Bókastaðir

Er þiðrecr konungr bersk við Sifka.

331. Nv riða þessar. vi. fylkingar saman. Þiðrekr konungr af bœrn riðr nu fram með sinn hæst falka oc sit goða sverð ækkisax oc hoggr atvær hlidar ser menn oc hæsta oc fællir hvern yfir annan allt þar sem hann fær. oc fyrir honom riðr mæistari hilldibrandr með hans mærki ok drepr margan mann annari sinni hændi oc þœira goði felagi Vildifer fylgir þæim alldrengiliga ok er þessi orrosta en harðasta oc falla nu miok aumlungar af liði Sifka. ok nu kallar Þiðrekr konungr hatt ok eggiar sina menn ok mælti fram hart varir menn oc bæriz nu af kappi miklu ok drengskap. þer hafit optlega bariz við ruzimenn eða vilcina menn oc fengum ver þa optaz sigr. En nu i þessi orrosto sœkium ver vart land ok riki oc her af megom ver hæita miklir menn ef ver fam vart æiginland oc hedan af verðr þessi væizla miklu akavare. Oc nu riðr þiðrekr konungr imiðia fylking Sifka oc drepr menn ok hæsta ok alt þat sem firir honom verðr oc sua fram i gegnom þæira fylking oc aptr aðra læið hann bræðaz nu allir ok engi þorir firir honom at standa huar sem hann riðr ok þa hæfir hann drepit utal manna. A annan veg i miðri fylking aumlunga riðr Villdifer oc firir honom falla aumlungar oc hvar sem hann kom i hærinn þa hælldr ængi maðr sinom hesti ok sinom vopnom firir honom ok nu hæfir hann drepit marga rika hofðingia ok er hann enn æigi sárr drava. Þætta ser hærtogi Valltari af Vaskastæini hverso mikinn skaða Villdifer gerir a aumlungum oc firir honom flyia Aumlungar hvar sem hann kemr fram ok riðr i gegn honom allkapsamlega ok leggr mærkispiotino firir hans briost ok spiotið gengr i gegnom hann oc út um hærðarnar ok nu hoggr villdifer af ser spiotskaptið oc riðr at valtara oc hoggr a hans lær við sauðlinom ok sundr tækr bryniuna sua at isauðlinom nam staðar ok sin væg fell huarr af sinom hæsti dauðr a iorð. Oc nu er Sifka ser at hans merki er fallit oc drepinn er hinn matki kappi valtari snyr hann sinom hæsti undan ok flyr oc þar eptir allt hans lið. En þiðrekr konungr oc allir hans menn ræka flottann oc drepa þa allan þann dag oc fylgia þæim allan þann dag langa læið ok skiliaz æigi við fyrr en dræpinn er mæstr luti þæssa hærs oc er þat langa rið at þiðrekr konungr riðr aðr hann skiliz við oc hann snyr aptr.

Fra Viðga hinum sterka.

Nv ser viðga at Sifka flyr oc allir hans menn oc nu væit hann at æigi fa aumlungar sigr ef sua fær i aðrum stað sem her oc nu riðr vidga fram alldiarfliga. hann ser huar riðr hærtogi nauðung oc hæfir dræpit margan man. Vidga riðr at honom oc huar i moti oðrom oc þui nest verðr hin harðasta orrosta oc með þui skilia þæir sit æinvigi at Viðga ræiðir upp annarri hendi sitt sværð mimung oc hoggr sundr mærkistongina ok fællr mærkit a iorð. oc i þæsso bili annat hogg a hans hals sua at sundr tækr bryniuna ok halsin ok fællr ser huart a iorðina hofuðit oc bolrinn. ok þætta sia iunkherrar. Þa mælti Ortvin við hialprik sinn felaga mattu sia hverso hin illi hundr Viðga gerir skaða a varom mannom ok nu hæfir hann dræpit varn hærtoga nauðung ridum nu til hans ok latom æigi længr fara a þessa lund.

Fall Pether.

Her eptir riðr fram Ortvin alldrengiliga i moti Viðga. oc með honom hialprik. ok þar i mot hinn stærki Runga oc verðr nu þæssi orrosta forkunnar stærk. oc aðr en letti falla til iarðar dauðir ortvin oc hans felagi hialprik. oc er þætta ser erpr oc Pether þa riða þæir fram all ræystimanlega oc bæriaz af miklo kappi pether oc Runga. oc æitt mikit hogg hoggr Pether a hans hialm oc klyfr hialminn oc hofuðit sua at i ioxlonom nam staðar oc fell Runga dauðr til iarðar. Oc ipesso bili hæfir nu Viðga drepit erp. þa er þætta ser pether at drepinn er iunherra huartvæggi erpr oc ortvin. þa riðr hann i gegn Viðga ræiðr oc nu vill hann lata sit lif eða hæfna sinna fostbræðra oc hǫggr nu at Viðga opt ok hart. Þa mælti Viðga. Ertu þar þether broðir Þiðreks konungs af bærn ek kenni þik. rið a braut ok i annan stað. firir hans sakir vil ek ækki mæin þer gera ok bersk við aðra menn. þa svaraði þether. Þat væit guð firir þui at fallnir ero minir junkherrar ærpr oc ortvin oc þu hinn illi hundr hæfir þa baða drepit þa vil ek vist æigi lifa nema ek fa hæfnt þœira. oc annathuart skal vœra at þu skalt fælla mik dauðan af minom hæsti eða ek skal vœra þinn bana maðr. oc nu hauggr hann enn halfo stærkligar oc sækir nu allra fastaz. Nu mælti Viðga. Þat væit guð með mer at þat geri ek nauðigr ef ek drepr þik firir sakar þins broðor. Þiðreks konungs af bœrn. Þa hio þether til Viðga af ollo afle a hans hialm en þessi hialmr er sua harðr at ækki stal er harðare. Nu stokkr sværðit af hialminom fram oc hlæypr ofan fyrir framan sauðulbogann sua at af tækr hofut hæstzins firir framan bogann oc þar let skemingr sitt lif hæstr Viðga. Nu mælti Viðga þar sem hann stendr a iorðunni Þat væit hin hælgi guð at nu geri ek þat værk at vist hugða ek at æigi skyllda ek gera oc sua mikil nauð hændir mik nu at nu verð ek lata mitt lif eða enn aðrum kosti verð ek nu at drepa þik. Oc nu tækr Vidga baðom hondom of meðalkafla sins suærðs mimungs oc reiðir upp ok hoggr nu a bak pether sua at suærðit bæit isundr bryniuna ok bukinn oc fell hann með tvæim lutum a iorðina oc her eptir verðr nu mikil orrosta oc drepr Viðga margan mann oc hann lætr nu ok margan mann af aumlungum.

Goði riddari vlfarð bærsk nu oc allan þænna dag af miklo kappi. hann bær mærki Margræifa Roðingœirs. hann er nu riðinn langt fram i hær aumlunga oc hoggr a tvær liðar ser menn oc hæsta oc honom fylgir margræifi Roðingœirr alldrengiliga oc hafa nu drepit mikinn fiolða manna oc engi skor stændr firir þæim. slict sama riðr fram fra sinom monnom Ræinalld hinn mæri riddare oc hoggr hyni oc kastar hveriom yfir annan ok alla hæfir hann sina brynio bloðga oc sinn hest. hann ser nu hverso mikinn skaða gerir Vlfarð hans frændi a aumlungum oc nu vilia flyia hans menn firir Margræifa Roðingœir oc Vlfarð. Nu riðr Ræinalld i moti þæim alldrængiliga með miklo kappi oc sætr sitt glaðil firir briost sins frænda Vlfarð sua at sundr nam bryniona ok briostit oc ut um hærðarnar oc fællr hann dauðr af sinom hæsti. Þesso ner er staddr Margrœifi Roðingœirr ok tækr upp sina merkistong oc hælldr upp merkino oc riðr nu fram allra diarflegazt. hann hoggr sino sverði til riddara er bar mærkit a hans hals sua at af nam hofuðit oc sundr mærkistongina. oc fællr mærkit a iorð.

Fra bardaga þiðrex konungs eptir fall hans brodur.

Nv er þætta sa aumlungar at fallit er mærki Ræinalld oc Sifka hæfir flyit oc nu flyia allir aumlungar. Oc er Ræinalld ser at allt hans lið flyr þa verðr hann oc at flyia sialfr.

Her eptir riðr æinn riddare all kapsamlega at Þiðreki konungi þat er hans maðr oc sægir ok callar. Goði herra Þiðrekr konungr rið æigi længr æptir þessom hær rið hælldr aptr.

Ek kann sægia þer ill tiðindi ok mikil oc ero saunn. hinn illi hundr Viðga drap fyrst þinn goða hærtoga nauðung oc þar nest hæfir þu latið ortvin oc hans broðor erp þina junkherra oc en er drepinn þin goði vinr hialprik oc nu er dauðr þinn broðir pether oc þætta alt hefir gert hinn illi hundr viðga rið aptr hærra oc hæfn þæirra. vm þiðrec konung oc hans orrostu.

Nv suarar þiðrekr konungr. huat gaf guð mer at sok er hann let koma sua illan dag yfir mik at ækki vapn fæsti a mer i dag ok ek hæfi ækki sar en minir juncherrar ero baðir dauðir oc minn liufi broðir pether oc þot þat tælia ek at hann er dauðr þa ma ek þat væl bera ef minir juncherrar lifði. firir þa sok at fra þæssom dægi ma ek æigi koma i hunaland. oc nu verð ek dæyia eða hæfna minna juncherra.