Nv sitr erminrikr konungr i sinu riki hann er yfir konungr i rumaborg. oc vm morg onnur stor konunga riki. oc til hans þiona oc luta allir konungar oc hertugar firir sunnan feall. oc þo viða annars staðar oc er han mestr oc rikastr konunga i þan luta heims er heitir europa. þvi at sealfir keisarar raða nu mest ut um bolgara land. oc vm gricland. En riki erminriks konungs stenðr allt ut til seofar þess er heitir aðrimar. oc þat er æitt sinn at erminrikr konungr sendir raðgiava sinn sa heitir sifca. til þess staðar er heitir sarca steinn hann skal þar skipa ollum konungs malum oc dœma log oc með honum margir riddarar. oc er þetta fœr en vegligsta. oc nv ferr sifka meðerindi sitt. allt sua sem honum hævir sagt erminrikr konungr. en heima var kona hans er het odila hon er allra kuenna friðust þeira er menn hafa set. oc þat bersc at sem aðr hæuir ætlat konungren at æinsaman er stodd odila i husi nockvrv oc fyrr en hana varir kemr þar erminrikr konungr. i. saman lœynilega oc han segir henni at hann vill hava hennar vilia sem hann hæfir aðr firir ætlat oppt. En hon vill þat vist æigi oc þo þorir hon æigi annan veg vera lata en konungr vill oc han gerir sva sem hann hæfir aðr ætlað at hann a lag við hana oc aðr bryz hon við sva at j sunndur rifnuðu henar klæði oc fær hon harð leicit firir aðra sœc. Nu gengr han abrœtt en hon annan veg.
Nv kemr sifka heim oc hæfir vel rekit erenði oc gengr nu heim isinn garð oc i sin hus. oc hittir konu sina odilam. en er hon ser sifca stendr hon upp oc gengr i moti honum oc veinar ser oc grætr all sarlega. oc nu mællti sifka hvi grætr þv frv ec hugða attu munðir hellðr fagna er ec vera heim komin en grata æigi. Nu suarar hon þat er langt at sægia hvi ec græt. En þvi velldr erminrikr konungr oc hans illzca þat var. i. sinn er þv vart i brottu farinn er ec sat iminni litilli stofu oc saumaða ec þina silki skyrtu. en þar kom erminrikr konungr. oc aðr hann fœri ðaðan ibrottu munttu aldregi honum fa golldit með illu þa vsœmð er han gerði mer. oc sægir honum allt glœglega hversu farit hævir. Nu suarar sifka. ver katt fru oc lat sem þetta havi æcki verit. en ek skal sua til haga at konungr skal þessa giallda með margskonar osœmð aðr en ec hætta. Nu gengr sifca til konungs oc lytr honum oc heilsar honum oc er allra glaðastr. En konungr tecr honum vel oc hava nu saman oll ráð sem aðr.
Vm svic sifca.
Þat er. i. sinn er þeir sitia amalstefnu erminrikr konungr oc sifka oc hans ráð giafar. Nu mællti sifka til konungs hera segir hann þu ert allra konunga rikastr oc mestr i uerollðu. oc allir konungar oc tignir menn luta yðr oc þiona til ydars rikiss með storum skatt giofum um allar norðr halfur heimsins firir uttan þat er Osangtrix konungr villcina landz veitir þer œnga sœmð af sinu riki. oc þat harmar oss meoc þina ena kerstu vini oc er han æcki meiri maðr firir ser helldr en þeir er yðr þiona somilega. Oc þat ráð vil ec gefa yðr at þer sendit yðarn son en drengilega friðrec til hans oc bidia han veita yðr skatt fyrst með ska en um siðir með þvi at þv mant gera her ahenðr honum oc bu þu for hans sœmilega. oc lat honum æigi fylgia marga menn þat er sendi mannz hattr at þeir skulu æigi vera margir menn saman. þetta likar konungi vel oc vill sua vera lata. oc nu kallar hann sinn son friðrec oc sægir honum hversu hann skal haga sinni ferð oc hvert hans œrenði skal vera oc nu byr friðrecr sina ferð oc með honum. vi. riddarar oc fara siðan allt til þess er þeir koma til borgar þeirar er heitir villcina borg. þa borg a. i. jarll sa er maðr osangtrix konungs. Nu hefir Sifka sent mann firir loynilega oc þo skyndilega. oc nu koma sendi menn Sifka afund jarllsens með þeiri ordsending. at þa er jarlin spyrr ferð friðrex konungs sonar skal han menn gera til at drepa han. oc er sa jarll frændi sifka. Nu er Friðrekr kemr iborgina þa kemr igegn honum jarllin oc hans menn oc drepa þa alla. vij. oc lycr þar ævi friðrex sva sem sifka hævir firir raðit. Nu er erminrikr konungr spyrr þetta þa hyggr han at þat skulu verit hava rað osangtrix konungs. oc hann muni þui raðit haua er han var beiddr skatz.
Annat sinni ganga þeir a æinmæli oc malstefnu erminric konungr oc sifka. oc nu mællti sifca þat grvnar mic herra at þu munt haua fengit œngan skatt af ænglandi. oc þar af skyldir þu at visu skatt hafa. oc þat ueit ec ef þitt innzigli kemr þangat at ængla konungr þorir æigi at neita þer skatt at gialloa. oc þat væri nu mitt rað at þu sendir nu þin son reginballð oc með honum marga riddara. oc mun honum vera frægðar for mikil oc badum ycr konungr oc þat rað vil ec gefa þer at hans ferð latir þu bua annars vegar en oðrum monum er tit þu skallt lata bua hanum skip firir því at þat er halfu minni fekostnaðr en halfv meiri rausn enda megu þa æigi ovinir hans suikia hann sem broður hans en ef hann fær skatt sem mic varir þa er þann skatt bettra at flytia askipum en at bera ahestum oc þessi skipa for er myklu auðsottari en þer man sagt uera. Þetta rað liz konungi vel raðit oc vill sua uera lata. oc kallar til sinn sinn son reginballd. oc sægir honum huat han ætlaz firir. en han biðr foður sinn raða firir sinni ferð. oc lez mundu gera allt þat er hann villdi. Nu ferr reginballd þar sem skipin eru i æinni á. oc með honum sifka. oc hitta þar. iij. skip oc nu sægir reginballd at han vill haua et bæzta skip er þar se. Sifka segir at konungr vill þat æigi lata. oc hann sealfr vill þat haua ef han skal fara. oc visar honum til þess skips er verst var oc telr þo vera full gott til æigi lengri ferðar. oc nu vill reginballd æigi fara næma hann havi gott skip. þa suarar sifca at þa mun hann haua firir reidi foður sins ef hann kemr sua aptr ahanns fund at þu ract æigi hans œrendi. Nu ferr reginballd oc hævir et versta skip oc er hann er komin skamt i haf þa fær hann veðr sua mikit at hans skip lœysir allt i sunðr oc þar tyniz hann oc allir hans menn.
Fra dauða Samsons sonar erminrix konungs.
Þat er æitt sinn at erminrikr konungr riðr ut adyra veiði. oc með honum hans en yngsti son samson oc sifka hans raðgiafi. oc er sifka allokatr oc riðr þo með konungi iafnan. þa mællti konungr en goði sifka hvi ertv sua ocatr. Sifka suarar herra segir hann mer þikcir þat mikil skomm er þinn sonn gerði er han villdi taka mina dottur nauðga en allra meyia er fægrst. en þess verðr alldrigi hefnt næma þu hefnir sealfr herra a nockora lund. oc nu uerðr konungr reiðr sinum syni samson var þessi frumvaxta oc æigi alvaxin hann er yngstr konungs sona oc æfnilegastr. Nu riðr erminrikr konungr at samsoni syni sinum oc gripr til hans af reiði mikilli oc sua ihar honum at han fell af hestinum oc konungs hestr lœypr ollum fotum asueinin oc fær sueinen af þvi bana. oc nu riðr konungr heim oc þat sama kuelld spyr konungr at reginballdr son hans er druknaðr oc nu hævir hann latit alla sonu sina af raðum sifka oc er han nu allocatr.