Bókastaðir

Vm þiðrec konung oc attila.

Ðiðrekr konungr af bærn kom til Attila konungs i Susat þa er hann flyði sitt riki firir Ermenrik konungi sinum faður bræðr oc þar var með honom hans broðir Þether hann var þa vetr gamall er hann kom i susat oc hæfir hann nu þar dualz. xx. vætr með Attila konungi. hann var allra manna drengiligaztr oc vaskastr firir allra luta sakar. oc sin iamn alldra fekk hann alldrigi þann er hans maki mendi væra firir sakar sterklæiks oc venlæiks oc allrar hœværsku oc kurtæisi. Attila konungr atti tva sono annar hæitir Ærpr en annar ortvin þæssir þrir suæinar ero allir iamgamler oc sua mikit ann hverr þœira oðrom at varla mego þœir skiliaz. Erka drotning ann mikit sinom sonom Erp oc Ortvin oc æigi minna ann hon junkherra Þether sinom fostra oc slict sama Attila konungr oc allra manna lof hafa þœir i huna lande.

Vm Þiðrec konung oc ærka drottning.

A æinum degi gengr Þiðrekr konungr af bœrn i þa holl er atti Erka drotning oc hon sitr inni með sinar fylgis konor. oc er drotningin ser at þar er kominn Þiðrekr konungr af bœrn stendr hon upp oc fagnar honom blidlega oc lætr taka æina gullskal fulla af vini oc berr siolf þiðreki konungi oc mœlti. Vel kominn goði herra sit her oc dreck með oss oc haf her allt þat er ver kunnum at væita yðr. Ok en mælti hon. herra huaðan komtu eða huat villtu eða attu nokkot skylt œrindi við oss. eða kantu at segia oss nokkor nytiðindi. Þiðrekr konungr er nu fullr af harme oc nu flytr vatn af hans baðom augum oc suarar a þessa lund fru ek kom af minom garði oc hingat a ek skylld œrindi en engi kann ek at sægia ny tiðindi. En þo kann ek sægia mikil tiðindi oc ero nu forn. Ek miniz nu hverso ek let mitt riki oc mina goðo borg bœrn. oc hina riku Rauennam oc marga aðra dyrlega staðe oc sua kom ek a miskunn oc halld Attila konungs. oc allz þessa hæfi ek mist. xx. vætr. oc þœtta hit sama harmar mik miok. þætta mal vil ek firir yðr kera oc firir ollom hynom sua at spyriaz skal um allt huna land. vm þiðrec konung er ærka drottning bað attila konung fa honvm lið.

Nv suarar Erka drotning. Goði herra Þiðrekr konungr þat ero mikil tiðindi er nu minniz þu a oc þat er æigi kynligt at yðr komi þat optlega ihug þer hafit lengi i varo riki vært oc væitt oss opt mikit lið. En þer hafit latið mikit riki firir yðrom frænda Ermenrik konungi. Nv ef þer vilit minaz rikis yðars oc til riða oc fræista at þer fait unnit þa er þat macligt at hynir stoði yðr til með sinni liðvæizlu skal ek oc vera hin fyrsti maðr oc nu skulut þer þat hæyra huat ek man til stoða þæirar færðar. Ek vil fa þer mina tva sono ærp oc ortvin oc þar með. x. hundrað riddara oc enn her með vil ek bidia Attila konung at hann væiti yðr lið. Nu svarar Þiðrekr konungr oc bað drotningina hafa firir mikla þauk.

Nu stendr upp Erka drotning ok tekr sin yfir klæði oc gengr til þæirar hallar er isat Attila konungr ok Þiðrekr konungr fylgir hænne. Nu er drotningin kemr firir hasæti Attila konungs fagnar konungr henne vel oc let bera henni æina gullskal fulla af vini oc gefr henni oc bað hana sitia i hasetino hia ser oc spyrr ef hon hafi nokkor tiðindi frægit nyliga eða huart hon þikkiz nokkot œrinde æiga. Þa suarar Erka drotning herra segir hon. Ek a skyllt œrindi a yðarn fund þat er Þiðrekr konungr af bærn hefir kert firir mer um rið. hann hefir oss a mint hverso hann var rekinn ór sinu riki oc hverso hann let sina goðo borg bærn oc rauennam oc allt sit riki hefir hann latið oc nu raða firir hans ovinir. Þat harmar hann miok oc vil nu giarna fara aptr i sitt land oc hæfna sin ef hann fær af yðr lið veizlu. Þiðrekr konungr hefir værit langa rið her ihuna landi oc værit i morgum haska beði i orrostum oc i æinvigi oc margan dag illann haft firir yðrar sakir hefir hann oc mikit lið væitt yðr oc með sino sverði mikit land yðr unnit. nu munut þer þat vilia honom væl launa oc fa honom her af yðro landi til at vinna sitt riki. liðveizla Attila konungs við þiðrek konung.

Þa suarar Attila konungr reiðulega oc þykkir illa at hann er þess bæðinn. Ef Þiðrekr konungr vill hafa lið at vinna sitt land eða varn styrk þa ma hann þess sialfr biðia eða er hann sua stollz at hann vill æigi lið hafa nema ver bioðim honom. Þa suarar drotningin. Þiðrekr konungr ma væl þætta œrindi ræka oc æigi gengr honom þar til kapp eða metnaðr at æigi rak hann sitt œrindi. firir þui talaði ek hælldr en hann at hann hugði oc sua ek at þa skylldi verða bætra hans œrindi. en þa at æinn saman ræddi hann um. Ek skal væita honom til liðvæizlu mina sono erp oc ortvin oc þar með. x. hundrað riddara væl vapnaða. Nu mattu segia herra huat er þu villt honom fa. Þa svarar Attila konungr. fru vist segir þu satt at Þiðrekr konungr af bærn hæfir længi með oss værit oc mart gott oss gort ok mikit styrkt vart riki siðan hann kom i vart land oc vist er þat macligt at ver fam honom lið til at fa sitt riki oc en firir þui er þer rekit hans œrindi þa skal mer þickia bætra at gera þætta bæði firir hans sakir ok yðrar. Nu hafit þer væitt honom yðra tua sono oc. x. hundrað riddara. þa skal ek væita honom minn mann Margræifa Roðingœir oc með honom. xx. hundrað riddara. oc alla væl buna. Þa mælti Þiðrekr konungr til Attila konungs. Nu for sem mer var von at at mikit gagn mendi mer af standa liðvæizlu Erka drotningar oc sua þat herra at þer mendit vel við verða at væita oss lið. oc þessa fulting viliumn ver þiggia með þauk oc ofusso. oc hafit firir guðs laun. oc nu dvælr mik ækki vetta. þæssi hær byz nu allan þenna vætr oc er nu ækki vetta iamtitt oc iamkert at smiða i huna landi sem at bua sværð oc spiot oc hialma oc brynior skiolldo sauðla hesta oc allzkonar hærneskio at bua sem riddarar skulo hafa i hær. Oc snemma þess vars samnaz hær saman i susat sa er fara skal með Þiðreki konungi at vinna sitt riki.

Oc nu er þessi her er albuinn þa er þat æin dag at synir Attila konungs erpr oc ortvin oc hin ungi herra Pether oc með þeim margir ungir drengir sato i æinom apalldrs garði oc þa kom þar Erka drotning oc kallar til sin sina sono oc mælti til þæira. Minir liufo synir nu skal ek bua ykr i færð með Þiðreki konungi hann skal fara i sitt riki at vina þat. Hon let færa þæim brynhosor oc þæir vapna sik með oc her nest letr hon taka tvær brynior ok fœra þæim. þæssar brynior voro liosar sem silfer oc af horðo stale gorvar. Nu steypa þœir a sik bryniunom þessar brynior ero miok bunar með rauðo gulli. oc nu lætr hon fœra þæim tva hialma. þessir hialmar ero skygðir sem sværð og allir naglar þœir er istanda ero bunir af gulli. oc nu hafa þœir spent sinom hialmom þa lætr hon færa þæim tva skiolldo huartvæggi þœira er þykkr oc steindr rauðum stæini oc bunir með gulli merki með stong en þat gegnir þui er þœir hafa æigi a sinom vopnom dyr eða fugla at enn ero þœir æigi sua gamlir at þœir havi værit dubbaðir til riddara. Oc nu mælti Erka drotning gratande Nu hæfi ek buit ykr til vigs mina baða sono oc þat hygg ek at æigi skulo tvæir konungs synir bera bætri vopn en þit. nu værit þit sua vaskir oc raustir sem ykkor vapn duga oc sua mikit sem i skiptir at þit komit hæilir hæim þa þikki mer halfu mæira varða at þit megit hæita raustir menn oc godir drengir. þa er þit hafit værit i orrosto.

Fra ærp og ortvin.

Nv kallar hon til sin sin fostra Pether oc lagði um hans hals baða sina arma oc kyssir hann oc mælti. Min liufe fostre Pether se her nu mina tva syni erp oc ortvin er ek hæfi buna til vigs at fylgia Þiðreki konungi oc þer er þit skulut bæriaz til yckars rikis. Nu þessir þrir ungo svæinar er þer erot ann hverr yðar sua mikit aðrum at alldrigi komut þer sua ilæik at æigi vægði hverr ydar adrum. Nu farit þer i hina fyrsto hærfor fylgis væl oc væiti hverr yðar aðrum lið i þessom læik er nu komit þer i. Þa svarar Pether fru nu ero bunir þinir synir til orrosto oc ek nu hialpi mer sua guð at ek skal fœra þer baða þina sono hæila. En ef þæir falla i orrosto þa ma ek æigi aptr koma oc æigi skaltu þat spyria at ek lifa ef þæir ero daudir. Oc nu mælti drotning at hann skal hallda sin orð oc hafa firir guðs þauck ef hann æfnir þætta. Oc hon letr fœra honom hosor af goðo stale oc æina goða brynio þessi er huit oc horð oc oll tvi gor hann vapnar sik þessom vopnom. þa fœrir æin riddare honom hialm er Erka drotning hefir bua latið þessi hialmr er allr buinn rauðo gulle en ofan verðr skygðr sem glær. þessi hialmr er ok buinn með morgum dyrligum stæinom. þa er tækinn æin skiolldr oc er fœrðr honom þessi er harðla sterkr oc hann er lagðr með gulli oc raut leon amarkat. Nu ero þessir þrir junkhærrar vapnaðir oc sua er sagt i fornom sogom at engi maðr hafi sett. iij. konungs sono með mæiri kurtæisi buna ne mæira gulli oc dyrom stæinum en oll var hærneskia þessa suæina.