Oc þat sama kvællð ganga þeir a malstefnu þiðrekr konungr oc viðga. ij. saman. oc nu mælir viðga herra kuað han hve truir þv at þer gangi við þenna man Sigurð svein þa er þit hafit til þrautar lagt at beriaz. hann liz mer at vera myni allstercr maðr oc forkunnar raustr oc sua eru þit baðir. En þo ma ec æigi skilia huar betr skal haua firir þvi at mer liz sem huarrtuæggi yckar man haua allt lagt framm við annan þat er fong hævir a haft. oc ænn huargi sar. Nu suarar þiðrecr konungr æigi ma ek þat vita giorla at sua bunu huar bettra lut man fa. oc munda ek mer vel trœysta ef æigi væri þat at mitt sverð bitr æigi hans hœrund sua er þat hart at þat er harðara en ænskis konar vapn. Nu villda ec biðia þic goðr felagi. ef þu munt lea mer þitt sverð mimung. oc veit ec at hann skal bita huat sem firir honum verðr. oc þat æitt vapn ræðiz han. firir þvi iðag aðr hann villdi við mic beriaz | þa varð ec at vinna honum þann æið at æigi hafða ek mimmung. Nu mælir viðga æigi mattu þess biðia at ec lea þer mimung sverð mitt firir þvi at. i. sinn hævir þat komit i annars mannz vmgiorð en mina siðan er han var gœrr. er han toc heimir var felagi. Nu reiddiz konungr mioc. oc mællti hœyr þar mikkla skomm mællta konungi sinum. at ætla mik æigi vera betra dreng en minn hæsta suein. oc firir þetta sama orð mægu við æigi vera iam goðir felagar sem aðr. nv svarar Viðga. herra kvað han. ef ec mæli illa til þin þa er þat æigi maklikt oc firir gef mer. En ec vil þvi launa þer. at ec vil at visv lea þer sverðit oc komi þer uel i þorf. oc siðan sælr han honum sverðit sua at ængi vissi næma þeir. ij. oc nu ganga þeir til suefns.
Oc er þessi nott er liðin þa kemr Jsungr konungr þar oc hans enir somu men til barðaga. oc nu er oc albuin Þiðrecr konungr með sina men. oc nu er Þiðrecr konungr kom a holm oc stendr þar með brugðit suerð oc sætr nv sinn skiolld firi sic. oc nu er æigi kominn Sigurðr suein. Nu kallar Þiðrecr at Sigurðr komi þar at beriaz við hann. Nu suarar Sigurðr. ec kem til at beriaz við yðr sua sem iger. ef þu vinnr þess æið sem þa vannt. at æigi hæuir þu borit i þenna holm mimung sverð viðga við han vil ec nu æigi hælldr beriaz en iger Þiðrecr segir. hælðr skal ec æn vinna þena æið en við berimz æigi sem iger van ek oc far hingat Sigurðr. gengr Sigurðr þa framm En Þiðrecr konungr bra abak ser aptr sverðinu oc stingr nu i jorðina niðr oddinum. En hialltinu styðr hann við bac ser. oc nu tekr hann oc vinnr þenna æið. oc biðr sua guð hialpa ser at æigi veit hann mimungs odd firir ofan iorð. oc æigi veit han hans mæðalkafla i nockors mannz hendi. oc nu þickir Sigurðr vel. oc bregðr han sverði sinu gram. En þiðrecr konungr tecr mimung. oc ganga nu saman oc beriaz. En er þeir hava æigi lengi bariz þessu sinni þa hœgr Þiðrecr huert hogg epter annat. oc sniðr þiðrecr konungr æ nockot af skilldi Sigurðar eða hialmi eða bryniu. oc fengit hævir Sigurðr nu. v. sar alitilli stundu. Oc nu kemr Sigurði i hug huessu Þiðrecr vann æiðinn. oc þat at visu hæuir han nu mimung. oc nu mælir Sigurðr herra Þiðrecr upp vil ec nu geva min vapn oc geraz þinn maðr firer því at er ængi skomm at þiona þvilikum hofðingia sem þu ertt. oc þat ueit ec at þu ert sua goðr drengr oc mikill tignar maðr at ek ma vel ganga a yðart valld helldr en tyna livi minu. Nu gefr Sigurðr upp sin uapn. en þiðrecr konungr tecr vel við honum. Oc þickiz hava fengit ser til mannz enn harðasta. oc hin fræknasta oc hinn sterkasta kappa. oc skiliaz nu at suabunu. oc er nu Þiðrekr konungr oc hans menn enir katustu oc enir gloðostu. oc þickir uel haua arnaz i þessi ferð. En Isungr konungr oc hans menn eru enir ogloðostu firir því at osigr skal haua fengit þeirra hin mesti maðr. oc hinn agetasti kappi. oc þeir þickiaz aðr mest trost undir hava att.
En þa er þeir skolu skiliaz. Þiðrekr konungr oc Isungr konungr gera þeir sin amilli ena mestu vinattu oc gefaz storgiafir. Oc nu gefr Sigurðr sueinn storgiafir frændum sinum hornboga jarlle. oc avmlungi syni hans. oc sua kemr Sigurðr suein sinu male at isungr konungr gefr Aumlungi dottur sina þa er fallborg heitir hon er allra kuenna friðuzt oc kurteisust firir allra luta sakir. oc at þessu bruðlaupi skal fa aðr þiðrekr konungr af bern fari heim. Oc nu er til þessarar veizlu æfnat með ollum enum bæztum fongum þeim er til mægu fazt i því landi. oc stendr þetta bruðkaup. v. daga með mikilli pryðe oc allzkonar sœmð þeirri sem þa matti hon bætri vera en aðr. ok goða veizlu ma bœta beðe i leikum oc allzkonar skemtan.
Nu riðr abrot þiðrekr konungr oc hans menn oc með honum Sigurðr suein oc taka hann til felagskapar með ser. oc er þeir skiliaz þiðrekr konungr oc Jsungr konungr þa mæla þeir til ennar mestu vinattu sin a millum huarer við aðra. oc aumlungi fylgir abrot kona hans fallborg með allmikklu fe bæðe i gulli oc silfri oc oðrum gersimum. oc nu ferr þiðrekr konungr aptr alla sina leið ena somu sem aðr for hann framm. þar til er hann kom heim i bern með sina lags menn. oc er honum þar fagnað með allri virðing oc sœmð er til ma faz. oc nu lofar hann huerr maðr af sinni rœysti oc kapsæmi sua viða sem hans nafn spyrsk. en þat er nalega um allan heiminn oc nu kann ængi maðr at sægia honum til þess mannz at nein van se at við hann vili iafnaz firer atgorui sakar eða afls eða uapna. Oc nu veit hann firir því at nu man hann mæga kyrr sitia isinu riki allan sinn alldr mæðan hann vill þat.
Kuanfang þeira Sigurðar oc Gunnars.
225. Nv er þidrecr konungr oc allir hans menn hava rœynt sic at þvi at ængi maðr iuerolldu er sa er nu þori skiolld at bera þeim igegn a holm þa vilia þeir nu setia sin riki. oc borgir storar hofðingium til forraða oc stiornar. ferr hornbogi jarll heim til vinlandz oc með honum Aumlungr son hans með sina konu fallborg. oc raða þeir sinu riki langa stund með ueg oc sœmð. Nu fær Sinntram austr i fenidi oc geriz þar hertugi. oc er en frægsti maðr sem hans ættmenn haua verit. Nu ferr herbrandr heim til sins rikiss. oc er hann enn rikasti hertugi.