Máni hét maðr, hann var fœddr í Ǫmd á Hálogalandi; hann fór til Íslands ok braut við Tjǫrnes, ok bjó at Máná nǫkkura vetr; síðan hrak Bǫðólfr hann á braut þaðan, ok nam hann þá fyrir neðan Kálfborgará, milli Fljóts ok Rauðaskriðu, ok bjó at Mánafelli; hans son var Ketill, er átti Valdísi Þorbrandsdóttur, er keypti Rauðaskriðulǫnd at Mána; hans dóttir var Dalla, systir Þorgeirs Galtasonar; hana átti Þorvaldr Hjaltason.
Ljótr óþveginn hét maðr, er nam Kelduhverfi upp frá Keldunesi; hans son var Gríss, faðir Galta í Ási; hann var vitr maðr ok vígamaðr mikill.
Ǫnundr nam Kelduhverfi frá Keldunesi, ok bjó í Ási; hann var son Blæings Sótasonar, bróðir Bálka í Hrútafirði. Dóttir Ǫnundar var Þorbjǫrg, er átti Hallgils Þorbrandsson ór Rauðaskriðu.
Þorsteinn, son Sigmundar Gnúpa-Bárðasonar, bjó fyrst at Mývatni; hans son var Þorgrímr, faðir Arnórs í Reykjahlíð, er átti Þorkǫtlu, dóttur Bǫðvars Hrólfssonar ór Gnúpufelli; Bǫðvarr var son þeira.
Þorkell enn hávi kom ungr til Íslands, ok bjó fyrst at Grœnavatni, er gengr af Mývatni. Sigmundr hét son hans; hann átti Vigdísi, dóttur Þóris af Espihóli; hann vá Glúmr á akrinum. Dóttir Þorkels var Arndís, er átti Vigfúss, bróðir Víga-Glúms. Þorkell gat son í elli sinni; sá hét Dagr; hann var faðir Þórarins, er átti Yngvildi, dóttur Halls af Síðu, síðar enn Eyjólfr enn halti.
Geiri hét maðr norrœnn, er fyrstr bjó fyrir sunnan Mývatn á Geirastǫðum; hans son var Glúmr ok Þorkell. Þeir feðgar bǫrðusk við Þorberg hǫggvinkinna ok feldu Þorstein son hans; fyrir þau víg váru þeir gervir norðan ór sveitum. Geiri sat um vetr á Geirastǫðum við Húnavatn; síðan fóru þeir í Breiðafjǫrð, ok bjoggu í Geiradal í Króksfirði. Glúmr fekk Ingunnar, dóttur Þórólfs Véleifssonar; þeira bǫrn váru þau Þórðr, er átti Guðrúnu Ósvífrsdóttur, ok Þorgerðr, er átti Þórarinn Ingjaldsson; þeira son Helgu-Steinarr.
Torf-Einarr jarl gat dóttur í œsku; sú hét Þórdís; hana fœddi Rǫgnvaldr jarl, ok gifti hana Þorgeiri klaufa; þeira son var Einarr; hann fór til Orkneyja at finna frændr sína; þeir vildu eigi taka við frændsemi hans; þá kaupir Einarr í skipi með brœðrum tveimr, Vestmanni ok Vémundi; þeir fóru til Íslands ok sigldu fyrir norðan landit, ok vestr um Sléttu í fjǫrðinn; þeir settu øxi í Reistargnúp ok kǫlluðu því Øxarfjǫrð; þeir settu ǫrn upp fyrir vestan, ok kǫlluðu þar Arnarþúfu; enn í þriðja stað settu þeir kross; þar nefndu þeir Krossás; svá helguðu þeir sér allan Øxarfjǫrð. Bǫrn Einars váru þau Eyjólfr, er Galti Grísarson vá, ok Ljót, móðir Hróa ens skarpa, er hefndi Eyjólfs ok vá Galta. Synir Glíru-Halla, Brandr ok Bergr, váru dóttursynir Ljótar; þeir fellu í Bǫðvarsdal.
Reistr, son Bjarneyja-Ketils ok Hildar, systur Ketils þistils, faðir Arnsteins goða, hann nam land á milli Reistargnúps ok Rauðagnúps ok bjó í Leirhǫfn.
Arngeirr hét maðr, er nam Sléttu alla milli Hávararlóns ok Sveinungsvíkr; hans bǫrn váru þau Þorgils ok Oddr ok Þuríðr, er Steinólfr í Þjórsárdal átti.
Þeir Arngeirr ok Þorgils gengu heiman í fjúki at leita fjár, ok kvámu eigi heim; Oddr fór at leita þeira ok fann þá báða ørenda, ok hafði hvítabjǫrn drepit þá, ok lá þá á pasti, er hann kom at. Oddr drap bjǫrninn ok fœrði heim, ok segja menn at hann æti allan, ok kallaðisk þá hefna fǫður síns, er hann drap bjǫrninn, enn þá bróður síns, er hann át hann. Oddr var síðan illr ok ódæll við at eiga; hann var hamrammr svá mjǫk, at hann gekk heiman ór Hraunhǫfn um kveldit, enn kom um morgininn eftir í Þjórsárdal til liðs við systur sína, er Þjórsdœlir vildu berja grjóti í hel.
Sveinungr nam Sveinungsvík, enn Kolli Kollavík, ok bjó þar hvárr sem við er kent síðan.
Ketill þistill nam Þistilsfjǫrð, milli Hundsness ok Sauðaness; hans son var Sigmundr, faðir Laugarbrekku-Einars.
Nú eru rituð landnám í Norðlendinga fjórðungi, ok eru þessir þar ágætastir landnámsmenn: Auðun skǫkull, Ingimundr, Ævarr, Sæmundr, Eiríkr í Goððǫlum, Hǫfða-Þórðr, Helgi enn magri, Eyvindr Þorsteins son hǫfða; enn þar váru tólf hundruð bónda þá er talit var.