En er dagr kom þa gengr jarlinn til sinna manna oc læitar raðs við þa huat hann skal bioða þiðreki konungi firir sin frænda þæss er honom se sœmð i oc sua baðum þæim. Þa suarar honom æinn riddari sa er frændi sifka. Nu er Þiðrekr er æinn kominn oc sua sarr takum nu vopn vár oc dræpum hann oc þurfum ver æigi þa at hrœðaz hann um alldr siðan. En ef ver latom hann i brot fara þa kann væra at hann taki upp alla vara borg oc dræpi alla sina uvini sua er hann grimr at hann þyrmir engu vetta þo at minna hæfðim ver til gert en nu er. Nu suarar jarlinn. Ef ver drepom þiðrek konung her með liðs fiollda þa æigom ver visan ufrið af Attila konungi þægar er hann spyrr at drepinn er þiðrekr konungr oc firir honom getom ver æigi halldit varom stað miklu er hann rikare maðr. Nu suarar annar hofðingi gerom hælldr annat rað gerom væizlu Þiðreki konungi oc gefom honom goðar gjafir i gulli oc silfri oc fam honom marga riddara at fylgia honom i svsat oc man hann þætta væl þæckiaz sua er hann goðr drengr oc þesso raði lyðir jarlinn.
Fra Þiðreci konungi.
Nv lætr jarlinn æfna til væizlu mikillar at væita þiðreki konungi oc duællz Þiðrekr þar marga daga þa lætr jarlinn bua. vi. hina bæztu riddara sina með purpura oc allzkonar aðrom gersimum. oc gengr nu firir Þiðrek oc mælti. Þiðrekr konungr. Þæssa. vi. Riddara vilium ver yðr gefa til yðars hæils hugar við oss. Þiðrekr suarar biðr hann hafa firir micla þaukk oc þiggr Þiðrekr alla þæssa sœmð er jarlinn gerði honom. þa mælti jarlinn Einnar bœnar vil ek biðia yðr herra er ek villdi giarna þiggia. konungrinn svarar. Eigi ma ek þui fyrr hæita en ek væit hvers þu biðr oc firir sakir ydarra vælgerninga man ek yðr þat væita sem þer biðit. Þa mælti jarlinn. Ek villdi giarna at þer firir kunnit mik æigi firir þat er ek drap yðarn frænda Friðræk meðraðom Sifka oc vist eigi menda ek þœtta gert hafa ef ek hæfða vitað þœtta mal með sanendum. Þa mælti Þiðrekr konungr til jarlsins. at viso skal þœtta æigi yðr at sok gefa firir þui at þer hafit virðuliga við mer tækit oc gefit mer godar giafir. En ef þu hæfðir æigi sua gert þa skyllda ek at viso hæfna mins frænda. Oc nu er Þiðrekr albuinn at fara ibrot oc með honom þessir vi. hinir kurtæiso riddarar. Nu gengr jarlinn til hæsts Þiðreks oc tækr af þat klæði er yfir var lagt hans saðul oc fær nu set hofuðit oc verðr sua viss hverso farit hæfir þœira vidskipti Þiðreks Valldemars sonar. her eptir leypr Þiðrekr konungr abac hesti sinum oc með honom hans. vi. riddarar. riðr nu þar til er hann kemr hæim i hunalandi oc er hann kemr hæim i susat þa gengr moti honom Erka drotning oc hyggr nu er hon ser ræið Þiðreks oc hans riddara at þar man i for vera Þiðrekr Valldemars sun oc verðr nu miok fægin. Nu tækr Þiðrekr konungr hofut nafna sins. oc kastar firir fætr drotninginni. Þa grætr Erka drotning oc harmar þat mioc er sua margir hænnar ætmenn leto sitt lif firir hænnar sakir. Oc nu gengr þiðrekr til sinnar sæingar oc liggr þar nu i sarom sem fyrr. en þessir. vi. riddarar ero þar i goðom fagnaðe með honom oc þionaðu þæir honom med mikilli sæmð oc trulæik.
Fra bardaga Attila.
Nv er at sægia fra for Attila konungs at hann hæfir brænt storar borgir oc kastala i riki Valldemars konungs. En þa er þætta spyrr Valldemar konungr at ufriðr er i hans riki þa sendir hann boð um allt sitt land at allir skulo til hans koma þæir er skilldi mego vallda oc þori at bæriaz. oc nu er Valdemar konungr er albuinn at fara i mot Attila konunge þa hafðe hann æigi minna lid enn. x. þusundrat riddara oc mikinn annan hær. Nv færr hann þar til er hann hittir Attila konung oc verðr nu þar mikil orrosta er þæssir tvæir konungar finnaz. Nv bæriaz þæir langa rið af mikilli reysti oc drængskap. Riðr Attila konungr fræmstr isinni fylking oc hæfir sialfr sit mærki i hændi. Nu riðr i annarri fylkingu hilldibrandr með lið Þiðreks konungs aumlunga oc hæfir mærki Þiðreks i sinni hendi oc bersk hann nu all hraustlega. oc fællr firir honom margr madur af lidi Walldimars kongs. slikt sama gerir nv margreifi Rodingeirr.
Valldimar kongur ridur nv framm alldiarfligha og eggiar Ruzimenn og lætur blaasa morgumm ludrum, gerist nv mikill stormur af op og eggian Ruzi manna. ok nv fellur miog her Huna. fer aa þa leid widskipti þeirra at Attila kongur flyr vndann med allt lid sitt og aadur hefer hann laatid af sinumm monnum ei færre enn x. c. þetta sia þeir margreifinn og Hilldibrandur ath Attila kongur flyr. þa minnist Hilldibrandur hversu frækner menn Ømlungar eru til wigs og eggiar þa nú ad nyu ad berjast og slikt sama gerir margreifinn vid sitt lid og eggia þa hworer adra og hallda nv vpp orrostu forkunnar braustliga. ok aa litilli hrid hafa þeir fellt x. c. manna. Suo ber til ath mote þeim kemur jarl einn af greka Walldimars kongs og lagde til Hilldibrandz suo fast sinu spióte ath Hilldibrandur fell af baki til jardar.
Enn er þetta sier margreifinn ath Hilldibrandur er fallinn eggiar hann sina menn og suo Ømlungha ath þeir gánngi framm ath veita Hilldibranndi ath hann kiæmist vndann. ok nv rídur margreifinn þar til er war Hilldibranndur og fær tekit hest hans ok færer honum. og er hann kemur aa sinn hest berst hann allra fræknligast og ridur nv hardt framm og berst vmm stunnd med mikilli hæversku. Nu likur suo þeirra widskipti ath Hilldibrandur flyr vndann fyrer þui ath suo mikit ofur efli var vid ath eiga ath æigi matti lennda og hefer nv lated. c. manna af Omlungum. ok suo lætur margreifinn ei færre menn og komast suo vndan ath sinne ok fara nv þar til er þeir koma j Hunalannd og hitta þar Attila kong ok hafa nv feingit vsigur med wsæmd og fara nv heim i Susam.
Ok er þeir koma heim geingur Hilldibranndur þar til er Þidrek kongur liggur j saarumm og mællte þui er ek feiginn er ek sie þig lijfs enn þui munda ek fegnastur verda ath þu yrder herfær.
Þidrek kongur spurde Hilldibrannd huad giorst hafdi til tiþinda j þeirra ferd j Ruzi lannd. Nu suarar Hilldibrandur. þar er nokkut af ath seigia. þu hefer optt fra sagt ath Attila kongur wære mikill hreysti madur og diarfur til wigs, enn mier virdist sem hann man vera einngi kempa edur arædiss madur. helldur þikki mier hann vera eitt hid mesta grey, fyrer þui ath þa wier komumm j Ruzi land þa kom ath moti oss Walldimar kongur. ok þa er wier worumm buner til orrostu þa komu j mot oss Rutsi menn og bordust forkunnar hraustliga, og er wigit var hardast og wier skilldum best sækia þa flydi sa hinn ille hunndur Attila kongur og liet falla sina merkistøng wid allann her Huna. þa minntist ek aa hversu mikit traust egh atta þar er voru Ømlunngar og med mier margreifinn. þa reid ek framm i gegnum her Ruzi manna þrim sinnumm og fell þar margt af Ruzum. þa kom aa móti mier einn jarl Walldimars kongs og lagdi til min suo ath ek steyptunzt aa jord af minumm heste, enn þat eigumm wier ath launa margreifanum. ath hann kom mier aa minn hest og kom mier suo vndann og suo hofum vier feingit vsigur og svivirding j Ruzi lanndi.
Nu suarar Þidrek kongur. Meistari Hilldibrand hætt og seig mier æigi fleira af ydvarre ferd, þviat hun er stór ill vorþinn, en mik væntir ath mier muni betrast og mun egh heill werda minna saara. ok ef suo verdur þa skulum vier enn koma j Ruzi lannd, og aadur wier skiliunst þaþann þa skulum vier reyna hwarir fyrr flyia Walldimar kongur edur wier. ok ei skulu Ruzi menn leingi hælast ath þeir beri meira lut enn Hýnar edur Omlungar. enn aadur heþann var lidit eitt misseri war Þidrek kongur heill.
Path var einn dag ath Þidrek kallar Attila kong aa tal vid sigh og mællte. Manntu nockud þat herra hve mikla vsæmd þu forst næsta sinn j Ruzi lannd af Walldimar kongi edur willtu hefna þin edur hafua suo gert. þa svarar Attila kongur ath wisu wil ek ei suo gert hafua ef egh hefui fulltingh af þier og ek vænter ath þu muner mier lid veita sem fyrr af ydrumm dreingskap og hreysti. Nu svarar Þidrek kongur. Ath wisu skal ek ydur lid veita. ef þier wilied hafa min raad þa skal nv her safna wmm allt þitt riki og nv skulumm wier ei dvelia fyrer þviat annadhvort skal Walldimar kongur flyia sitt riki fyrer oss edur laata sitt líf. edur ath þridia kosti skulumm wier ei lijfz apttur koma.
Nu lætur Attila kongur sennda bod wmm allt sitt riki ath huerr madur skal til hans koma sa er honum vill lid weita til at berriast. Nu fær Attila konungr a litilli stundo mikit lið æigi minna en. x. þusundrat riddara. oc enn lætr hann senda boð a nyia læik at allir skulo til hans koma þæir er ero tvitugir eða ællri. oc aðr en hann fær af huna landi þa hæfir hann. xx. þusundrat riddara oc mikit lið annat. Nu fer hann með þenna hær i ruziland oc pulina land oc brennir borgir ok kastala allt þar sem hann fær. oc nu er Attila konungr með allan sinn hær firir þa borg er hæitir palteskia sa staðr er sua sterkligr at nu vita þæir varla hverso þæir fa þænna stað tækit. þar er sterkr stæinvæggr oc storir kastalar. diki bræið oc diup oc i staðinom var mikill hærr at væria þann stað oc þæir er staðinn vardvæita hræðaz allitið hær Attila konungs. En er Attila konungr ser hverso staðrinn man væra torunninn þa lætr hann sla hærbuðir oc skiptir i þria staðe herinum vndir sinu mærki sætr hann. x. þusundrat. En annur. x. þusundrat riddara setr hann i annan stað oc þar hofðingia yfir Þiðrek af bærn oc þessi fylking fylgir ok mikill fioldi ribballda. Oc i þriðia stað sætr hann. x. þusundrat Riddara til at fylgia Margræifa Roðingæir oc hæfir hann oc mikinn hær loddara. Nu sætr i sin stað hverr þessara hofðingia sinar hærbuðir firir borgina oc margan dag bæriaz þæir við borgarmenn oc vinna morg stór verk oc hvarir tvæggio tapa nu af oðrom morgum manne.