Bókastaðir

Her hefr vp vm bitvrvlf oc þetleif svn hans.

Maðr einn heitir Bitvrvlfr i danmarcv a scane ricr maðr firir ser. hann bio þar sem nv er kallat tvmma þorp. kona hans heitir oda hon var dottir iarls af saxlandi. þav attv einn svn sa heitir þetleifr. Bitvrvlfr er allra kappa mestr oc berserkia þo at leiti vm alt danaveldi. Svn hans er vngr oc mikill vexti. hann er oc eigi orðinn i ætt sina vm atferð ne vm aðra kvrteisi firir þvi at meirr elscar hann steikara hvs at vera i en hann vili riða með feðr sinom eða iðrottir at nema eða hofðingiom at þiona. En firir þat hit sama ann hvarki hanom mikit faðir ne moðir oc litt rœkia þav hann oc fol oc sciptingr hyggia þav oc hverr annarra at hann se. En þo hevir hann set hesta riðna oc spiotom scotið sverðom scylt oc steini orpit oc margar aðrar iðrottir set frammi hafðar oc mætti hann firir því nvmit hava ef hann vildi gavm at geva. allir hyggia at hann geymi slics ecki. firir því at eigi er hann mioc braðgœrr i vprvna sinvm. Oc eigi berr hann kamb i havvð ser oc eigi vill hann i baðstofor fara ne lavg þo at gor se. Oc ecki vill hann rœkia sic nema liggia i ascv inni i matgerðar hvsvm oc laupa með matsveinom vti eða stafkarlvm nœcviðr.

Bitvrvlvi er til veizlv boðit.

Bitvrvlvi er eitt hvert sinni boðit til veizlo oc cono hans oc allom þeim mannom sem hann vildi meðr ser haft hafa þingat sem heitir vetlannz herað. til vlfs sota svnar. Oc þa er bitvrvlfr byz til þessarar ferðar oc hans menn þa verð petleifr varr við þessa alla ætlan. Nv gerir hann i scap ser at vist scal hann fara til veizlvnnar með feðr sinvm. Oc stendr nv vpp i steicara hvsi oc ristir af ser ascv oc strycr hendr sinar oc havvð oc gengr inn i stofo til moðor sinnar. oc mælti til hennar. Moðir segir hann. mer er sva sagt at þv scalt fara til veizlo. ia sagði hon satt er þat oc. eða hvat vill van nenna þin þa hvi spyrr þv at slicv. hann svaraði oc qvazt vilia fara til veizlvnnar með henni. Þa svaraði hon. hvat mvndir þv fara til veizlo vixlingr þinn oc ættleri. oc alla þessa xíj. manoðr lattv i steicara hvsi sva at ec sa þec eigi fyrr en nv oc aldrigi comtv til frialsra manna a allri þessari rið. Oc ecki villtv vera licr varvm frændom oc eigi cœmr þv ivara ferð at sva bvno. þa mælti petleifr. hvat scylda ec til yðar coma firir þvi at þer kvnnvn min litla avvssv hvert sinn er ec com oc oftar hataðot þer mic en þer hvggaðit. En nv meðr því at þv villt leyfa mer at fara þa er vel en ef þv villt eigi at ec fara þa fer ec eigi firir því at siðr.

Vm petleif dansca.

Gengr hann nv abravt oc vt i scala þar sem faðir hans var. Nv mælir hann til faðor sins. Ec vil fara til veizlvnnar með yðr faðir oc faet mer hest oc vapn. þa svaraði Bitvrvlfr. hvat scyldir þv fara til veizlo með dvgandi mannom þat er oss scom en eigi vegr ef þv kœmr með margvm hœverscvm ricra manna svnvm slict fol sem þv ert. firir því at þar er margir menn coma saman at veizlom. þa er annat titt vngvm drengivm oc vascvm. en steikia hœns eða ges eða briota ris eða kynda elda en þv kannt þat eina at gera. Enda ertv allolicr orðinn varom ættmannvm oc þat ætla ec sannast vera hvat sem engi segir þa ætla æc þec aldregi minn svn vera. þvi at aðra hafða ec iðn iœscv minni en þv hevir i þinni. þetleifr svaraði. Ecki er mer þat kvnnict hvers svn ec em nema þat eina er mer er sagt af oc þat heyri ec segia flesta alla menn þa er vita þyckiaz firir vtan yðr at ec em þinn svn þo at ec se eigi vel at manni orðinn. En ef þer er noccvr tortrygð a at ec sia þinn svn þa spyr þann er gœrrr man vita þar deili a en ec en þat er moðir min. litil forvitni er mer sialvvm at leita mer annars faðernis en þessa er nv hygg ec at se oc mer er sagt. eigi firir þvi aldrigi væra ec sva fatœcs þorpara svn eða litils firir ser at mec mvndi eigi betr hava rœct til þessa dags en þv. En nv veit ec þat vist ef þv hefðir eigi sva vel leitat mer moðernis sem þv hevir at annarra manna sogn oc af minnom stigom tekit en hon er. þa mvnda ec eigi sannz af niota meðr þvi at nv dregr þv noccorn grvn a er sva goðz er at vanir sem at henni er. Oc ef hon ætti noccora frændr til at ganga þa er hævir væri eða dvgr væri i. þa mvndi eigi allvm vel lica slicar sacar giptir sem þv gefr henni ef osannar ero sem ec vænti at se. en hon geldr min at. væra ec sva vel mannaðr sem nv em ec illa þa mvndv eigi þessar sakar giptir vppi vera. Nv svaraði bitvrvlfr. þegi þv fol þitt oc dragz inn i eldhvs oc lig þar i ascv. aldrigi scaltv þat heyra ne engi annarra at ec draga annan grvn til hvsfreyiv minnar en þann einn er goðr er. firir þvi at þess eins er hon af mer verð er nytt er. en þat segi ec at þv ert sciptingr einn en hvarskis occars barn. þetleifr svarar bitvrvlfi feðr sinvm.

Þa svaraði þetleifr. Nær sem faðir minn eða moðir cœmr eftir mer þa eigv þav litla fostr lavn yðr vpp at lvca firir því at litla rœct have þer a mic lagt oc litinn costnað alt til þessa dags. en þv verðr at raða vm heiman for mina leyfa ef þer syniz. en ef þv villt eigi leyfa mer at fara með þer oc þyckir yðr scom at mer þa fer ec eigi at siðr oc miclv at heldr at þv qviðir mer.

Siðan gengr hann vt igarðinn oc tecr hinn bezta hest er faðir hans atti með sœðli oc leypr abac oc riðr til eins bonda þar scamt ifra tvmma þorpi sem faðir hans bio bitvrvlfr. Nv biðr hann bondann lia ser vapn sin oc bondinn verðr við vel oc ler hanom slic sem varv en hann riðr siðan heim við sva bvit. En þetta hevir verit vm vetr miðian þa er svnð oll hava isað verit alt svðr til ivtlannz sva at ekit er með vagnvm tvn fra tvni oc hvern boe fra aðrom. Nv kœmr hann heim oc ser nv faðir hans at hann mvn fara vilia firir vtan hans leyfi oc vilia. oc nv vill hann þat ecki meina hanom at sinni. oc vill freista hverso hann vill með ser fara er hann cœmr til annarra manna oc ser nv at hanom man amæli við liggia ef hann ferr neisvlega buinn or hans garði oc allir menn hans mæla til at vel se við hann gort.

Bitvrvlfr fær þetleifi vapn.

Faðer hans tecr nv goð vapn oc fær hanom. Moðer hans fær hanom klæði. Siðan ferr hann ibaðstofo oc þvær ser oc kembir har sitt. en eptir þat klæðir hann sec oc vapnar. Oc nv mæla þat allir menn er hann sia at aldrigi sa þeir vasclegra mann en hann var. oc sagðv þat allir at eptir vanom væri at vascr væri firir því at fvllgoð varo tilbrigðin i hvaratveggiv halvu. Nv gengr hann til hestz sins oc leypr abac hanom vel oc cvrteislega siðan riðr hann með feðr sinvm oc mœðr til veizlvnnar.

Þetleifr er nv vel síð næmr.

Þa rið er þeir dveliaz at veizlvnni þa ferr þettleifr með ser vel oc allvm sinvm siðvm sva sem hann hefði oftlega þar verit er vandlift hefði verið. Oc er liðnir erv þrir dagar þa ryfz sv veizla. ferr nv oda cona bitvrvlfs heim oc allir hans menn með henni. En sialfr hann ferr til annarrar veizlv oc petleifr svn hans með hanom. Nv coma þeir til annarrar veizlo oc dveliaz þar meðan hon stendr. Oc er þeir bvaz heim þaðan þa er aleið þeirra falstr scogr oc er þeir coma inand við scogenn þa berr sva leið þeirra til at þar verða þeir fram at fara vm scoginn hvart er þyckir livft eða leitt. Nv riða þeir fram þa coma þar amot þeim. xij. sacmenn Ingram oc hans felagar.

Nv verða þeir við ofrið bitvrvlfr oc þetleifr.

Mælir nv Bitvrvlfr við þetleif svn sinn. Nv þœtti mer betr attv værir heima hia moðor þinni svn minn oc ecki mvnda ec ræðaz firir þessom xij. þo at ec væra einn saman. en vm hitt em ec ræddr at ec lata þec er þv ert vngr oc einca barn mitt. þa svaraði þetleifr. Finnr þv þat noccot at ec ræðomc þo at ec sia þessa menn. nv er hitt mitt ráð at hvartveggi occar stigi af sinvm hesti oc hvar occar snvi sinv baki til annars. en ef ec þori eigi at veria mic þa calla mic aldrigi þinn svn. Oc þat mvn þa sannazt er þv drott i orð aðr en við fœrim heiman at vist em ec þa ættlæri oc aldrigi fra goðom mannom cominn ef ec ræðvmc mioc þessa menn hversv sem at ferr. Siðan liop hann af hesti sinvm oc baðir þeir oc brigða sverðom.