Bókastaðir

Fra þi er Dauid uar i Geth með Akis.

251. Dauid ræð til ferðar sem hann var bvinn. oc með honvm. dc. hermanna. hann kom fram i þi riki Philistinorvm er Geth het. oc dvalþiz þar vm hrið með þeim konvngi er het Achis oc tok ser grið af honvm oc avllvm sinvm monnvm. vorv þa með honvm. dc. bardagamanna oc allt hans hyski oc hvsfrvr. ii. Achinoem oc Abigail er att hafði Nabal. þetta frettir Saul at Dauid hafði flyið or hans riki til Akiss konvngs i Geth. li ę tti hann þa af at læita eptir honvm. Dauid dvalðiz nv með Achis konvngi sem aðrir vtlendir menn. Einn dag k ę mr hann at mali við konvng oc segir sva. Ef ek fann miskvnn i þino avgliti. þa gef mer borg nockvra æða kastala i þino riki til ibvðar. þi at ek ma æigi her vera i sialfri borg þinni sakir fiolmennis oc fiolskyllda minna. Achis konvngr gaf honvm borg þa er het Sici ł eg. oc þvi la sv borg iafnan siðan vndir þann konvng er rǫð fyrir riki Jvða.

Þa er Dauid hafði verið. iiii. manaði i riki Philistinorvm. giðrði hann ę ina vppras með sina menn oc heriaði i riki þeirra þioða er sva hæita Gessim oc Gætri oc Amalechiti. þav heroð bygðvz i fyrsto af þeim monnvm er ferðaz ætlvðv til Egyptalandz. Dauid eyddi þessa iorð sva giðrsamliga at hann drap allt mannfolk enn tok at herfangi navt oc savði. asna oc vlfallda. oc allt þat ær fæmætt var. Siþan hvarf hann aftr oc hitti Achis konvng. Akiss mælti til hans. A hvern lyð hefir þv nv heriað. Dauid sagði honvm iið sanna til. oc læt ek hvarki lifa karl ne kono i þeim heroðvm. oc æigi herlæiddi ek hingat nockvrnn mann. at æigi mætti þer þat segia at ek væktði vpp her a hændr yðr. Achis konvngr trvði vel Dauid. oc hvgsaði hann þat at hann skilldi hallda hann ser til þionosto ævinlega. þenna tima draga enn hæiðingiar Philistim her saman vvigian oc bvaz at heria a Gyðinga. Konvngr Achis talar til Dauids.. Vita skaltv ' at ek ætla þer oc þinvm monnvm at fara með mer i þessa herfðr. oc þi at ek væit þik vrvggan i allri trvlyndi. þa skaltv vera hðfvðvavrðr minn allar stvndir meðan þv ært með mer. Dauid svaraði. Hvi mant þv æigi þi raða herra hvat ek skal gera sem aðrir þinir þionostomenn æða svæinar. Sem allr herr Philistinorvm var saman kominn i þeim stað sem het Apheth. oc settv þeir sinar herbvðir. Enn sv var skipan a iafnan þa ær þeir flvttv her sinn. at fyrst forv hðfðingiar oc hofprestar Philistinorvm með sinar svæitir. enn Dauid oc hans menn vorv i siðvrstv fylking með Achis konvngi af Geth. þa melto hðfðingiar til Achis. Hvat vilia þessir Ebrei. hvi ero þeir her. Konvngr svaraði. Kenni þer æigi Dauid er verið hefir svæinn Saul konvngs Gyðinga. enn nv hefir hann marga daga með mer verið. siðan hann var landflotta fyrir Saul konvngi. oc fann ek enn alldregi illt meðr honvm. Hæiðingiar reiðaz konvngi sinvm er hann lofaði Dauid. oc sðgðv sva til hans. Hverfi þessi maðr aptr með sina svæit til þess staðar sem þv skipaðir honvm. þi at ver vilivm fyrir engan mvn hafa hann með oss til orrosto. at æigi sviz hann þa i mot er væst gegnir. æða hverso man hann komaz aptr i kerlæika við sinn hðfðingia þann er hann hefir aðr forflotta fyrir vorðit vtan hann kavpi ser frið með hðfðvm varvm. æða er æigi þessi sa hinn sami Dauid er forsparnar visa sva til. at hann felldi þar. x. þvsvndir er Saul slær æina.

Achis kallar Dauid a æintal oc segir sva til hans. þat sver ek at þv ert rættlatr oc ravskr at minne ravn. oc hefir þv nv verit vm rið með mer b ę ði hæima oc i herbvðvm. oc fann ec ekki vtan gott með þer fra þeim fyrsta degi sem þv komt til min oc allt hingat til. enn æigi þocknaz þv höfðingiom varvm. þi vil ek nv at þv hverfir aptr i friði. at æigi styggim ver vara valldzmenn. Dauid svaraði. Hvat hefir þv minn herra til þess fvnnit segir Dauid i minne þionosto. at ek megi æigi beriaz með þer moti þinvm vvinvm sem aðrir þinir svæinar. Konvngr svaraði. Væit ek at þv ert goðr oc gæðfastr i mino augliti sem æinn gvðs ængill. enn þo vilia vist æigi varir raðgiafar at þv farir til bardaga með mer. fyrir þi ris vpp arla a mörgin oc far aptr með alla þina menn til borgar þeirrar sem ek gaf þer. kann vera at þi se æigi v ę rr raðit. Dauid gerði sva. ferðaðiz heim i riki Philistim með alla sina svæit. en hæiðingiar helldo fram sinne ferð þar til er þeir komv þar sem hæitir Jazarael.

Dauid sigraði vikinga.

252. A þriðia d ę gi þaðan fra er Dauid skilðiz fra heiðingia herinvm. kom hann i Siciley með sina menn. þar var þat tiðenda. at meðan þeir vorv brottv höfðv þeir menn er Amalechite vorv kallaðir sott svnnan a Siciley. oc gert sva mikla styriölld at þeir höfðv vnnið borgina oc br ę nt oc hertekit hvert barnn sva karla sem konvr oc dropit ę nga menn. Vorv þeir þa nyfarnir brottv er Dauid kom. Nv sem Dauid oc hans svæitvngar fvnno borgina brotna oc brenda enn herlæiddar konvr sinar oc börn oc allt þeirra goðs a brott borit. toko þeir at syta sarliga þar til er þeir vrðv moðir af sorg. þar vorv oc herteknar. ii. eiginkonvr Dauid Achinoem oc Abigail. oc angraði hann þat ecki sva miog sem mæirr hrygðiz hann af þi er hann sa harm sinna manna. þi at allir vorv þa með sva bæiskvm hvg vm konvr sinar oc börn at þeir vissv varla hvat þeir giörðv. sva at þa villdi lyðrinn ganga at oc gryta Dauid. enn hann styrkðiz af gvðs miskvnn oc bavð Abiathar kennimanne at fera ser hinn helga kennimannzbvnað epholh. Kallaði Dauid þa til gvðs oc bað hann segia ser hvart hann skylldi s ę kia eptir vikingvm þessvm. Drottinn bað hann fara oc læita þeirra oc taka af þeim allt herfang.

Dauid for þa með sina menn þar til er þeir komv at ę inv stravngv stravmvatni er het Besor. þar namv þeir stað mǫddir af mikilli gavngv. Siðan sotti Dauid yfir ana með. cccc. manna. enn. cc. mattv æigi fylgia honvm fyrir þravtlæika. Liðsmenn fvndv fyrir ser a akri nockorvm einn egypzkan mann oc ferðo Dauid. Hann l ę t gefa honvm at drecka oc æta af þi scm þeir hǫfðv til. þvi at hann var aðr drivgvm at davða kominn. toc hann þa helldr at hressaz. þi at hann hafði aðr æigi helldr k ę nnt vatn enn fæðv a. vi. davgvm. þa mællti Dauid til hans. [Hverss hattar maðr ærtv æða hvaðan ę ða hvert skalt þv fara. Hann svaraði. Ek em egypzkr maðr. var ek þionostosveinn eins Amalechite. enn minn m ę istari l ę t mik her eftir fyrta dag þvi at ek syktvmz. enn hǫfvm heriað svnnan a riki Achis konvngs oc æyddvm með elldi borg Sicileg. Dauid mælti. Mattv segia mer læið þangat sem þessi hermanna flockr er nv. [Hann svaraði. Sver þv mer nv við gvð. at þv skalt æigi drepa mik oc æigi g ę fa mik i valld mins herra þess er sva haðvliga l ę t mik her eptir. oc skal ek senniliga vera yðarr læiðtogi þar til sem þessir vikingar ero.

Siþan fara þeir eftir leiðsǫgv hans oc finna heiðingia þar sem þeir helldo rika væizlo sem hið mesta hatiðarhalld veri. er þeir favgnvðv sigri sinvm oc ranf ę ngi er þeir havfðv saman dregit af iorðv Philistim oc or riki Jvða. Var þar stormikill herr saman kominn. sva at viða landz hvlði iorðina. Dauid kom at þeim vvarvm með sina svæit oc drap þa alla nottina oc vm daginn eptir allt til aptans. sva at æigi sættv mæirr vndan af þæim mikla her en. cccc. vngra manna. er naðv h ę stom oc riðv brotto. Tok Dauid þar baðar konvr sinar oc r ę tti allt ranið sva gersamliga. at æigi misti hins minsta lvtar af ðllo þi er Amalechite hǫfðv hertekit. helldr toko þeir þar annað fe allmikit er hæiðingiar hǫfðv att. forv nv aptr við sva bvit. oc komv þar sem vorv þav. cc. manna sem Dauid hafði eptir latið við forss Bæssor. er æigi mattv fylgia honvm fyrir möði sakir. þeir gingv nv i mot Dauid oc [þi er með honvm var. oc þegar þeir fvnnvz hæilsaði Dauid þeim með friði oc fagnaði. þa mælti einn vandr maðr oc ranglatr af þeim sem farið hǫfðv með Dauid. Ecki manv ver lata þessa menn hafa ransfe þat er ver hofvm aptr heimt ę ða af herfangi þvi er ver hǫfvm aflat i þessi ferð. þeim monnvm vinnr þavrf at æiga vel yfir at lata at hverr þeirra taki sina æiginkonv oc bǫrn. allz þeir hafa hvergi ner komið þessvm vikingvm oc ecki til vnnið. Dauid svaraði. Eigi skolot þer þetta gera brǫðr minir at lavna sva litt þat er gvð gallt oss eign vara oc varðvæitti oss i þessvm haska. enn gaf spellvirkia þessa i varar hendr er oss hǫfðv gert sva mikinn vmaka. latið æigi nockvrn mann hæyra slict optarr koma vndan yðrvm tungurotum. þvi at rætt skal slikt lvtskipti taka sa ær til bardaga ferr sem hinn er eptir dvelz at bera clæði æða annað fargagn. Var þetta dǫmt oc lǫgtekið at raði Dauid sem hann hafði fyrir sagt vm herfangs skipti. oc þetta helldo Gyðingar ę siðan sem annað lǫgmal. Sem Dauid kom til Siciløg. þa sendi hann virðvlegar vingiafir af herfangi sino avlldvngvm Juda frendvm sinvm i allar hǫfvðborgir þer ær hann hafði fyrr i verið oc hans menn.

Fra þi fitonsanda kona kom til konvngs.

Nv var andaðr gvðs maðr Samuel sem fyrr var sagt. enn Saul tok af livi alla visindamenn oc æyddi af iorðunne ǫllvm fiolkvngvm monnvm oc dravmspekingum. þa er Saul konvngr fretti at herr Philistinorvm var kominn i Jezrael sem aðr er ritað. þa stefnir hann saman ǫllvm Jsraels lyð oc k ę mr með allan herinn a fiǫll er hæita Gelboe. oc sem hann ser yfir allar herbvðir hæiðingia. þa toc miog at stalla hiarta hans af akafligvm otta. læitaði hann þa til vmraða við gvð drottin. oc feck af honvm ę ngi andsvðr æða visendi. hvarki i dravmvm ne fyrir kennimonnvm æða spamonnvm. Saul mælti þa til sinna manna. Meðr þvi at drottinn vill mer nv ǫngv svara oc ę ngi visendi gera. hveria framferð skolom ver nv hafa. farið oc læitið mer nockorrar kono er hafi phitons anda. oc man ek fara til fvndar við hana oc vita at ek fai af hennar kvnnatto nǫckorn visdom. Svæinar hans svǫroðv. Kona sv sem miog ær fiǫlkvnnig af phitons anda byggir i þeim stað er h ę itir Endor.

Konvngr skipti þegar clæðvm oc bio sik sem æinn vtiginn mann. for siðan við hinn þriðia mann oc kom við nott til þæirrar fiðlkvngv konv oc mælti. Syn mer þinn visdom oc kvnnattv oc vek vpp or iorðv ę inn davðan mann þann sem ek kann þer til segia. at ec megi þaðan af viss verða sanninda vm þa lvti sem mik forvitnar. Hon svaraði. þv ært af monnvm Saul konvngs oc er þer æigi vkvnnict at hann hefir latið drepa oc ma af iorðunni alla visdomsmæistara oc vtisetomenn. fyrir hvi vill þv þa sitia vm lif mitt. er þv biðr mik a þat stvnda er ek væit visan bana minn ef Saul verðr varr við. Hann svaraði. þat sver ek við gvð at æigi skal þer nockvð grand gera. Hon mælti þa. Hverr er sa hinn davði maðr er þv vill lata vpp vekia. Hann svaraði. Samuel. Hon for þa oc framði sinn galldr oc kv ę ði þar til er henni syndiz Samuel vpp risa. tok hon þa at kalla mikilli rǫddo oc sagði sva. Hvi bavð þv mer þetta at gera. þar sem þv ært sialfr Saul konvngr. Saul mælti. Hirð ecki at ottaz. hvat satt þv. Hon svaraði. Mann gamlan sa ek vpp risa oc hafði sv ę ipað at ser mǫttli ę invm oc hygg ek at se ę innhverr af gvðvnvm. Saul þottiz skilia at þar mvndi vera Samvel oc fell fram til iarðar oc lavt honvm. Dravgrinn mælti. Fyrir hvi gerðir þv mer vnaðir oc letz vekia mik vpp or iorðo. Savl mælti. þvi at mer þravngir nv miog. heiðingiar striða nv styrkliga i mot mer. enn drottinn er horfinn fra mer oc vill vist ę igi hæyra mik oc ę nga visso mer gera hvarki fyrir spamenn ne sv ę fnasynvm. fyrir þessa skylld kallaða ek þik at þv syndir mer hvat ek skylldi gera. Hinn davði svaraði. Hvat spyrr þv mik at þinvm athǫfnvm með þi at drottinn se horfinn fra þer oc til mags þins. þvi at nv man þat fram koma sem þer var heitið. at drottinn man svipta þik rikino ok gefa þat navngi þinvm Dauid. fyrir þat er þv villdir æigi lyðnaz drotni gvði þinvm oc saddir æigi stormsamliga ræiði hans a lyð Amalech sem hann bavð þer. Nv fyrir þessa skylld man drottinn gefa þik i valld Philisteis. oc a morgin mant þv oc synir þinir koma til min enn herbvðir hǫfðingia seliaz i hendr hæiðingiom. þegar i stað slo Saul ser flavtvm a iorð niðr þi at hann varð hræðzlofvllr við orð þessi. oc sva var honvm ner farið af ǫllo samt otta oc favsto. þi at hann hafði æigi fæðv kent a tvæim dægrvm oc drivgvm dro vr honvm allt aflis. þa geck at honvm phitonsanda konan oc mælti. Bið ek minn herra. at sva sem ek ambatt þin lagða lif mitt i þitt valld oc fylldi ek alla lvti sem þv bavðt mer. sva væit þv mer nv æina bǫn. oc lofa mer at bva þer bvðarvavrð. þo at æigi verði sva s ę miliga sem skylldi. enn þat veri þo til styrkingar ef þv villdir a kenna. sva at þv mættir siðan fara veg þinn. Hann næitaði oc kvaðz æigi mvndv eta. enn þo vm siðir sem hans þionostomenn skylldoðv hann til oc sva konan. settiz hann vpp i ę ina sæng er honvm var bvin. Enn þessi kona hafði i hvsi sinv ę inn vxa hagenginn. hon skvnndaði oc drap vxann oc bio grænt kiot til fæðo með avðrv þvi sem hon hafði til. setr siðan fyrir Saul oc hans menn. Oc sem þ ę ir hólðv snæðt stoðv þeir vpp oc gengv alla nott oc komv aptr i dagan til liðs sins.

Fall Saul konungs ok svna hans.

254. Herr Philistinorvm kom nv til motz við Jsraels lyð a fialli Gelboe oc slo þar i hinn harðasta bardaga. oc sneri þegar mannfallino i lið Gyðinga. sotti þa allr herrinn heiðingia sem akafast a fylking Saul konvngs. oc i þeirri rið fello þeir Jonathas oc Amminadab oc Melchisve synir Saul konvngs. Sneriz þa almenningr vpp a Saul konvng sialfan. enn hann varðiz með miklvm hravstlæik [oc ravskleik. oc i þvi bili koma at bogmenn hæiðingia. beraz þa sar a hann af þeirra skotvm b ę ði mǫrg oc stor. Hann mælti þa við skialldsvein sinn. Bregð skiott sverðino oc dr ę p mik. at æigi nai þessir vansignaðir hæiðingiar at velia mer hæðiligan davða. Sv ę inniun sagðiz æigi þora oc æigi vilia sva mikið niðingsverk gera at drepa sinn herra konvnginn helgaðan drottni. Saul gr ę ip þa sverð sitt oc sneri vpp oddinvm. oc l ę t fallaz a ofan. þa ær skialldsvæinninn sa [at Saul myndi skiott dæyia. sneri hann sverðino oc lagði i gǫgnvm sik oc do hia sinvm herra. Nv l ę t Saul konvngr þar lif sitt. oc. iii. synir hans oc skialldsvæinn hans. oc allir hinir hravstvztv menn oc kappar Gyðinga fello a þæim degi. enn þeir flyðv er þi komo við. Nv sem Jsraelite [þeir sem vorv ǫ́ðrvm megin dals þess er þar verðr. oc sva þeir er bygðv fyrir vtan Jordan. sa flotta Gyðinga oc hæyrðv þann kvrr at Saul mvndi þa davðr vera oc synir hans. þa fyrirl ę to þeir borgir sinar oc bæi oc flyðv a fiǫll vpp æða i annarra þioða riki. Enn Philistei toko siþan borgirnar oc bygðr. Annan dag eptir orrosto þessa foro Philistei at kanna valinn. oc fvndv Saul oc syni hans. iii. liggia davða a fialli Gelboe. þeir bioggv hǫfvð af Saul davðvm oc fletto hann herclæðvm oc sendo vm allt riki Philistinorvm i hveria borg. oc læto lysa i hverio hofi þessvm tiðendvm. oc syna i fiðlmenni hǫfvð Saul oc herclæði. Siþan festo þeir vpp vapnin til syniss i hofi gvðs sins Astaroth. enn likama festo þeir vpp a vegg borgarinnar er Bethsan het. Nv sem bygðarmenn Jabes Galaath hæyrðv hvat Philistei hǫfðv gert við Saul. forv til vm nott hinir styrkvztv kappar þeirra oc tokv i brotto af mvr Bethsan lichama Saul oc sona hans oc flvttv i sina borg Jabes oc brendo þar. Toko siþan bæin oc ǫskv oc grofv vti i stormavrk hia staðinvm.

Her hefz vpp af David er hann var til konungs tekinn yfir allt riki Juða. capitulum.

255. A þriðia degi fra því er Dauid var aptr kominn til Sicileg fra vikinga drapi Amalech sem fyrr var ritað. þa kom ę inn lavpandi maðr or herbvðvm Saul. hann ræif af ser claðin oc ios molldo i hǫfvð ser. Ok sem hann kom fyrir Dauid fell hann allr til iarðar oc kvaddi hann. Dauid spvrði hvaðan hann kom. Hann segir sik flyið hafa fra herbvðvm Gyðinga. Dauid mælti. Hvat er þar tiðenda. s ę g mer satt af. Hann svaraði. þav ero tiðendi þaðan at segia. at þar varð mikil orrosta. Gyðinga folk flyði or bardaga enn fiolði var fallinn. Saul konvngr drepinn oc Jonathas svn hans. Sem Dauid hæyrði þesse tiðendi. tok hann oc sleit claði sin með hǫrmvligri hrygð ok allir þeir menn er með honvm vorv. fostvðv þann dag allan til aptans oc syrgðv sarliga eptir Saul konvng oc Jonathan svn hans oc allt Jsraels folk er þar hafði fallið.

Dauid gret miog davða Savl oc Jonathas sva segiandi. Agætir hǫfðingiar þinir Jsrael hafa nv fallið a fiðllvm þinvm. æigi skylldo þessi tiðendi flytiaz i Geth ę ða vera fram borin fyrir fiotraða menn Askalonis. at æigi glæðiz þaðan af konvr Philistinorvm ę ða dætr vansignaðra hæiðingia. Bǫlvat verit þer fiǫll Gelboe. lati gvð alldri ifir yðr koma dǫgg ne groandi grǫs. þi at þer væittvð Saul konvngi oc Jonatha sviviþðliga stiga enn villdot æigi væita þeim linligar gavtvr þer er þeir mætti forða lifi sino fyrir vvina hǫndvm. oc æigi væittv þer þeim hermannlegar varnir a hæðvm yðrvm. Bæiskr harmr er þetta ǫllo Jsraels folki er sva agætir hǫfðingiar ero fra fallnir raðagiörð oc rikisstiorn sem Saul var oc Jonathas. fagrir oc ynnilegir feðgar oc samvistiligir i lifi sino skilðv æigi i davða. Mikill þrekr oc afl hefir tynzt a þeima d ę gi sem sva goðir hofðingiar oc dyrðligir riddarar. oc mart vapn oc goð brynia sem þar hefir tynzt ok glatez með þeim. þeir vorv skiotari ærni oc styrkari leoni. Avr Jonathe flavg alldri vint eða sk ę ift. oc sverð Saul hio alldri mis. Variz nv smælingar gvðs ræiði. þar sem hann lofaði hæiðingiom at leggia hendr a þann er honvm var helgaðr. Syrgi allr lyðr karlla oc kvinna slict tion oc tapan rikissins. er sva styrkir kappar skolo falla fyrir h ę iðno folki. harmr er mer at þinvm davða minn kæri broðir Jonathas. miog fagr oc ę lskvligr framarr enn kvinna ast. Sem moðir ę lskar sinn æinga son. sva ę lskaði ek þik minn goði felagi. Meðr hveriom hætti fello sva hravstir dræingir.

Siþan kallar Dauid til sin [ę inn vngan mann þann er tiðendin bar. oc spvrði hvaðan hann veri. Hann svaraði. Faðir minn var ę inn vtlendr maðr með Gyðingvm kyniaðr af borg Amalech. Dauid mælti. Hvaþan af vissir þv at Saul veri davðr oc Jonathas son hans. Hann svaraði. þat var með þæima atbvrð at ek kom a fiall Gelboe. oc þar la Saul a grofv yfir k ę sio sina. oc vagnalið oc riddaralið hæiðingia sottv fast eftir honvm oc atto þa skamt til hans. Enn er hann sa mik. kallaði hann oc spvrði hverr ek veri. en ek sagði at ek var einn Amalechita. þa mælti hann. Gack hingat oc drep mik. þi at enn er avnd i briosti mer. enn þo [standa mik sva storar þrǫngslor at mer er verra lif enn hel. Nv giörði ek sem hann bæiddi at ek drap hann. þi at ek sa at hann matti ecki lifa sakir storra [sara oc sarligra harma. tok ek þa tignarkoronv af hǫfði [honvm ok gvllhring af armi hans. oc hafði ek hingat at færa þer minn herra. Dauid mælti. Hvi vartv sva diarfr hinn avmi maðr at þv þorðir at leggia þinar hendr til at drepa krist drottins. oc er þer b ę tra at taka her skiota h ę fnd fyrir. helldr en þessi sok fylgi þer til helvitiss ę filiga. þi n ę st bavð Dauid at hann skilldi drepa. En þa er hann sa at honvm mvndi davði ætlaðr. þar sem hann hvgði sik nockvrn fagnað myndo i moti taka sinvm tiðendvm oc gott yfirl ę ti ę ða giðf. þa iðraþiz hann er hann hafði logið [þeirri sok a hendr ser oc villdi giarna aptr kippa orðvm sinvm. En Dauid sagði sva. Sialfs þins mvnnr oc tvnga dǫmir þik til draps verðan en æigi ek. þvi at þv sagðir sialfr a hendr þ ę r at þv hefðir drepit krist drottins. Var hann þa halshavgginn at boði Dauids. þvi næst bað Dauid drottin syna ser hvart hann skylldi æigi þa fara vpp i æinhveria borg i riki Jvða. Enn drottinn bað hann fara i Hebron. Dauid bio sik sem skiotazt oc flvttiz or vtl ę gð sinne vpp i Gyðinga land með [sinar. ii. æiginkonvr Achinoem oc Abigail. oc allir hans menn fylgðv honvm hverr með sitt hyski oc settoz i borgir oc b ę i Hebron. Drifv þa til hans hǫfðingiar oc raðsmenn þess rikiss oc toko hann til konvngs oc smvrðv hann sem siðr þeirra var til yfir allt riki Jvda. Var honvm sagt at Jabesborgar menn hǫfðv grafit Saul. Hann sendi þegar sina menn til oc þackaði þeim þetta starf sva segiandi. Gvði veri þer bl ę zaðir er þer gerðvð sva mikinn manndom við yðarn herra Saul konvng at þer grofvð hann. þar fyrir man drottinn væita yðr hialp oc hæilso. en ek skal giallda yðr fyrir þetta þaccsamlega vinatto. Styrkiz h ę ndr yðrar ok vaxi afl yðvart. Nv þo at Saul konvngr se davðr. þa hafa ættmenn Jvde tekit mik til konvngs yfir sik oc sitt riki.