Bókastaðir

Vm varðhald heimis.

Heimir hefir vorð haldit ivir Ingram oc hans felagom þann dag oc heim comit oc sagt sinvm lax mannom. her riða. ij. menn oc hava svarta hialma oc neglda saman með storom naglvm oc þat hygg ec at vist mætti fiandinn sialfr hava gort þessa hialma. sva ero þeir sterclega gervir. oc vist ero þeir kappar ef þeir ero eigi tignari menn. oc þat væntir mic at nv comim ver i fvlla ravn. þa mælti Ingram. hverir mvnv þeir tveir er mer mvn ofrefli i við at eiga oc minvm mannvm. þar sem ver barvm xij. einir af lx. manna eigi allz firir langv. Fari nv til varir menn. v. oc taki vapn þeirra oc clæði oc drepi sialva þa. Nv riða þeir til fim. en þeir feðgarnir veria sec vel oc drengilega. Oc er þeirra viðrscipti allravstlect. En at skilnaði þeirra þa liggia þar eptir davðir þeir fim en bitvrvlfr oc hans svn er þa enn ecki sarr at þvi sinni.

Ingram riðr moti þetleifi oc feðr hans.

Ingram ser nv viðrscipti þeirra oc biðr nv alla til fara oc dvga hvern sem ma. oc qveðr nv þo ofsiðla vera. Nv verðr þar horð orrosta oc long. Bitvrvlfr hœggr af miclom ravstleic oc afli til ingrams a hialm hans oc klavf hialminn oc havuðit sva at ser fell hvar lvtr a iorð. en þetleifr drap meðan. ij. menn. oc eigi letta þeir fyrr en allir ero fallnir sacmenn nema heimir einn stoð vp. Nv hœggr heimir til bitvrvlfs af miclv afli i hialm hans sva at þegar fellr bitvrvlfr til iarðar oc vissi ecki til sin. þetleifr sa at faðir hans er fallinn. oc hœgr til heimis af mikilli hermð i hialm hans sva at hann fell a kne. Oc þegar spretr hann vp aftr oc leypr til hestz sins oc abac hanom oc riðr nv sem mest ma hann vndan allan þann dag oc er hann þvi feginn er hann nær livino i þesso sinni. þa sagði hann þat sem margir hava siðan sannat. at ecki iarn var iam drottinhollt sem spori. hann gaf hanom lif þann dag. sem margvm aðrom hevir hann gevit.

En þa er heimir com at a noccorrre. þa liop hestr hans rispa sva mikit at hann fleygði ivir ana sem kolvi scyti.

Vm vndan reið heimis.

Sva er sagt at mylna var i anni oc geck mylnan. En heimi heyrðiz sva til sem mylnv hiolen leti sva slag slag oc drep drep. Sva þotti heimi sem eftir hanom fœri hinn gamli bitvrvlfr oc mælti við svn sinn þetleif. hogg hogg oc drep. heimir riðr nv vndan bæði dag oc nott oc lettir eigi fyrr en hann com heim i bern. oc sættiz nv við þiðric oc ero nv goðir felagar sem fyrr. oc vinna morg stor verc.

Um bitvrvlf.

Bitvrvlfr oc þetleifr toco þar alt fe þeirra oc vapn oc fara nv heim við svabvit oc hava unnit micla frægð. oc ero heima vm rið.

Nv þyckiz þetleifr vera maðr firir ser er hann hevir reynt sic i vapna scipti. oc nv er feðr hans oc mœðr mikil hvggan at hanom oc væenta nv at hann mvn brigða i beztv æt sina.

Þetleifr krefr ser klæða oc vapna.

Þetleifr mælir við moðor sina. Fa vil ec mer lata goð clæði oc tigvrlegan bvnað oc vil ec riða til iarlsens moðorfaðor mins isaxland oc fara at sia siðv annarra manna iokvnnv landi oc kannaz við frændr mina oc ma þa sia hvart ec em noccorr maðr firir mer er ec reyni mic nocqvat enn meirr en nv. Moðir hans segir sva alt scvlv vera sem hann vill at se þvilica sagv segir hann feðr sinvm at hann vill bravt fara af landi oc þar til vill hann hava stoð af feðr sinvm i gvlli oc silfri oc goðom gripvm igoðom vapnom oc hestvm oc þat sem hanom er sœmilect at hava er hann kœmr til annarra dvganda manna. Bitvrvlfr svaraði. Vel ma ec fa þer vapn goð oc hesta oc fe sva mikit sem þv villt haft hafa. en þav rað vil ec raða þer ef þv ferr ivir ivtland. þa mvntv viða coma þa ver þv hœfilatr oc eigi mikillatr þat mæliz vel firir. Oc ef þv kœmr sva langt vt ivir sax-land sem sa staðr er er bern heitir oc hittir þv þiðric svn þetmars konongs. þa ver þv aldrigin sva diarfr at þv beriz við hann. ne við hans felaga. ecki mattv standaz hans hin storo hogg. hans hialmr heitir hildigrimr ecki sverð ma a hann bita. Sverð hans heitir eckisax þat er allra sverða bazt. hestr hans heitir falka. hann er sva sciotr at þo at þec hendi navðsyn til vndan at riða þa ma hann vera þer hvart er hann vill nær eða fiarri er hann hevir þann hest. Með hanom ero margir agætir kappar oc scaltv við engan þeirra etia þer þo at costr væri a. en ec ræð þær at þv farir eigi lengra en til iarlsins moðorfaðor þins oc ver með hanom þa rið i saxlandi er þer syniz en siðan far heim hingat oc ver her þer mvn her minnzt at vasi vera.

Þetleifr skilz við.

Þetleifr segir at sva scal vera sem hann biðr. Enn mælir bitvrvlfr. ef þv scalt riða afvnd moðorfaðor þins. þa mvntv coma aðr a einn scog er heitir borgar scogr. þar er einn staðr sa er heitir marsteinn. Oc þar er einn kastali sa er aldrigin sattv iam fagran þinvm avgvm. en engan mann mvntv finna i kastalanvm. þar er einn stoll tigvrlega bvinn þar a liggr einn lvðr. þann lvðr scaltv þeyta þa man sciott coma sa er castalann a. en þat er hinn goði minn felagi. Sigvrðr. ef þv ser hann. þa mattv kenna hann. Mikill er hann oc gamall hvitr sem dvfa með langv hari oc siðv skeggi. Nv ef þv finnr hann. þa seg hanom skiott namn þitt oc þins faðor aðr en hann verði reiðr þer. oc man hann þa vel fagna þer ef þv segir hanom hverra manna þv ert. en þo at þv hefðir einn xij. manna megin. þa værir þv þo eigi fœrr at beriaz við hann. þa svaraði petleifr. sva scal vera segir hann sem þv leggr rað firir mec. Nv er hann albvinn ferðar sinnar. þa leiðir faðir hans oc moðir hann til hestz sins oc raða hanom goð rað oc morg oc biðia hann vera mildan oc stor-gioflan bæði við rika menn oc við orika. oc qvaðo hann af þvi mvndv verða orðsælan við alla menn. Moðir hans fær hanom gvllring sinn oc sendir hon qveðio jarlenom feðr sinom. nv skiliaz þav hann biðr hana vel lifa oc hon biðr hann vel fara. faðer hans leiðir hann nocqvi lengra oc fær hanom. xx. mercr gvllz oc rœðir við hann marga lvti oc biðr nv hvarr með aðrom at vel fariz at oc sciliaz þeir nv feðgarnir.

Nv finnaz þeir Sigvrðr gircr oc þetleifr danski oc beriaz.

Nv riðr þetleifr veg sinn til þess er hann kœmr iþann scog er hanom var sagt oc riðr til kastalans oc finnr þar einn lvðr sem faðir hans hafði visat hanom. Oc nv setr hann lvðrenn amvnn ser oc blæss. oc þa kœmr þar einn maðr. oc sa riðr einvm alpanndir oc var með hinvm sama hætti oc faðir hans sagði hanom at Sigvrðr mvndi væra. Oc nv er þeir finnaz þa spyrr Sigvrð hverr sa maðr væri er lvðr hans hafði tekit at oleyfi hans oc blasit. hann svaraði. ec heiti vildimælricr. þa mælti Sigvrðr. mer þœtti þat vænlegazt ef ec skylda geta til at þv mvnðir vera svn bitvrvlfs iarls af tvmma þorpi. oc ef sva er þa seg mer satt til. þa svaraði þetleifr. ecki kann ec þann mann er þv segir þar ifra.

Þa lavpa þeir saman oc beriaz oc er þeir hava lengi bariz oc mioc snarplega þa hvilaz þeir firir því at Sigvrðr mœðiz því at hann er gamall maðr. Oc enn mælti Sigvrðr. ef þv ert svn bitvrvlfs þa seg mer oc havvm við þa œfret lengi barz. þa mælti þetleifr. langv hafða ec þat sagt ef ec væra sa maðr er þv segir þar ifra oc engi veit ec deili ahanom. oc enn meirr vil ec freista occorrra vapna oc sva hvar occar sigr scal af aðrom bera aðr en við scilimc. Nv taca þeir til vapna sinna oc beriaz nv allra diarflegazt oc hvargi þeirra ma af aðrom bera sigr. Oc eigi letta þeir sinv viðrscipti fyrr en sol er ivestri. þa mælir Sigvrðr. nv scvlvm við hætta at sinni þessvm leic eigi vil ec beriaz vm nætr. heim scaltv nv fara með mer oc vera gestr minn þessa nott en a morgon at œrnom degi þa scvlvm vit her coma oc sva skiliaz at aðro kveldi at eigi scaltv oftarr mer bioða einvigi. Oc petleifr segir at sva scal vera sem hann vill at se. En her til ganga þessir lvtir er Sigvrðr mælir sva at hann var þa moðr oc fengit hevir hann eitt sar. oc nv kœmr hanom i hvg at heima liggr sigrsteinn hans.

Nv lavpa þeir a hesta sina oc riða nv til heimilis Sigvrðar. þar finna þeir eitt hvs grafit i iorð niðr en vt amot þeim gengo tvær conor annvr er kona Sigvrðar en annvr er dottir þeirra. hon dottir Sigurðar er sva styrc at fair karlmenn ero aflvgri en hon er. Nv ser hon at einn maðr fylgir feðr hennar. Nv þycciz hon vist vita at sa maðr mvn att hava vapna scipti við hann. dottir Sigvrðar ræðr til þetleifs.

Grvnar hana nv at faðir hennar mvn farit hava osigr firir þvi at hon ser mioc lifðir hans skeindar. Oc er þeir hava stigit af hestvm sinvm þa gripr hon baðom handom til þetleifs sva fast at hon fellir hann þegar til iarðar oc lystr neva sinvm a hals hanom sva hart at hon hygr at isvndr scal ganga halsbeinit. Nv er þetta hevir at borizt þa þyckir þettleifi vera at mikil scom er ein cona scal hava feldan hann til iarðar oc veitt hanom þvi lica scom oc svivirðing. oc nv tecr hann hendi sinni annarri vm armleg hennar en annarri vm hennar barka sva fast at vatn flygr vt vm bæði hennar avgo. oc sva fast kreistir hann hondina at bloð stocc vndan hveriom nagli. Nv kallar hon oc biðr hann gefa ser grið. oc segir at hon vill sættaz við hann. þetleifr ser nv at þat er engi hans fremð at drepa eina cono þo at hon have braðlega til hans gort en þat finnr hann at vist ma hann gera illan lvt hennar ef hann vill. oc lata þav nv hvart hendr af aðro. oc ganga inn oll saman. oc ero þar hvs vel bvin með goðom klæðrnaði. nv er hanom veittr goðr beini þa nott. Oc nv drecca þeir gott vin en dottir sigvrðar þionar. oc skenkir vel oc kvrteislega. frið var hon a sionvm a allavega eigi siðr en styrc.

Nv tecr bliðcaz scap dottur sigvrðar við þetleif.

Hon ser iamnan bliðlega til þetleifs oc finnr hann þat gœrla. en þa er hon fær hanom scalena. þa tecr hann alt saman oc fingr hennar oc kreistir littat. Oc hon finnr þetta gœrla. oc þa er hon skenkir hanom annat sinni þa stigr hon afot hanom. Nv fellr hvarotveggia þeirra goðr hvgr til annars oc þetta vitv þav tvav ein með ser. Nv ganga þeir at sialfri nott comandi til sœms. Sigvrðr oc þetleifr. oc hevir þetleifr goðan vmbvnað þa nott. oc sofnar hann þegar kœmr i reckivna.

Nv vill dottir Sigvrðar gera sætt.

En þa er var mið nott kœmr þar til þetleifs dottir Sigvrðar oc stigr þegar i reckio hia hanom. Oc hann vacnar við oc gefr henni rvm hia ser. lioðlega sva. her gengr dottvr Sigvrðar engi lvtr annarr til en hon vill gera orvgga sætt a millvm þeirra oc þyckiz hon gort hava braðlega til þetleifs vm kveldit oc veit hon at hanom man mislika ef sva bvit stendr oc veit hon at sa verðr at bœta er fyrri bravt. ef eigi er allmikill mvn afgerðanna. En bœta með hverio þa. þat mvnv þeir hyggia er heyra sagvna oc nær sitia oc flestv vilia aferlegra veg snva at hon mvndi sialva sec fram bioða. Nei þat for sva fiarri til þess gecc hon þangat at skemta hanom með fagrom dœmi sagom oc aðrom kvrteislegom rœðom. þeim er hon kvnni betr en flestar meyiar aðrar. oc hitt at hon vissi at minnr sottv flœr tva menn saman i reckiv en einn saman. Nv hava þav talazc við marga lvti sin a millvm oc segir nv hvart aðro þat er vita fysir oc hevir hon nv lægt með viti vandræði sin. siolf hevir hon þvi sett oc engan annan til beðit með ser nema þav tvav hava þessari oro allri sett sin amilli opt verðr oc xij. manna domr rofinn en þessi mvn eigi verða rovinn man hon oc slict alt hava i set þvi at hon var bæði vitr oc divpraðog...