Oc nu sœkir þidrekr með alla sina menn þar til er værit hæfir æin borg forn oc var þa æydd. Oc i þa borg for þidrekr með sina menn. En um utan sitr Valldemar konungr oc hæfir mæiR enn. xij. þusundrat riddara. Oc hvern dag bærsk Þiðrekr konungr við þat mikla lið. oc dræpr af þæim fiolða liðs. oc gerir þæim mart illt | annat. Oc nu er þiðrekr oc hans menn hafa vista fatt. þa hæfir Þiðrekr konungr til gilldrat með niosnum at hann verðr varr at Valldemar konungr sitr yfir matborðe oc allr hans hær. Oc nu lætr hann vapna. v. hundrat riddara oc lætr vt ganga með sinum mærkiom halft þriðia hundrat riddara. Oc um annat borgar hlið lætr hann vt riða annat halft þriðia hundrat. finna æigi fyrr ruzi menn en þæir koma tvæim megin at þæim oc nu œpa þæir hær óp mikit þæir pidrekr konungr oc blasa i alla luðra. Oc nu hyggr Valdemar konungr oc hans menn at þar se kominn Attila konungr með sina menn oc flyr nu undan með allan sinn hær oc nu dræpr Þiðrekr oc hans menn af honom mikit lið. Oc tækr þidrekr konungr þar ærna vist og wín. ok er þeir voru skamt vndann flydir þa ward Walldimar kongur var wid ath þetta var ekke vtann gabb og spott hans vvina enn ekki lid er komit af Attila og nv snyr hann aptur til borgarinnar og situr vmm hana þar til er Þidrek kongur er wista lauss. og þar kemur er þeir eta hrossinn.
Einhvern dag mællte Þidrek kongur vid meistara Hilldibrand og ganga samann tveir aa tal og riedu wnmm hvad til raadz skilldi taka. nu mællti Þidrek kongur. hvern munu wer finna j woru lidi suo frækinn riddara ath diarfleik hafi til ath rida j giegnumm her Ruzi manna og yrdi suo wel ath hann kiæmi aa funnd margreifans mins besta vinar og segdi honum j hverium naudumm wier erumm stadder. þa svarar Hilldibrandur. þar þikki mier eingi madur jafn likligur til sem þinn godi win Willifer. ef nokkur hefer diarfleik til j waaru lidi þa wænter mik ath hann mune hafa. Þidrek kallar hann nv til sin og mællte. rid vt Willifer ef þu hefuer fræknleik til ath rida j giegnumm lid Walldimars kongs og mætti þa suo tilbera ath þu mætter koma aa funnd margreifa Rodingeirs þa wænter mik ef þu hitter hann ath hann muni oss lid weita ef hann weit j hverri naud wier erum stadder. Nu suarar Willifer. ek hefer so stór sar, ad ek em ei wel tilbuinn ath fara i suo sterka orrostu. oc þat annat ath meþann ek maa bera minn skiolld og mitt sverd wil ek alldrei vid þik skilia. fyrer þui mællte hann suo ath hann treystist ei ath rida. og enn mællti Willifer kalla þinn frænda Wlfard, bidt hann fara þessi senndiferd eingi madur er her jafnvel til fallinn þessarar | farar fyrer saker arædiss og styrkleiks. ok nv gánnga | þeir þar til sem var Wlfard. Nu mællte Þidrek kongur. þu minn frændi Wlfard willtu rída mina senndiferd j giegnum lid Ruzi manna og bera bod margreifa Rodingeir hversu wier erumm komner og seig honum j hverium naudum wier erumm staddir. Nu suarar Wlfard. herra, Willifer vill rida þessa senndifør, hann er mest kempa j woru lidi, enn ek em vnngur madur og litt reyndur ath hreysti ath fara i suo mikla raun. Nu suarar Þidrek kongur Willifer hefer stor saar og morg og maa hann ei rida þui j einwigi vid suo mikinn her. Nu svarar Vlfard Willifer wor winur þorer ei ath rida og wisadi til min. enn ef þu fær mier þinn goda hest Falka og goda hialm Hilldigrím, ok þitt góda sverd Ekkisax þa rid ek þessa sendi før ef þier vilied. þa mællte Þidrek þad man egh til winna ath þu farer þessa før þa skipta þeir waapnumm Þidrek kongur og Wlfard.
Wlfard hefer nv aull vopn Þidreks kongs og suo hans goda hest og rídur nv vt af borginne er myrkt var af nótt og þar til ath menn Walldimars haufdu haft ellda og tekur sier elldiskíd logannda. rídur nv þar til er hann kemur i midt lid Walldimars kongs ok nv hyggia aller ath hann muni vera nockur af vardmonnum er hann rídur svo whrædiligha j giegnum lid þeirra. Vlfard kemur þar er stenndur j midiumm herbudumm lanndtiald mikit. þar sefur sialfur Walldimar kongur og marger hofþingiar. hann lystur j þetta lanndtiald elldzskídinu er hann hafdi til ath lysa sier med leid. Nu logar þetta tialld fyrer þui ath silkid er elldfimt. Nu hlaupa þeir vpp eru i lanndtialldinu eru er tialldit logar ifer þeim og vilia forda sier. þa drepur Wlfard x riddara annare sinne hennde enn þuiat nott er myrk þa vissi hann ei hvart Walldimar kongur hafde laatid sitt lif. hann hleyper nv i brott. Þidrek kongur og Hilldibrandur og Willifer stannda nv aa borgar arminum og sia þeir ath landtialldit logar. og þetta sama hafdi giertt Wlfard ath brenna landtialldit, huad sem hann hafdi meira giert og woru nv allkaater.
Nu ridur Vlfard þa nott og dag til kuelldz sem allra mest ma hann þar til er hann kemur j Huna land og finnur Attila kong wid sinn her og margreifann. hann kienner wopn Þidreks kongs og hyggur ath hann muni sialfur wera. og ridur framm fra lidinu j móte honum. Enn er þeir finnast þa mælite Wlfard waal kominn margreife. Þidrek kongur sender þier kvediu sina. ok nv kennir margreife ath þetta er ei Þidrek og þessi er madur Þidreks kongs. Nu mælite hann. Gud se þess lofadur er ek veit Þidrek kong heilann ok skulum vier skiott koma ath weita honum lid. Nu suarar Wlfard og sagde allt af sinne ferd ok hvert eyrinndi Þidrek hefer honum bodit. Margreifinn fer nv aa funnd Attila kongs og seiger honum þessi tiþinndi.
Enn er Attila kongur heyrer þetta stenndur hann vpp og lætur blaasa ollum sinumm lvdrumm og taka aller sin waapn og lanndtiolld og vennda aptur ath veita lid Þidrek kongi. þeir rida nv vid sinn her þar til er þeir koma j naand vid borg þa er Þidrek kongur er inne. Enn er wid werda waarer wardmenn Walldimars kongs at hær var kominn uvigr i ruziland þa fara þæir skyndilega oc sægia konunginom. þa lætr Valldemar konungr þæyta luðra sina oc byðr at allir menn skulo vapnaz oc taka hæsta sina oc riða undan.
Nu er Þiðrekr konungr verðr var þess at Valdemar konungr riðr undan. ganga þæir or borginni oc riða at þæim oc drepa af þæim. cc. manna. En þa er Þiðrekr konungr fær aptr til borgarinar. þa mætir hann Attila konungi með mikinn hær. oc þa er þæir hittaz fagnar huar þæira oðrom forkunnar væl. oc var Attila konungr fæginn er Þiðrekr konungr var hæill oc lifs. Oc eptir þat ganga þæir upp i borgar stadin. Nu mælti Margræifi Roðingæirr. Mikil harmr var þat at ver mattum æigi fyrr koma at væita yðr lið sua nauðolega sem þer vorot staddir. Þa mælti hildibrandr. Ek hæfi nu at alldri hundrað vætra oc kom ek æigi i slika nauð fyrr sem her hofom ver haft fim hundrað manna oc sua hæfir at oss gengit sultr at ver hofom etið fim hundrað hæsta oc. vii. æinir lifa eptir þæim er ver hofom hingat. Her eptir gengr Þiðrekr konungr þar til er var Þidrekr Valldemars sun. oc synir hann Attila konungi oc mælti her er Þiðrekr sonr Valldemars konungs er ek fecc tækit iorrostonni en firir sakir okkars vinfængis vil ek þer hann gefa oc mattu gera huart er þu vilt at drepa hann eða lata hans faður læysa hann vt með gulli oc silfri oc storom borgum oc miklu riki. Nu mælti Attila konungr Nu gaftu mer þa giof er bætri þotti mer en skippund rauðs gullz oc haf firir mikla þauck oc vara vinattu. Nu fara þæir Attila konungr oc Þiðrekr konungr hæim aptr i huna land oc er æki at sægia fyr af for þæira en þæir koma hæim. Þidrekr hæfir nu morg sár oc stor oc liggr nu i sarom. En þidreki Valldemars syni var kastað i dyflizo oc var hann oc miok sárr.
Ærka drotning læcnar þiðrek Valldimars son.
Þa er Attila konungr hafði hæima værit æitt misseri þa er þat æit sinni at hann vill riða at hæria. oc nu lætr hann þæyta ludra sina oc sendir boð sua vitt sem hans riki var at allir menn skylldi til hans koma þœir er honom villdi lið væita oc þærði at bæriaz. Oc nu er Attila konungr buinn með allan sinn hær oc hæfir hann nu æigi minna hær en lxxx. hundraða riddara oc utal annara manna. En Þiðrekr er sua sar at æigi ma hann nu fara med Attila konungi at væita honom lið. Nu gengr Erka drotning a fund Attila konungs oc mælti. æinnar bæinar vil ek yðr biðia herra at þer takit út af dyflizo þiðrek Valldemars sun frænda minn oc læyfit honom at ek læcni hann oc græða hann at hæilo oc yrði sua væl at þit sættiz. Valldemar konungr oc þer. oc er þui þa bætr raðit at þiðrekr se æigi drepinn. Nu suarar Attila konungr. Þætta ma ek yðr æigi væita er þer biðit firir þui at ef hann verðr hæill meðan ek em brotto þa fa ek hans volld alldri siðan. Þa mælti Erka drotning. ef hann verðr hæill þa legg ek i væð mitt hofut. en með þvi at hann se brot riðinn þa er þer komit hæim þa skaltu hoggua mitt hofut af i læyfi. Nu ræiðiz Attila konungr mioc oc mælti. viltu taka ut af dyflizo min hinn mæsta ovin Þiðrek Valldemars sun oc villtu hann græða at hæilu. nu ef ek tapa honom oc riðr hann brot fra þer i ruziland þa er mer þat mæira at lata en Susat borg mina. firir þui at hans frændr mono hann læysa með morgom storborgum oc miclu riki hælldr enn þæir fa hann æigi. Nu bioðit þer fru yðart hofut at væði. dylst ækki i þui ef þu gefr upp Þiðrek Valldemars son. at af skal hogga þitt hofut. oc ef hann verðr hæill þa fær þu æigi bannat honom at riða hæim. Nu verdur so sem drottning vill. Nu lætr Erka drotning taka Þiðrek frænda sinn vt af dyflizo oc færa hann i æinn turn oc lætr um hann bua alvægliga. oc sitr siolf yfir honom oc græðir hann. brot ferð Þiðreks Valldemars sonar.
Nv fær Attila konungr með sitt lið langar læiðir um bygðir oc ubygðir þar til er hann kemr i pulina land oc i ruziland þa hæriar hann oc brennir oc æyðir land Valldemars konungs.