Bókastaðir

Aðr Sigmundr konungr fari heiman kallar han til sin sina raðgiafa hartuin oc herman þeir ero greifar isvava oc miklir hofðingiar. oc manna friðastir oc mikklir kappar. oc nv setr hann þessa. ij. cappa at gæta konu sinnar oc rikis oc allz sins varnaðar firir þvi at han trvir þeim all vel. oc þat hævir oppt at boritz at sa maðr er vel trvir œðrvm manni at sa verðr svikinn af þeim. oc vt riða þeir. ij. hofðingiar með konungi. oc sægir hann þeim marga lvti hve þeir skvlv haga mæðan han er i brottu. oc vm allt annat framm byðr han þeim at gera sva alla luti sem sisibe vill. oc þvi heita þeir at sva skal vera.

Oc nv er þeir hittaz magr Sigmundar konungs oc hann oc hævir drasoll æigi minna lið en. xxx. hvnðraða riddara oc allz æigi minna lið en. lxx. hvndraða riddara. En Sigmundr konungr hafðe æigi minna lið en magr hans þa er þeir hittvz oc fara þeir nv með allan sinn hær. oc heria nu i pvlina land oc vinna þar morg storvirki.

Vm Greiuana oc vm Sisibe drottning.

Nv er sva hava lengi þessir greivar raðit riki þa er þat æinn hvern dag at artvin gengr til sinnar fru sisibe. oc mælir til henar Riki þetta oc allar gersimar oc yðour varðveizla er nu i minni gezlu oc mun ek þer sægia hvat ec hævi nu firir ætlat at ek hævi ætlat þic mer til unnostu oc æignar konu. oc þar með ætla ek ockr þetta riki er nu hævi ek við tekit. Oc er o vist at Sigmunðr konungr komi aptr or þessi herfor. En þott hann komi aptr þa skal hann þat æigi fa aptr af mer oc baðum ockr ef þv villt sem ek. Oc ec em æigi veri riddari en Sigmunðr konungr eða nockvru betri. Nu svarar sisibe æigi skalltv slikra orða við mik leita. ek vil biða mins hærra Sigmunðar konungs. oc ængi mann fyrr taka en hann kemr heim. En þottv havir þetta mællt þa ma ek þessv vel lœyna þo at sinni. En ef optarri mælir þv þetta þa man ec er minn herra kemr heim sægia honum hvat þv villt. oc mantu þa vera skiot hængðr. Nv mælir hann þv frv æigi mattu sva mæla sem nu mælir þv firir þvi at þat mantu spurt hava at a minu landi em ek æigi orikari en Sigmundr konungr a sino landi. nv svarar hon þottu ser sua rikr at þv raðir. i. mestum lut veralldarenar. þa. en Sigmundr konungr þionostu maðr. þa vil ec þo hann hava en æigi þic. oc æigi skalltv æinv orði lengr vm þetta tala. ef þv villt hallda þinu livi. nu gengr artuin abrot. oc hætta þav sinu tale.

Nv sægir Artuin sinum felaga allt hversv farit hafðe með þeim drottningu oc honum. oc spyrr hann raðs hversu hann skal sinu male framm koma. Nv suarar hermann. goði felagi letia vil ec þic þessa sem ek ma at æigi gerir þv þetta. En hvart er þv villt þetta eða annat. þa verð ec at veita þer slikt sem ec ma iraðvm eða oðru. Nv svarar artuin æcki er þvi at lœyna at sva mikill hvgr er mer a þessu at framm verðr koma at visv þat sem ec vil æða ælligar læt ec mitt lif eða at þriðia kosti ma hon æigi lifa. Nv svarar herman. ef þv villt mikit kapp a leGia þetta mal. þa ma þetta ænn sva fara sem við vilivm baðir. Nu er liðnar ero fra þessv nockorar stundir. þa gengr hermann til mals við sina frv oc tekr hon vel við honum. oc talaz þau við marga lvti. En of siðir mælti herman petta sama mal sem honum hafdi vmbodit artuin. En hon svarar með sama hætti oc reiðiz nu meoc. Nv gengr herman abrot við sva hvit oc sægir nu felaga sinum þat er þav hava talat. Nu liðr þaðan ifra stvnd hver af annari. oc leitar Artuin optlega þessa mala við sina frv. oc kann aldrigi fa þat er han beiðiz. Nv er Sigmundr konungr oc hans magr dras-ollf heria viða um pulina land oc gera mikin skaða þeim er firir ero. bæði i mandrapvm oc land avðn oc ranum. oc optlega beriaz þeir við lanz menn oc fa stvndum sigr. En stvndvm osigr. en er þeir snva aptr heim þa hava þeir latit meoc mart sina manna. oc koma þo heilir aptr. lat sisibe drottningar.

Nv er Sigmundr konungr komin i sit rici vttan vert. oc þat spyria nu hans landz gæzlv menn. Artuin oc hermann oc nv gera þeir sitt rað. þa mællti artuin við felaga sinn. þat ventir mik at Sigmundr konungr kemr heim at sisibe drottning skal sægia honum allar varar rœðvr sva þvnglega oc vsœmilega sem hon hævir iafnan suarað varvm œrendum. oc konungr man oss geva mikklar sakar firir ef hann veit et sanna. Nu verðv við æigi seinni j ockrvm raðum. oc man nu oc þess við þurva ef lyða skal. oc aðr þeir skiliaz. þa sætia þeir allt sitt rað hversv fara skal. Nv ganga þeir a fund drottningar oc sægia hænni alla sina ætlan. at nv vilia þeir fara a konungs fund. oc spyria hvat er tit vm han. En hon let ser þat vel lika. oc biðr þa fara sem skiotast. oc nv gera þeir sua. En er þeir koma afvnd Sigmunðar konungs þa fagnar hann þeim vel nu stefna þeir honum a æinmæli. en er þeir. iij. erv staddir saman. þa mællti artuin. Goði hæra ek hævi at sægia þer ill tiðændi oc erv þo sœnn. en þess bið ek þic at æigi kvnir þv mik þott ec sægia þer firir þvi at ec fæ æigi lœynt þic er þv hævir þinn varnað allan mer ihond sellt. oc ocr felogum. at þægar þv vartt heiman farin. þa toc kona þin sisibe illt rað upp oc usœmilekt. hon toc. i. þræl þin er var fagr at aliti. oc leGr hia ser. En er vit felagar villdum þat banna henni þa het hon ocr þvi at hon skylldi ocr rœgia firir þer er þv kœmir aptr. oc þv myndir ocr lata drepa ef hon villði. oc sa en sami þræll hævir siðan sovit hia henni hveria nott i hænnar faðmi. oc nu er hon sealf vlett. oc æigi þorðvm við herra at þv skyllðir sva heim koma attu vissir þetta æigi aðr. Nv svarar konungr at visv mægi þit þat vita ef þit levgit æinu orði ahana at þat er yckar bani. Nv svarar hermann oc sverr vm at þetta er allt satt er þer er sagt. Nv mællti konungr goðir vinir. hvat skal ec af gera þessi konu er sva illa er til borit. Nu suarar artuin. þv verðr raða konungr allt gervm ver þat er þv villt. æn mælti konungr. þat er til at hon se hængð. oc ænn ma vera at hon se blinduð. eða fot hœGvin eða send sva fæðr sinum. Nv suarar artuin æn er þat rað at senda hana i suava skog. þat er ænskis mannz gata. oc þar kom ængi maðr a. x. vetrum. oc skera þar or henni tunguna oc livi hon þa mæðan Guð vill. En þetta rað þickir konungi vel.

Nv riða greivar ibrot oc heim aleið. oc. i. dag stendr drottning i vigskorðum oc ser ioroeyc oc því næst ser hon reið manna. oc kennir at vapnum at þar ero greivarnir heim komner með sina menn. oc þægar er hon væntir at þeir muni hœyra. þa kallar hon. þat skylldi Guð vilia at goðtiðændi spyrða ec til Sigmundar konungs. eða hvat þit sægit fra honum. oc sægit satt nu oc levgit æigi. Nv svarar artuin. Sigmundr konungr er heill oc vel hævir honum fariz. han ligr nu i suava skog með her sinn. oc þau orð sendi hann þer at þv skallt þar koma til hans. oc vill hann þic hitta en ver mægum vel þer þangat fylgia at hans boðorði. Nv svarar drottning æcki duælr mik þar til er ec skal honum igegn fara. oc hver er sv kona er mer skal fylgia þangat. Nv svarar hermann æcki skipptir hver kona ferr með þer þat er æcki long leið er þv skallt fara. Þa suarar hon nu em ec albvin. oc nu fara þau þar til er þau koma i æin dal iskoginvm. þar er alldrigi hafði aðr maðr komit. oc fara nu þar af hæstvm sinum. oc nu mællti drotning af mikklum moði. hvar ertu nu Sigmundr konungr eða hvi bavttv þessvm monum mic hengað at flytia. Nv veit ec at visu at ec em svikin. oc æigi hævir þv mik svikit æina saman hælldr manntu svikit hava barn þit oc gret nu sarlega. Nv mællti Greivi artuin. Nv verðu við at gera sem mællt er við ocr oc konungr bavð. at skera skal tungu or hofði þinu oc fœra konungi. oc her skalltu lata þitt lif. Nv mællti herman. saklavs er þessi kona. oc gervm nu annat rað. tœcvm nu. i. hund er her fylgir oss. oc skervm hans tungv or oc fœrum konungi. Nv svarar artuin. hon skal nu þess giallda er hon hævir opt varv mali illa tecit. oc nu skal framm fara oll uar | ætlan. Nv svarar herman. sua hialpi mer Gvð at alldrigi skalltu henni mein gera ef ec ma banna þer oc bregðr nu sverði sinu. En i þessv bili verðr drottning lettari oc fœðir. i. sveinbarn | all vænt. oc þa toc hon af sinni meoðdrecku ær hon hafði haft æin gler pott. oc er hon hævir sveipað barnit i klæðum. þa lætr hon þat koma i glerpottin oc lycr aptr siðan uandlega. oc legr ihia ser. En nu taka þeir at beriaz. oc er þetta viðrskippti alldrengilikt. oc at lyctum fellr artvin við sealft þar er drottning hvilir. Nv skytr artuin sinum fœti til gler pozens sua at hann rytr vt a ana. En i þvi bili reiðir herman sitt sverð. ij. hondum a hans hals artuin sua at hofuðit fauc af. En nu er drottning ser hversu barnit ferr. þa með annarri sott fællr a hana omægin. oc anðaz hon nu siðan.