Bókastaðir

Vm holmgongu Þiðrex.

Oc at morni annars dags toc jsungr konungr oll sin en bæztu vapn oc vapnadiz með. oc æn með sama hætti buaz hans menn oc Sigurðr svein hævir nu oc herclæz með ollum sinum herbunaði. oc sitr nu a sinum hæsti grana oc hævir ihendi merki jsungs konungs. oc riða nu allir saman vt af borgini. þessir hava allir fagra skiolldu. og hvitar brynivr sem silfr oc skygða hialma sem gler. oc gyrðir snarpæGivðum suerðum oc sliðrbeitum. þeir hofðu stin spiozskopt oc hvoss glafel. stora hesta oc vel bryniaða oc all fima. þeir menn ero harðla sterkir oc storir. oc ærit vel hvgaðir. Nu riða þeir þar til er þeir koma til landtiallda Þiðrex konungs. nv mælir jsungr konungr. ef Þiðrekr konungr af bern er sua dugandi drengr sem sagt er. oc sua mikill rœysti maðr at han havi oss boðit æin vigi oc varum monum. þa standi han nu upp oc vapni sic oc comi a moti oss. xiij. monnum með sina. xiij. menn. oc rœynum þa vart kapp oc at gervi. firir þvi at honum er vera at hœyra þat orð er mællt skal verða aðr ver riðim heim ef nu vill hann æðrazc oc þorir æigi at beriazc. Nu svarar Þiðrækr konungr. æigi þyrvi þer i at dyliaz at firir þat komu ver hingat oc hofum langa leið til sott. oc þolat morg vandræðe aðr en ver komum framm vari ferð. at ver vilium at visu haua vart œrendi aðr en ver fœrum heim. en þat er at vita huart þer eða ver æigum betri suerð. eða sterkari skiolldu. eða harðari hialma. eða meira afl oc rœyste. oc nu stigr af baki Jsungr konungr oc hans menn. En þiðrecr konungr oc hans menn vapnaz amæðan sem bæst mægu þeir oc nu ganga huarir oðrum igegn. oc er þeir hittaz þa skipa þeir saman. ij. monnum i hverivm stað at beriaz. oc skal vera æin sænn holmgangan. oc skal æingi oðrum duga sinum lax manni. oc æigi vilia þeir nu a hæstum beriaz. i gegn þiðreci konungi af bern er skipað Sigurði svein en i gegn Gunnari konungi jsvngr konungr. j moti viðga er skipað enum ællzta konungs syni oc in allra sterkasti. en nu er skipat manni mani igegn.

Æinuigi heimis oc konungs sonar.

Pat er et fyrsta æinvigi er heimir bersk við en yngsta konungs son. oc er sa allmikill maðr. nu beriaz þeir. ij. menn hællðr raustlega. oc er þeir haua barz vm stund þicir konungs syni æigi vel ef han skal æigi bera en hæra lut af. i. mani er honum var til handa skipaðr oc verðr nu reiðr meok oc kastar nu skilldinum fra ser oc tekr sverðit. ij. hondum oc hœgr til heimis. oc sva i hialmin at þægar fell hann til iarðar. oc nu lægz konungs son a hann ofan oc mællti ef þu villt hallda livi þinu þa lig þu kyrr. oc vil ek binda þic. en heimir vill þat vist æigi oc bryz um af ollu afle. en konungs son lystr hnæva sinvm uttan við hans œyra a hialmin sva hart at hialmren svignaðe inn firir at hausinum oc gengr bloð ut um nasirnar. oc um munn heimis. oc veit hann nu nalega æcki til manna oc i því bili ero bundnar hænðr hans oc fœtr. oc nu tekr konungs son sitt spiotz skapt oc stingr i jorðena langt oc her við bindr hann heimi. oc gengr nu til sinna manna oc biðr nu ganga annan framm af monum þiðrex konungs. en han lezc þa myndu sitia kyrr oc hevir vel arnat. oc er nu locit enu fyrsta æinvigi.

Æin vigi herbranz oc annars.

Nv gengr framm herbrandr merkiss maðr þiðrex konungs oc honum kemr iGegn annarr sonr jsungs konungs oc hæfia sitt æinvigi. þessir beriaz nu langa stunð. oc huargi sparir sin uapn við annan. þeira viðskipti skilsc með þeima hætti at nu hævir herbranðr lotit. v. sar oc æigi sma. oc við þat er honum rennr bloð oc hann er moðr lætr han sitt mægin sua meoc at firir enu mesta fell han til jarðar oc nu gefr han upp sin uapn. oc her ofan a er han bundin sem en fyrri. en konungs son gengr aptr til sinna manna. oc vill nu lea oðrum wigvøllinn. æinvigi Villdifers oc en. iij.

Nv gengr framm uilldifer oc at moti honum en þriði son konungs oc hæfia þeir nu sina orrostu. oc er su en harðasta. oc abburdar sterklig. oc all long. oc her ma sea stor hœg oc avar sterclig i þeira fundi oc mioc eru þeira vapn spillt aðr en þeir skili. oc hævir konungs son lotit. v. sár oc oll stor. en villdifer a þa. vij. sar oc oll stœrri. oc nu tekr hann at mœðazt firir sakir sara oc þo bloðrasar oc fellr nu um siðir oc lætr vapn sin oc er þo bundin oc skilsk konungs son sua við han oc gengr nu til sinna manna. oc hævir nu vel syst.

Sintram oc en. iiij. sun Jsungs konungs.

Nv gengr framm sintram af fænidi af Þiðrex monum. en honum at moti en. iiij. sun Jsungs konungs oc hæfia þeir sina orrostu með storum hogum oc skammt lata þeir a millum oc huar gengr nær œðrum. oc huargi vill firir oðrum uægia oc þat suerð er sintram hæuir bitr sua vel hialm oc bryniu oc skiolld sem han sniðe klæðe. oc hævir nu konungs son lotit. iij. sar oc hællðr stor en sintram er æn osarr oc nu høgr konungs son til sintram af ollu afli i hialm hans sua hart at i sundr brast imiðiu sueRðit. oc nu er han vapnlauss. Nu tekr han sin skiolld firir þvi at han er sva mikill drengr oc rœysti maðr at hælldr vill hann dœyia en flyia eða friðar biðia. nu lœypr hann upp a sintram með sin skiolld. oc rindr honum sua hart. at sintram fællr abak aptr. oc æigi kemz han a sina fœtr fyrr en bundnar ero bæði hænðr hans oc fœtr. en konungs son skilz þar við han oc gengr nu til sina manna. oc þickir þeim nu vel mæðan sva ferr.