ef þv þorer ei at fara. þa mellte hogne ei melir ek þetta fyr því at ek mvni vera rœddare um mitt lif en þv skallt vera vm þitt. oc ei þikki mer verra at beriaz en þer skal þickia. en at sonnv ma ek þer þat segia ef þv ferr i hvnaland hvart er þv ferr með marga menn eða fa engi þeira kemr aptr lifs i niflungaland. en ef þu vill fara i hvnaland þa vil ek epter sitia. eða mantv ei Gvnnarr konungr hversv ver skilldvmz við sigurð svein. en með þvi at þv mant ei. þa veit ec þann mann i hvnalande er mvna skal. en þat er grimhilldr var systir oc hon skal vist þic aminna þa er þv kemr i Susa. þa svarar Gunnarr konungr þottv ser sva rœdr fyr þinni systvr Grimhilldi at fyr þa skylld þorer þv ei at fara. þa skal ek fara ei at siðr. Hogna verðr nv hermt við er sva opt er i brigzli fœrt hans mioðerne. hann stendr vpp oc gengr inn iholl til sins frœnda folker. oc mellte við hann þv mant vilia fara ihvnaland með oss sem Gunnarr konungr hever nv raðet epter orðsending Grimhilldar. oc með oss skalv fara aller varer menn oc vapne sic nv oc bvez hvatlega oc þeir einir þvrvo at fara er þore at beriaz.
Þa stoð vp drotning oda moðer Gunnars konungs oc gislher. oc gengr til konungs oc mellte til hans. Herra mik drœymðe æinn draum er þv skallt hœyra. enn þat er i þessvm dravm. at ek sa i hvnaland sva marga fvgla dauða at allt land vart var avtt af fvglvm. Nv hœyre ek þat at þer niflvngar etlet at fara ihvnaland. en af þesse ferð veit ek at standa man mikit uhap. hvartvegia niflvngvm oc hvnum. oc meiri von þikki mer ef þer faret at margr maðr lati fyr þat sitt lif. Ger sua vel herra far ei. illt eina man af standa þott er faret. þa svarar hogne.
Gunnarr konungr hever nv raðet ferð sina sva sem hann vill vera lata. oc ekki hirðvm ver vm dravma yðra gamalla kvinna. fatt gott vitit þer. ekki megv yðor orð standa vm vara ferð. þa svarar drottning. Gunnarr konungr man raða sinni ferð. oc sva þv hogne hvart er þit skalut fara i hvnaland eða ei. Enn min unge son gislher hann skal heima vera. Ja seger gislher ef minir bræðr fara þa skal ek vist ei epter sitia. oc hlœypr vpp oc tekr vopn sin.
Nv sender Gunnarr konungr boð vpp i sitt land at til hans skalu koma aller hans menn. þeir er vaskastir erv. oc fræcnaster erv. oc hanum bazt hvgaðer. Oc er þesse ferð er bven. hever Gunnarr konungr. x. hvndrad manna. goðra drengia. oc vel bvenna. með hvitvm bryniom oc biartvm hialmvm oc skarpvm sverðvm oc hvossvm spiotom. oc skiotvm hestvm. oc þar sitr heima morg fogr kona oc dyrlig epter sinn bvanda. oc sinn sun oc broðvr. Nv tecr hogni merki Gunnars konungs i sina hond. Þat merki er inn yzta lvt lit sem gvll en i miðiv hvitt. oc i markaðr avrn með koronv af ravðo silki. oc neðsti lvtr merkis grœn. Gunnarr konungr hever þvilikan orn a allri sinni herneskiv. En hogni hevir a sinni herneskio. oc ei með koronv. Gernoiz oc Gislher hava skiolldo rauða oc lact með gulli haucr oc þat marc hava þeir aller asinni herneskiv. oc með sama lit erv þeirra merki. Her af ma þa kenna með sina skor hvar þeir riða. niflvngar fara nv alla sina leið til þess er þeir koma at rín. þar sem saman kemr dúná oc rín. oc þar er breitt er arnar hittaz. en þeir finna ekki skip. þeir dveliaz þar um nottena með sinum landtiolldum.
Vm kvelldit er þeir eru metter at notturðe mellte Gunnarr konungr til hogna sins broðvr hverr skal hallda vorð þessa nott af varum monnum. Scipa þeim er þer syniz. Þa svarar Hogne. Þer megoð skipa þeim er yðr syniz til varð halldz vp með ánne. en fyrr neðan liðit vil ek her vera varð halldz maðr sialfr. þvi at þa megom ver til geta ef ver fám oss nockort skip. En Gunnare konunge likaðe þetta vel. Þa er aðrer menn forv at soua. tecr hogni oll sín vópn oc gengr með ánne ovan en á er tvngls lios mikit oc ma hann fyrr þvi sea sina leið. Nu kemr Hogne til eins vatz er heitir mœre. oc hann ser nockora menn a vatneno. oc ser hann þeirra bvnað liggia við vatnit oc milli oc arennar. hann tecr klœðen oc felr. oc þetta erv ekki aðrer menn. en þat sem kallaðar erv siokonor. þær eigv æðli a sio eða votnvm. en þessar siokonvr hava faret ór rín oc i þetta vatn at skemta ser. Nv kallar siokonan oc biðr hann fa ser klœðe sin. oc gengr vp ór vatnenv. Nv svarar Hogne. Seg mer þetta fyrst. Hvart skalvm coma ivir þessa œ oc aptr. með þvi at ei seger þv mer þat er ek spyr þic. fær þv alldri þin klœði. þa mællte hon. þer megoð komaz aller heilir ivir þessa œ en alldri aptr. oc mantv þo hava áðr eð mesta ærviði firir. Nv brigðr Hogne sinv sverðe oc drepr siokonuna. oc hæggr ímiðio svndr hvaratvegio oc dottor hennar slict sama.
Oc enn gengr hann ovan með ánne vm rið. þa ser hann eit skip vt amiðia ána oc ein mann á oc bað hann roa at lande. oc sœkia einn Elsungs mann. en sva kallar hann her fyr þvi at þa erv þeir komner iriki elsvngs iarlls ens vnga. oc hyggr hann at skipmaðren man þa roa skiotare imot hanvm. þa svarar scipmaðren Ecki sœker ek helldr elsvngs mann. enn annan mann oc vil ek vist ei roa vttan kavp. þa mellte hogne oc tecr sinn gullring oc helldr vpp. se her goðr drengr þina skipleigv. her er einn gvllringr. hann gef ek þer i þinn ferio skatt ef þv flytr mik. Oc er þesse skipmaðr veit at hanvm er gullringr boðen i skipleigu þa minniz hann þess at hann hever skommv aðr qvangaz oc fengit fagrar konv oc ann mikit. oc vill fa henne gull huar sem hann getr. hann legr sinar arar vt oc rœr at lande. Nv stigr hogne askipit oc fœr farningar manne sinn gvllring oc gengr vt askipit. Nv vill feriomaðren roa aptr yvir ána. enn hogne biðr hann roa vp með lande. en feriomaðren vill ei roa. hogne seger at hann skal roa ef hann vill oc sva þott hann vili eigi. Nu verðr ferio maðren rœdr. oc rœr sem hogne vill. oc baðer þeir roa allt þar til er þeir koma til liðs niflvnga.