Nu er þat en. i. sinn at odila kona sifca gengr með sinar mœyiar til sinnar frouo drottningar erminrix konungs oc sitia þer oc drecka allar saman gott vin oc eru katar oc segir oðila drottningu mart fra egarð oc aka af aurlingalandi oc þat sægir odila meðr at egarð mundi uilia ef hann mætti ækci þyrma drottningu oc segir at hon hafði henni þat ærendi boðit oc biðr hana varaz. en drottning reiðiz meoc oc þickir egarð haua mællt mikla skomm við sic. oc þa kemr þar erminrikr oc sitr oc drekr með þeim. Nu mælti odila nu er vestan veðr oc sunan oc fagrt skin oc heitt. oc stundvm smatt regn oc fagrt austan oc norðan huat kemr þaðan nema enn ungi egarð oc hans brodir aki. oc þa er þat er þa er grida laust huert villi dyr oc hverr skogar fugl oc furðu mikla hrœsni gera þeir af ser. konungr þægir nu oc svarar œngu. Nv suarar drottning æigi er þat mikil furða at æigi hafi firir þeim griðr dyr eða fuglar er hvert sinn er þeir koma her til var skulu æigi haua griðr firir þeim varar þionostu konur ef þeir mægu raða. oc ænn þægir erminrikr konungr. oc at hygr han full giorla huat þær konur sægia oc þangat var gengin með konungi sa maðr er heitir fritila. oc er fostri egarz oc aka oc ænn mællti drottning. Nu eru þau orð borin at sonnu at sealfrar min a ec at geta firir þeim oc mic vilia þeir osœma ef þeir skulu raða. Nu suarar konungr af reiði mikilli. ef æigi skalltu drottning hava grið af þeim þa skulu þeir æigi fa grið firir mer. oc þat vil ec sueria at æigi skal ec þar ligia a aðra nott er ec em aðra adr enn ver skolum finnaz. oc sua hatt skolv þeir hanga at ængi maðr skal hanga hæra. oc nu suarar fritila. nu mun þess giallda egarð oc hans brodir aki at viðga er riðin afund þiðrex konungs af bern oc ef hann væri heima fyrr en hans stiup synir væri hængdir myndi margr hialmr klofinn uera oc mundi þar fylgia hœfut oc mœrg brynia slitin. margr skiolldr veikr gorr. oc margs man son mundi sic aldrigi sea siðan. oc nu suarar konungr æcki mægu þeir neota þins ofr mælis þottu ser þeira fostri hælldr skulu þeir nu hanga nockurv hæra. en ec hafða aðr ætlað. oc nu mællti fritila. mædan ec stend upp oc min son skal ec æigi þat sea at þeir hangi agalga. oc nu gengr fritila til sins hestz oc nu sem hardast ma han not oc dag þa riðr han.
Nu lætr erminrikr konungr blasa sinum luðrum. oc stefnir til sin ollum riddœrum oc hæuir marga Riddara oc riðr til funðar egarz oc hans brodur. oc er fritila kemr. i. dag at rin laupa þeir af hestum sinum oc a ana vt hava hestana með ser yvir ana. trelinn borg stenðr a rinar backa oc nu ser egarð huar mennenir suima oc kennir oc mællti egarð minn fostri fritila svimr þar. oc æigi vill hann skips biða. oc þvi veit ec at all stor nauzsyn er til hans fara. oc nu er fritila kemr yvir ana ganga þeir egard oc aki igegn honum oc spyria hvi hann fer sua skyndilega. en hann suarar œrinn næuzsyn er til. erminrikr konungr er kominn aferð með sinn her oc vill drepa ycr oc forðit ycr. nu suarar egarð ver munum sættaz er ver finnumz oc skolu ver æcki ræðaz varn fœður brodur oc nu segir fritila þeim oll merci huaðan af þetta er. en þeir vilia æigi flyia oc senda boð æptir sinum monnum. oc nu draga þeir upp bruar af dikinu oc vilia veria borgina. oc nu kemr erminrikr konungr með sinu liði til borgarennar. oc aðr hann riðr at borgini tecr hann sitt merki oc riðr han sem hardast ma hann at dikinu oc skytr merkis stongenne inn yuir dicit. Nu mællti egarð herra huat gefr þu oss at soc. firir hvi villtu taka borg vara. þa mællti konungr huat sem ec gef ycr at soc þa skulu þit i þvi tre hannga idag er ec finn hæst. Aki mellti aðr en ver latim vart lif þa skalltu oss dyrt kaupa oc lata margan duganda dreng. Nu skiota huarir a aðra um rið. Nu letr erminrikr konungr reisa valslœngur oc þar i lætr han legia elld. oc siðan letr hann slœngua i borgina sva at allr logar kastalinn oc stadrenn. oc nu mællti fritila. oc biðr þa dœyia firir sœmð en æigi brenna her. Nu ganga þeir ut með. lx. manna nu beriaz þeir við ærminrik konung. þar til er fallnir eru af erminrik konungi. cccc. hunðruð. Nu verða þeir bræðr hand teknir oc hengdir badir oc er nu um þeira alldr sua sem sjfka hafði raðit. Nu fer erminrikr konungr heim.
Oc nu keinr Viðga aptr oc hittir nv sina borg brenða oc allt lausa fe. oc konv sina finnr hann i æinum kot bœ. oc nu tecr Viðga alla sina menn. oc allt sitt fe oc ferr a fund þiðrex konungs til bernar oc segir honum sua buit. oc vill þiGia hans rað hve með skal fara. þiðrekr konungr ferr nu með Viðga a fund erminrix konungs oc spyrr han hveriv þetta gegnir. eða huart Viðga hæuir nockora soc til þess. en konungr sægir at æigi berr þat til oc Viðga er saclauss oc byðr honum til sin oc skal hann nv gera hans metnað æigi minna en aðr. oc nu gefr han honum þa borg er rana heitir oc nu ræðr Viðga þeiri borg. Nv ferr þidrecr konungr heim oc þickcir þat mikill harmr er erminrikr konungr er sua illr sinum frændum.
Drap Egarz oc Aka.
284. Nv er þat. i. sinn at erminrikr konungr kallar sifca a malstefnu. oc nu mællti Sifka við konung. herra sægir hann. nu liz mer sem þu munir verða at varaz þinn frænda þiðrec konung af bern mer liz senn hann mun bua yuir nockorum storraðum við yðr firi þvi at hann er otrur maðr oc en mesti kaps maðr oc nv grunar mik huartt þu munt fa halldit þinum konung domi eða æigi firi ofkappi hans oc nu munttu verða við at buaz oc geta. hann hævir siðan er hann varð konungr mikit aukit sitt riki i marga staðe. En hann minnkar þitt rici eða huer hæuir skatt af aumlunga landi þan er han feck með sinu suerði er atti þinn faðir. þat er ængi næma þiðrecr konungr oc miðlar hann þer ækki af oc alldregi manntu fa meðan hann ræðr firir bern. konungr suarar þat er satt er nu minniz þu a. þat land atti faðir minn. oc æigi veitt ec at ec sea verr tilkominn en þidrekr konungr oc þat verð ec at visv fa. oc nu mællti sifca. gerum nu þat rað at þu skallt senda Reinalld en meira riddara oc með honum. lx. riddara til aumlunga landz oc biðia þer senda skatt. en ef þat er sua gort þa er þat uel. en sa er við mælir sa er þinn sannr ovinr. huart sem þat er þiðrecr konungr eða annarr maðr. oc þetta rað likar konungi uel. oc vill nu sua vera lata. Nu fara þessir sendi menn alla sina leið til þess er þeir koma i aumlunga land. oc nu stemna þeir þing við lanz menn oc berr Reinalld upp sitt erendi. Nu suara landz menn ver hofum skatt gefit aðr þiðreki konungi þann er uer attum. En nu með þui at han vill upp geva skattinn ærminrik konungi þa verðr sua at vera en æigi uiliumm uer baðum þeim giallda skatt. Nu senda þeir orð þiðreci konungi at hann skal til koma oc hallda suorum firir þa. oc lata segia honum huat tit er. Nu riðr Þiðrecr konungr ut af bern með. xij. riddara oc til þings. oc nu er hann kemr þar stenðr hann upp oc talar oc lycr sua sinu male at hann bað reinalld fara heim oc sægia erminric konungi at alldregi fær hann skatt af aumlunga lande mæðan þiðrecr konungr er ibern. oc her a ofan skal hann haua mikkla oþœck firer þessa orðsending.
Nu ferr Reinalld afund erminrix konungs oc segir honum sua buit. Sifka hœyrir þessi tiðændi. þa mællti sifca ja segir hann nu for sem mik grunaðe firir longu at þiðrecr konungr uill nu æigi vera minni maðr en þu. oc sua man uera af þu varaz æigi meirr. Nu suarar erminrikr konungr male sifca sua liz mer sem minn frændi þiðrecr konungr af bern hævir gort sua mikit kapp bæði við mic oc sua uið alla aðra huar sem hann hævir farit oc nu vill han iafnaz við mic oc mitt riki oc þat skal honum sua verða golldit sem nu mægu þer hœyra. at fyrr en han fai þvi aflat skal han hanga þa er ec veit oc hann hvarr ockar er rikari. þa mællti heimir Guð hialpi þiðreci konungi. en firir þui er þu spillir sua morgum þinum frændum oc ætt monnum þa muntu þess gialda um sidir með allzkonar osœmð. þui at þessu oc ollu oðru velldr sifca. ja segir viðga þetta verði en mesta skom su er jafnan verði getið meðan verolld stendr erminrikr konungr.