Bókastaðir

Æinvigi fasolld oc en. v. son Jsungs konungs.

Nv gengr framm fasoll en sterki. af monum þiðrex konungs. en at moti kemr en. v. son jsungs konungs. þetta æinvigi er sett með allmikilli hrœysti oc of kappi firir þvi at þar er huar tuæGia en sterkasti. oc langa rið ma æigi firir sea hvar þeira betra lut man fa. oc hvar uæitir oðrum mart slag oc skamt amillum. oc hvar gengr nalega upp a annan en hvargi ferr ahæl firir oðrum. oc nu hæuir lotit huarr. ij. sar oc hællðr stor. oc nu hœGr konungs son sua mikit hoG i hialm fasolld at han fællr þægar við i suima oc nu stendr hann yvir honum uppi oc mælir. Sva mikill rœysti maðr sem þv ert oc hœverskr hui skalltu falla firir æins manz hogui oc stat upp oc ver þic ef þv vill nu stenðr fasolld upp hart oc raustlega oc nu beriaz þeir allra harðazt oc hælldr lengi. oc nu sparir hvargi sitt suerð. oc er þessi orrosta en harðasta. oc nu hyggr konungs son ihvg ser at þat er skomm mikil at ek skal her standa iallan dag at beriazt við. i. man er ec hvgða ef þess væri þorf at. i. skyllda ek sigr fa af þessum. xiij. oc nu hœggr hann af mikilli reiði sua hart at nu fællr hann annat sinni. oc æigi skilsk konungs son fyrr við en fasolld er bundin sem aðrir hans felagar. oc a þessum sama velli standa nu. v. spiot oc við hvert bundin. i. maðr þiðrex konungs. En bertanga men eru nu glaðir oc þickir nu uel ganga sinum monum.

Avmlungr oc. vi. son.

Nv mælir avmlungr þetta var otima dagr mikill er þiðrecr konungr gerði sic til þessarar ferðar. er han sealfr oc allir hans menn skulu vera bundnir oc yvir stignir oc mætti han hælldr haua heima sætit i bern oc gett rikis sins. oc nu kallar han ahornboga jarll fœður sin. oc mællti. tac minn hialm oc bitt a hœfuð mer fast. oc min skiolld oc bitt han við vinstri hœnð mina sua fast at æigi mægi fra losna. oc um þat skal ec sveria at fyri skal ec vera hogvin sua smatt sem þa er brytiat er til ketils allra smæst en ec skyla bundin vera. oc þeir bertanga menn skyli styðia sinu spiozskapti við mitt bac. oc gengr nu framm alldiarflega. oc honum at moti en. vj. son jsungs konungs. oc beriaz þeir nu af mikklu drambi oc þo harðlega langa hrið. oc nu ser avmlungr at lengi mun sua bvit standa þeira mal ef æigi man han framarri sic i hættv legia en nu er. oc nu tecr han sitt suerð baðvm hondum. oc þo er hans skiolldr fast bundin við hans vinstri hœnd oc hœgr nu all fast oc harðlega ahans hialm oc þat sverð ma æcki bita sua er han harðr. en þo fællr konungs son við. en avmlungr lægz a han ofan oc mællti við hann ef þv villt hallda þinu livi þa skalltu lata þin uapn oc skalltu vera bundin við þitt spiozskapt æptir því sem þinir frændr bundu mina lags menn. en ef þu villt lœysa þik þa skalltu lœysa lata vara men min en goða felaga fasolld oc minn en kera vin herbrand en konungs son vill þenna kost at visu oc er nu sua gort oc fara nu huarir til sinna manna. oc hævir þeira viðskipti sua farit sem firir hafði ætlat Sigurðr suein.

Æinvigi hornboga jarls oc enn. vij.

Nv riðr til hornbogi jarll oc en. vij. konungs son. Nu beriaz þeir vel oc drengilega oc hornbogi jarll verr sic vel oc drengilega. oc af micilli rœysti. oc veitir harða viðr tœku oc langa. en firir þa sœc at han atti við ofrefli. bæði firir sakar sterkleica oc storra hogva oc drengilegrar atgœngu oc æigi fær han staðit við oc verðr han yvirstigin oc fællr. oc bundin siðan. oc skilsc konungs son sua við han. oc fer nu aptr til sinna manna. oc vna bertanga menn nu vel lut sinum.

Hogni oc en atte son konungs.

Nv gengr framm hogni af monum þiðrex konungs en honum at moti en. viij. sun konungs oc hæfz nu her en. viij. orrosta. sea er af ollum þeim mikklu harðazt oc hættligvzt. oc sva hart hœgr hvar til annars at af þeira vapnum flygr ællðr væri sva nott sem þa var dagr. þa væri þo œrit leost at beriazt firir þa sœc oc her vill hvargi oðrum liva. oc æigi þickiaz menn vita giorla hve þeir fa skiliz. Oc nu er þetta vig hafðe sva lengi staðit. þa hygr konungs son þat i hvg ser at han skal verða sic til at legia i hættv meir ef lyða skal oc nu vill hann at visv fa annat hvart bana eða sigr. oc sœkir nv halvo fastara oc veitir nu hœgna. iij. sar oc oll stor. oc her æptir fellr han oc er bundin þvi næst við spiozskapt sit. en konungs son gengr katr til sinna manna oc mælir at sva skyli fleiri fara.

Þettleifr danski oc. ix.

Nv gengr framm af þiðrex konungs monum þettleifr danski. oc at moti honum hælldr orrostu en. ix. sun jsungs konungs. oc nu er þessi orrosta allhœrð oc með mikklu kappi oc hvargi þeira sparir sic til fram gongu. þeir beriaz bæði hart oc tit. havgua þeir oc legia sua tit at varlega ma avga a festa. oc sva lengi hallda þeir sinu vigi at nu er hvarrtvæggi þeira moðr. oc nu skytr hvarrtuæggi niðr sinu skapti. oc styðz a ofan oc hvilaz nu. þa mællti þettleifr. villtv halloa þinu livi oc vera æigi drepin. þa gef þv vpp þin vapn oc skal ec binda þic. mattu þo liua at þv ser yvir stigin með svivirding. þa suarar konungs son. æigi gef ec þer at svabvnu min vapn þottu ser danskr oc en mæsti ofmætnaðar maðr firir þvi at af minu sverði skalltu þola morg hog oc stor aðr en ec lata þat. oc æigi er van at þer myni minni þorf at lea þinna vapna aðr en við skilivm en mer man vera. oc nu taka þeir at beriaz af ænn meira kappi en fyrr. oc æigi lvka þeir sinu vigi fyrr en sva er hvarrtvægi þeira moðr at nalega mægu þeir æigi standa. oc tekr nu at myrkia af nott. Nu tecr þiðrecr konungr skiolld sinn oc annan tecr jsungr konungr oc ganga amillum þeira oc skilia þa. oc er þo hvargi sar. oc hvargi yvir kominn. oc ængi veit hvar þeira þettleifs meira ma. oc skiliaz at þvi. Nu mælir jsungr konungr við þiðrec konung. Nu er komit at kvelldi þessa dags oc ma nu æigi lengr beriaz at sinni. Nu mun ec heim riða til borgar. en her skolu æptir ligia yðrir menn bundnir þeir er æigi erv lœystir. En at morni at leosum dægi munumm ver her koma. oc skal þa rœyna vart viðskippti til pravtar oc þess varir mic at annat kuælld i þeim sama stað er nv sitr þv. at þar skalltu þa bundin sitia. oc þat œrendi skalltu sott hava hingat imitt land. oc nu skiliaz þeir at sinni. riðr jsungr konungr heim til borgar oc hans menn oc eru allkatir. En þiðrecr konungr oc hans forunautar gengu til landtialda oc sofa af þa nott. En at morni er leost er. kemr þar jsungr konungr með sina. xiij. menn. oc nu er þiðrecr konungr albvin vt at ganga með sina menn. oc er nu havit þetta et sama vig at þettleifr skal þrœyta þetta æinvigi. Nv beriaz þeir sem fyrr all rœystilega. oc allstercliga þar til er þettleifr fær þar en meira lut. oc fællr konungs son oc nu tecr þettleifr hann oc kvæz munu binda hann ef hann vill æigi lœysa sic sva at gefa gang hogna oc lœysa hann. oc eru nu rœyndar. ix. holmgongvr.