Chapter 1
‘Vaki þú, Gróa!vaki þú, góð kona!
vek ek þik dauðra dura:
ef þú þat mant,at þú þinn mǫg bæðir
til kumbldysiar koma.’
vek ek þik dauðra dura:
ef þú þat mant,at þú þinn mǫg bæðir
til kumbldysiar koma.’
‘Hvat er nú antmínom einga syni,
hverio ertu nú bǫlvi borinn,
er þú þá móður kallar,er til moldar er komin
ok ór lióðheimom liðin?’
hverio ertu nú bǫlvi borinn,
er þú þá móður kallar,er til moldar er komin
ok ór lióðheimom liðin?’
‘Lióto leikborðiskaut fyr mik in lævísa kona,
sú er faðmaði minn fǫður:
þar bað hon mik koma,er kvæmtki veit,
móti Menglǫðo.’
sú er faðmaði minn fǫður:
þar bað hon mik koma,er kvæmtki veit,
móti Menglǫðo.’
‘Lǫng er fǫr,langir ro farvegar,
langir ro manna munir,
ef þat verðr,at þú þinn vilia bíðr,
ok skeikar þá skuld at skǫpom.’
langir ro manna munir,
ef þat verðr,at þú þinn vilia bíðr,
ok skeikar þá skuld at skǫpom.’
‘Galdra þú mér gal,þá er góðir ero:
biarg þú, móðir, megi!
á vegom allrhygg ek at ek verða muna:
þikkiomk ek til ungr afi.’
biarg þú, móðir, megi!
á vegom allrhygg ek at ek verða muna:
þikkiomk ek til ungr afi.’
‘Þann gel ek þér fyrstan,er kveða fiǫlnýtan
— þann gól Rindi Rani —:
at þú af ǫxl skiótir,því er þér atalt þikkir:
siálfr leið þú siálfan þik.
— þann gól Rindi Rani —:
at þú af ǫxl skiótir,því er þér atalt þikkir:
siálfr leið þú siálfan þik.
Þann gel ek þér annan:ef þú árna skalt
vilia lauss á vegom,
Urðar lokkorhaldi þér ǫllom megom,
ef þú á sinnom sér.
vilia lauss á vegom,
Urðar lokkorhaldi þér ǫllom megom,
ef þú á sinnom sér.
Þann gel ek þér inn þriðia:ef þér þióðáar
falla at fiǫrlotom,
Horn ok Ruðrsnúiz til heliar heðan
ok þverri æ fyr þér.
falla at fiǫrlotom,
Horn ok Ruðrsnúiz til heliar heðan
ok þverri æ fyr þér.
Þann gel ek þér inn fióða:ef þik fiándr standa,
gǫrvir, á gálgvegi,
hugr þeim hverfitil handa þér
ok snúiz þeim til sátta sefi.
gǫrvir, á gálgvegi,
hugr þeim hverfitil handa þér
ok snúiz þeim til sátta sefi.
Þann gel ek þér inn fimta:ef þér fiǫturr verðr
borinn at boglimom,
leysigaldrlæt ek þér fyr legg of kveðinn,
ok støkkr þá láss af limom.
[en af fótom fiǫturr.]
borinn at boglimom,
leysigaldrlæt ek þér fyr legg of kveðinn,
ok støkkr þá láss af limom.
[en af fótom fiǫturr.]
Þann gel ek þér inn sétta:ef þú á sió kømr,
meira, en menn viti,
lopt ok lǫgrgangi þér í lið saman
ok lé þér æ friðdriúgrar farar.
meira, en menn viti,
lopt ok lǫgrgangi þér í lið saman
ok lé þér æ friðdriúgrar farar.
Þann gel ek þér inn siaunda:ef þik sœkia kømr
frost á fialli há,
hrævakulðimegit þíno holdi fara,
ok haldiz æ lík at liðom.
frost á fialli há,
hrævakulðimegit þíno holdi fara,
ok haldiz æ lík at liðom.
Þann gel ek þér inn átta:ef þik úti nemr
nótt á niflvegi,
at því firr megiþér til meins gøra
kristin dauð kona.
nótt á niflvegi,
at því firr megiþér til meins gøra
kristin dauð kona.
Þann gel ek þér inn níunda:ef þú við inn naddgǫfga
orðom skiptir iǫtun,
máls ok manvitssé þér á munn ok hiarta
gnóga of gefit.
orðom skiptir iǫtun,
máls ok manvitssé þér á munn ok hiarta
gnóga of gefit.
Far þú nú æva,þar er forað þikkir,
ok standit þér mein fyr munom!
Á iarðfǫstom steinistóð ek innan dura,
meðan ek þér galdra gól.
ok standit þér mein fyr munom!
Á iarðfǫstom steinistóð ek innan dura,
meðan ek þér galdra gól.
Móður orðber þú, mǫgr, heðan
ok lát þér í brióstí búa!
iðgnóga heillskaltu of aldr hafa,
meðan þú mín orð of mant.’
ok lát þér í brióstí búa!
iðgnóga heillskaltu of aldr hafa,
meðan þú mín orð of mant.’