Bókastaðir

Vm licfærð fru Erka drotningar.

Attila konungr lætr bua vægliga um lic sinnar fru drotningarinnar. oc var hon jarðat við borgarvægginn oc yfir henar græpti stod Attila konungr oc þiðrekr konungr af bærn. oc allir hinir dyrligsto menn er þa voro i susát oc allir greto enn með nyio hennar dauða. hær hæfr vpp sagu Niflunga oc fra vidskiptum þæira Sigurðar svæins oc haugna oc gunnars konungs oc af bardaganom i susat. oc hverso grimilldr hæfndi sinnar osæmðar er henni var gor at saclauso i fyrstunni oc hæfr her vpp capitula.

A þæssum tima i niflunga landi i þæirri borg er hæitir Verniza þar ræðr firir Gunnarr konungr oc með honom hans broðir haugni oc hinn þriði þæira magr sa er agetastr hæfir værit firir allum koppom oc haufðingiom hvartvæggia i suðr laundom oc norðr landum. en til þess bar hans afl oc allzkonar atgorvi hugpryði ok spæki oc framvisi en þætta var Sigurðr svæinn er þa atti grimilldi dottor alldrians konungs oc systor þæira gunnars oc haugna er þa atti brynilldi hina riko oc hina fagru. Oc þaðan ifra er Sigurðr hafði fengit grimhilldar stoð þætta riki með mikilli pryði a alla lund fyrst at þui at iammarger haufdingiar sem þar styrðo fenguz æigi iamcapsamir oc matker oc firir þeim voro hræddir allir þæira vvinir. oc þar nest með þui at mæira attu þæir lausa fe gull oc silfr en allir konungar aðrir þæir voro ærit grimmir sinom ovinom. en hverr þæira var adrum sua goðr vinr. sem allir væri þæir bræðr. Sigurðr svæinn var ok flrir þæim of alla luti. hans horond var sua hart sem sigg villigaltar eða horn oc ængiskonar vapn matti a fæsta nema milli hærðanna þar var hans horond sem annarra manna.

Fra Grimilldi oc brynilldi.

Nv er þat æit sinn at drotningin brynilldr gengr i sina holl oc þar sitr firir henni grimhilldr systir Gunnars konungs oc þa er brynilldr kemr til sins sætis. þa mælti hon til grimilldar. hui er tu sua stollz at þu stændr æigi upp i gegn mer drotningo þinni. Þa svarar Grimilldr. Ec kann þat segia þer huat til bær er eigi stend ek upp þer igegn þat hit fyrsta at þu sitr i þui hasæti er min modir atti oc em ek æigi verr til komin en þu þar at sitia. Þa mælti brynilldr þot þin moðir ætti þætta sæti oc þinn fadir ætti þessa borg oc þætta land þa skal ec nu þat æiga enn æigi þu hælldr mattu nu fara of skoga at kanna hindar stiga eptir Sigurði þinom bonda þar til er tu nu komin bœtr enn vera drotning i niflungalande. Þa mœlti Grimilldr. Þui bregðr þu nu mer | oc færir mer þat nu i brigzli oc til sviviroingar er ek hugði at mer skylldi at væra vægr oc somi at min bondi se Sigurðr svæinn. Nu hæfr þu vpp þœnna læic er þu mant vilia at vit talim flæira ockar amilli hvat þer er til sœmðar eða vsœmðar. Seg nu mer fyrsto spurning er ek spyr þic hverr tok þinn mæydom eða hver er þinn frumvær. Þa svarar brynilldr. þar hæfir þu mik spurt þæss er ek kann væl at sægia oc mer er ængi osœmð i. Riki konungr gunnarr kom til minnar borgar oc með honom margir dyrligir hofðingiar oc með raði minna vina tok ek hann til manz oc var ek honom gipt með margskonar pryði oc gor til hin dyrligazta væizla með manfiolða oc með honom fór ek hæim higat iniflunga land. oc þæsso vil ek æigi þik læyna oc engi annan ef eptir spyrr at hann er minn frumvær. Nu svarar grimilldr. Nu lygr þu þat er ek spurða þic sem mer var von sa maðr er þinn meydom tok fyrsta sinn hæitir Sigurðr svæinn. Nu svarar brynilldr. Ek varð alldrigi Sigurðar kona oc alldri hann minn maðr. Þa mælti Grimildr þat skyt ek her til þessa fingr gullz er hann tok af þer þa er hann hafði tækit þinn meydom þætta sama gull tok hann af þinni hændi oc gaf mer. Oc nu er brynilldr ser þætta gull þa kennir hon at hon hæfir átt oc nu kemr hænni i hug hverso farit hæfir oc idraz nu hælldr sarlega hverso þær skulo præyt hafa með ser of þætta mal sua at iammargir skulo hæyrt hafa oc þessir lutir ero nu upp komnir firir alþyðo er fyrr hafa fair menn vitað oc sua mikils þikkir brynilldi þætta vert at hænnar licame er nu sua rauðr sem ny dreyrt bloð. oc nu þægir hon oc mælir ækki orð stendr upp oc gengr ibrot oc út af borginni.

Hon ser ræið þriggia manna til borgarinnar. þæira er hinn fyrsti maðr Gunnarr konungr oc hans brodir haugni oc hinn þriði Gernoz. hon gengr imoti þæim. oc væinar oc grætr allsarliga oc rifr sin klæði. Gunnarr konungr oc hans broðir haugni hafa riðit þænna dag a skog at væiða dyr. oc er þæir sia brynilldi drotning hverso hon lætr oc þat vito þæir æigi huat hana man harma oc staudva nu hesta sina. þa mælti drotningin. Riki Gunnarr konungr ek gaf mik upp i þitt valld oc firir let ek mitt riki ok mina vini oc mina frændr þætta allt gerða ek firir þinar sakar huart skaltu eða annar maðr hæfna minnar suivirðingar oc ef þu villt æigi hæfna min þa mattu þo hæfna sialfs þins. Sigurðr svæinn hæfir rofit yckor trunaðar mal oc sagt sinni kono grimilldi allt hverso þu lagðir þinn trunað undir hann. oc þa er þu fect æigi sialfr mitt lag oc letz Sigurð svæin taka min meydóm þat sama færði grimildr mer i brigzli i dag firir ollom monnom. Þa svarar haugni. Þu rika drotning brynilldr grat æigi længr oc haf engi orð um oc lat sem þætta hafi æigi værit. þa svarar brynilldr væl ma ek sua lata sagði hon. Sigurðr svæinn kom hingat til yðar sem æinn vallari en nu er hann sua stollz oc sua rikr at æigi man langt heðan liða aðr en þer munot allir honom þiona. oc sua kom hann til min fyrsta sinni at æigi vissi hann sinn faðor eða sina moðor. oc enga sina ætt. Þa mælti Gunnarr konungr. Fru. Æigi skaltu grata oc þægi þu þægar istað. Sigurðr svæinn mun æigi læingi væra var herra oc min systir Grimildr man æigi væra þin drotning.

Fra brynilldi oc Gunnari.

Nv gerir brynilldr eptir því sem konungrinn bað. Gunnarr konungr oc hans broðer haugni rida nu i borgina oc til hallarinnar oc honom fagna hans menn oc sua lætr nu Gunnarr konungr oc haugni oc gernotz sem þæir hafi æcki vettanna spurt oc slict hit sama brynilldr. Sigurðr svæinn hæfir ridit a skog at væiða dyr at skemta ser med sinom monnom. oc er hann nu æcki hæima þæssar riðir.

Fram dogom siðar at kvælldi kemr hæim Sigurðr svæin með sinom monnom oc er hann kemr i hollina þar er inni sitr Gunnarr konungr stendr konungr vpp oc fagnar væl magi sinom Sigurði svæin oc slict sama Haugni hans broðir oc gernotz oc allir þæir er inni ero oc þætta kvælld dræcka þæir oc ero allkatir. Brynilldr drotning er nu all ugloð. Fám dogom siðar mælti haugni til sins broðor Gunnars konungs. Herra ner viltu riða út a skog oc væiða dyr oc ver allir saman. Konungr svarar at hann vill nu ut riða þa er gott er væðr æinn hvern dag. oc nu liða nocorir dagar. þa gengr haugni til stæikara hus oc mælti vid stæikarann læyniliga. Þann dag er a morgin er skaltu hafa buit snimma varn mat oc allar krasir skaltu væra lata saltar sua sem þu fær fong á. oc bær þat firir Sigurð svæin allt er saltazt fær þu. oc her eptir gengr hann i brot oc kallar sinn skænkiara oc mælti. at morni er ver motomz snimma þa skaltu skenkia oss sæint. oc nu gengr haugni aptr.