Bókastaðir

An Old Norse Library
Chapter 1
‘Bekki breiðanú skal brúðr með mér,
heim í sinni snúaz!
Hratat um mægimun hveriom þikkia;
heima skalat hvíld nema!’
‘Hvat er þat fira?Hví ertu svá fǫlr um nasar?
Vartu í nótt með ná?
Þursa líkiþikki mér á þér vera;
ertattu til brúðar borinn!’
‘Alvíss ek heiti,bý ek fyr iǫrð neðan,
á ek und steini stað.
Vagna *versek em á vit kominn:
bregði engi fǫsto heiti fira!’
‘Ek mun bregða,þvíat ek brúðar á
flest um ráð sem faðir.
Varka ek heima,þá er þér heitit var,
†at sá einn er *giǫfer með goðom.’
‘Hvat er þat rekka,er í ráðom telz
flióðs ins fagrglóa?
Fiarrafleinaþik muno fáir kunna.
Hverr hefir þik *baugom borit?’
‘Vingþórr ek heiti— ek hefi víða ratat —
sonr em ek Síðgrana.
At ósátt minniskaltu þat it unga man hafa
ok þat giaforð geta!’
‘Sáttir þínarer ek vil snemma hafa
ok þat giaforð geta!
Eiga vilia,heldr en án vera,
þat it miallhvíta man!’
‘Meyiar ástommuna þér verða,
vísi gestr, of varit,
ef þú ór heimi kanthveriom at segia
allt, þat er ek vil vita.
Segðu mér þat, Alvíss— ǫll of rǫk fira
vǫromk, dvergr, at vitir —:
hvé sú iǫrð heitir,er liggr fyr alda sonom,
heimi hveriom í?’
‘Iǫrð heitir með mǫnnom,en með ásom fold,
kalla vega vanir,
ígrœn iǫtnar,álfar gróandi,
kalla aur uppregin.’
‘Segðu mér þat, Alvíss— ǫll of rǫk fira
vǫromk, dvergr, at vitir —:
hvé sá himinn heitir†erakendi
heimi hveriom í?’
‘Himinn heitir með mǫnnom,en hlýrnir með goðom,
kalla vindofni vanir,
uppheim iǫtnar,álfar fagra ræfr,
dvergar driúpan sal.’
‘Segðu mér þat, Alvíss— ǫll of rǫk fira
vǫromk, dvergr, at vitir —:
hverso máni heitir,sá er menn séa,
heimi hveriom í?’
‘Máni heitir með mǫnnom,en mylinn með goðom
kalla hverfanda hvél helio í,
skyndi iǫtnar,en skin dvergar,
kalla álfar ártala.’
‘Segðu mér þat, Alvíss— ǫll of rǫk fira
vǫromk, dvergr, at vitir —:
hvé sú sól heitir,er siá alda synir,
heimi hveriom í?’
‘Sól heitir með mǫnnom,en sunna með goðom,
kalla dvergar Dvalins leika,
eygló iǫtnar,álfar fagra hvél,
alskír ása synir.’
‘Segðu mér þat, Alvíss— ǫll of rǫk fira
vǫromk, dvergr, at vitir —:
hvé þau ský heita,er skúrom blandaz,
heimi hveriom í?’
‘Ský heita með mǫnnom,en skúrván með goðom,
kalla vindflot vanir,
úrván iǫtnar,álfar veðrmegin,
kalla í helio hiálm huliz.’
‘Segðu mér þat, Alvíss— ǫll of rǫk fira
vǫromk, dvergr, at vitir —:
hvé sá vindr heitir,er víðast ferr,
heimi hveriom í?’
‘Vindr heitir með mǫnnom,en váfuðr með goðom,
kalla gneggiuð ginnregin,
æpi iǫtnar,álfar dynfara,
kalla í helio hviðuð.’
‘Segðu mér þat, Alvíss— ǫll of rǫk fira
vǫromk, dvergr, at vitir —:
hvé þat logn heitir,er liggia skal
heimi hveriom í?’
‘Logn heitir með mǫnnom,en lægi með goðom,
kalla vindslot vanir,
ofhlý iǫtnar,álfar dagsefa,
kalla dvergar dags vero.’
‘Segðu mér þat, Alvíss— ǫll of rǫk fira
vǫromk, dvergr, at vitir —:
hvé sá marr heitir,er menn róa
heimi hveriom í?’
‘Sær heitir með mǫnnom,en sílægia með goðom,
kalla vág vanir,
álheim iǫtnar,álfar lagastaf,
kalla dvergar diúpan mar.’
‘Segðu mér þat, Alvíss— ǫll of rǫk fira
vǫromk, dvergr, at vitir —:
hvé sá eldr heitir,er brenn fyr alda sonom
heimi hveriom í?’
‘Eldr heitir með mǫnnom,en með ásom funi,
kalla vægin vanir,
freka iǫtnar,en forbrenni dvergar,
kalla í helio hrǫðuð.’
‘Segðu mér þat, Alvíss— ǫll of rǫk fira
vǫromk, dvergr, at vitir —:
hvé sá viðr heitir,er vex fyr alda sonom
heimi hveriom í?’
‘Viðr heitir með mǫnnom,en vallar fax með goðom,
kalla hlíðþang halir,
eldi iǫtnar,álfar fagrlima,
kalla vǫnd vanir.’
‘Segðu mér þat, Alvíss— ǫll of rǫk fira
vǫromk, dvergr, at vitir —:
hvé sú nótt heitir,in Nǫrvi kenda,
heimi hveriom í?’
‘Nótt heitir með mǫnnom,en niól með goðom,
kalla grímo ginnregin,
óliós iǫtnar,álfar svefngaman,
kalla dvergar draumniǫrun.’
‘Segðu mér þat, Alvíss— ǫll of rǫk fira
vǫromk, dvergr, at vitir —:
hvé þat sáð heitir,er sá alda synir
heimi hveriom í?’
‘Bygg heitir með mǫnnom,en barr með goðom,
kalla vǫxt vanir,
æti iǫtnar,álfar lagastaf,
kalla í helio hnipinn.’
‘Segðu mér þat, Alvíss— ǫll of rǫk fira
vǫromk, dvergr, at vitir —:
hvé þat ǫl heitir,er drekka alda synir
heimi hveriom í?’
‘Ǫl heitir með mǫnnom,en með ásom biórr,
kalla veig vanir,
hreina lǫg iǫtnar,en í helio miǫð,
kalla sumbl Suttungs synir.’
‘Í eino brióstiek sák aldregi
fleiri forna stafi!
Miklom tálomek kveð tældan þik:
uppi ertu, dvergr, um dagaðr:
nú skínn sól í sali!’