Bókastaðir

Ænda lyct Sigurdar sueins.

Nesta morgin eptir ardegis kallar Gunnarr konungr oc haugni at þæir vilia buaz at riða út at væiða dyr. þar eptir ganga þæir til borða oc snæða. Oc þa kemr Sigurðr svæinn þar oc mælti til Gunnars konungs. herra hvert villtu riða hui snædir þu sua snimma. Þa svarar konungr. Ver vilium vt riða at væiða dyr oc skemta oss. hvart viltu fara með oss eða viltu hæima væra. Þa svarar Sigurðr svæinn. Herra viltu riða út þa vil ek vist fylgia þer. Þa mælti konungr. Gac þa til borðz oc snæð oc sua gerir hann. oc þessi stæikari oc skænkiari hafa allt sua gert sem haugni bað þa. þa er þæir hafa snætt ero bunir þæira hæstar oc riða þæir ǫt a skoginn oc hlæypa at dyrom oc sla sinom hundum. oc þegar er Sigurðr svæinn er ǫt riðinn gengr Grimilldr til sinnar reckio oc legz niðr at sofa. firir þa sok at sua illa er henni við brynilldi at æigi vill hon með henni sitia oc enga skemtan við hana æiga. Haugni hefir riðit nocoro siðar af borginni en adrir þæir oc hæfir talat við drotningu brynilldi langa rið. oc i þæira æin mæli er þætta at brynildr biðr haugna at sua skal hann til haga at Sigurðr svæinn skal æigi hæim koma þat quælld. oc at hann megi þan dag deyia. en þar til vill hon gefa honom gull oc silfr oc adrar gersimar slict allt er hann beiðiz. En hann sægir at Sigurðr svæinn er sua mikil kenpa at æigi ma hann vist sægia þat huart hann getr radit hans bana en við kvæz hann læita mono at sua megi verða. oc her eptir riðr haugni ǫt a skoginn en drotningin bað. hann væl fara oc æfna orð sin.

Nu hlæypa þæir eptir dyrom oc fara all mæðilega oc stundom rena þæir. oc Sigurðr svæinn er þæira fræmstr nu sem hvert sinni oc nu hafa þæir dræpit æinn villigault mikinn oc her eptir hafa þæir aðr længi sott. oc þa er hundarner hafa vid fæstz svinit skaut haugni sino spioti þenna villigaullt til bana oc her yfir standa þœir nu allir ok skera suinit oc taka allt innan ór oc gefa hundom sinom oc nu er allom þæim sua varmt oc nu ero þœir sua moðir at naliga hyggia þœir at þœir mono springa oc þa koma þœir þar sem flytr æinn bæckr oc Gunnarr konungr slær ser niðr oc drækkr oc adrum megom hans broðir haugni oc þa kemr at Sigurðr svæinn oc slæzt þægar niðr at bæckinom sem aðrer þœir. Oc þa stendr upp haugni er hann hæfir drukkit oc tækr sitt spiot baðom hondom oc læggr milli hærða Sigurði svæin sua at stendr i gognom hans hiarta oc vt um briostið. Oc þa mœlti Sigurðr svæinn er hann feck lagit. Þæss matti mik æigi vara af minom magi er nu gerðir þú oc ef þœtta vissa ek þa er ek stoð upp a mina fætr aðr þu ynnir þœtta verk at fa mer bana sar þa væri minn skiolldr brotinn oc hialmr spiltr oc mitt sverð skorðott oc mæiri von aðr þœtta væri gort at allir þer fiorir væri dauðir. oc her eptir dæyr nu Sigurðr svæinn. Nu mœlti haugni. Allan þœnna morgin hofom ver ællt æinn villi gaullt oc ver fiorir fengim hann varla sott en nu a litilli rið hæfi ek væitt æinsaman æinn biorn eda æinn visund oc verra væri oss fiorom at sœkia Sigurð svæin ef hann væri við buinn en at drepa biorn eða visund er allra dyra er fræcnastr. Nu mœlti Gunnarr konungr vist hæfir þu væl væitt oc þænna visund skolum ver hæim hafa oc fœra Grimilldi minni systor huar sem hon er. Nu taka þœir upp lic Sigurðar svæins oc fara með hæim til borgar.

Oc nu stændr drotning brynilldr uppi a borg oc ser at Gunnarr konungr oc hans broðir Haugni oc Gernoz riða til borgar. oc sua at þar mono þœir fara með Sigurð svæin dauðan. Hon gengr or borginni moti þæim oc mœlti at þœir hafi væitt allra manna hæilaster oc biðr þa nu færa Grimilldi hon sæfr i sinni sæing faðmi hon hann nu dauðan. þui at nu hæfir hann þat sem hann hæfir til gert oc sua Grimilldr. Þæir bera nu likit upp at loptino oc er læst loptið. oc þægar briota þœir upp hurðina oc bera inn likit oc kasta i sæingina upp i fang hœnne oc við þætta vacnar hon oc ser at Sigurðr svæinn er nu þar i rækkiunni hia henni oc er nu dauðr. Þa mœlti Grimilldr við Sigurð svœin. Jll þickia mer þin sár huar fectu þau. hér stendr þinn gulbuinn skiolldr hæill oc æcki er hann spilltr oc þinn hialmr er hvergi brotinn. hui vartu sua sar þu mant væra myrðr. vissi ek hverr þat hæfði gort þa mætti þat væra hans giald. Þa svarar haugni. Æigi var hann myrðr. Ver ælltom æinn villigolt oc sa hin sami villigaultr væitti honom bana sár. Þa svarar Grimilldr. Sa sami villigaulltr hæfir þu værit haugni oc engi maðr annarra oc nu grætr hon sarlega. Þæir ganga nu brot af loptino oc in i hollina oc ero nu katir oc brynilldr æigi ukatare. En Grimilldr kallar sina menn oc lætr taka lic Sigurðar svæins oc bua um all vægliga. Oc er þessi tidindi spyriaz at Sigurðr svæinn er drepinn þa sægir þat hverr maðr at æigi mun eptir lifa i verolldini oc alldri siðan mon borinn verða þuilikr maðr firir sakir afls oc reysti oc allrar kurtæisi caps oc milldi er hann hafði umfram hvern mann annarra oc hans nafn mun aldrigi tynaz i þyðværskri tungo oc slict sama með norðmannom.

Fra hertnið konungi oc hans drottning Ostacia.

349. Hærtnið konungr var rikr maðr i villcina lande oc mikill hofdingi firir allra luta sakir. hann er allra kappa mæstr hans kona var ostacia dottir Runa konungs af austr riki hennar stiupmoðir var sua fiolkunnig at hon firir gerði henni i barneskio oc kastaði til hænnar sinni fiolkyngi sua at hon er nu iamkunnig sem firir henne var hænnar stiupmoðir. Ostacia er æigi at siðr allra kuænna vænst oc vitrazt oc ærit er hon illgiorn. hærtnið konungr ann hænni mikit.

Fra Jsungi konungi enum sterka oc hans sonum.

J þænna tima ræðr bærtangalande Jsungr konungr hinn stærki med sinom sonom hann er mikill vvinr hœrtnið konungs oc hæfir væitt mikit lið iamnan Attila konunge oc gert mart illt villcina monnom. Hœrtnið konungr villdi þess giarna hæfna er drepinn var Osantrix konungr hans faðor broðir fyrst Attila konungi eða Þiðreki konungi oc þar nest Jsungi konunge er hinn þriði var hinn mesti hofuðs maðr at drapi osantrix konungs. Nu samnar hœrtnið konungr saman hær miclum oc fær með hærinn til þæss er hann kemr i bærtanga land i riki Jsungs konungs þar brænnir hann oc drepr menn oc tækr mikit fe. Jsungr konungr oc hans synir sitia i bærtanga borg oc væRða æcki við varir huat hœrtnit konungr hæfir gert. Oc þa er hœrtnit konungr hæfir fængit sua mikit hærfang oc sua viða farit sem hann villdi i bærtangalandi fær hann hæim aptr oc hæfir halldit ollom sinom monom.