Nu riðr þiðrecr konungr oc með honum allir þeir er æptir voru hans kappar heim með Gunnari konungi til niflunga landz. oc er nu þat rað gort er siðan er orðit hardla frægt. at Sigurðr sueinn skal ganga at æiga Grimilldi systur Gunnars konungs oc hœgna. oc taca með henni halft riki Gunnars konungs. oc nu er þar fengit at veizlu allmikilli. oc til boðit ollum enum bæztum monum. oc enum tignostum er i þessu landi voru. oc þessi ueizla stenðr. v. daga. oc er forkunnar veglig firir allra luta sakir. oc nu er þeir sitia allir saman. þiðrecr konungr oc Gunnarr konungr oc Sigurðr svein. mællti Sigurðr svein til Gunars mags sins. ec veit þa. i. konu er vm fram er allar konur i verolldu at fægrð oc kurteisi allri. Oc þo er hon vm fram allar aðrar konur at vitrleic oc kurteisi oc allri speci. oc skœrungsskap oc storraða. en su heitir brynilldr. hon ræðr firir þeirri borg er heitir segarðr. þessa konu skylldir þv fa til æigin konu oc ma ec þvi þar til stoða firir þvi at ek veit þangat allar leiðir.
Nv svarar Gunnarr konungr oc lez vera þessa raz en fusasti.
227. Nu riða þeir af veizlu þiðrecr konungr oc Gunnarr konungr oc hœgni oc Sigurðr suein. oc allra þeirra felagar. oc fara sua langan veg at æigi letta þeir fyrr en þeir koma til borgar brynilldar. oc er þeir koma þar. þa tecr hon vel við Þiðreci konungi oc Gunari konungi. en helldr illa við Sigurði suein þvi at nu veit hon at hann a ser konu. it fyrra sinn er þav hœfðu hitz þa hafði han þvi heitið benni með æiðum at hann skylldi œngrar kono fa næma hennar oc hon et sama at gipptaz ongum manni oðrum. oc nu gengr Sigurðr svein til tals við brynilldi oc sægir henni allt þeira œrendi. oc biðr nu at hon skal ganga með Gunnari konungi. En hon suarar a þessa lund. Ec hævi þat spurt at sonnu hversu illa þv hævir halldit þin orð við mic þau er við hofðum við mællzc. at þott um alla væri at velia i verolldunni þa kaus ec þic mer til mannz. Oc nu suarar Sigurðr suein. sua verðr nu at vera sem aðr er raðit en firir því at þv ert en tignasta kona oc mestr skorungr er ek vita. oc nu ma þetta æigi vera ockar amæðal sem ætlað var. þa hævi ec því til æggiað Gunnar konung at hann er en mæsti maðr oc forkunnar goðr drengr. oc rikr konungr. oc þicki mer þat vel saman soma þu oc hann. oc nu firir því feck ec hans systur hælldr en þin at þu att œngan broður. En hann oc ek hævi þess suarið at hann skal min broðir vera en ec hans. Nu suarar brynilldr. Ec se nu at ec ma æigi þin neota. en þo vil ec taka af þer heil rað um þetta mal oc þiðrex konungs. Nu gengr Þiðrecr konungr oc Gunnarr konungr a þessa mal stefnu. oc æigi skilia þav sitt tal aðr en þat var raðit at Gunnarr konungr skal fa brynilldar.
Oc nu er til æfnat mikillar veizlu. oc er þessi er albuin. oc saman komin mikill feolði tigina manna. skal nu Gunnar konungr ganga at æiga brynilldi. Oc et fyrsta kuelld skal Gunnarr konungr hvila hia brynilldi isinni sæng oc skal ængi en. iij. maðr þar sova i þvi husi. En varð menn skulu uti uorð hallda. oc nu er þau eru. ij. saman vill konungr æiga lag við konu sina. En hon vill þat vist æigi. oc sua þrœyta þau þetta sin amillum at hon tecr sitt bellti oc sua hans. oc bindr fœtr hans oc sua hændr. oc nu festir hon han upp a. i. nagla með fotum oc hondum oc þar er hann naliga til dags. oc þa er at liðr deginum þa loysir hon hann. oc fer hann i sina hvilu. oc ligr þar. þar til er menn hans ganga igegn honum oc skal hann þa vpp standa. oc menn skulu fara at dreka. oc segir hann þetta œngum manni oc æigi hon. oc aðra nott fer a somu leið oc sua ena þriðiv nott. oc nu er Gunnarr konungr allokatr oc veit æigi hversu han skal fara með þessu mali. oc nu gerir han þetta ihug ser at Sigurðr magr hans hævir vnnit þessa æiða at hann skal honum vera firir broður i alla staðe. oc hann var allra manna spacastr. at honum verðr hann til trua þessa mals oc lata hann vita oc taka af honum rað hue haga skal oc nu heimtir hann Sigurð a æintal oc sægir honum it sanna. oc nu suarar sigurðr ec mun segia þer huat til berr er a þessa lvnði ferr. hon hæuir þa natturu at a mæðan hon fær halldit sinum mœydomi man varliga faz sa karllmaðr er afl havi við henni. oc þægar er því er brugðit. þa er hon æcki stercari en aðrar konur. Nu suarar Gunnarr firir sakir ockarrar vinattu oc magsemðar þa trui ec œngum manni iam vel sem þer þottat þat mal se er mikit ligi við at lœynt se. oc ek veit at þu ert sva stercr maðr at þv matt fa hænnar meydom ef nockurr maðr er sa i verolldunni. oc hællzt ma ec þer til trua at þat skal alldrigi upp koma firir œngan mann þott a þenna veg se gort. Nu suarar Sigurðr oc lezt sua gera vilia sem hann vill. Oc nu er þetta raðit.
Oc nu er kuelld kemr oc Gunnarr skal fara til sinnar hvilu. oc er þat ifyrsta lagi. þa er sua til hagað at Sigurðr suein ferr i reckivna en Gunnarr ferr i bravt með klæði Sigurðar oc hyggia þat nu allir menn at þar se Sigurðr suein oc nu kastar Sigurðr klæðum ahofuð ser oc lætr allomattulega oc liggr sua þar til er allir menn eru sofnaðir. oc a bravt farnir. oc þa tecr hann til brynilldar. oc fær skiott hennar mœydom. oc er mornar þa tecr hann af hennar hendi. i. fingr gull oc lætr a annat istaðen. oc nu kemr ut. c. manna j moti honum oc er þeira enn fyrsti Gunnarr konungr oc hann gengr til sængarenar. oc Sigurðr gengr nu igegn honum. oc sua fa þeir til hagat at aptr er skipt þeira bunaði avllum. oc veit nu ængi maðr at þetta hævir sua farit.
Nu hævir þessi veizla staðit. vij. daga oc nætr oc nu buaz þeir heim at riða. Nu sætr Gunnarr konungr yvir þa borg hofðingia at raða firir en hann riðr heim til niflunga landz með konu sina brynilldi. oc er hann kemr heim sitr hann isinu riki oc stiornar oc styrir nu ifriði oc magr hans Sigurðr suein. oc brœðr hans hogni oc Gernoz. en þiðrecr konungr oc allir hans menn riða heim til bernar oc skiliazt enir bæztu virkta vinir.