Bókastaðir

An Old Norse Library
Chapter 146

Viðga riðr heim til bernar.

Nv tecr viðga oc vildiver oc isvngr orlof af atila konge oc riða nv svðr til bernar heim til þiðrics konongs oc þar coma þeir. þiðricr konongr varð þeim storfeginn oc spyrr þa tiðenda oc þeir segia oll þav sem þeir vissv. oc alt þat er þeim hafði til handa borit. Nv lætr þiðricr konongr vel ivir þesso allv saman oc þackar vildiver vel sina ferð oc verðr hann nv frægr viða vm lond af þeima sigri. viðga er nv heima oc er mioc oglaðr. þiðricr konongr spyrr viðga hvi hann er sva okatr viðga svaraði oc segir at hann man aldrigi glaðr verða fyrr en hann spyrr noccot til sverðs sins mimvngs. Oc ef þann mann finn ec er þat sverð berr þa verðvm við æ noccot við at talaz oc at visv verð ec at lata mitt lif eða hava mimvng. þa mælti þiðricr konongr. eigi scaltv sva mikit vm þat mæla ec man segia þer til þes mannz er sverðit hevir þat er her innan hirðar þat hevir heimir felagi varr hann toc þegar er þv vart fallinn. En nv liða noccorir sva dagar þaðan.

Chapter 147

Orðsending Ærminrics konongs til þiðrics konongs frænda sins.

Ærminricr konongr sendir svnnan af romaborg menn sina til þiðrics konongs frænda sins með þeim orðsendingvm. at þiðricr af bærn scal coma með allan sinn her hinn bezta at veita hanom lið i eina herfor ahendr iarli þeim er heitir rimsteinn sa iarl var skatgildr vndir erminrik konong oc vill nv afrœkiaz at gera hanom skatta oc skil en hann sitr i borg þeirri er heitir gerimsheimr. en þiðricr er þess albvinn. Oc nv er viðga heyrir þessi tiðendi þa gengr hann til heimis oc biðr hann fa ser sverð sitt mimvng. heimir sagði sva at hann vill lia hanom mimvng i þessa herfor ef hann vill fa hanom er hann cœmr aftr. en viðga segir sva vera scvlv sem hann vill at se.

Chapter 148

Nv riðr þiðricr vt af bærn.

Konongrinn þiðricr riðr nv vt af bern með fim. c. hermanna alla fvll frœcna oc vm fram alla sina kappa er kallaði sialfs sins iafningia riðr nv til motz við frænda sinn. Ærminricr konongr er firir með lx hvndrað manna oc goðra riddara.

Nv riða þessir. ij. konongar i riki iarlsens með allan þenna her oc brenna hvar sem þeir fara oc drepa margan mann. Nv coma þeir firir borgina gerimsheim. oc brenna alla bygðina inand borginni. Oc nv reisa þeir landtiold sin oc herbvðir vtan vm staðinn. Erminricr konongr la firir aðrv borgar liði með her sinn. En þiðricr konongr la með sina menn firir aðro portinv.

Viðga drepr rimstein jarl.

Chapter 149

Vm þa borg lagv þeir. ij. manaðr sva at þeir fengv ecki at vnnit.

149. En þat var eitt kveld er rimsteinn riðr vt af borginni a niosn með. vi. riddara oc ferr leynilega at skynia vm her ovina sinna oc hyggr at hvat titt er hvart þeir ero noccot viðbvnir eða ecki. en aðr hevir hann latið vapna allan sinn her. oc lætr standa sinar fylkingar viðrbvnar firir innan oll port oc til skipaðar at beriaz ef þeir væri eigi við bvnir. En þa er iarlinn vill aptr snva til borgarennar oc hann er orðinn viss þeirra tiðenda er hann vildi oc hann er imillvm kominn borgarinnar oc lantialdanna þa riðr a moti hanom sa maðr er þiðricr konongr hafði gort at skynia vorð af sinni hendi. en þat var hinn sterki viðga. Oc þeir. vi. riða i moti hanom einom en hann þeim igegn til þess er þeir mœtaz. Nv megv þeir gœrla sia at hann er þeirra fiannmaðr oc raða nv til hans oc legr nv hverr af sinvm hesti. Viðga verr sec væl oc drengilega oc nv hœgr hann af allv afli til iarlsins sialfs oc klyfr hialm hans oc havvð oc bvc sva at ibelti nam staðar oc fellr hann davðr a iorð. hans mannvm verðr datt við fall iarlsens. oc riða til borgarennar með þvnglegvm tiðendom.

Chapter 150

Nv riðr Viðga heim til landtialda.

Nu keyrir viðga hest sinn sporom skemming oc riðr nv til felaga sinna oc lætr hest sinn bvrdia fast oc riðr stollzlega at landtialdvm. þiðricr konongr oc allir hans menn standa uti firir landtialdvm oc þyckiaz nv sia at viðga mvn vnnit hava noccot frægðarverc. heimir mælti stolzlega riðr nv viðga. oc kynlect er ef hann þyckiz nv eigi vnnit hava noccot frægðar verc þat er hann mvn nv þyckiazc meiri maðr firir ser en aðr. Nv fagna þeir viðga vel oc spyria hann tiðenda. hann segir at eigi mvno þeir þvrfa at sitia þar lengr firir iarlsens sakar þvi at hann er nv davðr þeir spvrðv hverr þvi hevir valdit. Viðga svaraði. sa ec þann mann er þat gerði at feldi hann davðan til iarðar af hesti sinvm. heimir mælti. eigi þarftv at leyna þvi firir oss vitv ver at þv hevir þat vnnit enda mattv oc allitt rosa þvi firir þvi at litit fremðar verc var at drepa hann firir þvi at vel matti þat ein cona hava gort ef hon kynni með vapnvm at fara. firir þvi at hann var sva gamall at hann var einn orvasi. her skil þa a viðga oc heimi.

Þa er viðga heyrir þetta þa verðr hann akaflega reiðr oc leypr at heimi oc toc vm meðalkaflann a sverði sinv mimvngi er hann var gyrðr með oc nyckir or sliðrvm. En naglring tecr hann oc kastaði firir fœtr hanom oc byðr hanom nv til einvigis. en heimir lætr sec ecki til dvelia. Nv leypr þiðricr konongr a milli oc aðrir felagar þeinrra oc vilia þeir nv vist eigi at þeir beriz. oc biðia nv at viðga lati vera kyrt. en hann tecr þvi þvnglega. Oc lezc hitt ætla firir ser at mimvngr mvn eigi fyrr isina vmgerð coma en hann hevir gengit a milli havvðs oc bvcs heimis oc qveðr þar yrit til saca vera a milli þeinrra oc sagði at hann hafði oft niz a hanom oc segir at eigi mvn varða hvart þeir eigv fyrr vandræðom at skipta sin a milli eða siðarr. kveðr þat mvnv verða aðr en lvki. Segir at eigi var þat mannlega gort þa er hann kom at hanom þar sem hann la i valinom fallinn þa er þeir attv orrostv við osantrix konong i vilcina landi. oc matti vel hava hanom borgit ef hann vildi sva at hann koemi eigi a ovina sinna vald i þat sinni. oc fletti hann af mer vapn min sem hann væri minn fiandmaðr heldr en lagv navtr.

Nv sættaz þeir Viðga oc heimir.

Nv svarar þiðricr konongr at eigi var þat vel gort oc mælir við heimi at hann scal eftir vikia meðr þvi at hann hevir at gort. Oc þar kœmr at heimir vinnr eið at hann mælti þetta firir gamans sakir við felaga sinn. viðga tecr við þessari sætt oc mioc travðr oc lvka þeir þenna veg sinni deilv. Nv mælir þiðricr konongr við viðga. vinr goðr segir hann ollir þv davða iarlsins. ia herra segir hann. vist reð hann a mic fyrri oc hans fim riddarar aðrir oc hafði hann lægra lvt i ocrvm skiptum en hinir flyðv vndan. konongrinn þiðricr svaraði. vist erttv ravstr drengr oc mikil scarvngr haf micla þoc firir oc vara vinattv.