Bókastaðir

An Old Norse Library
Chapter 121

Meira ravstleic en ec kvnna fra at segia oc haf þoc firir dottir at þv villt samþyckiaz goðo raði oc lita minvm raðom. oc þar til vil ec hava handsal þitt at þetta haldiz af þinni hendi. hon svaraði. halda mvn ec min orð varaztv at þit haldit sva alla lvti er þit mælit oc tecr hon nv i hond feðr sinom. Nv gengr Sigvrðr oc segir þetleivi oll hennar orð oc at hon vill þecciaz raðoneyti við hann. þetleifr svaraði. havið þocc firir yðra syslo oc yðart sœmilect boð vel havi þer minv mali aleiðis comit við hana iamovænt sem var. oc giarna vil ec þetta boð þiggia oc kvnna yðr micla avvssv firir. en nv vil ec riða svðr at hitta jarlinn moðor faðor minn fyrst allra raða en þa er ec vændi heim þaðan þa kœm ec her með þvi moti at þa hevi ec dottvr þina heim með mer. Sigvrðr svaraði. alt vil ec eftir þvi sem þv villt oc vil ec at þv farir sem fyrst oc comir þvi fyrr aptr. þetleifr danski riðr nv abrot fra Sigvrðar.

Pa riðr þetleifr abravt en Sigvrðr fær hanom. x. mercr gvllz en aðr hafði hann. xx. mercr gvllz. hverfr nv Sigvrðr til hans aðr en þeir skilizc en dottir hans sialdnarrr en hon vildi firir því at af malvm verða menn kvnnir. sva var henni oc við hann.

Chapter 122

Ferr nv þetleifr veg sinn oc riðr þingat sem hann hevir ætlat langar leiðir bygðir oc obygðir. Nv er hann com svðr i saxland þa mœtir hann manni a veg sinvm. hann fagnar þeim manni oc spyrr hvarr annan tiðenda eða hvert fara scal. En maðrenn sagði at hann com svnnan af amlvnga landi oc scal fara norðr i hvna land. þa mœlti þetleifr. hevir þv heyrðan nemndan þann mann er þiðricr heitir svnr þetmars konongs af bern. eða veiztv noccor deili a hvat manna hann er. eða hvart hann er nv heima ibern eða eigi. her spyrr þettleifr til þiðrics.

Maðrinn svarar hanom. kann ec þiðric konongs svn af bern oc allir menn mvnv heyrt hava hann nefndan oc veit ec at hann er ivir maðr allra manna at reysti. oc at drengscap. oc at mildi oc bliðlæti oc þo grimr ovinvm sinvm. hann mvn nv eigi heima vera. hann er riðinn til veizlv iromaborg til ærminrics konongs frænda sins. þa mælti þetleifr kanntv noccora leið at segia mer þa er sva væri scom at ec kœma fyrr afvnd þiðrics konongs svnar en hann kœmi til romaborgar. Maðrinn svaraði er sa vegrinn er skemri er með því at þiðricr ferr varla alt hit beinsta svðr til romaborgar. mer var sva sagt at hann scyldi eiga afvic noccot avstr til hafs i fenedi oc dveliaz þar noccora sva daga aðr en hann riði svðr. En er þv kœmr svðr itrentvdala miðia til trentar sialfrar þa vicþv af þeim vegenvm er til bernar sialfrar liggr oc rið avstr vm scarðit sem þv mvnt sia firir þer opit. oc spyr aðr vandlega vegarens i trent oc þa er þv kœmr avstr til sioarens þa mvn hvert barn kvnna at segia þer satt til hvar þiðricr er. nv kann ec eigi giorr þer til hans at segia. þetleifr gefr hanom fingr gvll sitt oc lavnaði hanom sva sin orð. Nv sciliaz þeir oc ferr nv hvar sinn veg.

Chapter 123

Ærminricr konongr lætr bva veizlv.

Erminricr konongr hevir nv gort veizlv micla oc rika oc til byðr hann viða rikis mannvm konongom oc iarlvm hertogom oc greivom oc barvnvm oc allzconar hofðingivm. þar til hevir hann boðit þiðric af bærn oc hans mannvm. Nv veit þetleifr at hann mvn eigi hitta þiðric heima. En þa er hann kœmr þar sem vegirnir skiliaz oc ligr nv annarr vegrinn til iarlsins moðor faðvr hans en annarr liggr svðr vm fiall. Nv heldr hann hesti sinvm a gatna moti oc ihvgar með ser hvarn veg er hann scal riða oc mæliz við einn saman. Meiri forvitni er mer a þiðriki a bærn oc a hans felagvm en mer er amoðorfeðr minvm afgamlvm. Enda mætti ec þo hann finna at ec finna þiðric fyrri. her finnr þetleifr herra þiðric.

Lystr hann nv hest sinn sporom oc riðr sva svðr idalana tvn fra tvni allan veg sem hanom var visaðr oc er hann þar enga nott aðra sem aðr hevir hann verit. hann kœmr vm siðir til kastala noccors oc þar finnr hann þiðric af bærn oc viðga oc heimi. hava þeir tekit ser gisting ihvsvm þess manncz er heitir aki amlvngatravsti. hann er broðir erminrik konongs sammœðra oc þetmars konongs af bærn. þessi staðr heitir fritila borg.

Chapter 124

Nv tecr þetleifr ser herbyrgi i þeim samv hvsvm sem þiðricr var oc hans felagar. Nv spyrr þiðric hvert namn hans se eða hvaðan hann com. hann svaraði. Ec heiti elminricr. faðir minn heitir soti af vetlanz heraði i danmarkv. þa spyrr þiðricr. hvert scaltv fara er þv comt sva langan veg hingat. Nv segir þetleifr. Ec rið þar til er ec finn þann tigvr-legan hofðingia er þeckiaz vill mina þionastv hesta hans at gæta eða vapna eða þarf hann eins manz gengi þess er noccot ma firir ser þo at eigi se mikit oc frett hevi ec til eins hofðingia er kallaðr er þiðricr af bærn. Mætta ec hann finna þa vilda ec hanom veita mina þionastv ef hann vill við taca. en nv vil ec yðr spyria hvaðan þer comvð eða hver ero nomn yðor. eða hverr er yðarr hofðingi. eða hvert scvlv þer heðan vænda. oc eigi vilda ec at þer firir kvnnit mec orðanna þo at ec spyria ofroðlega firir þvi at ec em vtlennzcr maðr oc aldrigi fyrri sva langt fra mino heimili cominn fyrr sem nv oc set aldrigi annarra manna siðv.

Viðga svaraði þetleifi.

Viðga svaraði. ecki mvn þat illa virt firir þer þo at þv spyrir slicra lvta. Nv hevir þer vel til borit goðr maðr ef þv vildir finna þiðric konongs svn af bærn oc hanom þiona firir þvi at her mattv nv hann sia þiðric af bern oc með hanom þann mann er heitir heimir. Oc enn ero her fleiri menn dvgandi með hanom þo at þenna nemna ec fyrst oc væntir mic at þiðricr konongs svn mvn þat ecki illa virða firir þer at þv vilir heldr hanom þiona en aðrom tignvm mannvm. þetleifr byðr þiðrici þionastv sina.

Þettleifr stendr vpp oc gengr firir þiðric. Heill herra segir hann. feginn em ec þvi at ec þyrfta eigi lengra eftir þer at fara. oc ec matta yðr her finna. Nv vil ec bioða yðr mina þionastv oc þinvm mannvm. þiðricr lezc þat vilia at taca hans þionastv oc segir at hann scal riða með þeim til veizlvnnar hesta þeirra at gæta oc vapna. Nv lætr þetleifr ser þat vel lica. Oc at morni riða þeir ibrot leið sina oc aki með þeim amlvngatravsti. varo með þeim. xx. riddarar. oc como til romaborgar aþeim degi er veizlan hofsc. oc ero þar comnir margir rikis menn. oc ero hinar agætaztv konongs hallir skipaðar af dyrlegom hofðingivm. en sveinar oc þionastv menn ero iþeim hallvm er hestar ero inni oc þar er þetleifr með þeim.

Chapter 125

Vm borðhald þetleifs.

Nv uill þettleifr eigi ganga i konongs garð at krefia ser matar oc dryckiar arla oc siðla oc gerir þat ihvg ser at heldr scal hann vela vm þat er sialfr ahann meðan er þat vinnz. oc segir at æ man noccot firir handom verða þegar þat er vppi. Nv hinn fyrsta dag er sv veizla hefsc. þa gengr þetleifr vt amarkat oc með hanom margir sveinar. Nv como þeir a torg oc lætr þetleifr kavpa þeim vin oc mioð oc allzconar crasir sva at eigi skyldi sialfs konongs borðet betr vera bvit at mat oc drycc en þeirra skyldi vera oc heim lætr þettleifr þat flytia til herbyrgis sins oc setr þar sitt borð með costnaði. Oc til sin byðr hann margum sveinvm. oc þionastv mannvm. oc veitir þessa veizlo af miklv cappi. iij. daga fvlla. oc nv er vppi hans fe alt þat er hann hafði heiman i þessari veizlo. xxx. marka gvllz.

Enn lætr þettleifr danski eigi veizlv fall verða.

En hvat firir því enn vill hann eigi lata falla niðr sina veizlo meðan veizlan konongsens stendr oc gengr vt amarkað oc kavpir nv allra flest til borðbvnaðar. Oc setr at veði hest heimis rispa oc sverð hans naglring. oc oll vapn hans firir x. mercr gvllz oc nv byðr hann til sin allra flestvm mannvm. oc neytir nv til þess er vppi er þetta fe allt. þetleifrveðsetr hest viðga oc oll hans vapn.

Varla vill hann enn lata firir vinnaz oc gengr enn vt atorg oc kavpir nv allra flest til sins borz oc veizlv allt þat sem hann fær bezt. Oc nv setr hann at veði hest viðga skemming oc sverð hans mimvng oc oll vapn hans firir xx mercr gvllz oc nv eycr hann mikit a sitt boð oc alt sitt herbyrgi lætr hann tialda með dyrvm pellvm oc nv veitir hann þetta fe meðan vinnz. oc er nv vppi alt. þa vill hann at nyiv til veizlvnnar afla. Nv hevir konongs veizlan staðit fvlla. vij. daga oc nv er tva daga oveitt.

Enn vm þetleif dansca.

Riðr nv þetleifr vt atorg. hesti þiðrics falka með allvm hans vapnvm oc herclæðom. oc aflar ser nv til veizlv at nyiv oc kavpir alt þat er hann finnr dyrast oc ef hann ser mann vilia cavpa einn hvern lvt amarkaði. oc er metið firir xíj penninga. þa gengr hann firir hann oc kavpir firir xx penninga. heldr en hann missi. oc aðr en hann havi fvllkeypt til sinnar veizlo þa setr hann atveði hest þiðrics falka oc sverð hans gvlli bvit ecki sax. oc hinn harða hialm hans hildigrim oc þar með oll hans vapn firir. xxx. marka gvllz. oc nv byðr hann til sveinvm oc þionastv mannvm. loddarvm oc leikarvm hverivm er þiggia vill. oc eigi scortir nv ihans holl af hans boðs mannvm. xxx.. c. manna oc drecka nv þa rið er veizlan stendr. Nv þann dag er lycr veizlvnni þa gefr þetleifr havvð loddara einvm þeim er isvngr heitir sinn gvllring er moðir hans gaf hanom. Sa leikari var ivir aðrvm leikarvm oc loddarvm oc frægri en hverr annarra oc enn gaf hann hanom oll ny klæði gvll savmað oc scoren af pvrpvra þat varo tignar claeði þiðrics konongs svnar oc lavnaði isvngi sva sina skemtan oc hveriom leikara gefr hann morc eða tvær.