Bókastaðir

Þiðricr konongr vill nv riða i bertangaland at reyna menn sina.

Konongrinn þiðricr mælti af moði miklvm. ef sva er sem þv segir fra þessvm hinom fræcna konongi oc hans svnvm oc þeim ravsta merkismanni er þv lovaðir sva mioc þa scaltv nv i staði fara vt af þesso borði oc vapna þec sem bezt mattv oc stig a hest þinn oc tac merki mitt oc enga dvol veit ec mic eiga oc minir. xi. felagar at fylgia þer. Oc far oc rið firir til bertangalannz. oc aðr en ec sova einn sœmn her i reckiv minni i bern þa scal ec vita hvart þeir eða ver eigvm meira afl oc reysti oc aðrir hvarir scvlv ver sigrazt oc ivir coma aðra aðr en ver scilimc.

Herbrandr herklæðir sec oc vapnar.

Herbrandr stigr nv til vapna sinna oc byr sec sem kvrteislegazt oc nv sitr hann a hesti sinvm með allvm riddarabvnaði oc hinom beztv vapnvm. Oc hann hevir nv ihendi ser merki þiðrics konongs oc riðr nv i konongs garð miðian oc mælti hari raddv. Ef ec scal segia leið i bertangaland firir þer hinn riki þiðricr konongr þa em ec nv albvinn oc latið nv yðr ecki dvelia. Þiðricr konongr er nv albvinn oc allir hans menn oc stiga þeir nv a hesta sina allir veglega bvnir.

Herbrandr riðr nv vt af bærn með merki þiðrics konongs fyrst allra þeirra oc eptir hanom hit næsta þiðricr konongr oc hverr eptir aðrom. Nv riða þeir leið sina sem firir var ætlat með raði sialfs konongsens oc hans hinna kvrteisastv riddara oc hinna agæztv kappa. þeir fara nv langar leiðir oc fvrðvlega scoga bæði vm bygðir oc obygðir þar er aldrigi hafði þiðricr konongr fyrr komit oc engi hans manna.

Nv coma þeir at skoginom.

Nv koma þeir at skogi einvm einkar miklvm oc þingat ligr vegr þeirra a þann scog. Nv snyr herbrandr aptr hesti sinvm a mot konongenom oc mælti. herra segir hann. her ligr firir oss bertanga scogr. en iþessom scogi er einn risi sa heitir ætgeirrr. hann er svn nordians konongs oc broðir hinna risanna er vildiver felagi varr drap með osantrix konønge. þat varo þeir aventroð oc vidolf mittvin stangan. Sia ætgeirrr risi er her til landvarnar isvngi konønge oc orogg þyckir hanom gæzla vera heðan at landi oc at riki sinv sem hann var. en nv ef þv villt coma i bertangaland þa er engi annarr vegrinn en her fram at riða vm þenna scog oc engi von er at þv comir aðrv vegs. En þessi risi er sva stercr at ec veit aldrigi hans maka. Nv riði hverr yðarr fram i scoginn er vill en engi er von at ec coma framarr en nv em ec kominn nema allir ver riðim saman þa ma ec vel vera þar sem þer eroð. en nv hevi ec sagt yðr þav tormerki er a ero oc kœmr yðr nv þetta eigi a ovart oc mego þer nv sva við bvaz at nv vitv þer hvat firir er titt. oc megom ver nv riða fram allir saman. Viðga svaraði með þvi at sva er sem þv hevir sagt herbrandr. þa scal konongrinn oc allir þer halda her kyrrvm hestvm yðrvm en ec scal riða i scoginn oc skvlvm við risinn noccot viðr talaz. oc kann at vera ef ec bið hann at ec fa leyfi til framreiðar allvm oss. Mer er sagt at við mvnvm eiga frænzemi saman. cann oc þat vera at hann lati oss þess allz viðniota. en ef hann vill eigi leyfa oss fram at riða þa berr hestr minn mic eigi seinna aftr til yðar en fram. oc gervm ver þa allir samt þat rað firir er konongrinn þiðricr ser at bezt ma lyða. konongrinn oc allir þeir felagar mæla at hann scal raða.

Vm frænzemi viðga oc ætgeirs risa.

Þeir viðga oc ætgeirrr risi varo mioc scyldir at frænzemi þo at þeir rœcti hana eigi mioc. Viðga var svn velenz þess er væringiar kalla volvnd firir hagleics sakar. en velent var svn vaða risa. en vaði risi var svnr vilcinvs konongs oc sio kono einnar sem fyrr var sagt. Vilcinvs konongr a annan svn við eigincono sinni. oc het sa nordian. konongr var hann oc þo minni firir ser en hans faðir var firir hanom. En nordian atti. iiij. svnv eftir sec. varo þrir risar storir oc sterkir het einn þeirra aventroð en annarr vidolf mittvmstanga. en sia var hinn þriði er a scogenom ligr er ætgeirrr risi heitir. oc nv var vm rœtt. hinn fiorði svnr nordians konongs var asplian. hann var konongr oc orðinn sem mennzkir menn. nv varo þeir viðga oc ætgeirrr risi sva scyldir sem nv er sagt.

Viðga riðr a scoginn til etgeirs risa.

Viðga riðr nv fram i scoginn. hann ser firir sic fram hvar ligr einn maðr oc sœfr sa maðr er fvrðv mikill leggir hans ero digrir. hann hevir sterclegan bvc digran oc langan. Oc a milli hans avgna var vel sva alnar. oc þar eftir er allr hans annarr vǫxtr. oc eigi scortir hann grimleic ne annvr illzca. Oc sva blæss hann sterclega isœfninvm. at alt limit a viðinom þar inand þa ristiz oc legz firir. Nv stigr viðga af hesti sinvm oc bindr við eitt olive tre. oc gengr at risanvm oc brigðr sverði sinv mimvngi. oc spernir til risans með fœti sinom vinstra. oc kallar a hann oc mælti. Statt vpp risi oc ver þic sa maðr er nv her cominn er lif þitt ferr at sœkia. eigi scyldi sa iamnan sova er settr væri til lannz at gæta af hendi rics hofðingia. Nv vacnar risinn oc litr við hanom oc ser at þar er cominn einn maðr oc allz ecki ottaz ætgeirrr risi þann mann oc mælti til hans. eigi sœf ec iafnan heldr vaki ec at mestvm navðsynivm. en þess varir mic at ec gera hvart er mer þyckir hœgra at vaca eða at sova firir þinar sakar. eða hvi vecr þv mic eða hvat manna ertv ec kalla þer rað at þv gætir þin oc far i brot leið þina. oc lett af kapvryrðom þinvm. firir því at mer þyckir mikit firir at retta bein min firir þinar sakir oc standa nv til þess eins vpp at drepa þic. Oc sofnar nv risinn i annat sinni eigi ofastari en fyrr svaf hann. Nv stigr viðga fœti sinvm annat sinn til hans sva at svndr ganga. ij. rifin ihanom. oc nv leypr risinn vp oc er reiðr mioc oc þrifr iarnstong sina oc reiðir at viðga. oc er hann ser stongina hversv hon liðr þa skyzc hann vndan. En risinn lystr i iorðina sva at stongin stoð fost millvm tveggia hamra. Nv heyra þeir þiðricr konongr brestinn er stongin com niðr. þa mælti herbrandr. þar mattv ver nv heyra bana viðga oc riðvm nv vndan sem harðast en ef eigi er sva gort þa er þat bani varr. Nv tecr risinn oc skytr at viðga. En viðga leypr imot hanom oc flygr atgeirrinn ivir hann oc sva i iorð-ina at ecki stoð vpp af. Nv hœgr viðga til risans a lær hanom oc sva mikit af voðanvm at engi hestr berr meira. oc þa hœgr hann annat hogg fadœmamikit oc hvert at aðro þár til er risinn fellr oc hevir morg sar oc stor oc firir því at hann hevir þa ecki vapn. þa veit hann at hann man eigi sigrazt i þesso einvigi. oc lætr hann nv fallaz til iarðar því at hann hygr at viðga man verða vndir hanom oc drepa hann sva. þenna hinn micla dyn heyra nv felagar viðga oc mæla. Nv hevir risinn drepit viðga. Oc þa mælto svmir vera ma oc at viðga havi fengit sigr oc se nv risinn fallinn.