Bókastaðir

Þorkell vignir, son Skíða ens gamla, hann nam land um Vatnsskarð alt ok Svartárdal; hans son var Arnmóðr skjálgi, faðir Galta, fǫður Þorgeirs, fǫður Styrmis, fǫður Halls, fǫður Kolfinnu.

Álfgeirr hét maðr, er nam um Álfgeirsvǫllu ok upp til Mælifellsár, ok bjó á Álfgeirsvǫllum.

Þórviðr hét maðr, sá er land nam upp frá Mælifellsá til Giljár.

Hrosskell hét maðr, er nam Svartárdal allan ok Ýrarfellslǫnd ǫll með ráði Eiríks; hann nam ofan til Gilhaga ok bjó at Ýrarfelli. Hann átti þræl þann, er Roðrekr hét; hann sendi hann upp eftir Mælifellsdal í landaleitan suðr á fjǫll; hann kom til gils þess er verðr suðr frá Mælifelli, ok nú heitir Roðreksgil; þar setti hann niðr staf nýbirktan, er þeir kǫlluðu landkǫnnuð, ok eftir þat snýr hann aftr.

Eiríkr hét maðr ágætr; hann fór af Noregi til Íslands; hann var son Hróalds Geirmundarsonar, Eiríkssonar ǫrðigskeggja. Eiríkr nam land frá Giljá um Goððali alla ok ofan til Norðrár; hann bjó at Hofi í Goððǫlum. Eiríkr átti Þuríði dóttur Þórðar skeggja, systur Helgu, er Ketilbjǫrn átti enn gamli at Mosfelli; bǫrn þeira Eiríks váru þau Þorkell ok Hróaldr, Þorgeirr ok Hólmgǫngu-Starri ok Gunnhildr. Þorgeirr Eiríksson átti Yngvildi Þorgeirsdóttur; þeira dóttir Rannveig, er átti Bjarni Brodd-Helgason. Gunnhildi Eiríksdóttur átti Véfrøðr Ævarsson.

Vékell enn hamrammi hét maðr, er land nam ofan frá Giljá til Mælifellsár, ok bjó at Mælifelli; hann spurði til ferða Roðreks; þá fór hann lítlu síðar suðr á fjǫll í landaleitan; hann kom til hauga þeira, er nú heita Vékelshaugar; hann skaut milli hauganna ok hvarf þaðan aftr.

Enn er þetta spurði Eiríkr í Goððǫlum, sendi hann þræl sinn suðr á fjǫll, er hét Rǫnguðr; fór hann enn í landaleit; hann kom suðr til Blǫndukvísla, ok fór þá upp með á þeiri, er fellr fyrir vestan Hvinverjadal, ok vestr á hraunit milli Reykjavalla ok Kjalar, ok kom þar á manns spor, ok skildi at þau lágu sunnan at; hann hlóð þar vǫrðu þá er nú heitir Rangaðar varða; þaðan fór hann aftr, ok gaf Eiríkr honum frelsi fyrir ferð sína, ok þaðan af tókusk ferðir um fjallit milli Sunnlendinga ok Norðlendinga.

Kráku-Hreiðarr hét maðr, enn Ófeigr lafskegg faðir hans, son Øxna-Þóris; þeir feðgar bjoggu skip sitt til Íslands; enn er þeir kvámu í landsýn, gekk Hreiðarr til siglu, ok sagðisk eigi mundu kasta ǫndvegissúlum fyrir borð; kveðsk þat þykkja ómerkilegt at gera ráð sitt eftir því; kveðsk heldr mundu heita á Þór, at hann vísaði honum til landa, ef áðr væri numit. Enn hann kom í Skagafjǫrð ok sigldi upp á Borgarsand til brots; Hávarðr hegri kom til hans, ok bauð honum til sín, ok þar var hann um vetrinn í Hegranesi.

Um várit spurði Hávarðr, hvat hann vildi ráða sinna, enn hann kveðsk ætla at berjask við Sæmund til landa; enn Hávarðr latti þess, ok kvað þat illa gefizk hafa; bað hann fara á fund Eiríks í Goððǫlum ok taka ráð af honum; "því hann er vitrastr maðr í heraði þessu." Hreiðarr gerði svá.

Enn er hann fann Eirík, latti hann þessa ófriðar, ok kvað þat óhent at menn deildi, meðan svá væri mannfátt á landi; kveðsk heldr vilja gefa honum tunguna alla niðr frá Skálamýri; kvað Þór þangat hafa vísat honum, ok þar stafn á horft, þá er hann sigldi upp á Borgarsand; kvað honum ærit þat landnám ok hans sonum. Þenna kost þekkisk Hreiðarr, ok bjó á Steinsstǫðum; hann kaus at deyja í Mælifell. Son hans var Ófeigr þunnskeggr, faðir Bjarnar, fǫður Tungu-Steins.

Ǫnundr víss hét maðr, er land nam upp frá Merkigili enn eystra dal alt fyrir austan; enn þá er Eiríkr vildi til fara at nema dalinn allan alt fyrir vestan, þá feldi Ǫnundr blótspán til, at hann skyldi verða víss, hvern tíma Eiríkr mundi til fara at nema dalinn, ok varð þá Ǫnundr skjótari, ok skaut yfir ána með tundrǫru ok helgaði sér svá landit fyrir vestan, ok bjó milli á.

Kári hét maðr, er nam land á milli Norðrár ok Merkigils, ok bjó í Flatatungu; hann var kallaðr Tungu-Kári; frá honum eru Silfrstæðingar komnir.

Þorbrandr ǫrrek nam upp frá Bólstaðará Silfrastaðahlíð alla, ok Norðrárdal allan fyrir norðan ok bjó á Þorbrandsstǫðum, ok lét þar gera eldhús svá mikit, at allir þeir menn, er þeim megin fóru, skyldu þar bera klyfjar í gegnum, ok vera ǫllum matr heimill; við hann er kend Ǫrreksheiði upp frá Hǫkustǫðum; hann var enn gǫfgasti maðr ok enn kynstœrsti.

Maðr hét Hjálmólfr, er land nam um Blǫnduhlíð; hans son var Þorgrímr kuggi, faðir Odds í Axlarhaga, fǫður Sela-Kálfs; þaðan eru Axlhegingar komnir.

Þórir dúfunef var leysingi Øxna-Þóris; hann kom skipi sínu í Gǫnguskarðsárós; þá var bygt herað alt fyrir vestan; hann fór norðr yfir Jǫkulsá at Landbroti, ok nam land á milli Glóðafeykisár ok Djúpár, ok bjó á Flugumýri. Í þann tíma kom út skip í Kolbeinsárósi, hlaðit kvikfé, enn þeim hvarf í Brimnesskógum unghryssi eitt; enn Þórir dúfunef keypti vonina ok fann síðan; þat var allra hrossa skjótast, ok var kǫlluð Fluga.

Ǫrn hét maðr; hann fór landshorna í millum, ok var fjǫlkunnigr; hann sat fyri Þóri í Hvinverjadal, er hann skyldi fara suðr um Kjǫl, ok veðjaði við Þóri hvárs þeira hross mundi skjótara, þvíat hann hafði allgóðan hest, ok lagði hvárr þeira við hundrað silfrs. Þeir riðu báðir suðr um Kjǫl, þar til er þeir kvámu á skeið þat er síðan var kallat Dúfunefsskeið; enn eigi varð minni skjótleiksmunr hrossa enn Þórir kom í móti Erni á miðju skeiði. Ǫrn undi svá illa við félát sitt at hann vildi eigi lifa, ok fór upp undir fjallit, er nú heitir Arnarfell, ok týndi sér þar sjálfr, enn Fluga stóð þar eftir, þvíat hon var mjǫk móð.

Enn er Þórir fór af þingi, fann hann hest fǫxóttan ok grán hjá Flugu; við þeim hafði hon fengit; undir þeim var alinn Eiðfaxi, er utan var fœrðr ok varð sjau manna bani við Mjǫrs á einum degi, ok lézk hann þar sjálfr. Fluga týndisk í feni á Flugumýri.

Kollsveinn enn rammi hét maðr, er nam land á milli Þverár ok Gljúfrár, ok bjó á Kollsveinsstǫðum yfir frá Þverá; hann hafði blót á Hofsstǫðum.

Gunnólfr hét maðr, er nam land milli Þverár ok Glóðafeykisár, ok bjó í Hvammi.

Gormr hét hersir ágætr í Svíþjóð; hann átti Þóru, dóttur Eiríks konungs at Uppsǫlum; Þorgils hét son þeira; hann átti Elínu, dóttur Burisláfs konungs ór Gǫrðum austan ok Ingigerðar, systur Dagstyggs Risakonungs. Synir þeira váru þeir Hergrímr ok Herfinnr, er átti Hǫllu dóttur Heðins ok Arndísar Heðinsdóttur. Gróa hét dóttir Herfinns ok Hǫllu; hana átti Hróarr; þeira son Sléttu-Bjǫrn, er land nam fyrst á milli Grjótár ok Deildarár, áðr þeir Hjalti ok Kolbeinn kvámu út; hann bjó á Sléttu-Bjarnarstǫðum. Hann átti....; þeira bǫrn váru Ǫrnólfr, er átti Þorljótu dóttur Hjalta Skálpssonar, ok Arnbjǫrn, er átti Þorlaugu Þórðardóttur frá Hǫfða ok Arnoddr; hann átti Þórnýju, dóttur Sigmundar Þorkelssonar, er Glúmr vá. Arnfríðr hét dóttir Sléttu-Bjarnar, er Spak-Bǫðvarr átti, son Ǫndotts.

Ǫndottr kom út í Kolbeinsárósi, ok kaupir land at Sléttu-Birni ofan frá Hálsgrǫf enum eystra megin ok út til Kolbeinsáróss, enn enum vestra megin ofan frá lœk þeim, er verðr út frá Nautabúi, ok inn til Gljúfrár, ok bjó í Viðvík.

Sigmundr á Vestfold átti Ingibjǫrgu, dóttur Rauðs ruggu í Naumudal, systur Þorsteins svarfaðar; þeira son var Kolbeinn; hann fór til Íslands ok nam land á milli Grjótár ok Deildarár, Kolbeinsdal ok Hjaltadal.

Hjalti, son Þórðar skálps, kom til Íslands ok nam Hjaltadal at ráði Kolbeins, ok bjó at Hofi; hans synir váru þeir Þorvaldr ok Þórðr, ágætir menn. Þat hefir erfi verit ágætast á Íslandi, er þeir erfðu fǫður sinn, ok váru þar tólf hundruð boðsmanna, ok váru allir virðingamenn með gjǫfum brutt leiddir. At erfi fœrði Oddr Breiðfirðingr drápu, þá er hann hafði ort um Hjalta.

Áðr hafði Glúmr Geirason stefnt Oddi til Þorskafjarðarþings; þá fóru Hjaltasynir norðan skipi til Steingrímsfjarðar, ok gengu norðan um heiðina, þar sem nú er kǫlluð Hjaltdœla laut; enn er þeir gengu á þingit, váru þeir svá vel búnir at menn hugðu at Æsir væri komnir. Þar um er þetta kveðit:

Frá Hjaltasonum er mikil ætt komin ok gǫfig.

Þórðr hét maðr ágætr; hann var son Bjarnar byrðusmjǫrs, Hróaldssonar hryggs, Bjarnarsonar járnsíðu, Ragnarssonar loðbrókar; Þórðr fór til Íslands, ok nam Hǫfðastrǫnd í Skagafirði á milli Unadalsár ok Hrolleifsdalsár, ok bjó at Hǫfða. Þórðr átti Þorgerði, dóttur Þóris hímu ok Friðgerðar, dóttur Kjarvals Írakonungs; þau áttu nítján bǫrn.

Bjǫrn var son þeira; hann átti Þuríði, dóttur Refs frá Barði, ok váru þeira bǫrn Arnórr kerlingarnef ok Þórdís, móðir Orms, fǫður Þórdísar, móður Bótólfs, fǫður Þórdísar, móður Helgu, móður Guðnýjar, móður Sturlusona. Þorgeirr hét annarr son Þórðar; hann átti Rjúpu, dóttur Arnhalls Sæmundarsonar; þeira son Halldórr at Hofi. Snorri var enn þriði; hann átti Þórhildi rjúpu, dóttur Þórðar gellis. Þeira son var Þórðr hesthǫfði, faðir Karlsefnis, er fann Vínland hit góða, fǫður Bjarnar, fǫður Steinunnar, konu Þorsteins rangláts, fǫður Guðrúnar, móður Hǫllu, móður Flosa, fǫður Valgerðar, móður herra Erlends sterka.

Þorvaldr holbarki var enn fjórði; hann kom um haust eitt á Þorvaldsstaði til Smiðkels, ok dvaldisk þar um hríð; þá fór hann upp til hellisins Surts ok fœrði þar drápu þá er hann hafði ort um jǫtuninn í hellinum. Síðan fekk hann dóttur Smiðkels, ok var þeira dóttir Jórunn, móðir Þorbrands í Skarfsnesi. Bárðr var enn fimti son Þórðar; hann átti Þórǫrnu, dóttur Þórodds hjálms; þeira son var Daði skáld. Sǫxólfr var enn sétti son Þórðar, sjaundi Þorgrímr, átti Hróarr, níundi Knǫrr, tíundi Þormóðr skalli, ellefti Steinn.

Dóttir Þórðar var Þórlaug, er átti Arnbjǫrn Sléttu-Bjarnarson; þeira dóttir Guðlaug, er átti Þorleikr Hǫskuldsson; þeira son Bolli. Herdís var ǫnnur dóttir Þórðar; hana átti Atli enn rammi; Þorgríma skeiðarkinn var en þriðja, fjórða Arnbjǫrg, fimta Arnleif, sétta Ásgerðr, sjaunda Þuríðr, átta Friðgerðr í Hvammi. Son Arnórs Bjǫrnssonar, Þórðarsonar, var Eldjárn, faðir [Halls, fǫður Ragnhildar, móður Rafns, fǫður Hallberu, móður Valdísar, móður Snorra, fǫður Hallberu, er átti Markús Þórðarson á Melum].

Hrolleifr enn mikli byggði Hrolleifsdal, sem ritat er, áðr Þórðr gerði hann norðan fyrir víg Odds Unasonar; þá fór hann í Vatnsdal.

Friðleifr hét maðr, gauzkr at fǫðurkyni, enn Bryngerðr hét móðir hans, ok var hon flamsk; Friðleifr nam Sléttahlíð alla ok Friðleifsdal milli Friðleifsdalsár ok Stafár, ok bjó í Holti; hans son var Þjóðarr, faðir Ara ok Bryngerðar, móður Tungu-Steins.

Flóki, son Vilgerðar Hǫrða-Káradóttur, fór til Íslands ok nam Flókadal milli Flókadalsár ok Reykjarhóls; hann bjó á Mói. Flóki átti Gró, systur Þórðar frá Hǫfða; þeira son var Oddleifr stafr, er bjó á Stafshóli ok deildi við Hjaltasonu; dóttir Flóka var Þjóðgerðr, móðir Koðráns, fǫður Þjóðgerðar, móður Koðráns, fǫður Kárs í Vatnsdal.