Bókastaðir

Atila konongr finnr greifa Rodolf.

Finnazt þæir nu Atila konongr ok græivi roðolfr ok Osið ok fagna huarir aðrum væl. Fær nu Atila konongr hæim isit riki mæð mikilli sœmd.

Gerer nv dyrlæga væizlu. mæð allum enom baztu fongum. er ivaro landeno. ok fær nu Ærka dottor Osanctrix konongs. En Roðolfe giftir hann bærtv ena kurtæisu hænnar systur. ok mikit riki. gæfr hann hanom ok huær matðr lovar hans færð ok list ok slœgð er spyr til. Nu er Erka drottning allz hunalandz. En Margræivi Roðolfr. hævir enn mæsta mætnað af Atila konunge sem vært er. Hæðan ifra er langa æve mikill ofriðr. milli hunalandz manna ok villcina manna ok storar orostor. sem hæyra ma aðr en þæssare sagu luki. Ok þæssor varo oll uphof at allum þæira vanndræðom. er nv ero sogð. En saga þæssor vikr nu ifra viðratto þæira Atila konongs ok Osanctrix konongs ok Rœðer nv vm aðra mænn uni rið. en hær kœmr þo fram aðr en lvki. þæssare sagu. mæð allu.

Her segir vm vaða risa faðvr velent.

Vaðe risi er asiolande svnr villcinus konongs ok siokononar sem fyr var fra sagt. at bvum þæim sem faðer hans gaf hanom. Ok ekki er þæss getet at hann have baratto matðr veret nema vnat viðr þat er hans faðer gaf hanom. þægar firir andværðu. Vaðe risi atte son ok hæitir velent. þa er hann. ix. vættra gamall. er vaðe vill at hann neme iþrott nokkora. Spurt hævir hann til æins smiðs. ihunalande sa hæitir mímir. ok er hann allra manna hagaztr. Ok þingat fær Vaðe risi. mæð son sin velænt ok fæk ihond mími at hann skal kænna hanum iarnsmið. Siðan færr Vaðe risi hæim i sioland. til bua sinna. Í þænn tið var mæð mimi Sigurðr suæinn ok gerer margt illt hans smitðiusvæinum. barðe þa ok bæysti.

Þa spurði Vaðe risi at hans son velænt var illa læikinn. firir Sigurði ok gerer æptir hanom ok kœmr hann hæim isioland. Ok nu hævir velænt veret ihunalande þria vætr. ok er hann nu. xii. vætra gamall. Hann dvælst hæima. xii. manaða ok þockazt huærium manne væl. ok allra manna er hann hagaztr.

Vaðe risi spyr or siolande huar bua tvæir dværgar iæinu bærge er hæitir kallava. þæsser dværgar kvnnu bætr smiða af iarne. en engi aðrer huarke dværgar ne mænzkir mænn. Væl kvnnu þæir at gæra allzkonar iarn sværð ok brynniur ok hialma. af gulli ok af silfri. kunnu þæir at gæra allzkonar gærsimar ok af huærium lut er smiða ma. þa kunnu þæir at gæra huat sem þæir vilia gortt haua.

Nv tecr vaði risi svn sinn velent oc lætr enn fara til smiðar.

Nv tækr vaðe risi son sinn velænt ok færr hæiman ok kœmr til ggrœnasundz. ok þa er þar ekki skip. ivir at flytiazt. sundit. ok bæið hann þar vm rið. Ok nu tækr hann svæininn ok sætr a oxl ser ok væðr ivir svndit. en þat var niv alna Fra Vada risa.

Vadi risi spyr nu vr Hunalandi huar bua dvergar ij j einu bergi er heitir Ballofa. þessir dvergar kunnu betur ath smida vr jarni enn enger adrir hverki dvergar nie menn. Vel kunnu þeir ath giora bædi jarn og sverd og hialma og af gulli og silfri kunnu þeir smida allskyns gersimar, og ur hvorium hlut er smijda skal, kunna þeir giora hvad er þeir vilia. Nu tekur Vadi sinn son Welent og fer þar til er hann kemur til þessa sunds er Grønasund hiet og fær sier þar ecki skip yfuer sunndit og beid leingi og wmm sider leggur hann son sinn a øxl sier og vedur yfuer sunndit. enn þad er diupt ok ecki er af þæira færð at sægia. aðr en þæir kœme til bærgsens. vaðe risi hittir þæssa dværga ok mællte viðr þa ok sægir at þar hævir hann son sinn velænt. ok vill at þæir take þann svæin til sin. æina tolf manaða ok kenne hanum allzkonar smið. en hann vill gæva þæim sva mikit gull sem þæir værða asatter. Nu sægia þæir dværgarner at þæir munu taka viðr þæssom svæini ok kænna hanom allzkonar haglæik. æf vaðe risi vill gæva þæim mork gullz. ok þat vill hann ok fær þægar ihændr þæim. ok nu læggia þæir stæfnudag a. xii. manaða fræste i huærn tima er hann skal koma æptir svæininum. ok þætta kaup er nu gortt mæð fullnaðe.

Vaði risi kœmr eptir syni sinvm.

Vaðe risi fær nu hæim isioland. en velænt er æptir ok næmr smið. ok sva er hann næmr at huætvitna smiðar hann er þæir gæra firir hanom. ok sva val þionar hann dværgonum at þa er faðer hans koemr æptir hanom at rettom kaupmala þæira. þa vilia þæir hann æigi braut lata fara. Ok nu bitðia þæir vaða risa at svæinnen skuli þar væra aðra. xii. manaða. Ok hælldr en velænt fare abraut þa vilia þæir gæva aptr þa mork gullz. er þæir toko firir hann. ok vilia þæir kænna hanom halvu mæíra haglæik en fyr hævir hann nomet. Ok þænna kost þiggr vaðe risi. ok nu iðrazt dværgarner er þæir skolu sva dyrt kaupa hans þionasto. Nv mæla þeir við vaða risa oc segia sva ef hann koemr eigi i rettan stefno dag eftir syni sinom at þa skvlo þeir i leyfi hafvð hans af hoggva. oc þenna kost þiggr vaði risi. oc vill nu heim fara. her finnaz þeir siðarsta sinni vaði risi oc velent.

Nv kallar vaði risi sun sinn velent til sin oc biðr hann fylgia ser vt af bergino oc sva gerir hann. Nv ræðaz þeir mart við. vaði risi hafði eitt sverð. oc hann tecr þat sverð oc stingr i eitt riskiarr sva at ecki kom vp a. þa mælti hann til velent. ef ec kœm eigi til stemnv þeirrar sem nv er mællt var a milli oc kann þvi nockot at brigða oc vilia dvergar þessir hafa lif þitt. þa tac þetta sverð oc ver þec vel oc drengilega betra er þat en vera myrðr af tveim dvergom. oc þat vilda ec at frændr varir segði at ec hefða heldr vp alet svn en dottor þar sem þv ert en ec man eigi sva til ætla at ec koma eptir stefno dag þann er nv er raðinn.

Vaði risi ferr heim i sioland.

Þa skiliaz þeir frændr oc ferr vaði heim til bva sinna en velent gengr inn i bergit til dverganna oc nemr nv halfo betr en fyrr. oc áðr en letti þa kann velent allan þann hagleic er dvergarnir kvnno. Oc þo þionar hann þeim vel oc goð þyckir dvergonom hans þionasta. en þo afvndar þa mioc hverso hagr hann er orðinn. oc þat gera þeir ser i hvg at hann man eigi lengi sins hagleics niota þvi at þeir eigo veð a lifi hans.

Nu liðr a þessi tolf manoðr. þa vill vaði risi fara eftir syni sinom helldr fyrr en siðarr firir þvi at long var leið en hann vill eigi coma eptir stemnv dagenn. Oc heiman ferr hann oc ferr nv bæði dagfari oc nattfari oc com þrinir dagom fyrr en mælt var. oc var nv lvct bergit firir hanom. oc comc hann eigi inn. oc legz niðr eins staðar at bergino oc vill þar biða til þess er vpp er loket berget firir hanom. En af þeirri hinni akafv ferð er hann hafði farit þa var hann mioc moðr orðinn. oc firir þa soc sofnar hann oc sœfr mioc fast oc lengi oc ecki er hann illifr liggr nv sem cominn er oc rytr sva at langt matti heyra oc þa gerir regn sva mikit at fvrða var at. her segir vm davða vaða risa.

Í þesso bili kœmr landskialfti mikill oc leysir or fiallino ofan eina scriðo með vatni oc viði grioti oc moldo oc mikilli iorðo oc leypr ivir risann. oc lætr vaði sva sitt lif.