Bókastaðir

Her freistar viðga sin við þessa. xij. kappa.

Nv fara þeir þrir amoti hanom einom. þa mælti viðga. vel comnir goðir menn sagði hann. þeir svaraðo aldrigi skaltv vel cominn her skall tv lata vapn þin oc klæði oc hest oc þar eptir scalltv leiva þina hina hœgri hond oc þinn hœgra fot. oc þo scalltv oss þat vel þacka ef þv kœmz livino vndan. Nv mælir viðga. Oiamnleg er þessi sætt er þer bioðit mer vtlendom manni oc saklavsom. kallið at her comi hofðingi yðarr oc vil ec heyra hans dom. en eigi ma ec lata hest minn ne vapn firir yðr at svabvno. Nv fara þeir aptr oc segia Gramaleif sva bvit. Gramaleif heyrir nv þetta oc stendr vp þegar oc vapnar sec oc allir hans felagar. xij. saman oc riða ivir steinbogann. þa mælti viðga til þeirra oc bað þa vel comna. þa svaraði Gramaleif. ecki mvntv vel cominn firir þvi at aðr er allo skipt fe þino. með varom felagom oc þo skaltv lata hond oc fot aðr en ver skilimc. Skiold þinn vil ec hafa siðan taki hverr þat er lavt. þa mælti viðga ef ec læt minn skiold þa er þat minn skaði. en ef ec kœm heim i danmorc þa mvn Velent faðir minn segia at þiðricr toc af mer navðgom skioldinn en þat veit gvð at hann sa ec enn aldregi. oc meðan ec hefi eigi set hann þa ma ec vist eigi minn skiold lata. Nv mælir stvdfvs til viðga. Gef vp sverð þitt skiott þat scal ec hafa aðr en ec fara heim ef þat er nockve nytt. þa svaraði Viðga. ecki vitv þer til hvart sverð mitt er gott eða illt oc eigi vilda ec at ivarom fyndi vyrði freistat oc mætta ec sialfr raða. en ef þv tecr sverð mitt af mer með hverio scal ec þa veria mic er ec finn þiðric. Nv ef ec fer heim heðan þa segir velent faðir minn at þat sverð toc þiðricr af mer navðgom. firir vtan minn vilia. nv vil ec vist eigi þess missa firir engan mvn. þa mælir annarr at aðrom hverr til sins lvtar eptir því sem þeir þottoz hafa aðr scipt sin amilli. En viðga biðr þa sic lata fara i frelsi leið sina. en eigi vill hann lata einn penning firir þeim nema þeir greiði sitt firir. Nv mælir stvdfvs. Vist ero ver litlir firir oss er ver standom her. xij. firir einom manni oc mælir hann nær iamnom orðom við oss. brigðit sverðom. yðrom oc skal hann nv lata vapn sin oc þar a ovan skal hann leggia lifit. her sigraz Viðga a þessvm xij. berserkivm.

Siðan dro stvdfvs sverð sitt or sliðrom skiott oc hermilega oc hio til viðga i hialm hans en sa hialmr var sva harðr sem hit harðasta stal oc siðr beit en hinn harðasta stein. Viðga bra hino goða sverði mimvng skyndilega með mikilli reiði oc fylgði œrin hvgpryði oc hio til stvdfvs sva hit fyrsta slag a hina vinstri oxl sva at allt beit i svndr briosteð oc herðarnar. með brynionni til hinnar hœgri siðo sva at ser fell hvarr lvtr til fuss. iarðar. Nv varð mikill otti ihans mannom af þesso hogvi. vildv nv giarna margir vera heima. oc brigða þo allir sverðom sinom oc sœkia þeir nv at hanom oc eggiar nv hverr annan til fram gango. Nv hœggr Gramaleif til viða ahialminn en hialmr hans var sva harðr at ecki beit a. Nv hœggr viða til Gramaleif oc klyfr havuð hans oc bvc sva at i belti nam staðar oc fell hann davðr a iorð.

Hildibrandr mælir.

Nv mælir hildibrandr við sina felaga ec se at nv ero þeir saman comnir. Riðom oc siam hverso þeir skiptaz við. Nv meðr því at viða fær sigr af þessom mannom oc viliom ver eigi dvga hanom þa man hann segia at ver havvm svikit hann oc sva er. en þat er varr bani ef hann finnr oss. oc hevi ec þa osœrt eið minn er ec sor viða ifelagscap. Nv mælir heimir þat er mitt rað at ver riðom oc dvgom hanom ef oss væntir at hann havi betr en ef hann firir læzc þa riðom vndan sem harðast oc þolom eigi vandræði firir okvnnigs mannz sakir oc er oss þat vandalavsast oc amælis. Jlla er þa við hann skilz sagði hildibrandr. Meðr því sagði hornbogi iarl at ver hetom hanom trvnaði oc felagscap þa er mannlect at dvga hanom. Sva scal vera segir hildibrandr sem betr er oc mannlegra. Nv riða þeir fram at steinboganom. Viða hevir haft mikit starf meðan hann hevir veitt ovinom sinom morg stor hogg sva at af þeim. xij. varo eigi fleiri eptir en fim einir. En sigstaf oc þeir. v. felagar comoz aflotta vndan.

Viða hevir nv sigraz.

Þa hittaz þeir viða oc hans felagar oc fagnar hverr þeirra aðrom bliðrlega.

Nv riða þeir felagar inn i kastalann oc taka þar vin oc vistir oc allt þat er þeir þvrfo igvlli oc igersimvm oc ero þar þa nott oc foro at sova. Nv hvgsar hildibrandr mart vm viðga hverso frœcn hann er oc nv þyckiz hann vist vita at ivncherra þiðricr man coma við cavpa sinn. felagi hans oc fostri oc mart ihvgar hann vm vapn hans hverso goð þav ero. En þa er var mið nott þa stoð hildibrandr vp oc dro sverð sitt or sliðrom. Siðan toc hann sverð viðga mimvng oc dro or sinni vm giorð oc let sitt sverð istaðinn en mimvng lætr hann isina vmgerð oc hafði aðr skipt hialtom oc omani milli sverðanna latið sin hiolt oc oman aminmvng en mimvngs hiolt oc oman a sitt sverð oc lagði hia ser. legz niðr siðan oc sœfr til dags. Nv er dagr oc standa þeir vpp oc bva ferð sina. þa spvrði viðga hildibrand hvat skvlum við gera við kastala þenna er við havvm vnninn oc ver farom ibrot. þa svaraði hildibrandr þat sem ocr syniz baðom. hildibrandr segir viðga namn sitt.

Ec vil vist ecki leynaz firir þer lengr oc segia vil ec þer satt til hvat manna ec em. eða hvat ec heiti. Namn mitt er hildibrandr ec em maðr þiðrics af bern. oc allir ero ver hans felagar. en þo at ec sagða eigi rett nomn var þa vil ec þo halda allan felagscap viðr þec þann er við havvm svarit ockar amillom. Nv er þat mitt rað at ver latim standa kastala þenna oc siti her eptir til gæzlo kastalans þessir. ij. ocrer felagar. en ec fylgi þer til bernar afvnd þiðrics. oc meðr þvi at þit skilizt goðir vinir oc felagar þa have þit baðir þenna kastala. oc mvn hann þer þat vel lavna. En ef sva verðr at þit skiliz osattir þa scalltv einn hafa þenna kastala sem aðr oc er þessi kastali mikils fear verðr.

Viðga vill niðr lata briota kastalann.

Þa svaraði viðga. a þessare brv hevir legit tollr oc mikil anavð oc ofriðr bæði innlenzkom oc vtlenzkom mannom. En þetta er mikill þioðvegr margs manz þo at margir menn havi nv vm riðir eigi þorat her fram at fara en þvi hevir valdit þessi kastali oc þeir illo menn er her bygðo i. Nv ef ec ræð þa scal her hverr maðr fara i frælsi vm þenna steinboga. vtlenzcr oc innlenzcr. vngr oc gamall vesæll oc sæll. þa svaraði hornbogi iarl. þat er rettazt at sa hinn sami er þenna kastala vann með sino sverði at hann raði hvart hann scal standa eða vill hann hanom firir koma. Siðan toc viðga oc lagði eld i hit neðsta hvs castalans en aðr hafðu þeir allt fe a brot tekit.

Nv skiliaz þeir eigi þaðan fyrr en sa kastali var allr brendr oc brotinn. Siðan riða þeir leið sina oc varo katir oc hafðo vel arnat sem var.

Til þess riða þeir er coma at a þeirri er heitir visar á. þar var abrv ein millom tveggia hamra. þar til hafði comit aðr sigstaf oc hans felagar oc hafðo brotið af brvna aðr en hinir cœmi tilfarandi oc vildo eigi þa lata ivir coma firir því at þeim þotti engarra happa von at viðga ef þeir fynniz ne hans felagom. firir því at þeir þottvz eigi þat lvt skipti hafa fengit af vapnom hans er þeim mætti hvgr við lægia. oc eigi vilia þeir til beiðaz optarr.

Viðga vinnr nv enn reystiverc sem fyrr.

Nv ser viðga þetta at af er brven þa lystr hann hest sinn með sporom skemming oc riðr akaflega at anni. Nv leypir hann af bergino því er brven hafði a legit oc sva ivir ana. a hitt bergit sem kolvi scyti oc enn idag ma sia staðinn i bergino skvanna oc naglanna bæði þar sem hann liop af oc sva þar sem hann com niðr. hildibrandr oc heimir oc hornbogi iarl riða eptir hanom. Nv er hildibrannz hestr liop af bergino þa fleygir hann a ana oc com svndi til lannz. Oc hornbogi iarl for samo for. oc com hann þo fyrri a land en hildibrandr. heimir hafði þann hest er het rispa hann var broðir skemmings heimir leypir a millim þeirra tveggia hamra sem skemmingr liop.

Vm viðga.

Jamskiott sem viðga kœmr ivir ana þa ser hann hvar sigstaf oc þeir fim felagar standa oc riðr þegar akaflega en þeir i moti hanom oc beriaz þeir akaflega viðga veitir þeim morg hogg oc stor. en heimir sitr a hesti sinom oc vill ecki dvga hanom. En þa er jarlinn hornbogi com a land þa riðr hann at diarflega oc hvgmannlega oc þa er hann com fram at veitti hann viðga gott lið. oc skiliaz þeir sva við þa at þeir fim felagar ero allir davðir oc enn finnr viðga eigi at hann hafði eigi sitt sverð mimvng.

Nv riða þeir allir saman svðr til bernar.

Riða þeir nv leið sina oc como at qveldi þar er her heitir þat bv atti þettmarr konongr faðir þiðrics þar er cona hildibranz firir þar ero þeir vm þa nott. en amorni riða þaðan oc como þann dag eigi sið til bernar. Nv er sagt þiðriki er hann sitr ivir borðom at hildibrandr er cominn oc hornbogi iarl oc heimir. Siðan stoð hann vpp oc geck vt i moti þeim oc fagnar þeim vel oc spyrr þa tiðenda oc enn mælir hann ecki orð við viðga þvi at hann veit eigi hvat manna hann er.

Viðga finnr þiðric heima i bern.

Viðga dregr af glova af hendi ser silfrlagðan oc selr i hond þiðric. En þiðricr spyrr hvat þetta vissi. Nv svarar viðga her með byð ec þer hit fyrsta einvigi. þv ert minn iamnaldre. oc langt spvrða ec til yðar oc mikit starf oc vandræði hevi ec haft siðan ec for heiman firir því at ec vilda reyna hvart þv ert sva mikil kempa sem nv er sagt land af landi. Nv vil ec hava erendi mitt ef þv vill eigi þess synia. Oc em ec nv heldr albvinn at beriaz viðr þec at þa er ec for heiman hinn fyrsta dag at þa mvndi mic ecki til hafa dvalt þegar i andverðo at þa var ec albvinn at ganga til einvigis viðr þec. þa svaraði þiðricr. þann frið scal ec setia i landi faðor mins oc sialfs mins at eigi scal þora hver bickia eða greybaka at bioða mer einvigi. þa svaraði hildibrandr. hættv herra oc mæl eigi sva. þv veizt ogœrla við hvern þv mælir. Oc eigi veit ec enn vist vm þat er þit skilit yccat viðr skipti hvart heldr att þv eða hann lytr sigr eða osigr er þit skiliz. en mer þyckir meiri von at þv liotir þann lvtinn er osigr heitir. ef þv nytr enskis at nema þin ein. þa mælti Reinaldr maðr þiðrics. þat er vist mikil scom herra ef hverr þræll scal þora at bioða þer til einvigis i sialfs þins landi.

En þa er hildibrandr heyrði þetta þa mælti hann. eigi scalltv i annat sinn skemma minn faro navt meðr þvilikom illyrðom. oc lystr hann nefa sinom við eyra hanom sva at þegar fell hann i svima. Nv mælir þiðricr við hildibrand ec se at þv legr mikit kapp a þenna mann at dvga hanom en nv scalltv sia hverso mikit hann scal þin niota. þenna hinn sama dag scal hann vppi hanga firir bern. þa svaraði hildibrandr. ef hann kœmr a þitt vald þa er þit havit reynt yckarn ravstleic eða harðhygi. þa verðr hann at lita yðrom domi þo at harðr se. en þar til væntir hann hins vildra af. hann er enn obvndinn oc sva varir mic at vera man daglangt ef þit skvlvt tveir við eigaz oc mvnntv þat reyna.