Jsungr konungr oc hans synir spyria huat gort hæfir hærtnit konungr af vilcinalandi er þæira var hinn mæsti uvinr. þæir samna hær um alt sitt riki oc fær eptir hærtnit konungi oc vilia hæfna sin. hann sendir orð sinom hinum goða vin þetlæif dansca oc aðrom manne fasolld stollza. þæir verðaz við væl ordsendingina oc fara með sinom monnum til motz vid Jsung konung oc koma nu allir saman i vilcinaland oc brænna þar morg heroð oc stor oc drepa margan mann. firir þæim flyr allt þar sem þæir fara. engi maðr er sua diarfr at þori at skiota æino spioti moti gegn þæim. allt flyr sumt a morkina sumt a skip oc sumt a hæiðar obygðar. sumir flyia til hærtnit konungs oc sægia honom at cominn er i hans riki jsungr konungr af bærtanga landi med sina sono oc þar er með honom þetlæifr danski oc fasolld stollzi oc allz hafa þæir. v. þusundrat hermanna oc engi fylking stendr firir þæim oc ængi kappi þorir at biða þæira. Við þessi tidindi verðr hærtnið konungr ræiðr miok oc sendir boð um allt sitt land at allir hærmenn komi saman vilcina manna oc væri land sitt. þessi tiðindi þickia ollom ogorlig at bæriaz igegn sua miclum kappum sem nu ero komnir i vilcina land.
Orrosta Jsung konungs.
Her eptir samnaz saman með hærtnið konungi mikill hér. oc hans kona ostacia færr út oc ræroi sinn gand þat kollom ver at hon færi at sæiða sua sem gort var i forneskio at fiolkungar konor þær er ver kollom volor skylldo sæiða honom sæið. Sua mikit gerði hon af ser i fiolkyngi oc trollskap at hon sæiddi til sin margskonar dyr leona or biorno oc flugdræka stora hon tamði þa alla þar til at þæir lyddo hænne oc hon matti visa þæim a hændr sinom uvinom. Sua sægir i kvæðom þyðærskom at hænnar hær væri likr fiandom sialfom. hon siolf var ok sem æinn flugdreki. hærtnið konungr flytr sinn hær igegn isungi konungi oc þar er þæir finnaz verðr strong orrosta. Jsungr konungr oc hans synir með sin mærki ganga hart fram oc drepa margan mann hauggua a tvær hliðar ser hæsta oc menn oc firir þæim fællr hærrinn allt þar sem þæir komo fram. J aðrum stað riðr fram þetlæifr danski með sina fylking hann væitir oc margum manne bana oc firir honom standaz ækki vilcina menn. oc hina þriðiu fylking hæfir fasolld stollzi hann bærsk þenna dag af miclu kappi oc skilr margan mann við sin hæst sua at alldri sa sik siðan. Villcina menn falla i þæiri orrosto sua sem þa er akr er skorinn.
Fall Jsungs.
J þæsso bili kemr til ostacia með sina suæit þa er hon hæfir saman dregit af fiolkyngi. drekarnir flugo yfir hærinn oc væita manom bana með klom sinum oc með munni oc leonar bæriaz oc bita oc slict sama birnir oc siolf ostacia flygr sem dreki yfir hærinom oc pinir til oll dyr oc alla dreka at bæriaz. Jsungr konungr oc hans synir sia nu hversso þessi micla oc hin illa suæit gerir þæim mikinn skaða. hann keyrir sporom sin hest oc spennir fast sit spiotskapt þat er hatt oc sua digrt at i þriu er clofinn askrinn oc hans spiotskapt er æinn lutrinn af hinom digra aski hann ser huar flygr hinn illi dreki sa er mæiri oc hræðilegre en allir aðrir. hann skytr spiotino at drekanom. drekinn ser hverso þætta micla spiot flygr til hans bregðr ser undan flygr spiotið hia honom enn drekinn steypir ser ofan at konunginom oc tækr með sinom munni oc klonom oc glæypir hann. þætta ser hans ællzti son sa er allra þæira var sterkaztr. hann læggr drekann með sino spioti gognom fotinn uppi við bukinn. dræginn snaraz við lagino oc þrifr sinom klom hann sva fast at gognom gengr bryniuna oc bukinn sua fær hann bana. oc aðr hæfir hann drepit leon oc biorn. Nu i þesso bili hæfir lorantin hinn yngsti sonr konungs drepin æinn leon oc orðit sárr oc æinn dræka særði hann til bana oc þæssi dreki væitir honom bana sár með sinom klom. Sva læingi stendr þessi orrosta at drekarnir oc leonar hafa latið naliga allir sitt lif af storom hoggom sona Jsungs konungs. Oc Jsungr konungr er nu dauðr með alla sina sono firir dyronom oc drekom oc engi maðr væitti þæim bana annars kostar en með fiolkyngi ostacie.
Fasolld stollzi lætr bera sitt mærki fram i miðian hær vilcina manna igegn hærtnið konungi oc stendr þar snorp orrosta milli þæira tvæggia hofðingia. fasolld hæfir nu drepit annarri sinni hændi morg hundrat vilcina manna hann er nu miok sár oc moðr i vigino. Nu riðr at honom sialfr hærtnið konungr oc læggr til hans sino glaðel i hans briost sua at ut geck um hærðarnar fællr nu fasolld dauðr af sinom hesti oc fallin er nu aðr mæstr lutr liðs hans. þætta ser þetlæifr danski þar er hann bærsk oc hæfir fællt vilcina menn sua at æigi liggr lægra valkaustrinn en saðul hans bar hann hæfir latið oc flæsta alla sina menn oc sialfr er hann nu miok sar. æigi at siðr riðr hann nu diarflega fram i hær vilcina manna oc vill hæfna fasolld sins hins kera vinar. hann keyrir hæstinn sporom oc riðr at hærtnið konungi leggr sino spioti i hans skiolld sua at sundr tækr skiolldinn oc bryniuna tvæfallda oc vndir hondina oc snæið isundr herðarnar allt a hol við herðar blaðit oc fællr konungr þægar af hæstinom til iarðar. Þetlæifr drepr þar með sino sværði margan goðan dreng yfir hærtnið konungi oc margir flyia nu. en fair standa eptir. Þa flygr æin hinn værsti dræki yfir Þetlæif með gapanda munn oc vill væita honom bana. þetlæifr læggr sino glavel vpp i gegn drekanom i hans munn sua at ut geck um halsinn. drekinn spennir hann með sinom clóm oc lystr með vængionom oc fællr allr yfir hann ofan oc sua fær þetlæifr danski bana. oc hæstrinn undir honom.
Þa er fallner eru aller kappar af bertanga skiliaz villcina menn ei fyrr við en drepit er hvert manz barn bertanga hers. Villcina menn hitta sinn herra hertnið konung mioc sáran með storum sarum flytia hann með ser. oc koma til lœcnar þeir er bezter eru i villcinalande oc groða hann. Þa er hertnið konungr er heim komen isina borg. þa er hans kona ostatia siuc. oc þa verðr hertnið konungr varr við huaðan af hanom er komen liðveizla. su er drekarner eða dyren hava hanvm veit. oc hversv hans kona var fiolkunneg oc þrim dagum siðar dœyr hvn með litlum orðstir. Hertnið konungr verðr enn heill sinna sára. oc styrir sinv riki villcina lande sua sem hœyrer enn isagv hans. oc hann vinr morg storvirke meðan hann er konungr i villcina lande. oc af hanvm er allmikil saga. þo at þes uerðe nu eigi her getet i þessare frasogn.