Bókastaðir

Nv er ecca ivir cominn.

Nv stigr hann ahest sinn oc riðr nv fram af scoginom er þa alliost er hann com fram af scoginom. Nv ætlar þiðricr sitt rað at hann scal riða til borgarinnar drecanflis oc væntir hann ef þetta sannaz at hann hevir firir comit ecca at nv man hann fa qvanfang oc þvilican metnað sem ecca uar aðr til cominn. Siðan riðr hann til borgarennar. Nv er drotningin gengin vpp i einn tvrn borgarennar oc ma nv vel sia reið þessa mannz oc verðr nv fegin. gengr siðan oc segir dœtrom sinom. Ec sa nv goð tiðendi sagði hon. herra ecca geck heðan igærqveld en nv riðr hann til borgarennar goðom hesti. oc ma ec af þvi nv at visv vita at hann hevir fengit sigr af noccorom cappa. Nv ganga þær til gersima sinna oc bva sec einkar vel oc ganga nv vt imot hanom. En þa er þiðricr atti scamt til þeirra. þa kendo þer at eigi var herra þeirra ecca oc þetta er annarr maðr.

Vm drotning ecca.

En þa er hin gamla drotning ser þetta. þa kœmr henni i hvg hveriv gegna mvn er hon kennir vapnin en eigi manninn. oc þyckizt nv vita at eigi hevir ecca leift vapn sin firir einom manni at ser livanda. oc harmar hon þetta sva mioc at hon veit ecki til sin. Siðan ganga þær heim oc segia borgar mannom oc fara þær nv irygleics claeði sin oc casta nv tignar skrvði sino. En þa er borgar menn verða þess visir at ecca er drepinn. þa leypr hverr til sinna vapna oc vilia at visv hemna hans. En þa er þiðricr sa þetta ofrefli þa snyr hann aftr hesti sinom oc riðr nv sem mest ma hann. oc þvi nair hann firir þvi at allir borgar menn vikia nv aftr oc ero nv orðnir við drap ecca bæði reiðir oc þo ræddir.

Nv riðr þiðricr aftr a scoginn oc veit nv eigi gœrla hverso at ferr er hann er i okvnno landi oc drepit hofðingia þeirra. Oc nv veit hann þat at allir mvno ovingaz við hann meðan hann er i því riki. her finnazt þeir fasold oc hærra þiðricr af bern.

Riðr nv þiðricr af scoginom. oc þa er hann kœmr fram þa ser hann mann einn riða i moti ser sa maðr var mikill vexti oc vel vapnaðr þat er Fasold broðir ecca. Nv riðr hvarr þeirra amot aðrom oc hygr fasold at ecca broðir hans se þar firir því at hann kennir vapn hans oc kallar a hann. ertv þar broðir ecca sagði hann. þiðricr svaraði. annarr maðr er þetta en eigi þinn broðir. þa svaraði fasold. Heyr þv hinn illi hvndr oc morðingi. þv stalst abroðor minn ecca sovanda oc drapt hann. en meðr þvi at hann hefði vacat þa mvndir þv verra lvt af hafa borit i ycrom viðrsciptvm. firir þvi at hann var sva goðr drengr oc mikill reystimaðr at ecki tœkir þv einn af hanom einom. Nv svarar þiðricr. Osatt segir þv þar. eigi drap ec hann sovanda heldr veitta ec hanom navðigr at beriaz aðr en ec vilda biða hans. hann bað mic biða sin firir gvll oc silfr oc firir. ix. ivngfrvr oc þeirra moðor er hans var vnnasta. oc firir allan þann drengscap oc reysti er dvganda manni samir at hava. en firir sakir þessara hinna samo orða beið ec hans oc veitta ec hanom mitt einvigi. oc var þo sv rið ef ec hefða vitat at hann hefði verit sva styrcr oc mikill maðr firir ser sem hann var. at ec vilda eigi til hætt við hann. en at viso toc ec vapn hans af hanom davðom. oc scaltv ecki i þvi dyliaz þo at annat hyggir þv.

Vm atreið þeirra fasold oc þiðrics.

Nv brigðr fasold sino sverði oc riðr at þiðric með miclvm ofstopa oc kappi oc hœggr til hans allstyrclega i hialm hans sva at þegar fell þiðricr ovan af hesti sinom oc mioc sva vissi hann ecki til manna. sva þavt at eyrom hans af þvi hino micla hoggvi. Nv mintiz fasold a þat at hann scal engi mann sverði hogva ne vapnom ræna þann er fallinn er firir hans eino hogvi. oc riðr hann nv ibrot oc vændir aftr til borgarinnar. En nv er þiðricr fær vit sitt. þa stendr hann vpp sem hvatlegazt oc leypr a hest sinn oc vill at viso hefna sin. oc riðr nv eftir hanom oc kallaði a hann oc ser nv hvar hann ferr. Ef þv ert sva goðr drengr sem sagt er oc ravstr. þa bið eins mannz oc rið nv eigi lengr vndan. en ef þv villt eigi biða þa ver þv firir þat hvers mannz niðingr. oc villtv eigi hefna broðor þins. Nv er fasold heyrir þetta. þa snyr hann aftr hesti sinom oc vill at viso beriaz við hann heldr en þola amæli af hanom.

Nv gefr fasold vp vapn sin firir þiðric.

En þa er þeir finnaz þa stigr hvarr af sinom hesti oc gengr aðrom igegn at beriaz. Siðan eigo þeir vapna scipti sin a milli harðlect oc ravstlect oc veitir hvarr aðrom stor hogg oc morg. Nv hevir þiðricr lotið þriv sar oc eigi mikil. en fasold hevir lotit. v. sar oc oll stor oc mœðiz hann mioc af sarom oc af bloðras oc ser at hans lvtr man nv lægri verða aðr en þeir skili oc þreyta þeir lengr.

Nv er sem mælt er at hveriom er lifit sarast at lata oc þo at fasold se mikill reystimaðr oc œrit goðr drengr. þa byðr hann nv vpp at geva vapn sin oc geraz þiðrics þionastv maðr. þiðricr tecr fasold ser til felaga.

Þiðricr svaraði. þv ert goðr drengr oc cvrteiss riddari. grið scaltv fa af mer en eigi vil ec þiggia þina þionasto firir þvi at ec drap broðor þinn oc ma ec varla trva þer meðan þat er obœtt. en ef þv villt þa bot þeckiaz þa skvlum við nv leggia hendr occrar saman oc scal ec veita þer sva micla virðing at ec scal vinna þer felagscapar eið. en þv mer at hvarr occar scal dvga aðrom i navðsyniar allar sva sem bornir brœðr værim við. oc scal kallaz hvarr occar annars iamningi. þetta boð þeckiz fasold vel oc þaccar hanom oc vinnr nv hvarr aðrom eið. Stiga þeir nv a hesta sina oc riða mioc akaflega.

Nv vill hærra þiðricr heim vænda til bærnar.

Fra því er nv at segia at þiðricr vil nv heim fara aftr til bernar oc þyckiz nv hava sott erendi sit oc veit nv ef hann kœmr heim at hann mvn verða eigi ofrægri en aðr var hann. Riða þeir nv til þess er qvelda tecr oc como þar sem heitir aldinsæla oc varo þar vm þa nott. En vm morgoninn riða þeir ibrot oc fara vín scog þann er heitir rimslo. þar com imoti þeim dyr eitt er heitir elevans allra dyra er þat mest oc olmast. þa mælti þiðricr við fasold. Viltv goðr drengr veita mer lið ef ec vil riða at dyri þesso oc ef við fengim ivir þat stigit þa mvndi kallat vera mikit þrecvirki. þa svaraði fasold. J ocro viðscipti þa fecc ec sva stor sar at firir þær sakir tynda ec mino bloði sva at nu hevi ec litinn styrc at veita þer lið nv at sinni. Oc væntir mic þess ef þv riðr imoti þesso dyri at þv scalt þat segia ef þv kœmr aftr heldr en eigi at þv comt aldrigi i meiri mannravn.

Vm dyr þat hit micla er þiðricr drap. Nv svarar þiðricr. ef þv matt eigi veita mer lið þa veiti sa mer sitt fylgi er ec trvi a. en æ verð ec til at riða hvart sem ferr vel eða illa. Nv riðr hann at dyrino oc þa er hann a scamt til dyrsens þa stigr hann af hesti sinom oc bindr við eitt olive tre oc gengr siðan i mot dyrino oc hœggr þegar til dyrsens oc beit ecki a. En dyrit lavst hann með sinom fyrrvm fotom sva at þegar fell hann. En þa er fasold sa at hann var sva staddr þa riðr hann nv til oc vill veita hanom slict lið sem hann er tilfœrrr oc leypr af hesti sinom oc kœmr til þar sem dyrit var oc fær hann eigi þann hogstað a dyrino er dvga mvni. Nv mælir fasold við þiðric en hann la vndir dyrinv. ef þv matt hava þinar hendr lavsar oc nær þv þinv sverði. þa scaltv leggia neðan i qvið dyrino nær naflanom oc væntir mic at þa mvni bita. En dyret þrœngði hanom sva fast at varla feck hann rœrðan sec.

Vm falka hest herra þiðriks.

Falka hinn goði hestr þiðrics nemr nv at sia hverso herra hans var navðvlega staddr. Nv slitr hann isvndr tavmana er hann var bvndinn með oc leypr til dyrsens oc fœrir sva baða firri fœtr sina a lendar dyrino at dyrit veictiz allt við oc fell nalega mioc sva til iarðar. Nv leggr þiðricr til dyrsens neðan iqviðinn sva at hioltin toco við. Nv leypr þiðricr vndan dyrino oc hevir hann nv baðar hendr bloðgar. en dyrit fellr nv davtt niðr.

En aðr hafði fasold veitt dyrino morg hogg en þat stoðaði ecki at sinni því at ecki beit en þo vildi hann giarna dvga hanom ef hann mætti firir sacar sins drengscapar. Nv stiga þeir a hesta sina oc riða veg sinn.

Vm drekann er þiðricr drap.

Nv er þeir coma af scogenvm þa sia þeir mikil tiðendi oc vndarleg. þeir sia einn mikinn flvgdreka. hann var bæði langr oc digr. hann hevir fotleggi digra oc klœr bæði hvassar oc langar. hafvð hans var mikit oc ogorlect. hann flygr nalega með iarðo sialfri oc hvervitna sem klœr hans taca iorðina þa var sem með hino hvassasta iarni væri hogvit. J mvnni ser hevir hann einn mann oc hevir solgit fotvnvm oc allt vpp vndir hendr. En or mvnninom vt stoð havvðit oc herðarnar hendrnar varo i neðra keptinom oc enn livir maðrinn. Oc nv er hann ser hvar þessir menn tveir riða þa callar hann a þa. Goðir drengir segir hann riðit hingat oc dvgið mer. þessi hinn micli anscoti toc mic sovandi af minom scildi. En ef ec væra vacandi oc viðr hvinn þa myndi mic alz ecki sacat hava. Nv er þeir felagar heyra þetta þiðricr oc fasold. þa lavpa þeir af hestom sinom oc brigða sverðom oc hogva þeir baðir senn til drecans oc beit noccot sverð þiðrics en fasold allz ecci. Nv þo at þessi dreki væri mikill oc styrkr þa var hanom þo ofrefli i at bera manninn með vapnom oc komc hann eigi a loft at flivga. oc eigi sic at veria sva sem hann væri lavss. her vega þeir at drekanvm þiðricr oc fasold.

Þa mælir sa maðr er imvnni drekans var til fasold. Ec se at þitt sverð bitr ecki ahanom sva er hann harðgor. tac her sverð i kiefta drekanom þat er meiri van er at biti flest er vndir þess eggiar kœmr ef drengr heldr a. Nv leypr fasold til af mikilli reysti oc þrifr i kefta drekanom oc fær sverðit oc þegar vmleið hœggr hann til drekans. þetta sverð bitr eigi verr en hinn hvassasti harknifr skegg. Nv mælir enn hinn sami maðr við fasold. hogg varlega minir fœtr ero harðla langt comnir niðr i hals drecans oc scaltv varaz þat at eigi vil ec liota sar af sialfs mins sverði ef þv fær til gætt þvi at þat er sarbeitt harðla. Oc enn mælir hann við þa baða. hogvið nv sem fastast goðir drengir þvi at nv þrœngvir mer sva fast þessi hinn illi dreki með sinom keftom at bloð leypr or mvnni mer oc veit ec nv eigi hverso yðor viðr skipti mvno fara. Nv hoggva þeir stort þar til er drekinn er davðr. oc er nv maðrenn lavss or mvnni drecanvm.