Bókastaðir

Herbunaðr Hornboga jarlls.

Hornbogi jarll var i viðrliti biartlitaðr. oc allra manna var hann venstr oc tigurlegastr at aliti oc ollum vexti. skiotligr oc snofurmannlegr i ollum hætti. karhofðaðr mæðal maðr at ollum uexti firir þui at han var optast hia þeim er nalega voru risar hia þui sem annað mannfolk þo var hann hinn sterkasti. oc ænn meirr var þat með abburð hversu hann var fræcn við skiolld oc suerð oc spiot. oc af ollum þessum er nu eru taldir. var ængi iam goðr bogmaðr eða spioti at skiota. hann var oc sua goðr riddari at alldrigi kom hann þar i orrostv eða æinuigi at hann skildizc við sinn hæst með usœmð. hann var falatr. oc leoðlynðr optlegast. en aþingum oc stefnum var hann greiðmælltr oc fagrmalugr æinarðmælltr oc sneallmælltr oc hamælltr. oc vel romaðr. spakr at viti skiotr i alitum oc skœrunglyndr. oc reð hvert rað þui spaclegra er hann hugði lengr at. drenglyndr diarfr i ollum lutum. oc œrit raustr. hornbogi jarll hafði skiolld oc alla hœrnæskiu með brunum lit. a hans vapnum var marcaðr haucr af gulli. oc firir honum fleuga. ij. fuglar. oc þat sama marc hævir hans sun avmlungr. þat markar hans uapna litr oc þessi skrifan Riddara skap oc sua sem opt fleuga. ij. fuglar firir haukum. sua opt atti hornbogi jarll æptir at riða sinum ovinum með sua snaran hug. oc sua fleota ferð með sinn hin goða hæst at þat ma iafnaz við havkinn. En brun litr hans vapna mercir hans tiginleik ok kurteisi. hornbogi jarll var enn rikasti oc hinn vinsælasti sua at af honum gengu sogur viða um lond. uitt land oc storar borgir a hann oc marga riddara. oc œrit lausa fe. oc þetta allt spurðe þiðrecr konungr af bern oc firir þui sendi hann honum orð at koma til sin oc með þessu œrenði sendi hann sinn bæzta mann hilldibrand oc sin hinn goða þionostu mann heimi.

Fra Avmlungi oc hans vapna profan.

Aumlungr son Hornboga jarls var likr fæðr sinum i aseonu oc a harslit oc a allan likama. oc æigi var hann minni maðr ne ostercari. oc allgoðr riddari oc hinn diarfasti. oc oforseall hættinn i bardœgum villdi annat huart vinna frægð eða fa bana. oc all mikill var hann ofkaps maðr a giarn oc gott þotti honum at vera lofaðr. oc til þess villdi hann uinna alla luti bæði i mann hættu oc litillæti. i milldi oc vilsinni við sealfan sic at þola margskonar ravn firir sit nafn.

Fra vapnabunaði Sintram.

Siuntram af fænidi hann var fagrleitr. leoslitaðr oc æigi mikil leitr. oc hans anndlit er fagrt oc vel vaxit. fogr avgu hæuir hann bleikt har oc rœckr nockot. sitt oc þyct. halslangr nakcuað. oc allan likam hæuir hann huitan. har oc æigi digr. hans hændr oc fœtr eru sua fagrir at ængi maðr sa mann betr limaðan. fimr oc vel stercr. oc hinn mæsti at gerui maðr oc allra manna er hann mestr kurteisis maðr skapaðr a allan uoxt hann er leik maðr mikill oc gleði maðr dryckiu maðr. malsniallr skœrunglyndr oc skiotraðr. oc yfrit ravstr til vigs. milldr litillatr. kapsamr. Sinntram hæuir marc a sinum vapnum a þa leið at hans skiolldr oc oll hærnæskia er grœn sem gras. oc amarkaðr dreci brunn et œfra en rauðr et næðra. þetta marc iarteinir huersu hann var staddr firir drecanum oc hue mikla sœmð hann a at launa þiðreci konungi mæðan hann liuir. er hann lœysti hann af drekans munni. hans hinn grœni vapna litr þionar þar til er hit bæzta suerð er hann atti hafði grœnan lit.

Fra vapnum æcka oc fasolld.

Fasolld oc æcka voru sua likir at varla matti kenna huarn fra œðrum of a seonu eða uœxt. bleicharir oc hrockinharir. oc leoslitaðir. breiðleitir ravðbleict skeggit. oc liðaðizt nockot. fogr augu hœfðu þeir. digran halsinn oc æigi langan. mikklar herðar oc sterc-ligar oc æigi eru þeir sua hauir sem þeir eru furðulega þreclegir. vel hæntir oc vel fœttir stercir oc goðir riddarar. oc vel kunnu þeir við skiolld oc suerð. þeir eru mikillatir oc dramb-samir oþyðir famalgir. uel lataðir skarz menn miklir of vapn eða klæði vingoðir fastuðgir. kapsamir þralyndir. agiarnir oc inir raustustu i ollum mannronum. Fasolld en stollzi hæuir skiolld oc alla hærnæskiu sem gull. oc markat a leon með rauðu sem þiðrecr konungr firir þat uttan at þetta leo horfir um þueran skiolld. oc æigi með koronu. Sama mark hafði haft Ecka hans broðir. En gegnir því sem fyrr hafði verit sagt at þeir brœðr haua leo a sinum vapnvm. oc hælldr skulu þeir fa bana. en flyia nockverskonar nauð. En rauðr litr þeirra vapna mercir capp oc ufrið.

Fra Þettleif danska.

Þettleifr biturulfs son var iarpr a hár oc retthár oc þyct meoc. hann var mikilleitr i andliti. hans næf var hatt oc þunt oc var hans andlit allt við sic. æigi meot oc þo langt. vel œygr oc vænn maðr synum æcki leoslitaðr en þa er hann var reiðr þa var han folr sem aska. allra manna var han mestr a hæð oc a digrleic. oc hinn vaskasti a allan uoxt. hans lunderni er a þessa lunð han er allra manna glaðastr. oc litillatastr við hvert barn. oc alla skemtan oc leica ma við han æiga. en minnzti maðr hvar sem han kom. han er diarfmælltr firir tignum monum þo at honum se okunir. oc sua oc i feolmenni. oc diafr er han i ollum lutum. sua at varla fæzt hans maci. stercr oc fimr við alla leica harðr oc grimr við alla ovini sina. oc i orrostum eða holmgongum. þrar oc æliunmaðr mikill. sua at hans iafningi hævir varla fengiz. Þetleifr danski hæuir marc a sinum vapnum með dœck blan lit. a hans vapnum er markað þat er þyðeskir menn kalla alpandyr. en væringiar fil. af gvlli lagt. en firir þvi hævir hann með því markat sin uapn at Sigurðr gircr enn gamli reið æinum fil. oc við þetta allt saman haði þettleifr danski mikcla orrostu oc feck sigr oc sœmð hans enn dockblai skiolldr a honum ser litt hog sua at han bregði sinu yvirbragði. oc þar til let hann gera sinn skiolld. fyrsta sini at sem bæzt þœlði han oc sem minzt brygðiz hann i ænskiss konar nauð. firir því hævir hann gull a sinum skilldi at hans moðir er tiginborin.