Chapter 1
Nú ero komnartil konungs húsa
framvísar tvær,Fenia ok Menia;
þær ro at Fróða,Friðleifs sonar,
mátkar meyiar,at mani hafðar.
framvísar tvær,Fenia ok Menia;
þær ro at Fróða,Friðleifs sonar,
mátkar meyiar,at mani hafðar.
Þær at lúðrileiddar vóro
ok grióts gráagangs of beiddar;
hét hann hvárigrihvíld né ynði,
†áðr hann heyrðihlióm ambátta.
ok grióts gráagangs of beiddar;
hét hann hvárigrihvíld né ynði,
†áðr hann heyrðihlióm ambátta.
Þær þyt *þuloþǫgnhorfinnar
— ‘leggiom lúðra,léttom steinom!’ —;
bað hann enn meyiar,at þær mala skyldo.
— ‘leggiom lúðra,léttom steinom!’ —;
bað hann enn meyiar,at þær mala skyldo.
Sungo ok slungosnúðga steini,
svá at Fróða manflest sofnaði;
þa kvað þat Menia,var til meldrs komin:
svá at Fróða manflest sofnaði;
þa kvað þat Menia,var til meldrs komin:
‘Auð mǫlom Fróða,mǫlom alsælan,
mǫlom fiǫlð féará feginslúðri!
siti hann á auði,sofi hann á dúni,
vaki hann at vilia:þá er vel malit!
mǫlom fiǫlð féará feginslúðri!
siti hann á auði,sofi hann á dúni,
vaki hann at vilia:þá er vel malit!
Hér skyli engiǫðrom granda,
til bǫls búané til bana orka,
né hǫggvagihvǫsso sverði,
þóat bana bróðurbundinn finni!’
til bǫls búané til bana orka,
né hǫggvagihvǫsso sverði,
þóat bana bróðurbundinn finni!’
En hann ekki kvaðorð it fyrra:
‘Sofið eigi it†né of sal gaukar!
. . . . . .. . . . . .
eða lengr, en svátlióð eitt kveðak!’
‘Sofið eigi it†né of sal gaukar!
. . . . . .. . . . . .
eða lengr, en svátlióð eitt kveðak!’
‘Vartattu, Fróði,fullspakr um þik,
málvinr manna,er þú man keyptir:
kaustu at afliok at álitom,
en at ætterniekki spurðir.
málvinr manna,er þú man keyptir:
kaustu at afliok at álitom,
en at ætterniekki spurðir.
Harðr var Hrungnirok hans faðir,
þó var Þiaziþeim ǫflgari;
Iði ok Aurnir,okkrir niðiar,
brœðr bergrisa,þeim erom bornar.
þó var Þiaziþeim ǫflgari;
Iði ok Aurnir,okkrir niðiar,
brœðr bergrisa,þeim erom bornar.
Kœmia Grottiór grá fialli,
né sá inn harðihallr ór iǫrðo,
né mœli svámær bergrisa,
ef vissi vitvætr til hennar.
né sá inn harðihallr ór iǫrðo,
né mœli svámær bergrisa,
ef vissi vitvætr til hennar.
Vér vetr níovórom leikor,
ǫflgar, alnarfyr iǫrð neðan;
stóðo meyiarat meginverkom,
fœrðom siálfarsetberg ór stað.
ǫflgar, alnarfyr iǫrð neðan;
stóðo meyiarat meginverkom,
fœrðom siálfarsetberg ór stað.
Veltom griótiof garð risa,
svá at fold fyrirfór skiálfandi,
svá slǫngðo vitsnúðga steini,
hǫfga halli,at halir tóko.
svá at fold fyrirfór skiálfandi,
svá slǫngðo vitsnúðga steini,
hǫfga halli,at halir tóko.
En vit síðaná Svíþióðo,
framvísar tvær,í fólk stigom;
beittom biǫrno,en brutom skiǫldo,
gengom í gǫgnomgráserkiat lið.
framvísar tvær,í fólk stigom;
beittom biǫrno,en brutom skiǫldo,
gengom í gǫgnomgráserkiat lið.
Steypþom stilli,studdom annan,
veittom góðomGothormi lið;
vara kyrrseta,áðr Knúi felli.
veittom góðomGothormi lið;
vara kyrrseta,áðr Knúi felli.
Fram heldom þvíþau misseri,
at vit at kǫppomkendar vórom;
þar skǫrðo vitskǫrpom geirom
blóð ór beniomok brand ruðom.
at vit at kǫppomkendar vórom;
þar skǫrðo vitskǫrpom geirom
blóð ór beniomok brand ruðom.
Nú erom komnartil konungs húsa,
miskunnlausarok at mani hafðar;
aurr etr iliar,en ofan kulði,
drǫgom dólgs siǫtul;daprt er at Fróða!
miskunnlausarok at mani hafðar;
aurr etr iliar,en ofan kulði,
drǫgom dólgs siǫtul;daprt er at Fróða!
Hendr skolo hvílaz,hallr standa mun,
malit hefi ek fyr mikmitt of hleyti!’
‘Nú muna hǫndomhvíld vel gefa,
áðr fullmalitFróða þikki!
malit hefi ek fyr mikmitt of hleyti!’
‘Nú muna hǫndomhvíld vel gefa,
áðr fullmalitFróða þikki!
Hendr skolo hǫndlaharðar triónor,
vápn valdreyrug:vaki þú, Fróði!
vaki þú, Fróði,ef þú vill hlýða
sǫngom okkromok sǫgom fornom!
vápn valdreyrug:vaki þú, Fróði!
vaki þú, Fróði,ef þú vill hlýða
sǫngom okkromok sǫgom fornom!
Eld sé ek brennafyr austan borg,
vígspiǫll vaka —þat mun viti kallaðr:
mun herr komahinig af bragði
ok brenna bœfyr buðlungi.
vígspiǫll vaka —þat mun viti kallaðr:
mun herr komahinig af bragði
ok brenna bœfyr buðlungi.
Munat þú haldaHleiðrar stóli,
rauðom hringomné regingrióti.
Tǫkom á mǫndli,mær, skarpara;
†eroma varmarí valdreyra.
rauðom hringomné regingrióti.
Tǫkom á mǫndli,mær, skarpara;
†eroma varmarí valdreyra.
Mól míns fǫðurmær ramliga,
þvíat hon feigð firafiǫlmargra sá:
stukko stórarstøðr frá lúðri,
iárni varðar —mǫlom enn framarr!
þvíat hon feigð firafiǫlmargra sá:
stukko stórarstøðr frá lúðri,
iárni varðar —mǫlom enn framarr!
Mǫlom enn framarr:mun Yrso sonr,
iðr Hálfdanar,hefna Fróða;
sá mun hennarheitinn verða
burr ok bróðir;vitom báðar þat.’
iðr Hálfdanar,hefna Fróða;
sá mun hennarheitinn verða
burr ok bróðir;vitom báðar þat.’
Mólo meyiar,megins kostoðo,
óro ungarí iǫtunmóði;
skulfo skaptré,skauts lúðr ofan,
hraut inn hǫfgihallr sundr í tvau.
óro ungarí iǫtunmóði;
skulfo skaptré,skauts lúðr ofan,
hraut inn hǫfgihallr sundr í tvau.
En bergrisabrúðr orð um kvað:
‘Malit hǫfom, Fróði,sem munom hætta;
hafa fullstaðitflióð at meldri.’
‘Malit hǫfom, Fróði,sem munom hætta;
hafa fullstaðitflióð at meldri.’