Bókastaðir

Velent kœmr nv akonongs fvnd. oc fœrir hanom sigrsteininn. hann fagnar hanom vel. Nv segir velent konónge allan atbvrð a sinni ferð oc þat at hann hafði drepit drotsetann. þa mælti konongrenn. haf þar firir micla o þocc. þv hefir drepit minn hinn bazta oc hinn kærasta þionasto mann. oc værð a bravto sem skiotast mattv oc kom aldregi i avgsyn mer siðan. oc ef þv ferr nv eigi abrot. þa læt ec þec vp festa oc scal tv deyia sem hinn versti þiofr.

Velent fær nv konongs reiði.

Velent ferr nv ifra konongi oc mælir þetta slikar sakir mattv nv konongr gefa mer firir þvi at þv villt at ockar kavpmali slitni. en eigi man allom vel at þvi getaz þo at mer kvnni eccki mislika vm þetta mal. Gengr nv velent fra konunge með osœmð. Oc nv þenna hinn sama dag mœtaz þeir niðvngr konongr oc vikingarnir oc beriaz oc fær niðvngr konongr sigr. oc reinsar landit oc friðar oc ferr heim með miclom veg. oc þyckiz nv hafa vel arnat sem var. oc liðr sva vm riðar sakir. at engi maðr veit hvar velent var kominn. en niðvngr konongr er heima i sino riki.

Velent ætlar til svika við niðvng konong.

Velent likar nv allilla fengit nv konongs reiði oc sialfr er hann friðlavss hyggr nv til hemda ferr nv eitt sinni til konongs garðz alavnvngo oc torkenniz. oc vændir til steikara hvss oc kallaz einn steikari oc setz hann við oc steikir mat oc syðr með aðrom steikarom. Nv coma sendingar firir konong oc ivngfrv. þa tecr hon ein knif oc stangar með eitt stycki er liggr a diski firir henni. En sv var nattvra at knifinom. at þegar er nocqvat var oreint imatnom þa song i knifs heptino. Nv fiðr ivngfrv at svic ero gor i matinn oc segir nv feðr sinom. hann verðr nv reiðr oc lætr leita eptir manninom. Oc nv finnz velent oc er nv leiddr firir konong. en konongr mælir sva. eigi skaltv velent lif þitt lata firir hagleics þins sakir þo at þv hafir illa gort oc er hann nv settr firir konong.

Nv lætr niðvngr konongr meiða velent ifotom.

Konongr lætr skera isvndr sinvrnar ibaðom fotom hans þǫr er framan liggia a beinom ikalfabotom hans oc þær er iristom framan lago oc sva firir ofan hælbeinit hasinarnar. Oc sva lengi sem velent lifði siðan. þa varo hanom baðir fœtr onytir til gango. Velent liggr nv ikonongs garði illa haldinn. Nv mælir hann til konongs eitt sinni. herra sagði hann. vel skal ec þat virða firir þer er þv lezt svndr skera sinor ibaðom fotom minom firir þvi at ec hafða yrit til gort. oc nv ma ec aldregi við þec skiliaz meðan mitt lif er oc eigi vil ec þo at ec mætta. þa mælti konongr. vist skal ec þat vel lavna þer oc ivir bœta viðr þec oc vil ec gefa þer gvll oc silfr svamikit sem þv beiðiz. konongr lætr gera eina smiðio oc þangat er velent flvttr. Nv sitr velent oc smiðar konongi hvern dag af gvlli oc af silfri oc af hveriom lvt aðrom er smiða ma. Nv likar konongenom vel þetta rað at velent ma nv eigi bravt komaz oc þyckiz hann nv vel vm hafa raðit.

Niðvngr konongr a fiogor born. þria svno oc eina dottor.

Pat er einn dag at synir niðvngs konongs tveir hinir yngsto gengo til smiðio velent með boga sina oc biðia hann smiða ser scot. En velent segir at hann a eigi tom at. oc þo segir velent at þit set born konongs þa vil ec engan lvt yer smiða firir vilia faðor yckars oc boð oc þat sem hann sendi mer orð til idag. En ef þit vilit at ec smiði yer noccorn lvt. þa skvlo þit veita mer mina bœn fyrri en sv er allitil. þeir spyria hver sv væri. Velent mælir at þeir skvlo ganga ofgir til smiðionnar þegar snior væri nyfallinn. En sveinarnir hirða aldregi hvart þeir ganga ofgir eða rettir. en þetta hefir vm vetrinn veret. Oc þa samo nott eptir fell snior oc vm morgeninn eptir coma konongs synir til smiðio firir sol oc hava sva farit sem velent bavð þeim. oc biðia nv velent smiða.

Velent drepr. ii. konongs syni.

Velent lætr oc sic þa ecki til dvelia. Nv lætr velent aptr hvrðina sem fastazt en siðan drepr hann sveininn hvarntveggia oc skytr vndir smiðbelgi sina igrof eina divpa. þenna dag ero horfnir konongs synir. oc veit engi hvert þeir hafa gengnir verit. konongr hyggr at þeir mvno farit hafa i skog at veiða fvgla oc dyr. eða ifiaro at fiska fangi. oc þa er til borða scal ganga þa er þeirra leitat oc finnaz þeir eigi. Nv er comit til velentz oc spvrt ef þeir hefði þar komit velent sagði at þeir como þar oc ibrot gengo þeir heðan oc sia kvaz hann þa aleiðinni er þeir gengo heim til konongs hallar. En boga sina hafðo þeir her oc scot oc liklegazt þycki mer at þeir hafi iscog farit segir hann. Nv fara þeir heim oc sia þeir at fot spor sveinanna horfa heimleiðis oc hevir engi maðr grvn a velent vm þetta mal. konongr lætr leita svna sinna.

Konongr lætr leita svna sinna marga daga oc finnaz þeir aldregi. Nv leiðiz allom at leita þeirra lengr oc þyckir konongi þat liclegast at þeir mvno fara iscog oc mvno dyr grandat þeim hafa eða sior hafi grandat þeim ef þeir hafa ifioro gengit oc er margs vm þat gezt oc aldregi þess er var. En velent hafði hvgsat þa sviviröing oc scom er hanom var gor firir því at eigi scorti grimleikinn með hanom enda varo allopr tilbrigðin. Oc þottiz hann nv hafa hemt sin nocqvat nær sem meirr verðr eða eigi.

Velent smiðar or beinvm konongs svna.

Nv tecr velent sveinana oc skefr allt holdit af beinonvm oc siðan tecr hann þeirra havsa oc byr gvlli oc silfri oc gerir af tvav mikil borðker. oc af herðarbloðom gerer hann oleysla oc af miaðmar beinom þeirra oc byr gvlli oc silfri. Af svmom beinom þeirra gerir hann knifa hefti. en af svmvm blaspipor. af svmom lycla. en af svmom kertistikvr er standa scvlo a konongs borði. Oc af hverio þeirra beini gerir hann nocqvat til borðbvnaðar oc þetta væri storar gersimar ef eigi væri með sva storom svikom oc flærðom sem var. Oc þa ero þessar gersimar vppi er konongr hefir flesta rika menn i boði sino.

Konongs dottir hevir brotið gvllring sinn.

Sva bar at eitt sinn at konongs dottir oc hennar fylgis mær með henni varo gengnar vt igrasgarð sinn. at jvngfrv bravt svndr sinn hinn bezta gvllring sva at engo var nytr. Oc þetta þorir hon eigi at segia sinom feðr eða mœðr. oc nv spyrr hon meyna hvat til raðs væri er sva illa hefir til tekiz. þa svaraði mærin. velent mvn bœta þetta litla rið. Oc þetta þyckir þeim baðom rað. Nv gengr mærin til smiðio velentz oc segir at hennar ivngfrv sendir hana þangat með sinn ring at hann scal bœta. Velent svarar oc segir at ecki þorir hann at smiða fyrir vtan konongsens boð enskiskonar smið. Mærin segir sva eigi mvn konongenom illa þyckia þo at þv smiðir þat sem ivngfrv biðr oc vel mattv gera þenna lvt firir hennar sakir. hon vill eigi syna þenna ring sinom feðr ne mœðr fyrr en bœttr er. oc hevir þv þa micla þocc firir en konongrenn man gialda þer vingan imoti þegar hann veit. Velent svaraði. Ecki man ec hafa þina varzlo þar til. en ef hon kœmr siolf hingat þa geri ec sem mer syniz. Mærin gengr heim oc segir konongs dottvr at velent vill eigi smiða fyrr en hon kœmr siolf til hans. en hon segir at eigi skal þat firir standa. ef hanom er þa betra at smiða en aðr. oc allitils goðs væntir hann af mer ef hann gerir þetta eigi.

Jvncfrv vill lata velent bœta gvllring sinn.

Konongs dottir gengr ibrot oc baðar þær oc hitta velent. Nv kœnir konongs dottir ismiðiona oc biðr velent bœta ringinn en hann segir at fyrr vill hann annat smiða. lætr velent aptr hvrðina sem fastazt oc legz hia konongs dottor. Oc er þat er syst bœtir hann ringinn aðr en þav skiliz oc er þa miklo betr en aðr en brotinn væri oc þesso leyna þav bæði vm rið at sva have at boret.

Ægill broðir Velenz kœmr til hirðar Niðvngs konongs.

J þenna tima kœmr hinn vngi egill til hirðar niðvngs konongs broðir velentz. firir því at velent hafði hanom orð sent. egill er allra manna friðaztr. Oc einn lvt hevir hann firir alla menn fram hann skytr betr af handboga en engi maðr annarr. konongr tecr vel við hanom oc er egill þar langar riðir. konongr vill reyna hvart egill skytr sva vel sem sagt er eða eigi. hann lætr taka svn egils þrevetran. oc lætr leggia eitt epli ahavvð hanom oc bað egil skiota sva at eigi fœri firir ovan havvðit ne vinstra veg ne hœgra veg. eplit eitt skyldi hann hœva en ecki var hanom firir boðit at skiota sveininn firir því at þat þottiz hann vita at þat mvndi hann firir engan mun gera ef hann mætti sialfr raða. oc einni aro skildi hann skiota en eigi fleirom. her segir hversv egil skytr.

Egill tecr þriar orvar oc strycr fiðrit a oc legr a streng oc skytr i mitt eplið. hafði oren brot með ser halft eplit oc kom alt i senn a iorð. þetta frægðar skot hever lengi vppi verit oc mikit finnz konongenom vm hann oc allra manna er hann frægiaztr oc þenna kalla menn olrvnar egil. Niðvngr konongr spyrr egil hvi hann toc þriar orfar með því at ein var til skilð at skiota með. Egill svaraði. herra sagði hann. eigi vil ec livga at yðr. ef ec hefða lostið sveininn með einni orenni þa hafða ec yðr þessar tvær ætlat. En konongrenn virði þat vel firir hanom. oc þotti allom hann diarflega mæla.