Nv mælir viðga við risann. Nv vil ec af hogva þitt havvð eða með hveriv viltv leysa þec. Risinn mælti. Goði herra drep mec eigi. ec vil leysa mic með sva miclv gvlli oc silfri at eigi hevir þv set meira. þa mælti viðga þa scaltv nv fylgia mer þangat. Þa stendr risinn vp mioc moðr af bloðras oc ganga þeir þangat i scoginn sem ligr einn mikill steinn oc sleginn vm einn iarnringr. þa mælti risinn. tac þv vp þenna stein. þar mantv finna þetta fe hit micla. Oc viðga toc til af allv afli oc steinninn bivaðizt ecki við. þa mælti viðga. Ef þv villt hava lif þitt þa tac þv brot þenna stein. Nv tekr hann risin helldr naudigr þenna stein oc hefr a brot anari henndi oc undir þeima sama steini uar æin hurð oc tekr risin hurðena oc lycr vpp oc er þar undir æitt jarðhus. Nu mælir risin tak nv goðr drengr feet þat er ek sagða þer. oc man nu æigi þessi stein banna þer. Nu hyggr Viðga ef han ferr i husit at risin mynde aptr luka hurðena oc leggia juir steinin. oc veit han þa at þaðan kemr hann alldregi um alldr. Nu mælir han ænn við risan. gak nu i husit oc syn mer þetta fe. nu stigr risin ofan i jarð husit. þa reiðir Viðga sitt suerð. ij. hondum oc hœggr ahals rrisanum sva at af flygr hofuðet. oc fellr þar sa risi.
Nu tekr Viðga hans tungu oc sker or hofðinu. oc gerir hann sik i bloði æinu risans oc gengr til hestz sins oc gerir hestin allan bloðugan. oc risa tunguna bindr hann við tagl hestzens firir þvi at han vill hava þat til iartegna at hann lygr æigi. oc nu lœypr hann a sin hest. oc riðr sem allra harðazt ma hann til sina felaga. nv helldr han upp sinu suerðe sem hæst ma hann. oc œpir sem hann getr hæst. Oc mælir nv. undan goðir vinir. risin hævir veitt mer bana sar. oc slikt sama biði þer ef nu lœypir æigi huerr sem ma. oc er þeir hœyra þetta kall Viðga þa ottaz nu allir. oc lœypa nu huerr sem ma næma þiðrekr konungr han snyr sinum heste i gegn Viðga oc riðr kapsamlega. oc bregðr sinu suerðe oc kallar. goðe fælagi snu aptr sem harðaz oc baðir vit saman oc munum nu huat mælltum. at æigi skylldim vit flyia þo at viss se bani firir. oc æn man ækci til saka ef við erum baðir saman.
Nv er þeir hittaz segir Viðga þiðræke konunge allt huat tit er. oc þickir þiðreki konunge Viðga nu ænn vel rœynz hava sem van var at. oc nu er þetta finna þeir Gunnarr konungr oc aðrir hans forvnavtar at Þiðrecr konungr oc viðga erv hvergi nær þeim staddir oc ængi maðr ferr nv æptir þeim sa er þeim verðe mein at. þa finna þeir at Viðga hævir gabbað þa oc spottað haðvlega. oc snua nu aptr æptir þeim þiðreci konungi oc viðga oc vna nv illa við sina ferð. Nu mælir viðga við Gunnar konung oc alla þa felaga. goðir vinir þess bið ek yðr at firir þetta er ec sagða yðr æigi satt. at æigi firir kvnni þer mik. eða ofvndit mik firir þessa soc. fyrir þvi þott yðr havi þetta hennt at sinni. þa veit ek at i yðrvm flokci erv margir æigi veri drengir en æigi ovaskari menn en ek em. En þetta vil ek við yðr bæta er ek hævi illa gort. með gulle oc gersimum margskonar. Nv svoruðu þeir nalega allir senn. ver mægum fuslegar firir geva þer þetta en þv vilir þiggia. oc vili Gvð at alldrigi fari ver í þvilika usœmð. oc æigi fyrir þinar sakir hælldr hœfum ver sealfir raðit.
Nu riða þeir allir samt oc sea huersu langt stongin hævir gengit i iorðena er risin hafðe lostit. oc sua staðen hvar atgeirrein hafðe gengit i jorðena oc var allr sokcin. Oc því næst ganga þeir þar til sem jarð husit var oc risin er fallin i. oc taka þar ogrynni fear i gulli oc brendu silfri oc allzkonar gersimum. oc þar er nu komit allt þeira fe jsungs konungs. oc sua þat fe er Eddgeirr risi hafðe haft með ser af danmorc. Nv mælir þiðrecr konungr. viðga felagi þat er mitt rað at þetta mikla fe latum uer her vera oc hofum þat æigi heðan er æins penings se vert. Nu vil ek fara afund Isungs konungs oc beriaz við hann. en ef ver fam sigr. þa mægu ver vel taka þetta fe oc gera af slikt er likar. En ef ver fam usigr. þa þikci mer þat illa ef þat er mællt. at ver tokum her fe en fam usigr ivarum viðskiptum. En ef sua berr til i varum viðskiptum at uer skiliumz goðir vinir. þa miðlum ver þetta fe við þa með vinattu. Nu koma þeir or skoginum oc sea æitt feall oc þar a uppi æin borg allfægr oc mikil. Nu slær þiðrecr konungr. i. land tialld sitt a. i. fogrum uelle undir feallinu oc byz þar um.
Fra Þiðreci konungi oc Jsungi konungi oc sonum hans.
Nv er þat. i. dag at Jsungr konungr oc allir hans synir sitia i sinum kastala oc eru all katir. oc nu kemr til þeira Sigurðr suein. oc mællti til konungs Jsungr herra sagðe han. ec sa æin tiðændi er mer þyckia æigi litil. ec sa. i. landtialld er reist a vellinum firir borg þinni. oc þat land tiald gort a aðra lund en fyrr hava ec set. vr miðiu því landtialldi stendr stong æin en a ofanuerðri þeiri stong er æinn mikill gull knappr. oc af því tialdi fram er for tialld með rauðum steini oc þar fylgir stœng oc gull knapr a. oc innar af er hit þriðia tialld. grœnt oc þar af stœng oc en þriðe gull knappr. oc ænn til hœgri hanndar er tialld af gulli ofet. oc þar fylgir oc gulle buin stong með gull knoppum. oc a vinstri hond er tialld huitt. oc þar fylgir stong su er oll gullebuin upp at knapponum. oc þat hygg ec at ængi maðr skal set hava tigurlegra landtialld. firir þvi landtialldi hanga. xiij. skilldir. Oc a enum yzta skilldi er markaðr hestr oc biorn. þar hævir hann set hæst skiolld Heimis. Oc a þeim skilldi er þar er næstr. er a markat með gulli haukr oc. ij. fuglar er firir honum flevga. oc þat mark væntir mik at havi æinn hverr min frændi. þar er skiolldr hornboga jarlls ok a þridia skilldi er markadur haukur med gulli og þar er skiolldur Ømlungs sonar hans oc a feorða skilldi er a markað tong oc hamar oc steðe oc eigi er sa litill skiolldr. þar er skiolldr Viðga. a enum. v. skilldi er markat leo af gulli lagðr. þat er skiolldr þiðrex konungs. oc þat leon hævir hær koronu a hofðe. a enum. vi. skilldi er œrn með koronu. þat er skiolldr Gunnars konungs. a enum. vij. skilldi er orn œigi koronaðr a þar hævir hann set skiolld hogna. Nu er sa enn atte sem er allr skrifaðr sem gull ælldr eða logi. þar segir han fra skilldi herbrands. Nu er en. ix. skiolldr. þar er a markat leon oc æigi koronaðr. Nu er fra sagt skilldi fasolld. Nu er enn. x. skiolldr oc er a þeim dreci marcaðr. þar er fra sagt skilldi Sintram hann feck þat mark siðan er han var lœystr af drekans munni. Nu er en xi. skiolldr. þar er markat a borg. þat er skrifat æptir bern. þat er skiolldr hilldibrannz. En þat gengr þar til at bern er a hans skilldi. at han kemr alldrigi i þann haska at hann mægi því lœyna at hann er maðr þiðrex konungs af bern. Jn. xij skiolldr. þar er a markaðr æinn gavlltr. þat er sagt fra skilldi villdifers oc æptir hans natturu skrifat. nv er æptir enn. xiij. skiolldr þar er a maðr oc æinn fill. þat er sagt fra skilldi þettleifs. firir því at Sigurðr hinn gamle gricr reið fil þa er hann barðiz við þettleif. oc firir því þikcivmz ec vita. sægir Sigurðr at komnir munu vera j uart land okunnir kappar huaðan sem þeir ero komnir. oc huert œrendi er þeir haua. Oc nu byð ec mik til konungr með yðru raði at riða til þeira oc vita hverir þeir ero. er sua drembilega hava tialldat. oc sua mikit lata yvir ser oc sua diarfir hava orðit at firir yðart rað hava komit i yðart land. Nu suarar konungr. Ek vil senda til þeira æinn kappa saman. oc at bera þeim þau orð ef þeir vilia hallda sinu livi. at þeir senndi mer toll oc skatt sua sem log var standa til. Nu ma sa kappi spyria þa hværir þeir ero. eða hvaðan þeir komu eða huar þeir voru fœddir. oc huert þeir vilia fara. oc huært þeirra œrendi er annat en gialda skatt eða luta oss. Nu suarar Sigurðr. sa kappi er þar villtu senda. þa skal ægigi vera annarr maðr en ec.