Tistram drap herþengn.
Hardengn greivi atti isollde systur þiðrex konungs þau æigu. iij. sonu het enn ællzti herburt annarr herþegn. priði tistram. vigballd kempa var með ggreivanum. nu vill greifin lata hann kenna sonum sinum at skylmazt þa er þeir eru frum vaxta. oc næma margskonar iþrottir oc kurteisi. herburt oc herðegn næma uel. en en yngsti tistram honum nemz seint oc fær verst numit. Nu er þat. i. dag er þeir sitia yuir borðe vigballd oc hans lærisueinar þa mælltu þeir ij brædur sin amilli at tistram þeira broðir fær ækci numit at skylmaz oc sægia at hann man verða at taka aðra iðn er honum skilsk ækci her af. Nv suarar tistram. oc lez skolu freista at skylmaz við annan hvarn þeira. oc lætr þa vita munu huart hann kann nockot at eða er sua sem þeir sægia at hann man æigi numit fa. En þeir lataz þat gera munu sem hann vill. oc tistram vill skylmaz þægar istað oc nu ganga þeir ut bræðrnir. oc þeira meistari vigballd. oc taka suerð er þeir eru uanir at skylmaz með. Nu segir en ungi tristram oc lætr þat æcki mark at haua slæ sverð oc kveðz vilia hava hvoss suerð. oc man þa vita segir han ef æigi kemr firir sic þer eða ver sinum uapnvm ef var suerð bita. en þo skolum ver æigi reiðaz firir þa soc. En hans broðir herþegn uill nu til gannga at skylmazt oc þickir uel at þeir havi hvoss suerð firir þvi at hann kann aðr bætr. En vigballd meistari vill nu sea huart þeir kunnu nockot þat sem þeir haua nomit at hanum oc biðr þa æigi reiðaz þo at þeir haui hvoss suerð. En herþegn kuez uist æigi munu reiðaz. en en ungi tistram lyptir upp sinu suerði. oc gengr amot sinum brœðr helldr reiðr. oc þa tecr hann upp sin skiolld. þa gengr til hans meistari. oc mællti at æigi skall hann sua upp taka sinn skiolld oc æigi kendi hann honum at taka upp sva helldr a þessa lunð. oc segir honum til en tistram suarar honum reiðr oc segir at æigi fær hann þa nomit ef hann nam æigi fyrr. oc æcki stoðar þa at kenna honum. Nu ganga þeir saman oc skylmaz oc þyckir herðegn sua ef hann vill. at þar fer hann hggg a sinum bræðr sem han vill. ef æigi lifir han honum. En ungi tistram lyptir þa upp sinv sverði. oc byðr herðegn sinum bræðr hœgg en herdegn breggðr upp skilldinum firir hœggit. en er tistram ser þat leggr hann suerðinu undir skiolldin hans oc i hans kvið firir ofan broca belltið. sua at þat suerð flyggr igegnum hann. oc þar fell herðegn dauðr a jorð. en tistram skytr niðr sinum skilldi oc ggeck abrot með brugðit sverð. oc þar til er var hans hæstr oc læypr abac oc sua riðr hann abraut or þvi landi. oc riðr til brandina borgar. til hertuga jron oc duelsk þar langa rið. oc segir hertuga alla sina ferð. oc sua hversu at barsk er hann for or sinu landi. oc hvat hann hævir gort. En hertugi tekr uel við honum oc gerir hann sinn þionostu mann oc fær hann i hænðr norðian sinum ueiði manni. oc getir hann nu veiði hunða hertugans. oc riðr aueiðar. Nu þockaz tistram vel vel hertuganum.
Fra þvi er herburt kom til bernar.
Greifi herðegn varð þessa varr at hans son var drepin. en inn ungi tistram var brottu farinn. Nu kallar han til sin sinn son herburt. oc spyrr hvar hans broðir er eða hvart þat er satt er honum er sagt at drepin se hans son herdegn en brot riðin tistram. En herburt sægir at þat er satt. Nu sægir greifinn ec hævi nu tynt. ij. sonum minum oc þessu ollu uelldr þu æinn samann firir þvi at þu ert yðuar ælldztr. oc skylldir hællzt haua þeim raðit. oc þeim banað ef þeir gerði þat er illa væri gort. en nu hævir þu þa saman ægiat. oc raðit er a þessa leið hævir til teciz. oc væri hitt makligra at þu æinn gylldir oc alldrigi verðr þu dugandi maðr siðan. Nu pickir herburt illa er hans faðir er honum reiðr. oc hann fær af þessu ahyggiu oc gengr a brott oc duelsk þar litla rið aðr en hann tekr sinn hest. oc sin uapn oc riðr abrot af iverne oc ferr alla leið er ligr til bernar a fund þiðrex konungs moður broður sins. oc sægir honum allt huersv farit hævir. at hans broðir er drepinn oc þat hævir þeira broðir en yngsti gort er tistram heitir. oc þat hit sama hævir þeirra faðir en gamle honum kennt oc þvi er hann a brot farinn. en þiðrecr konungr tekr við sinum frænða vel. er hann með honum i miklum metnaði.
Fra herburt oc hilldi.
Herburt geriz en mesti atgervi maðr vm alla luti sua at hans iafnoki fanz varla um huern leik er leica skal. oc sua vm riddara skap.
Nu hævir þiðrek konungr œnga konu ser til æignar konu firir þvi at hvergi hævir hann set oc æigi hæuir hann frett til sua friðrar konu sem hann vill æiga oc nu er honum sagt af æinni konu. su heitir Hilldr dottir artus konungs or berttanga. hon er allra kuenna friðust honum sogð. Nu sendir þiðrecr konungr sina menn of uerolld alla at leita ser æptir kurteisis konu oc þessir menn koma i bertanga til artus konungs. oc þat er þeim sagt at hans dottir mun vera allra kvenna friðuzt i verolldu. oc sua er hennar gett uanðlega at sendi menn mægu alldrige hana sea meðan þeir dueliazt þar. en þo sægia þeir allir er set haua. at ængi maðr man set haua iamfriða konu eða iamfagra oc við sua bvit fara þeir aptr til bernar. oc segia þiðreci konungi hversu mikit þeim var fra sagt um þessa konu at hon var kurteisari oc fægri en œnnur mætti finnaz slik. þo at leitað væri um alla uerolldina. oc þat sægia þeir með at hænnar var sua vandlega gett at ængi utlenzkur maðr matti hana sea. oc æigi enir innlenzku næma enir kerustu konungs uinir. oc er þiðrecr konungr hævir hœyrt þessi tiðændi. gerir han ser mikin hug a ef hann mætti fa mega þessa konu. Nu kallar han til sin sinn frænda herburt oc sægir at hann skal fara hans sendifor til brittanga oc biðia til handa honum hilldi dottur artus konungs. oc herburt lez fara vilia hvert er hann vill senda hann. nv lætr þiðrecr konungr bua ferð hans. Oc fær honum. iiij. Riddara oc. xx. oc fær þeim goð vapn oc goða hesta oc goð klæði.
Nu ferr herburt alla þa leið til þess er þeir koma til bertanga oc er þeim þar vel fagnað með konungi artus. Nu er herburt hævir þar dualz litla rið gengr hann firir konung. oc sægir honum sin œrenði at þiðrecr konungr af bern hans moður broðir sendi han þangat til þess at biðia hans dottur hilldi til handa þidreki konungi. þa suarar artus konungr oc spyrr hvi æigi for sealfr þiðrecr konungr at biðia hans dottur ef han vill fa. herburt suarar at þar hofðu verit aðrir menn þiðrex konungs nockura rið. oc fengv æigi set hana. En nu sendi han af þvi sinn systur son þann er hann truði vel at sea konu ser til handa. þa suarar konungr at æcki matti hann ænn hana sea. oc þat uar ængi siðr at utlenzkir menn skylldi hana sea næma þann. i. dag. er hon var von at ganga til kirkiv.
Nu duelsk herburt með artus konungi langa rið. oc gerir konungr han sinn mann. skal hann oc þiona konungi. Nu er han þar um rið. herburt er sua kurteiss riddari at konungr eða adrir menn þikiaz varla set hava hans maka. oc nu er konungr ser hversv vel hann þionar. þa œycr hann hans mætorð. oc gerir hann sinn skenkiara. oc lætr hann raða firir miði oc gefa gestum oc skenkia þeim er mestr vandi var i. oc nu þionar hann þetta af sua mikilli list at ængi maðr hafði sua set fyrri þionað. Nu lætr konungr æn avkaz hans æmbæti til sœmðar sua at nu gerir konungr hann sinn skutilsuein. oc nu skal hann skenkia sealfum konungi. oc þessa þionostu kann hann sua vel at sealfum konungi oc ollum hans monnum þickir ængi maðr þar komit hava iam kurtteiss oc hoverskr innlenzkr ne utlenzkr firir allra luta sakir. þeira er bœta mæga. Oc han gerir þat. i. sinn þa er han hævir tecit laug oc han þionar at konungs borði. oc æigi vil han taka hankleði han hælldr þa vpp hondum sinum i solar geisla oc þurkar han þær sua.