Bókastaðir

Oc nv er morna tecr þa lætr þiðricr konongr segia frænda sinvm erminric konunge fall iarlsens. Oc þegar er hann verðr sannfroðr at þvi þa lætr hann blasa allvm lvðrvm sinvm oc vapna alla riddara sina oc siðan veita þeir at gangv at borginni með valslœngom oc með lasbogom oc skoteldi oc allz conar velvm. Nv sia borgar menn engan sinn cost vænna en a hond at ganga oc leggia sitt mal a konongs vald oc geva vp borgena. En konongrenn gefr þeim lifs grið oc fear sins. en hann eignaz sialfr staðinn. oc setr þar ivir hofðingia valtara af vascannsteini frænda sinn. Nv riða þeir heim kon-ongarnir oc gætir nv hvarr sins rikis. ærminricr konongr i romaborg en þiðricr konongr ibærn með sina kappa oc liðr nv sva vm rið noccora at þiðricr konongr er heima oc sitr vm kyrt. en þvi a hann sialdan at rosa a sinvm aldri þotti hanom oc þa at eins vel eða hvgr sinn ror er hann skyldi i storræðvm lvt eiga i orrastvm eða i einvigom. þeim sem allan aldr mætti vppi vera. þiðricr konongr hevir bvit til veizlv micillar.

Þiðricr konongr lætr bva til veizlv mikillar oc agætrar ser til tignar oc skemtanar allvm sinvm mannvm. Oc til þessarar veizlv byðr hann allvm hinvm rikastvm mannvm er i hans riki ero oc margvm vtlenzcvm hofðingiom. heyrt hevir hann sagvr til eins konongs at sa var goðr drengr oc mikill reysti maðr hann heitir Irvngr at namni. hann ræðr firir niflvnga landi. hans cona het oda hon var eins rics konongs dottir. en þessir verða atbvrðir eitt sinni með kono irvngs konongs þa er hann var eigi sialfr heima i borg sinni at til drotningarennar kœmr einn maðr þa er

Fra Sigmundi konunge.

Ein konungr Sigmundr er næfnðr er reð firi þui landi er heitir tarlunga land faðir hans het sifian konungr han er rikr maðr oc mikill hofðingi. En nu er hann hafði tekit riki æptir fauður sinn sendir han vestr i hispana til þess konungs Niðungs oc hans sonar ortvangis. ef niðungr konungr vill geva honum dottur sina. sisibe hon var allra kuenna friðuzt oc kurteisust at ollum lutum þess er han hafði spvrt. Niðungr konungr oc hans son taka uel við sendi monnum Sigmunðar konungs oc veita þeim mikit yvir læti oc storar giafir i gulli oc gersimum þeim er fagetar eru i þeira landi. En œrendi þeira Sigmundar konungs tekr hann a þessa lund at hann lezt æigi vilia senda sina dottur i okunnigt land oc með þeim monnum er bæði erv henni okunnir oc oss. En fra konungi yðrum ferr mikit orð at han se en mesti agetis maðr. oc kom þat longu aðr her en þer komut. Nu vilivm ver æigi varna at gipta honum uara dottur. er þer havit sealfir hingat sott æptir hænni a varn fund. oc her með sendir niðungr konungr oc hans son ortuangis. gersimlegar sendingar. Sigmundi konungi oc fara sendi menn aptr við sva bvit. oc er þeir koma heim sægia þeir Sigmundi konungi oll sin œrendi hversv mikillega Niðungr konungr hafði þeim vel fagnat.

Eigi liða langar stundir heðan ifra aðr Sigmundr konungr byr ferð sina. oc vill riða brott af sinu riki i spanland æptir þessu œrendi. oc með ser hævir hann. cccc. hundrot riddara oc allvel bvna. nv ferr hann með miklv drambi oc hœverskv. oc æigi lettir han sinni ferð fyrr. en hann kemr vestr ispanland iriki niðungs konungs. nu spyrr niðungr konungr til ferða Sigmunðar konungs oc lætr honum allt setia torg. oc veizlur þar sem hann ferr til þess er þeir finnaz sealfir. niðungr konungr tekr við Sigmundi konungi vegsamlega. oc gerir micklar veizlur með allz konar tign oc virðing. nv sægir Sigmundr konungr sin œrendi. at hann vill biðia dottvr niðvngs konungs sem aðr var rœtt oc sagt at niðvngr konungr hefði þeim malum vel tekit. Nv svarar niðvngr konungr at þat skal vera æptir því sem þeir hofðv fyrr mællt við sendi menn. oc mattv nv þetta ráð vel oðlaz er þv ert sealfr komin. oc aðr þeir lyci sinni rœðv festi niðvngr konungr Sigmundi konungi dottur sina.

Bruð laup Sigmundar konungs.

Nv er at brvðkavpi fengit með miklvm kostnaði. er niðvngr konungr gefr dottvr sinni oc magi storar borgir oc sterka kastala. oc nalega halft sitt riki. En þat sem æptir er gefr han ortvangres syni sinvm. oc gefr honum konungs nafn firir | þvi at niðvngr konungr var þa œrvasi at allðri. þessi veizla en mikla var með allz konar fagnaði oc tign. hvarttvæGia af tilfongum þeirrar veizlv bæðe i borð bvnaðe oc sva hallar bvnaðren. oc samsæti við ena stœrstu hofðingia þa er varv i ollv hispania landi. oc i allzconar skemtan leikvm oc songvm. oc storum fegiofvm oc isva micklv feolmenni ati æinni veizlv hafði æigi meiri ravsn verit gor of allt ispanialand. en er þessi veizla hafðe staðit. v. daga. riðr Sigmunðr konungr brott með sina riddara oc með honum hans kona sissibe. Nv ferr hann með mikilli vegsemð þar til er han kemr heim isitt riki.

Vm herfor Sigmundar konungs.

155. Nv er han hævir heima veret. vij. daga koma þar. ij. sendi menn. drasolfs konungs oc ganga firir Sigmunð oc syna honum bref oc innzigli. oc sægia honvm sin œrendi. nv mæla þeir sendi menn drasolf konungr oc þin systir senda þer kvæðiv oc þat með at hann hævir nv bvit allan sinn hær. með ollvm sinum hertogvm oc greifvm. oc skal nu fara i Pvlinaland herfor. oc sendir nu yðr orð með sonvm iartegnum at þer komit honvm lið at veita með ollvm yðrvm monnvm. oc sem flesta mægi þer fa. Nv svarar Sigmundr konungr þa er æigi illa til fallit ef minn magr oc min systir þikciaz þyrva mins fvlltings oc at ec veita þeim lið oc mitt travst oc sva skal oc vera. oc en sama dag let han gera bref oc inzigli til sina rikis manna sva vitt sem hans riki er. oc sva byðr hann at a þeim. iiij. nottvm skal til hans koma hverr sa maðr er honvm vill lið veita sa er kynni skilldi at hallda oc hæst at riða oc þori at beriazt. oc sva heiman at bvaz at han mvni æigi a enum næstum. xij. manodum heim koma. Nv er þessi herr er allr saman cominn þa þœysir han heren vt af sinv riki.