Þa er Nordian látinn lauss og feinginn honum hestur og skal hann nu rida i Brandina borg wid eyrinndi jarls og sagdi Jsoddi hans qvediu og bidur ath hun skal koma og safna hinumm mestumm gersimum þeim er eru j hans lanndi og bioda til vt lausnar jarli. Nordian rídur nv sina leid þar til er hann kemur j Wngara skog. þar hitter hann Apollonium jarl og hans riddara alvopnada og will hann fara i Frakkland epter bródur sínumm wid her. þa er Nordian kemur til hersins þa tekur Apollonius jarl sótt mikla og hættligha og fam dogum siðar andadiz han af þeiri sott. Nu staðnar herin oc fara þeir heim oc eru nu hœfdingia lausir. Nordian ridr nu til brandina borgar oc sægir nu jsollde oll sin œrendi oc synir henni rit jrons jarls. fru isollde tecr við honum fæginsamlega oc sægir at hon skal vist ækci duelia at lœysa ut jron jarl ef nockor fong eru a þvi. Nv sendir hon boð um allt sitt riki oc læggr skatt a huern mann bæðe ungan oc gamlan hon dregr saman sua mikit fe at hon hæuir ladit æin uagn af gulli oc silfri oc goðum gersimum. hon ferr nu afund Attila konungs oc sægir honum huat tit er oc biðr hann stoða til með ser. Attila konungr suarar aþessa lund at han vill ækci til stoða med fegiofum fyst at sinni með henni. en senda vill han bref til salomon konungs at han þeciz af jsolde þetta er hon byðr honum oc lati ut jron jarll. firir þa soc gerir attila konungr sua at Salomon konungr var hans vin. Antiocus konungr fadir salomon konungs hafðe fostraðan attila konung allt fra barnœsku. en salomon konungr oc attila konungr unnuz firir þvi micit. oc firir þa soc heriaði salomon konungr alldrige i riki jrons jarlls eða apollonius hans broður. at þetta riki atti rœynðar attila konungr þott jarlarnir varðueitti.
Jsollde ferr nu alla sina leið þar til er hon kemr j fracka riki til borgar salomon konungs. henni er þar vel fagnat setr konungr hana hia drottningu sinni et fyrsta kuelld er isollde kom til salomon konungs synir honn honum bref attila konungs oc stoð upp or sinu sæti oc hneig konungi oc mællti sua. goði herra salomon konungr um langa leið sotta ec aþin fund með mikclum harm oc þo með morgum gersimum oc gulli oc silfri oc purpura pellum goðum hestum oc goðum herneskium oc margskonar kurteisum riddorum. allt þetta fluttu ver iyðart riki oc ualld. hœyr nu herra. i. bœn huers ec bið lat ut minn herra jron iarll oc tac allt þetta fe oc alla þessa luti er ver hofum flutt i yðart riki. þa suarar salomon konungr þu ert vist kurteis kona far heim iþitt riki oc haf með þer allt gull þitt oc silfr oc gersimar. En jron jarll hæuir sua mart illt gort i minu riki oc mer til suivirðingar at vel ma han þess nu giallda oc varlega ma ec hann þægar ut lata eða abrott fara. þa stendr upp drottning salomon konungs oc gengr til hans oc leGr sinar baðar henðr upp um hans hals. oc kyssir han oc mællti. Minn leui herra oss hæuir heim sot dyrlig fru jsollde hon stendr nu firir yðrum kniam gratandi oc fær æigi sina bœn. veit mer nu oc henni sina bœn með orð senðing vars ens kersta vinar attila konungs þa mællti salomon konungr við sina riddara at þeir skulu fara ut i turnin oc taca jarll oc leiða han inn til sin. oc sua gera þeir riddarar.
Þa er jron jarll stoð firir salomon konungi þa mællti konungr til fru isollde se þar nu jron jarll bonda þinn han vilium ver nu senða aptr með yðr til sins herra attila konungs uilium ver hann upp gefa firir sacir hans orðsendingar oc yðarrar kurteisi. Nu stendr upp isollde oc gengr at jron jarlle oc leGr upp badar sinar henðr of hals honum oc kyssir hann. oc verðr nu huart oðru allfegit. Nu þackar jsolde Salomon konungi vel sinn uelgerning.
Salomon konungr setr nu iron jarll i hasæti hia ser oc lætr skutil sueina sina þiona honum. dueliaz þeir þa nott en at morni stendr jron jarll firir salomon konungi oc allir þeir Riddarar er heiman hofdu fylgt isollde. þa segir salomon konungr at hann vill at iron jarll sueri honum þess æiða at æigi siðan skal han heria i hans riki. jron jarll uinnr þess æið oc. xij. Riddarar með honum at þeir skulu nu uera sattir hedan ifra oc jron iarl skal æigi þessa hefna a salomon konungi er han var settr j dyflizuna. Jron jarll oc fru isollde gefa Salomon konungi margar giafir aðr en þau fari ibraut. Jron jarll ferr nu heim ihuna land oc fyrst afund attila konungs oc sægir honum hveria sætt salomon konungr hævir gort til hans orðsendingar. segir nu jron jarll at han er komin aualld attila konungs oc spyrr huat hann vill nu gera af honum. Attila konungr segir at jron jarll skal fara heim isitt riki sem aðr hafði hann haft. Jron jarll þackar nu attila konungi sina vingan þa er hann hævir lyst við han i þessi ferð. oc skiliaz þeir nu godir vinir. Nu riðr jron jarll heim oc er nu i sinu riki langa rið. oc æigi miklu siðar tekr sott jsollde kona jrons jarls. oc þessi sott leiðir hana til bana þetta þyckir jron jarli enn mesti skaði.
Drap jrons jarlls af Aca hertuga.
Attila konungr af susam skal fara til ueizlu til romaborgar suðr til ærminriks konungs með honum fara margir hans hœfðingiar. þa ferr oc jron jarll af brandinaborg. oc haua allz. c. riddara oc marga sueina. attila konungr hævir nu komit með sina menn suðr i aumlungaland iþa borg er heitir fritila. oc gerir imoti þeim veizlu aki avrlinga trausti brodir ærminriks konungs. þar er nu en dyrlegsta veizla. um kuelldit drecka þeir gott vinn. bolfriana kona hertugans skenkir um kuelldit hon er allra kuenna friðaz honn skenkir tignum monum. hon ser þar með konungi æinn mann mikinn sa hæuir har sua micit oc fagrt sem barit gull bleict skeg oc biart andlit oc at ollu fagrt faugr avgu hæfir hann oc hvita hond oc æigi er hans iafningi iþessu samsæti at fægrð þetta er jron jarll af brandinaborg hon litr optlega til jrons jarls þa er henni þickir sem aðrir gai æigi at um at hugsa oc þo bliðlega. jron ser oc huersu fogr þessi kona er. hann gair litt at drecka um kuelldit. honum fellr mikill hugr til konunnar sua at af þessu verðr hann seucr. allir menn aðrir drecka oc eru katir oc um sidir legiaz allir davð drucknir niðr næma jron jarll oc bolfriana. þa talaz þau við sin amilli huat huaru þeira byr iskapi við anat. jron jarll gefr bolfriana þat fingrgull er att hafði hans brodir apollonius oc hann hafði gefit fru herborgu dottur salomon konungs. um morginen æptir fer attila konungr til ueizlu iroma. at þessi ueizlu er þidrec konungr af bern oc viðga oc heimir þessu sinni leku þeir þettleifr danski oc valltari af uaskasteini sem fyrr var ritað.
Þa er attila konungr ferr heim af veizlunni riðr han til ueizlu i frittila med aca hertuga. oc taka þar veizlu. en at þessi ueizlu gilldrar til jron jarll at tala við bolfriana. oc at skilnaði þeira tals binda þau sinn amilli með iarteinum at huart þeira skal oðru unna huart er þav mæga finaz eða æigi. Attila konungr oc allir hans menn riða nu heim norðr ihunaland isitt riki. jron jarll fer oc heim ibrandina borg með sina menn. hann riðr ænn optlega ut a skog at veiða dyr með sina hunda.