Bókastaðir

Er Sigurðr drepr regin.

Nv gerir mimir sitt rað. oc ser nv at af þessum sueini man honum standa mikit ohapp. oc nu vill hann firir fara honum. oc nu gengr hann i skogin þar er æin mikill ormr er. oc sægir at þa man han æinn svein geua honum oc biðr han drepa hann. Nu ferr mimirr heim. oc annan dag mælir mimirr við Sigurð fostra sinn ef han man uilia fara iskog at brenna honum kol. þa suarar Sigurðr. ef þv ert iam uel við mic heðanifra sem hingat til þa fer ec oc þa vil ec vina allt þat er þu villt. Nu byr mimirr han til þessar farar. oc fær honum vin oc vist til. ix. daga er han skal i brott vera. oc æina viðar œxi oc nu ferr hann oc visar honum til skogar þar sem honum syniz. Nv fer Sigurðr i skog oc byr um sic. oc nu gengr han oc hœgr stora viðu oc gerir i mikinn ælld. oc berr þar a þau en storu treo er nu hevir hann vpp hoggvit. oc þa ero dagmal. oc sezt han til sins matar. oc etr þar til er vppi er allr hans matr. oc æigi lætr han oc æptir æinn sopa vins þat er mimir hvgði at honum skylldi vinaz. ix. daga. oc mælir nv han firir sealfvm ser varla veit ek nu þess mannz vanir er ek munda nu æigi beriaz við ef nu komi han til moz við mic. oc þat hugða ek at æins mannz vig mætti mer vera æcki ofrefli. oc nu er hann hævir þetta mællt. þa kemr at honum æinn mikill linn ormr. oc ænn mællti hann. Nv kann vera at ek mæga skiott rœyna mik allz þo bað ek þess aðan. oc lœypr vpp oc til ællzsins oc tecr nu hit mesta tre þat er avar ælldinum loganda oc lœypr at orminum oc lystr a hans hœfvð oc lystr hann ormin niðr við hœgit. oc ænn lystr han annat sinni ahofut orminum oc fellr nu ormren til iarðar. oc nv lystr hann huart hann hvert ath ødru sa haufud ormsins þar til ath sa ormur var j heliu. Ok epter þat hoggur hann og skier af haufud ormsins. ok nv er hann allmódur og setst nidur og veit hann nv ath hann ma ei heim komast vinnm kvelldit og ei veit hann huad hann skal fa sier til nattverdar ok þat kiemur honum j hug ath hann skal sioda orminn og nv krypur hann hann og tekur vr honum hiartad og fester vpp sinn kietil og lætur þar j af orminum þar til hans kietill er fullur og er honum nv tidt til sins matar. ok er hann hyggur ath sodit skal vera tekur hann sinne hennde i kietilinn og er vall j katlinum brann a fingrinumm og stakk j munn ser oc kœlir han sva. En er soð ran a hans tungu oc i hans hals. þa hœyrir han at fuglar. ij. satu aviðinum oc klakaz við oc nu hœyrði hann huat þessi annarr mællti. betr mætti þessi maðr vita þat sem við vitum. þa skylldi han nu heim fara oc drepa mimi fostra sin firir því at nu hafði han raðit honum bana ef sva fœri sem han hugði at vera skylldi. oc þessi ormr var broðir mimis. Oc ef han vill æigi drepa mimi. þa man han hæfna broður sins oc drepa sueinin. nv tekr han sueita ormsins oc riðr a sic oc hænðr ser oc allt þar sem akom. er æptir sem horn se. oc nu ferr han af sinum klæðum oc riðr a sic allan bloðinu. þar sem han ma til taka. a milli hærðana ma han æigi til na. nu ferr hann isin klæði. oc ferr heim siðan oc hævir hofut ormsins i hændi ser.

Sigurðr drepr mimi fostra sinn.

Nv er æcki harð vti oc ser hvar Sigvrðr ferr oc gengr til meistara sins. oc mællti ia herra nu ferr Sigurðr heim oc hæuir hœfuð ormsins ihændi ser. oc man hann haua drepit hann. oc er nu ængi annarr til en nu forði huerr ser. firir þui þott uer sem nu her. xij. oc þo at uer sem halfu fleiri þa hæfði hann þo oss alla ihæliu sua er hann nu reiðr. oc nu laupa þeir allir til skogar. oc fæla sic. En mimir gengr æinn saman imoti Sigurði oc biðr hann nu uel komin. Nu suarar sigurðr ængi yðar skal uera uel komin firir þui at þetta hœfuð skalltu gnaga sem hundr. Nu suarar mimir æigi skalltu þat gera er nu mælir þu. oc skal ec hælldr bœta þat er ek hæui illa gort uið þic. Ek man geua þer hialm æinn oc æin skiolld oc æina bryniu. þau uapn hæui ec gort hertnið iholmgarði. oc eru allra uapna bæzt. oc æinn hæst uil ek geua þer er heitir grani. sa er i stoði brynilldar. oc æitt suerð er heitir gramr þat er allra suerða bazt. Nu suarar Sigurðr þessu ma ec iata ef þu hæfnir þat sem þu heitr. oc nu ganga þeir heim baðir saman.

Nv tecr mimir iarnhosur oc fær honum. oc hann uapnar sic með. oc þui næst æina bryniu. oc stœypir hann hænni a sic ofan. siðan fær hann honum hialm þan er hann sætr a hofuð ser. oc nv gefr hann honum skiolld. oc eru nu þessi uapn oll sua goð at traut matte finna onnur iam goð. Nu sælr hann honum æitt suerð. oc er Sigurðr tecr uið suerðinu bregðr hann þui oc syniz allgott uapn. oc nu reiðir hann þat suerð sem harðast ma hann oc hœgr mimi bana hog.

Sigurðr suein þigr Grana.

Nv gengr Sigurðr ibrott oc fer þa leið sem honum er uisat til borgar brynilldar. oc er hann kemr þar til borgar liðs er þar firir iarn hurð. oc ængi maðr er nu þar honum upp at luka. Nu rindr hann þeiri hurðu sua hart at isundr ganga iarn slarnar. er hurðen uar lukt með oc nu gengr hann iborgina. oc þa koma þar at moti honum. vij. uarð menn er geta skylldu borgarliðs. oc þickir nu illa er hann hæuir brotit upp borgar liðet. oc firir þetta uilia þeir drepa hann oc nu bregðr Sigurðr sinu suerði. oc æigi lettir hann fyrr en hann hæuir drepit þessa þionostu menn alla. oc nu uerða uarir við þetta riddarar oc laupa nu til vapna sinna. oc ueita honvm at gongu. en hanverr sic uel oc drengilega. þessi tiðænði spyr brynilldr þar sem hon sitr i skemmu sinni. oc mælir þar man uera komin Sigurðr sigmunðar son. oc þott þar hæfði hann drepit. vij. rridðara mina. er nu hævir han drepit. vij. þræla þa skylldi han þo vel komin með oss. oc nu gengr hon ut oc þar til er þeir beriaz. oc biðr þa hætta. Nu spyrr hon hverr sa maðr er her er komin. en han nefnir sic. oc kvaz heita Sigurdr hon spyrr hver ætt hans er. en hann lez þat æigi vita at sægia hænni. þa mælir brynilldr ef þv veitz æigi at sægia mer. þa kan ec at sægia þer at þv ert Sigurdr Sigmunðar son konungs. oc sisibe. oc skalltu her vel komin med oss. eða hvert hevir þv ætlað ferð þina. Nv svarar Sigvrðr hingat hævi ec ætlat mitt orenði þvi at mimir min fostri visaði mer hingat til hæstz æins er grani heitir er þv att. nv villda ec hann þiGia ef þv villt veitt haua. þiGia mattu æin hæst af mer ef þv villt. oc þott fleiri uilir þv. en heimill er var beini sa er þer vilit hava. nv fær hon til men at taka hestin. oc erv þeir at allan dagin at taka hæstin oc geta æigi tekit. oc fara heim um kuelldit uið sua bvit. oc er Sigurðr þa nott i goðum beina. en at morni fær hon til. xij. menn. oc ferr han nu sealfr enn. xijj. oc nu fara þeir. xij til oc æltaz lengi við hæstin oc fa æigi tecit oc aðr lettir biðr Sigurðr fa ser beislit oc gengr han nu til hæstzens. en hæstren gengr at moti honum oc tekr han nu hæstin oc lerr við beisl oc stigr a bac. Nv riðr Sigurðr a braut oc þackar uel brynilldi sinn beina. Nu er han alldrigi þar aðra nott sem han er æina þar til. er han kemr a bertanga land þar ræðr firir sa konungr er heitir Isungr. han a. xi. syni. Isungr er allra kappa mestr oc allir hans synir han tecr við Sigvrðe oc gerir hann sinn raðgiava oc mercis mann. oc þyckiz hann nu uel komin.

Dauði Alldrians konungs.

Ein konungr er nefndr Aldrian er reð firir niflunga landi hann uar rikr maðr oc hans kona er. i. riks konungs dottir. oc þat bar at æitt sinn at hon uar uin drukcinn þa er konungr uar æigi hæima i sinu riki. oc uar sofnuð i. i. grasgarði uti oc til hennar kom æinn maðr oc liGr hia henni oc er hon uacnar þickiz hon kenna Alldrian konung þar. oc er hana minzt uarir þa er þessi madr brottu horfin. oc nu er þaðan liðr nockor stund er drottning ulett oc aðr hon fœði barn. þa berr þat at þa er hon er æin saman stœdd at til hennar kemr enn sami maðr oc nu sægir hann hænni þat er at hafði boritz et fyrra sinn i þeirra fundi oc hon uar nu olett oc þat barn a hann með hænni. en hann lez uera æinn alfr. en ef þat barn mætti upp uaxa þa sæg þvi sitt faðærni en lœyn huern mann annarra. Nu er þat sueinbarn sem mik uarir. sægir hann. oc sa man uera mikill firir ser oc opptlega man hann vera i nauðum staddr oc hvert sinn er hann er sua staddr at æigi fær hann sic sealfr lœyst. þa skal hann kalla a sinn foður. oc man hann þar vera þa er hann þarf. oc nu huerfr þessi allfr sua sem skugi. En er þaðan liðu stundir. ælr drottning suein barn. oc heitir sa suein hogni. oc er nu kallaðr sun aldrian konungs oc nu er hann. iiij. uetra gamall er hann gengr ilæika með sueinum. oc er hann harðr oc sterkr oc illr viðr æignar. oc nu er honum því brugðit at hann er yuirliz sem troll en æigi sem menn oc æptir skapi sinu er hans a seona. oc þessu reiðiz hann mioc oc gengr til æins uaz oc ser sinn skuga. oc nu ser hann at hans andlit er sua bleikt sem bast oc sua folt sem aska. oc þat er mikit oc ræðilikt oc grimlegt. oc nu gengr hann til sinnar moður oc spyrr hana hui gegna mun er hans likami er sua skapaðr. Nu sægir hon honum et sanna til sins faðærnis. oc uið uarð stœdd æin kona. oc hœyrði. oc su uar siðan friölla þiðrex konungs af bern oc sagðe honum af trunaði þenna lut. oc þar af kom upp allt þetta mal um siðir. Alldrian konungr a með sinni konu. iij. sonu. oc æina dottur. het son hans enn ællzti Gunnarr en annarr Gernoz þriðe gilser hann er þa æitt barn er þessi tiðændi geraz. en grimilldr het systir þeira. þa er Alldrian konungr leifir riki sitt oc hann fær bana þa hæuir Gunnarr son hans halldit æptir þui riki oc konung domi.

Þiðrecr konungr byr til veizlo.

Þiðrecr konungr lætr bua til veizlu mikillar oc agetrar ser til tignar oc skemtanar ollum sinum monnum oc til þessarar veitzlu byðr hann ollum hinum rikastum monnum er i hans riki eru. oc morgum monnum. oc hofðingium. Hœyrt hæuir hann sœgur til æins konungs at sa uar goðr drengr oc mikill rœysti maðr. hann heitir Jrungr at nafni. hann reðr firir niflunga lande. hans kona het oda. hon uar æins rix konungs dottir. En þessir uerða at burðir æitt sinni með konu Jrungs konungs þa er hann uar æigi sealfr heima i borg sinni. at til drottningar kemr æinn maðr þa er hana uarði minzt. oc hvilir ihia hænni. oc þar af getr hon æinn sun sa heitir Hogni. oc þo at hann syndiz maðr uerit haua þa uar | þat alfr. hogni var mikill maðr oc stercr oc æigi meoc uæn. Sealfr konungren a uit drottningu. iiij. sunu oc æina dottur oc heitir su Grimilldr. hinn ællzti konungs sun heitir Gunnarr oc annarr Guðzormr. þriði Gernoz feorðe Gisler.

Fra Gunnari konungi oc hans broeðrvm.

En þa er jrungr konungr fellr ifra. þa tecr Gunnarr sun hans hinn ællzti við rikinu. oc þui verðr hann hallzi. þiðrecr konungr hæuir sanna frett af honum oc sendir orð Gunnari konungi at hann skal koma til hans ueizlu oc þiggia þar mikinn soma oc tign. oc sua byðr hann broður hans Hoggna oc Guthormi. Oc er senndimenn þiðrex konungs koma afund Gunnars konungs. þa tecr hann með þocc oc vinattu boð þiðrex konungs. oc lez fara munu at visu. oc sua Hoggni broðir hans. En Guthormr er heima. firir þvi at hann er seucr. Nu ferr Gunnarr konungr til veizlunnar með sina menn til bernar. oc er hanum þar vel fagnað. oc er nu veizlan albuin með ollum hinum bæztum fongum er til þarf at haua. oc eru saman settir allir hinir tignuztu menn. oc hinir bæztu uinir.