Eysteinn son Hrana Hildissonar paraks, fór ór Noregi til Íslands; hann kaupir lǫnd at Eysteini digra, þau er hann hafði numit, ok kvað vera Meðallǫnd; hann bjó at Skarði. Hans bǫrn váru þau Hildir ok Þorljót, er átti Þorsteinn at Keldugnúpi. Hildir vildi fœra bú sítt í Kirkjubœ eftir Ketil, ok hugði at þar mundi heiðinn maðr mega búa; enn er hann kom nær at túngarði, varð hann bráðdauðr; þar liggr hann í Hildishaugi.
Vilbaldr hét maðr, bróður Áskels hnokkans; hann fór af Írlandi til Íslands, ok hafði skip þat er hann kallaði Kúða, ok kom í Kúðafljótsós; hann nam Tunguland á milli Skaftár ok Hólmsár, ok bjó á Búlandi; hans bǫrn váru þau Bjólan, faðir Þorsteins, ok Ǫlvér muðr, ok Bjollok, er átti Áslákr ǫrgoði.
Leiðólfr kappi hét maðr; hann nam land fyrir austan Skaftá til Drífandi, ok bjó at Á fyrir austan Skaftá, út frá Skál, enn annat bú átti hann á Leiðólfsstǫðum undir Leiðólfsfelli, ok var þar þá mart bygða. Leiðólfr var faðir Þórunnar, móður Hróars Tungugoða.
Hróarr átti Arngunni Hámundardóttur, systur Gunnars frá Hlíðarenda; þeira bǫrn váru þau Hámundr halti ok Ormhildr. Vébrandr hét son Hróars ok ambáttar. Hróarr tók Þórunni brún, dóttur Þorgils ór Hvammi í Mýdal; Þorfinnr hét son þeira. Hróarr bjó fyrst í Ásum; síðan tók hann Lómagnúpslǫnd af Eysteini, syni Þorsteins titlings ok Uðar Eyvindardóttur, systur þeira Móðólfs ok Branda. Þraslaug var dóttur Þorsteins titlings, er átti Þórðr freysgoði.
Ǫnundr tǫskubak, frændi Þorsteinsbarna, skoraði Hróari á hólm á Skaftafellsþingi, ok fell at fótum Hróari. Þorsteinn Upplendingr tók Þórunni brún ok flutti útan; Hróarr fór ok útan; þá drap hann Þrǫst berserk á hólmi, er nauðga vildi eiga Sigríði konu hans, enn þeir Þorsteinn sættusk. Móðólfssynir váru at vígi Hróars, ok Þórir, mágr þeira, Brandr frá Gnúpum ok Steinólfr búi hans. Hámundr hefndi þeira Hróars.
Ísólfr hét maðr; hann kom út síð landnámatíðar ok skoraði á Vilbald til landa eða hólmgǫngu, enn Vilbaldr vildi eigi berjask ok fór brutt af Búlandi; hann átti þá land milli Hólmsár ok Kúðafljóts. Enn Ísólfr fór á Búland ok átti land milli Kúðafljóts ok Skaftár. Hans son var Hrani á Hranastǫðum, enn dóttir Bjǫrg, er átti Ǫnundr son Eyvindar karpa; Þraslaug var dóttir þeira, er átti Þórarinn son Ǫlvés í Hǫfða.
Hrafn hafnarlykill var víkingr mikill; hann fór til Íslands ok nam land milli Hólmsár ok Eyjarár ok bjó í Dynskógum; hann vissi fyrir elds uppkvámu ok fœrði bú sítt í Lágey; hans son var Áslákr ǫrgoði, er Lágeyingar eru frá komnir.
Maðr hét Hrólfr hǫggvandi; hann bjó á Norðmœri, þar sem hét Moldatún; hans synir váru þeir Vémundr ok Molda-Gnúpr; þeir váru vígamenn miklir ok járnsmiðir. Vémundr kvað þetta, er hann var í smiðju:
Gnúpr fór til Íslands fyrir vígasakir þeira brœðra, ok nam land milli Kúðafljóts ok Eyjarár, ok Álftaver alt; þar var þá vatn mikit ok álftveiðr á. Molda-Gnúpr seldi mǫrgum mǫnnum af landnámi sínu, ok gerðisk þar fjǫlbygt, áðr jarðeldr rann þar ofan, enn þá flýðu þeir vestr til Hǫfðabrekku, ok gerðu þar tjaldbúðir, er heitir á Tjaldavelli; enn Vémundr, son Sigmundar kleykis, leyfði þeim eigi þarvist; þá fóru þeir í Hrossagarð ok gerðu þar skála, ok sátu þar um vetrinu, ok gerðisk þar ófriðr með þeim ok vígafar.
Enn um várit eftir fóru þeir Molda-Gnúpr vestr í Grindavík ok staðfestusk þar; þeir hǫfðu fátt kvikfjár. Þeir váru þá fulltíða synir Molda-Gnúps, Bjǫrn ok Gnúpr, Þorsteinn hrungnir ok Þórðr leggjaldi.
Bjǫrn dreymdi um nótt at bergbúi kœmi at honum ok bauð at gera félag við hann, enn hann þóttisk játa því; eftir þat kom hafr til geita hans, ok tingaðisk þá svá skjótt fé hans, at hann varð skjótt vellauðigr; síðan var hann Hafr-Bjǫrn kallaðr. Þat sá ófreskir menn, at landvættir allar fylgðu Hafr-Birni til þings, enn þeim Þorsteini ok Þórði til veiðar ok fiski.
Hafr-Bjǫrn átti Jórunni, stjúpdóttur Gnúps bróður síns; þeira son var Svertingr er átti Hungerði, dóttur Þórodds Tungu-Oddssonar ok Jófríðar Gunnarsdóttur; þeira dóttir Þorbjǫrg móðir Sveinbjarnar, fǫður Bótólfs, fǫður Þórdísar, móður Helgu, móður Guðnýjar, móður Sturlusona. Gnúpr Molda-Gnúpsson átti Arnbjǫrgu Þaþormsdóttur. Iðunn var dóttir Molda-Gnúps, er átti Þjóstarr á Álftanesi. Þormóðr var son þeira, sem fyrr er ritat.
Eysteinn hét maðr, son Þorsteins drangakarls; hann fór til Íslands af Hálogalandi ok braut skip sítt, enn meiddisk sjálfr í viðum. Hann bygði Fagradal, enn kerlingu eina rak af skipinu í Kerlingarfjǫrð; þar er nú Hǫfðársandr. Ǫlvér son Eysteins nam land fyrir austan Grímsá; þar hafði engi maðr þorat at nema fyrir landvættum, síðan Hjǫrleifr var drepinn. Ǫlvér bjó í Hǫfða; hans son var Þórarinn í Hǫfða, bróðir sammœðri Halldórs Ǫrnólfsonar, er Mǫrðr órœkja vá undir Hǫmrum, ok Arnórs, er þeir Flosi ok Kolbeinn, synir Þórðar Freysgoða, vágu á Skaftafells þingi.
Sigmundr kleykir, son Ǫnundar bílds, nam land milli Grímsár ok Kerlingarár, er þá fell fyrir vestan Hǫfða; frá Sigmundi eru þrír byskupar komnir; Þorlákr ok Páll ok Brandr.
Bjǫrn hét maðr, auðigr ok ofláti mikill; hann fór til Íslands af Valldresi, ok nam land milli Kerlingarár ok Hafrsár, ok bjó at Reyni; hann átti ilt við Loðmund enn gamla. Frá Reyni-Birni er enn helgi Þorlákr byskup kominn [langfeðgum at telja].
Loðmundr enn gamli nam land milli Hafrsár ok Fúlalœkjar, sem fyrr er ritat; þat er þá hét Fúlalœkr er nú kǫlluð Jǫkulsá á Sólheimasandi, er skilr landsfjórðunga.
Loðmundr enn gamli á Sólheimum átti sex sonu eða fleiri: Váli hét son hans, faðir Sigmundar, er átti Oddlaugu, dóttur Eyvindar ens eyverska. Sumarliði hét annarr son Loðmundar, faðir Þorsteins holmunns í Mǫrk, fǫður Þóru, móður Steins, fǫður Þóru, móður Surts ens hvíta Skaftastjúps; hann var Sumarliðason; Skafti lǫgsǫgumaðr átti Þóru síðar enn Sumarliði; þat segir í Ǫlfusinga kyni. Vémundr hét enn þriði son Loðmundar, faðir Þorkǫtlu, er átti Þorsteinn vífill; þeira dóttir var Arnkatla, móðir Hróa ok Þórdísar, er átti Steinn Brandsson; þeira dóttir var Þóra, er átti Sumarliði ok Skafti lǫgsǫgumaðr. Ari hét enn fjórði, Hróaldr hét enn fimti, Ófeigr hét enn sétti son Loðmundar, laungetinn; hann átti Þraslaugu, dóttur Eyvindar eyverska, systur Oddlaugar; frá þeim ǫllum er mart manna komit.
Nú eru rituð landnám í Austfirðinga fjórðungi, eftir því sem vitrir menn ok fróðir hafa sagt; hefir í þeim fjórðungi mart stórmenni verit síðan, ok þar hafa margar stórar sǫgur gerzk. Enn þessir hafa þar stærstir landnámsmenn verit: Þorsteinn hvíti, Brynjólfr enn gamli, Graut-Atli ok Ketill Þiðrandasynir, Hrafnkell goði, Bǫðvarr enn hvíti, Hrollaugr, son Rǫgnvalds jarls, Ǫzurr, son Ásbjarnar Heyjangrs-Bjarnarsonar, er Freysgyðlingar eru frá komnir, Ketill enn fíflski, Leiðólfr kappi.