Nu snyr hann aptr sinum hæsti falka oc keyrir hann fast með sporom oc honom fylgir nu allr hans hær oc sua rið hann huat ok þioðsynlega at ængi maðr fær honom fylgt ok nu rið hann þar til er orrostan hæfir værit oc sua er hann nu ræiðr ok harmsfullr oc grimmr at ælldr brænnande flygr af hans munni oc ængi riddare er sua diarfr at vit hann þori at bæriaz. Oc er þætta ser Viðga þa flyr hann sem aðrir menn. þann hæst sem att hafði pether þæim riðr viðga sem skyndiligazt ofan með ánni musula. en Þiðrekr konungr riðr eptir honom oc nu kallar Þiðrekr konungr á Viðga. Þu hinn illi hundr bið min ek vil hæfna broðor mins er þu drapt ok æigi skalltu længr lifa ef þu þorir at bæriaz við æinn mann þa bið min en Viðga lætr sem hann hæyri æigi oc riðr nu allra huatazt oc enn kallar þiðrekr annat sinn oc bað hann biða ef hann þorir oc sægir at þætta er skom at flyia firir æinom manne oc hann vill hæfna broðor sins. Þa svarar viðga. Ek drap þinn brodor nauðigr oc æigi hæfði ek hann drepit ef ek mætta hallda mino lifi. oc ef ek fæ þætta bætt við þik með gulli ok silfri þa vil ek vist bæta. Oc nu riðr hann allt þat er hans hæstr ma fara. En þiðrekr sækir eptir honom. Oc nu riðr viðga út a sioinn en þiðrekr er nu kominn naliga at honom. oc i þesso bili sokkr viðga i sioinn oc nu skytr þiðrekr konungr spioti eptir honom oc spiotskaptið stoð eptir er i hafði bitið jorðina i ár osinom. oc þar stendr þat spiotskapt en i dag oc þat ma þar sia hverr er þar kémr.
Vm þiðrec konung.
Nv riðr Þiðrekr konungr aptr þar sem bariz hafði verit oc ser hann þar fallinn margan sinn mann vin oc frænda oc nu kemr hann þar at er liggr hans broðir pether. Oc þa mælti hann. þar liggr þu minn broðir pether þat er mer hinn mesti harmr er þu ert sua buinn ok nu tok hann upp hans skiolld oc kastar a brot þæim skilldi er aðr hæfir hann firir þui at sa er hogginn til onytz. Oc nu gengr hann þar til sem voro hans iunkherrar falnir með sinar hinar huitu brynior oc hina horðo hialma ok þo hafði þat nu ækki tioat þvi at þo hofðo þæir nu fallit. Oc nu mælti Þiðrekr konungr Minir liufo junkherrar þat er mer mestr harmr er ykr hæfi ek latið oc huat ma ek nu fara hæim i susat. Pat væit guð með mer hælldr villdi ek hafa borit stor sar oc værit þit hæilir. Oc nu gengr Þiðrekr konungr brot oc allir hans menn ero nu til hans komnir. Þa mælti þiðrekr konungr. hæyr þu nu. margræfi Roðingæirr. Bær þu mina goða qveðio Attila konungi oc fru Erka drotningo hæim i huna land. Alldri síðan vil ek koma i huna land sua margan dreng goðan sem Attila konungr hefir latið firir minar sakir. Oc nu suarar margræifinn oc margir adrer hofðingiar oc sægia. Eigi skaltu sua gera þat kann opt hænda i orrosto at hofðingiar lata sina dyrliga drengi ok fa þo sialfir sigr sua sem her er. Nu skalltu þat væl þacka at þu fect sigr en æigi skalltu firir lata þic þot þu hafir latið þina iunkherra Ver skolum helldr biðia erka drotning at hon verði væl við þat þot hon hafi mist sinna sona. oc allir skulum ver þar til stoða þer sua at Attila konungr skal nu æigi vera þer verri vinr en aðr. Nu mælti þiðrekr konungr oc quæz alldri myndo hæim fara at sua buno. firir þui at ek het Erka drotningo at ek skylldi færa hænni baða sono sina en nu hæfi ek þat æigi æfnt. Þa gengo til þiðreks konungs allir hofðingiar oc allir riddarar oc sogðo. Goði herra Þiðrekr konungr far hæim með oss i hunaland. Ver skolum þer sua til stoða at Attila konungr oc Erka drotning skal nu væra þinn vin æigi minni en aðr. Villtu æigi fara aptr i huna land þa vilium ver allir þer fylgia far þa eptir þino riki oc bærrsk við erminrik konung. oc vilium ver alldri aptr koma fyrr en þu hæfir þitt riki. Þa svarar Þiðrekr konungr. þat þori ek vist æigi at fara með hær Attila konungs lengr at sinni sua illa sem at hæfir borit er ek let hans tva sono. oc hælldr værð ek hæim fara með yðr. Oc nu snua þæir aptr ollom hærinom oc fara alla læið sina allt þar til er þæir koma i huna land a fund Attila konungs isusat.
Fall erp oc ortvin.
Nv er Þiðrekr konungr kemr i susat þa gengr hann i æit litid hús oc vill nu vist æigi (koma at finna Attila konung oc Erka drotning. Nu gengr margrœifi Roðingœirr i haull Attila konungs oc firir hann ok mœlti. Sit hæill herra Attila konungr. Oc þa svarar Attila konungr. Vel kominn minn maðr margrœifi Roðingœirr. hver tiðindi kantu at segia mer af yðarri ferð. hvart lifir Þiðrekr konungr af bærn eða huart hafa hynir sigr fengit eða usigr eða huart hæfir yðr farit væl at eða illa. Þa svarar Margrœifi Roðingœirr. lifir Þiðrekr konungr. oc hynir hafa sigr fengit i orrosto oc þo hæfir oss illa fariz firir þa sok at ver hafom latið vara iunkherra erp oc ortvin. Nu grætr erka drotning er hon hæyrir þætta sagt oc naliga allir þæir er inni ero i hollinni. þa mælti Attila konungr hverir hafa fallit af hynom med minom sonom. þa svarar marGræifinn herra. margir dyrligir drængir. hinn fyrsti maðr juncherra Pether af bærn oc þinn goði vin hialprik oc hærtogi nauðung Villdifer oc margir aðrer goðir drengir oc miklir hauf átta ingiar. oc sua hafa Aumlungar latið firir oss halfo flæiri menn ok með flotta komuz undan þæir er lifit þago. Nu mælti Attila konungr oc varð við drengiliga þessi tidindi. Nu er enn sem fyrr þæir verða at falla er fæigir ero oc engum manne gefr lif goð vapn eða mikit afl ef þo skal hann deyia. Vist reyndi þat her i þessi færð at hin bæztu vopn er bunir voro með minir synir erpr ok ortvin oc þæira fostbroðir pether þar með lago þæir nu allir dauðir. oc en mælti Attila konungr. huar er nu minn goði vin þiðrekr konungr. þa svarar æinn maðr. J æino stæikara husi þar sitr nu þiðrekr konungr oc mæistari hilldibrandr. oc þar hafa þæir af farit sinom vapnom oc vilia æigi koma i augsyn per herra sua þikkir honom illa er hann let sina iunkherra. þa mælti Attila konungr. Minir tvæir riddarar gangit ut ok biðit þiðrek konung min vin inn koma hann verðr enn mik hitta þo at a þessa lund hafi at boriz. Þessir tvæir riddarar ganga þar sem sat Þiðrekr konungr af bærn. oc biðia hann ganga inn firir Attila konung oc segia þæir sik eptir honom senda. Þiðrekr konungr svarar at miklo er honom i sino skapi þyngra oc mæiri harmr enn hann vili koma med adrom mannom at sua buno oc þessir riddarar ganga inn oc segia Attila konungi at þiðrekr konungr vill æigi koma i augsyn honom.
Þiðrec konungr.
Eptir þætta stendr upp erka drotning gratande oc með henni hænnar þionastu konor oc gengr þar til er sat þiðrekr konungr. ok er hon kemr i husit mælti hon við þiðrek konung Goði vinr þiðrekr hverso varðu sik minir synir baðir eða hverso goðir drængir voro þæir aðr þæir fello. Þa svarar þiðrekr konungr af miklum harmi. fru vist voro þæir goðir drengir oc vœl vorðo þœir sig oc ængi þœira villdi fra adrum skiliaz. þa gek hon at honom oc lagði badar sinar hendr of hals hans oc kysti hann oc mœlti. Godi vinr þiðrekr konungr gac nu med mer in i holl til Attila konungs oc vœr nu vœl kominn oc vœr katr. Opt hœfir sua til borit fyrr sem nu at þœir menn fengo bana i orrosto er þess var auðit. oc þœir er eptir lifa verða þo sialfra sin at geta. ekki tyr at harma dauða menn. vœr nu katr oc vœl kominn með oss ok Attila konungi oc gack nu með mer. Nu stendr Þiðrekr konungr upp oc gengr inn eptir Erka drotning i hollina. Oc er hann kemr firir Attila konung stendr konungr upp oc biðr Þiðrek konung vœra vœl kominn oc kyssir hann oc bað hann sitia hia ser i hasæti enn sem fyrr oc þœtta þækkiz þiðrekr konungr oc er nu með Attila konungi en langar riðir oc er þœira vinfængi nu engu verra en fyrr.
Andlat ærka drottningar.
Tvœim vœtrom siðar en bariz hœfir vœrit við gronsport tækr sott Erka drotning oc er þæssi sott hætlig sua at þat þikkiz hon finna at hon mun æigi læingi lifa ef æigi vill letta þessi sott sua færr sottin akapt. oc nu a æinum dæigi sendir hon orð þiðreki konungi at hann komi til hænnar. oc er hann spyr at hon sendir honom orð þa ferr hann þægar i stað a hænnar fund. oc er þau finnaz þa quæðr væl huart þæira annat. Oc nu mælti Þiðrekr konungr. þætta ma vœra hinn mesti harmr oc ef þessi sott fær þer firir komit ma mikit spillaz huna land. ef sua dyrlig kona fær bana oc þat væit guð ef sua bær til at þa læt ek minn hinn bæzta vin. Oc nu mælti Erka drotning. Þiðrekr þu hæfir værit mikill vinr var oc Attila konungs oc mikit hæfir þu styrkt vart riki oc mikit gott æigum ver þer at launa. Nu kann sua til bera at þessi sott skili vara vinattu. Nv vil ek at þer þiggit af oss vingiafir. Ek vil gefa þer. xv. mærkr af raudo gulli i æino staupi oc her með oll klæði skorin af purpura er engi maðr sa dyrligri en her var iskorit. þætta mægo væra yðor semdar klæði oc tignar. Junkfru herað min frændkona hana vil ek yðr gefa oc getið sua hennar raðs. Þa suarar þiðrekr konungr. Goða fru Erka drotning. vist er þin sott hætlig. mikla vinattu hæfir þu lyst við oss nu sem fyrr bæti guð þer nu þina sott. en ækki fam ver at gort enn mæira er Attila konungi at lata slica kono en mikinn lut huna landz. oc þa var Þiðreki konungi sua mikill harmr at hann gret sem barn oc æcki fek hann flæira um rætt oc nu gekk hann ibrot. Oc en mælti ærka drotning huar er minn keri vin. Mæistari hilldibrandr. her em ek sagði hann oc gek til hænnar oc spyrr hvat hon vill. hon toc af hendi ser sinn hinn bazta gullhring oc gaf honom oc mælti at þau skulo skiliaz vinir oc sua finnaz þa er þau hittaz. þa svarar Mæistari hilldibrandr. fru haf firir guðs laun þessa vingiof oc marga aðra er þu gaft mer fyrr oc alla vinattu er þu væittir bæði mer oc þiðreki konungi oc nu grætr Mæistari hilldibrandr oc allir þæir er hia ero. Þa mælti Erka drotning við sina riddara oc biðr kalla til sin Attila konung hælldr skyndilega. Oc er þessi riddare hefir rekit hænnar œyrindi. stendr Attila konungr upp skyndilega oc þegar sem hann kemr firir hennar sæing. spyrr hann hvat hon vill honom. Erka drotning sagði. Riki konungr Attila. Nu kann væra at vit skilimz oc kann sua til bera at þv verðir kvanlauss. þa mantu æigi længi þat vilia. leita þer goðrar kvanar oc dyrligrar sem vert er en ef þu tækr illa kono þa ma þat vera þitt gialld oc margra annarra. Goði herra Attila konungr. tak æigi kono af niflunga landi oc æigi af kyni alldrians oc ef þat gerir þu þæss mundo gialda oc af engum lut man iammikit uhap standa wmm þina daga oc þinna barna sem af þesso ef þætta gerir þu. Oc þa er hon hæfir þætta mællt snyz hon fra honom oc þui nest andaz hon. Oc þa er þat spyrsk at Erka drotning er dauð þa harmar þat oc gret hvert barn oc hver maðr of allt huna land oc viða annars staðar. oc þat mæla allir at alldri kom dyrligri kona i huna land. eða su er flæirom mannom hæfði gott gert en Erka drotning. oc þat með at enga kono i huna lande hafa flæiri menn gratið.